Dinsdag, 24 april 2018

Antwerpen 2

Half acht. Zes uur op. Meteen gekeken of er nog water bij is gekomen in de bilge. Dit blijkt niet het geval te zijn. Het moet dus met het tanken te maken hebben. Het is koud nu, trouwens. Vijf graden minder dan gisteren. Brrr. Ik zit vanaf half zeven te tiepen met koude vingers. 

Half tien. Klaar met stukkie schrijven, een zware bevalling. Linda belde om me te feliciteren. De felicitaties via Facebook stromen binnen, zei ze. Oe, gauw kijken! Dat kost wel MB-tjes maar dan heb je ook wat. Ingeborg gaat puzzelen en ik ga naar de havenmeester om te vragen of er een kans is dat de haven-wifi het ooit gaat doen en of ie weet waar zich een watersportwinkel bevindt, want ik moet Fluviacarte nr. 24 hebben (de route van België naar Parijs en Fuviacarte nr. 1 (van Parijs naar Le Havre).

Half twaalf. Ik ben jarig. De visite is net weg. Het was heel gezellig. Ik kreeg van Cees en Anneke een liter Jameson whisky (voor de Irish Coffee) en drie fraaie, artistieke onderzettertjes die Cees zelf geprint heeft met zijn 3D-printer. Bijzonder origineel vinnik, blij mee.

DSC_6811

DSC_6813

DSC_6854

We hebben niet gezongen, daar ben ik nu te oud voor. Ik heb een fietsje tevoorschijn gehaald, een verse accu erin en de banden opgepompt want ik moet over de Belgische kasseien een eind door het havengebied crossen naar Nassau scheepsbenodigdheden en als die geen kaarten heeft: naar concurrent Landtmeters, een eindje verderop.

Half twee. De boeken zijn in de pocket hoor, gekocht bij Landtmeters. Dat was nog een tocht moet ik zeggen, vooral die k.tkasseien bezorgen je aambeien en daarbij wordt ook nog eens “gewerkt aan de weg” in het havenkwartier. Landtmeters was voor de twee werkjes 10 euro duurder dan Nassau geweest zou zijn, maar die had ze niet. Jammer, maar ik heb ze nodig.

DSC_6862

Cees is bezig uit te zoeken op teletekst hoe het zit met de stremmingen. Die zijn er inderdaad de komende tijd, vooral in Frankrijk. We zullen zien, moeten er maar tussendoor laveren. We vertrekken in elk geval morgen om 08.30 uur, dan draait de brug van het Willemdok en aansluitend de Siberiabrug, waarna we via de Royerssluis bij laagwater de Schelde opgaan. Gent is dan in vijf uur met stroom mee te doen. De fiets is opgeborgen, boterhammetje gegeten, bier overgeheveld van de ene koelkast naar de andere en om twee uur gaan we op het MAS-gebouw hier aan de haven van het uitzicht genieten. Ma heeft daarnet gebeld om me te feliciteren. Alles goed thuis. Ze is druk met de regie van de tuinaanleg; ze heeft 30 kuub grond laten storten en uitvlakken en met gras laten inzaaien en planten en bloemen laten verplaatsen. Vanavond komt Wout de tuinman om het straatje naar de voordeur op te hogen. Ja, ze heeft het er maar druk mee. Ik zie mij dat niet doen op mijn 98-ste, niet met mijn knieën.

Kwart over vier. Het uitzicht vanaf het MAS-gebouw was magnifiek en via roltrappen kun je daar geheel gratis op het topdek van genieten, beschut door glazen wanden die voorzien zijn van een gat waar je je fototoestel doorheen kunt steken. Verder is er op elke verdieping een museum, die we niet bezocht hebben op eentje na, dat was eigenlijk meer een opslagplaats met een beperkt aantal voorwerpen uit de voorraad dat tentoon werd gesteld. We hebben vooral van het uitzicht genoten en van de fraai gerestaureerde gebouwen en diverse kunstuitingen. Veel foto’s gemaakt.

DSC_6849

Het Museum aan de Stroom

DSC_6848

DSC_6826

DSC_6829

DSC_6831

DSC_6834

DSC_6837

DSC_6843

DSC_6839

DSC_6821

DSC_6845

DSC_6851

DSC_6853

Nu een luxe galerij, vroeger pakhuizen

Nu ga ik het stukkie van gisteren op het weblog zetten. Met de wifi gaat dat hier niet meer lukken.

Kwart over tien. Cees en Ann zijn net naar huis (1 meter naast ons). We hebben nog een keertje mijn verjaardag gevierd met een Irish Coffee, die Cees in onze keuken met mijn whisky gemaakt heeft in geheel verkeerde glazen.

DSC_6856

DSC_6858

Het was heel gezellig, een waardige afsluiting van de dag. We kijken nog even naar de twee Belgische free-to-air tv-zenders, want Nederland kunnen we met de digitenne niet meer ontvangen. We begrijpen niet veel van wat gezegd wordt. We moesten maar eens naar bed gaan. Het was een fijne dag.

 

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Maandag, 23 april 2018

Wemeldinge – Antwerpen

Dag

Datum Wind Weer

Maandag

23 april 2018 ZW 3 – 4 Bf

 Zonnig, maar een stuk frisser

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

08.15 uur

15.15 uur

29340 (53 km) 3129,1 (7 uren)

Wemeldinge – Antwerpen

Zeven minuten voor half negen. 

Zes uur was ik op. 

Half zeven zat ik te tiepen. 

Acht uur was ik klaar. 

Kwart over acht gooiden wij los.

Nou ja, klaar. 

Hij moet nog op het net. 

De foto’s, die heb ik wel al klaargezet.

We varen op de Oosterschelde, de Schaar van Yerseke heet dit stuk water om precies te zijn en we hebben de stroom mee. Da’s geluk hebben want daar heb ik helemaal niet naar gekeken. Dag Wemeldinge, je was fantasties.

DSC_6718

Dag Wemeldinge

Half negen. Het is zonnig. We kijken er recht tegenin want we varen naar het oosten, richting Bergse Diepsluis. Daar hebben we weleens gedoken met onze duikvereniging Trilobiet tijdens de Hemelvaart en Pinkster Duikfestijnen. Ingeborg heeft een lekker vruchtenslaatje gemaakt en een lekker bakje joggert met muuslie.

DSC_6719

Hallo Bergse Diepsluis

Tien uur. Half tien arriveerden wij bij de Bergse Diepsluis. Kort daarvoor wilde ik de stabilisatoren gebruiken omdat het een beetje begon te wiebelen door golfjes die dwars inkwamen. Dat lukte niet. Er verscheen een melding op het schermpje: Alarm Motion Sensor. Dat was even schrikken. Ik heb Arnold van Aken van DMS gebeld en die leidde mij telefonisch door de narigheid heen. Na het resetten deed ie het weer, maar volgens Arnold mag dit absoluut niet gebeuren en hij zal sowieso naar ons toekomen in België om te controleren en te zorgen dat het niet weer voorkomt. Helemaal goed! Nu tuffen wij op ons gemak achter de Namasté aan naar het Schelde – Rijn kanaal. Ingeborg zet koffie. 

Vijf voor half elf. In de verte zie ik de Kreekraksluizen liggen. Het is niet echt druk op het kanaal. Dit is een gigantisch kanaal, enorm breed. Dat moet wel want hier varen enorm grote schepen. Op het stuk waar wij varen is betonning waar je als klein schip achter kunt blijven maar dat is nu niet nodig. Cees denkt dat ie een duwbak is en blijft in het midden varen, oh nee, nu gaat ie toch naar rechts, stuurboord bedoel ik. Ik kijk achterom: ik denk dat ik ook maar iets meer aan de kant ga. Jezus, wat is het hier breed! Een schitterend vaarwater, ook voor kleine bootjes.

Tien voor elf. We dobberen voor de Kreekraksluizen, een hele grote sluis, goed passend bij dit kanaal. Nog steeds zonnig, wel pittige wind, een hoge 4 Bf. We moeten wachten op twee tankers, ieder meer dan 100 meter lang, die de bakboordsluis in gaan en achter elkaar aan stuurboord vastmaken. Van de sluismeester moeten we achter de tweede vastmaken, ook aan stuurboord. Het duurt een tijdje voordat die schipper zijn schroef stilzet en wij de sluis in kunnen varen. Verdomd er is nog ruimte. Cees gaat voor en ik achter hem. Ik moest van de sluismeester wel een stukkie naar voren opschuiven, anders kreeg ik de verticale sluisdeur op mijn harses.

DSC_0133.jpg Onderweg van Wemeldinge naar Antwerpen

DSC_0140

Half twaalf. Sluis uit.

Tien voor half een. We varen nu België binnen. Anneke marifoneerde en wees ons op een klein wit, puntig paaltje dat op de oever ergens tussen de bosjes staat en de landgrens markeert. Dat is alles. Geen bord met Welkom in België of zoiets. Kale boel. Kort na de sluis was ik al op het dak gekropen om de Belgische gastenvlag aan de mast te knopen.

DSC_6730

DSC_6729

DSC_6725

Bij de eerste Belgische brug, de Noordlandbrug, moet je je melden met je Financiële Diensten nummer, het FD nummer dus. Dat heb ik niet maar kun je bij de brug via de marifoon aanvragen. Je moet je scheepsgegevens en je naam en adres en e-mailadres opgeven en dan krijg je een nummer toegewezen waar vaak naar gevraagd zal worden in jachthavens, bij bruggen en sluizen. Een soort registratiesysteem waarmee ze je kunnen volgen en je indien nodig een rekening kunnen sturen (boetes, andere kosten etc.). Heel slim van die Belgen. Ik vraag zo’n nummer bij de Noordlandbrug, maar die verwijst me vriendelijk naar marifoonkanaal 20 als we bij de Siberiabrug zijn. Dat is de brug waar je het zeehavengebied verlaat en toegang geeft tot de stadshaven. Ok, goed dan. We mogen, voorlopig zonder FD nummer, doorvaren. Ingeborg gaat een kwarktaart maken voor morgen bij de koffie, want ik ben dan jarig zie je (we gaan dan standje 69 proberen).

Tien voor een. Wij komen nu, terwijl de gelatine-dampen uit de keuken in mijn neus kruipen en wij opgelopen worden door een 220 meter lange containercombinatie, in de “outskirts” van het Antwerpse havengebied. Gigantische insteekhavens hebben ze hier waar zeeschepen liggen en een heleboel binnenvaartverkeer door elkaar heen krioelt. Gelukkig kunnen zij ons goed zien door het AIS-systeem. De Namasté werd uit voorzorg net al aangeroepen door een tanker. Dat gaat goed. Heel veel tankers hier. Het stinkt hier ook zo nu en dan. Het water wordt rommeliger en schommeliger. Ik zet de stabs aan om te kijken of ze het doen en ja hoor, ze doen het! Cees schommelt een beetje en ik schommel niet.

DSC_6743

DSC_6745

DSC_0204.jpg Haven van Antwerpen

DSC_6753

Tien voor twee. We zijn er nog niet doorheen, door die havens. Zeer indrukwekkend, mega groot en uitgestrekt en erg druk. Toch goed te doen en leuk ook, als je maar voortdurend achterom kijkt want het ene moment zie je niks en het andere zitten ze op je kont.

Vijf voor half drie. Eindelijk, na anderhalf uur varen, zijn we door die zeehaven heen. Bij de Siberiabrug kreeg ik na het verstrekken van mijn gegevens een FD nummer: 108804, dat vergeet ik niet meer. Hier vaar je de Stadshaven binnen, het Kattendijkdok, aan de rand van het centrum van Antwerpen. Meteen aan je linkerhand een modern, raar doch karakteristiek gebouw. Omdat je in het Kattendijkdok nauwelijks aan kunt leggen (de bolders staan te ver uit elkaar)  blijven we drijven tot om drie uur de Londonbrug naar het Willemdok, waar de jachthaven is, opengaat. In de tussentijd haal ik 8 liter water uit de bilge, heb ik wat te doen.

DSC_6756

Tien voor vier. We liggen! De havenmeester kwam ons in het Kattendijkdok begroeten in zijn RIB. Heel vriendelijke ontvangst hier. Mooie jachthaven dicht bij het centrum. De omgeving ziet er gezellig uit. We rekenen het liggeld af (60 euro voor twee nachten, incl. stroom) en trekken de wandelschoenen aan want we gaan meteen met z’n vieren de stad bekijken.

Half zes. Terug van wandelen. Cees en Anneke liepen nog even verder naar een supermarkt. Wij trokken dat niet meer. Heel mooie stad, Antwerpen. Te veel te zien om in een paar uur te doen. We liepen over de boulevard langs de Schelde, naar Het Steen, een soort kasteeltje, bekeken de OLV kathedraal van buiten (entree kostte geld en “daar zijn wij niet van”, niet voor een kerk), fotografeerden de prachtige gevels en het standbeeld van de Handwerper op de Groenplaats.

DSC_6760

DSC_6766

DSC_6772

DSC_6778

DSC_6782

DSC_6787

DSC_6788

DSC_6791

DSC_6800

Af en toe had ik eigenlijk wat meer moeten gaan zitten vanwege mijn knieën die weer beginnen op te spelen, maar misschien moet ik blijven bewegen om ze te smeren; wat is verstandig? Ingeborg is ook niet zonder klachten: haar rug, zie je. Zou de leeftijd ons parten gaan spelen? Ik kan het haast niet geloven.

DSC_6799

DSC_0276.jpg Antwerpen

We drinken een borreltje en ik ga lezen, m’n boek moet uit (De Kleine Getuige van Jodi Picoult, over een openbaar aanklager die de (vermeende) verkrachter – een priester – van haar 5-jarig zoontje in de rechtszaal voor zijn kop schiet! Het moet niet gekker worden).

Na den eten (zuurkoolschotel en een ei) besteden we de rest van de avond aan het zoeken naar tv-zenders, computeren en puzzelen. Morgen krijg ik taart bij de koffie en gaan we weer wandelen, op zoek naar een watersportzaak, voor kaarten van Frankrijk. Misschien is er ook wel een VETUS-dealer want ik moet een rubber ring hebben voor de dop van de koelvloeistofexpansietank. Heel leuke stad, Antwerpen, het is hier goed toeven, nog veel te zien, als je maar genoeg knieën, voeten en ruggen had. 

Het was een fijne dag.

Geplaatst in Logboek | 1 reactie

Zondag, 22 april 2018

Volkeraksluis – Wemeldinge

Dag

Datum Wind Weer

Zondag

22 april 2018 O – ZO 3 – 4 Bf

 Zon, fris, buitjes, later warmer

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

08.30 uur

14.10 uur

29287 (44 km) 3122,1 (5,6 uren)

 

Zeven uur. Zes uur op. Ben begonnen te schrijven. Het is al licht, vredig en stil. Daar liggen we dan bij de Volkeraksluis. De zon staat een eindje boven de horizon, het licht kan dus uit in Brabant. Ingeborg is een wandelingetje aan het maken. De vakantie is nu echt begonnen.

Half negen. Tweeënhalf uur zitten schrijven. Dat duurt te lang. Ben nog niet klaar. Cees kwam langs: zullen we gaan? We gaan vandaag naar Wemeldinge en morgen door het kanaal naar Hansweert en dan de Westerschelde op naar Antwerpen. Dus toch maar niet door het Rijn – Scheldekanaal. Via de Krammer, Oosterschelde en Westerschelde lijkt ons een mooiere trip.

Tien over negen. De Volkeraksluis hadden we voor ons alleen en hebben we nu achter ons. Het is prachtig weer, alhoewel voor vandaag wel regen is voorspeld en onweer zelfs.

DSC_6687

DSC_0057.jpg Bij de Volkerak sluizen

DSC_6689

 

Tien voor elf. Ik ben onderweg doorgegaan met schrijven. Ingeborg stuurde. Het is nog niet af. Dat wordt wat zeg, op die manier. We naderen de Krammersluizen en het regent momenteel stevig. Het is maar een bui. Ingeborg loopt als een wit scheepskonijn in haar regenkleding (erfstuk van de vorige eigenaar van de Wing IV) over dek, bezig met de ballen. Rond het sluizencomplex staan reusachtige windmolens. Da’s nieuw voor ons, die staan hier nog niet zo lang. Joekels zijn het.

DSC_6692

Elf uur. Bij de sluis.

Half twaalf. We varen de Krammer op. Half uur sluistijd. Tweede bak koffie. Ik ga weer verder met schrijven. Ingeborg stuurt.

DSC_0061.jpg Onderweg van de Volkeraksluizen naar Wemeldinge

Vijf voor een. Anneke marifoneert ons: op twee uur zeehonden! We kijken in de aangegeven richting en ja hoor, een hele kudde van die luie donders ligt lekker te zonnebaden op het zand van de Vondelingsplaat. We varen nu in het Brabantse Vaarwater en komen net uit de Witte Tonnen Vlije en straks komen we in de Vlije van Wemeldinge. Mooie namen. In Wemeldinge gaan we in de jachthaven liggen want we zien geen ankermogelijkheden. Cees heeft al gebeld en plekken gereserveerd. Het is weer prachtig weer. De buien zijn overgetrokken. Die bij de Krammersluis was het hevigst. Inmiddels is het hier stervensdruk met jachten, maar ook met beroepsvaart. We werden daarnet zowat overvaren door een vrachtschip dat ons vanachter opliep. Ingeborg had die niet gezien, omdat ie in de dode hoek zat. Mijn schuld. De schipper is altijd de schuldige. We konden ons gelukkig nog net uit de voeten maken. Ach ja, zo gaan die dingen. Een ongeluk zit in een klein (dood) hoekje. Mijn stukje is geschreven en ik heb het op de website gezet via het netwerkje van mijn telefoon. Dat is een keertje leuk, maar kan niet elke dag want dan ben ik binnen de kortste keren door mijn tegoed heen. Ik krijg honger. DSC_0076.jpg Onderweg van de Volkeraksluizen naar Wemeldinge

Kwart voor twee. Het is nu echt windstil en het begint warm te worden. Ik ontdekte weer water onder de vloer van de keuken, in de bilge dus. Er stond 8 liter, moet ergens gelekt zijn tijdens het water tanken in Den Bosch. Is al eens eerder gebeurd. Ik kan maar niet zien waar dat vandaan komt; wat er dan lekt als het ware. Heel vervelend. Wordt vervolgd.

Tien over twee. We liggen in de jachthaven van Wemeldinge. Mooie jachthaven met brede plastic steigers en fraaie voorzieningen. Vooral de sanitaire zijn luxueus. Niet echt goedkoop dus: 27,50 euri’s voor ons soort schepen. Ann nodigt ons uit voor een gezellig kopje thee op het voordek van de Namaste. We zitten heerlijk in het zonnetje. Anneke heeft in de winter een fotografie-opleiding gedaan dus is druk aan het experimenteren met de zelfontspanner. Heel gezellig allemaal.

DSC_0087.jpg Ingeborg, Cees, Willem en Anneke in Wemeldinge op de Namasté

Half zes. Na de thee hebben we afgerekend met de havenmeester en een wandelingetje gemaakt in Wemeldinge. Daarvoor hoef je dus niet naar Wemeldinge – wandelen in de zon met de zoute zeelucht in je neusgaten is natuurlijk overal leuk – maar in Wemeldinge is echter niets te beleven.

DSC_0096.jpg Havenkantoor Wemeldinge

DSC_0094.jpg Wemeldinge

DSC_0101.jpg Wemeldinge

DSC_6704

DSC_6707

DSC_6708

DSC_0111.jpg Willem, Anneke, Cees, Ingeborg. Wemeldinge

 

Bij ons aan boord dronken we een biertje en een watertje en bespraken de tocht. Cees heeft op een website met de beste vertrektijden in verband met het getij gekeken en dat leverde op dat we morgen met laagwater bij Hansweert de Westerschelde op moeten om de stroom mee te hebben naar Antwerpen. Helaas moeten we dan op zijn laatst om een uur of twee snags uit Wemeldinge vertrekken en dat zien we niet zitten. Dus toch via het Rijn – Schelde kanaal verder, maar nu via de Bergse Diepsluis. Ook goed. We moeten dan wel het hele Antwerpse havengebied doorkruisen voor we in het Willemdok terecht komen (want daar moet je als jacht wezen, in Antwerpen) en dat is nog een “dingetje”. De wind is inmiddels aangetrokken en de zijflappen van de kuiptent moesten naar beneden, het regende aanvankelijk ook even. Het water is opkomend. Tis hier fantasties.

DSC_6714

Zeven uur. We eten een lekker stukje varkenshaas met prei en courgette, een natuurlijk een aardappeltje. Lekker hoor. Na den eten ga ik een paar a-4tjes met informatie over de komende tocht in België en Frankrijk van Cees kopiëren en jawel hoor, twee van de vier inktpatronen leeg. Niet aan gedacht. Dan maar scannen. Lekker bezig. Als laatste wapenfeit top ik de watertank op met een appendage van Cees, want ze hebben hier alleen maar stalen aansluitingen en daar heb ik natuurlijk weer niks voor. Ik rommel nog wat in de waterkaarten die aan boord zijn. De meeste zijn super gedateerd (eentje nog uit 1977 zelfs!) en kunnen over de plint. In Antwerpen maar naar de watersportwinkel. Oh ja, de dop van de expansietank lekt (had Willem al gezien) en die moet ook een nieuwe rubber hebben of in zijn geheel vervangen worden. Ach, ach, het werk is nooit gedaan. Koop een boot en blijf aan de gang. Voor we het weten is het kwart voor elf en gaan we maar naar bed. Het was een fijne dag met door de bank genomen mooi weer. 

Geplaatst in Logboek | 2 reacties

Zaterdag, 21 april 2018

‘s-Hertogenbosch – Volkeraksluis

Dag

Datum Wind Weer

Zaterdag

21 april 2018 Oost 3 – 4 Bf, later windstil

Prachtig! Zon! Warm!

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

13.15 uur

19.00 uur

 29243 (65 km) 3116,5 (6,8 uren)

Tien over twee. Het is niet te geloven. We varen al een uurtje of zo, op de Maas, richting Biesbosch en Zeeland. Vertrokken Bij Moonen Shipyards, in de Rietveldenhaven te Den Bosch, na een hectische periode van een kleine drie weken waarin de Wing V werd voorzien van het Magnus Master stabilisatiesysteem. Hectisch vooral vanwege het bijna dagelijks heen en weer reizen met de auto. Ik ben een volleerd file-tijger geworden, alleen heb ik me niet laten verleiden tot het overnemen van de agressieve bumper kleef gewoonten van (de meeste) Audi- en BMW-rijders. 

Op 3 april werd de boot met de 150-tons bootlift op de kant gehesen en in de hal opgebokt, waarna de lasser en de electricien aan de slag konden. De dagen en weken die volgden vorderden de werkzaamheden gestaag en hield ik mijzelf onledig met slijpen, schuren, primeren en antifoulen van het onderwaterschip. Oh ja, zwager Willem heeft voor ons ook nog een extra afsluiter in de bodem aangebracht en goochelwerk verricht met stugge slangen op onmogelijke plekken! Nadat de lasser het laswerk had afgerond, de electricien klaar was met de 230 en 24 volts aansluitingen en de schakelkast was opgehangen in de “kelder” kon Arnold van Aken van DMS de stabilisatoren (150 kilo per stuk) in de ingelaste bussen hijsen en de installatie afwerken. Ondertussen genoot ik van de gastvrijheid van Moonen Shipyards in de vorm van kopjes cappuccino uit de koffiemachine. Ik zet hieronder wat fotootjes die een en ander globaal in beeld brengen.

DSC_6424

DSC_6451

DSC_6490

DSC_6578

Zware jongens

DSC_6504

De lasser overdenkt hoe hij het gaat aanpakken

DSC_6505

Werkoverleg met Rens van DMS

DSC_6516

Vermomd

DSC_6519

Fraai laswerk

DSC_6523

DSC_6545

Twee lagen gingen erop

DSC_6556

DSC_6579

DSC_6581

DSC_6583

De rotor moet nog aangebracht worden

Om een lang verhaal kort te maken: gisteren kon de boot eindelijk weer te water (nadat binnen eerst een hele stapel spullen verschoven werd naar de hut, de keuken en het voorschip) en konden we de stabilisatoren in gebruik nemen en beproeven tijdens een korte proefvaart op de dichtbijgelegen Ertveld Plas. Arnold ging met ons mee om de installatie in te regelen en het paneel te testen. Alles werkte naar behoren, op kleine “hick-ups” hier en daar na, welke door Arnold rap verholpen werden. Het moet voor de paar andere boten die we tegenkwamen een heel raar gezicht zijn geweest dat ons schip op volkomen vlak water zonder enige aanleiding ineens heftig begon te schommelen. Dat doen wij met de “Forced Roll” functie. DMS heeft dit in het menu in het Nederlands vertaald naar de fraaie term “Opslingeren”, goed gevonden vinnik.

DSC_6593

DSC_6598

De rotoren zitten erop, ze zijn van carbon, ik moet ze nog in de antifouling zetten

 

DSC_6603

De boot gaat weer op de kar

DSC_6605

bijplekken

DSC_6622

DSC_6631 (1)

DSC_6649

Die rotor staat naar buiten, dat was nog een puntje maar het kwam goed.

DSC_6661

Proefvaart met Arnold van Aken, de technische man van DMS

DSC_6662

Een smaakvol paneeltje moet ik zeggen

Terug aan de steiger van Moonen nam Arnold afscheid van ons omdat ie naar Meppel moest, maar een half uur later stond ie alweer voor onze neus, want hij wilde voor de zekerheid toch nog iets controleren. Kijk, dat bedoel ik nou: zorgvuldigheid voor alles! Dat doen ze goed bij DMS. Vervolgens kwam de schilder om aan de “kelder”ruimte de laatste hand te leggen met een laag verf. Zulk stinken, die verf, maar wel goed spul, jammer dat we daardoor niet toekwamen aan het inruimen, want we weten niet waar we met de spullen naar toe moeten, zo langzamerhand. Morgen dan maar. Ondertussen kwam de werkster de boel binnen afstoffen, onder regie van Ingeborg. Tenslotte zijn we van 15.00 uur tot 18.00 uur bezig geweest het schip met water en dekwasser grondig te reinigen van al het stof en vuil dat zo’n werf-klus nu eenmaal met zich meebrengt.  Volkomen afgepeigerd en verhit konden we eindelijk naar huis afreizen, nadat we eerst nog even de drinkwatertank hadden bijgevuld. Meteen maar even langs Ma om nog een laatste keer gedag te zeggen. Pfff, wat een dag zeg en mooi weer dat het was! 

De volgende oggend, vandaag dus, stond Willem al om half acht voor de deur en binnen vijf minuten hadden we de resterende spullen (duikuitrustingen, draagbare vriezer en een heleboel tassen) ingeladen en waren we op weg naar Den Bosch. Daar aangekomen gingen Willem en ik meteen aan de slag met het terugleggen van de planken op de bodemspanten in de kelder. Dat was nog een uitzoekerij. Willem heeft keurige stukken uitgezaagd waar de planken om de kabels en de bussen van de stabilisatoren moesten worden geplooid.

DSC_6664

Vervolgens de resterende spullen (fietsen, duikspullen enz.) van de steiger erin gegooid en andere spullen uit de kajuit en de hutten ook teruggegooid in de kelder. Nou ja, gooien, netjes neergezet. We zijn er nog niet klaar mee en de boot ligt inmiddels door zijn plimsoll merk heen met al dat extra gewicht. Willem had al aangekondigd dat de waterlijn omhoog moes; volgende werfbeurt maar weer. Na de lunch namen we afscheid van hem en konden we vertrekken. De reis kan beginnen! We hebben er zin an!

En nu varen we hier op de Maas naar het westen, meanderend door het mooie Brabantse land. De zon schijnt, het is prachtig weer. Het digitale paneeltje van de Magnus Master Stabs straalt ons tegemoet. Ik heb zin om er op te drukken, maar er zijn geen golven. We moeten nog even wachten. Ah, daar komt een speedboot aan. Deze keer ben ik blij met zijn komst. Helaas gaat ie te hard en stellen zijn hekgolven niet veel voor, dus parkeer ik de stabs maar weer (zo heet dat: parkeren i.t.t. stabiliseren).  We zijn op weg naar Cees en Anneke op de Namasté. Zij liggen op ons te wachten bij de Volkeraksluis. De oevers van de Maas, die overgaat in de Bergsche Maas en vervolgens de Amer (bij de Biesbosch) zijn mooi, met omgevallen bomen, pootjebadende mensen op de strandjes tussen de kribben en koeien die de schaduw opzoeken.

DSC_6669

DSC_6672

Deze waren eigenwijs; gingen naast de schaduw liggen

DSC_6675

DSC_6677

Mooi Heusden

Het is half vier, twee uur en een kwartier onderweg. Ik heb me flink vergist in de afstand die we moeten afleggen want we zijn pas bij Heusden dat we links laten liggen. Ik dacht dat het plm. drie uur varen zou zijn, daklopdusnie. We moeten nog een kilometer of 50. Fraaie omgeving en dito stabilisatoren onder de boot, jammer dat we ze niet kunnen zien. We zijn van plan om vaak te gaan duiken om ze te bekijken. We lopen gemiddeld 10 km per uur en hebben een beetje stroom mee. Het wordt al drukker op de rivier. Ik bel Anneke om te vertellen dat we vijf uur later komen.

Vijf over half vijf. We varen al een tijdje op de Bergsche Maas, zijn nu dwars van de Amercentrale, dus zal het binnenkort wel Amer heten, die rivier hier. Nog steeds prachtig weer.

DSC_6680

DSC_6683

De kajuitdeur naar de kuip staat open en het schroefwater maakt herrie, maar het is te warm om hem dicht te doen. Zo dicht bij De Biesbosch wordt het al drukker met bootjes. 13 km over de grond en 11,5 km per uur, niet verkeerd met 1500 toeren, ondanks de nieuwe uitsteeksels onder water.

Kwart voor Zes. We passeren de Moerdijkbruggen in het licht van de zon die ter kimme neigt. Het is nu helemaal windstil.

DSC_6685

Vijf over zes. Dwas van Strijensas.

Tien over tien saves. We liggen sinds kwart over zeven aan de noordelijke remming van de jachtensluis van het Volkeraksluizen complex, achter de Namasté van Cees en Anneke, met een Grand Banks er nog tussen. Zij liggen hier reeds een tijdje, kwamen van Willemstad af. Het weerzien en de ontvangst was hartelijk, feestelijk en Gezellig. Koffie natuurlijk, gevolgd door een glaasje met het een of ander. We praten bij en bespreken de plannen voor de reis naar Parijs. Morgen naar Tholen, via het Rijn-Schelde kanaal. Nu zijn we plat af en willen naar bed. Ingeborg vraagt of we genoeg stroom hebben voor vannacht. Ja hoor, zat. Het was een vermoeiende doch fijne dag. 

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Maandag, 2 april 2018

Tiel – ‘s-Hertogenbosch

Dag Datum Wind Weer
Maandag 2 april 2018 geen (of wel?) grijs
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
 07.45 uur 11.00 uur 29178 (25 km)  3109,7 (3,1 uren)

Maandag, tweede paasdag, kwart voor acht. We zijn vertrokken uit Tiel. Stuurboord uit de Waal op. Dag Tiel. Het is weer regenachtig, what’s new. Veel tegemoetkomende scheepvaart. Gek genoeg is er helemaal geen afvaart (zo heet dat: schepen die met de stroom mee varen, richting zee). Het stroomt hier als een gek. We varen 16 kilometer per uur bij 1400 toeren over de grond en dat vinden wij wel fijn. Normaal haal je dat soort snelheden niet. Door het water lopen we 11 kilometer, dus de stroomsnelheid bedraagt 5 km. Niet verkeerd. Een eindje verderop zullen we de Waal verlaten en het Kanaal van St. Andries invaren om daar meteen de sluisprocedure weer te oefenen in de gelijknamige sluis. Ik schiet plaatjes van de rivier en de oevers, dat het een lieve lust is, ondanks de grijze omstandigheden.

Kwart over acht. Nog een klein stukje naar bovengenoemd kanaal. Alle kribben langs de rivier staan onder water, zo hoog is de waterstand. Gelukkig staat op elk uiteinde van een krib een kopbaken. Slim systeem, dan weet je waar je moet varen. We lopen 17 kilometer over de grond. Nog steeds geen oplopers. Wel schepen in de opvaart die in de bochten soms de verkeerde oever kiezen, terwijl ze een blauw bord met een knipperlicht tonen. Ik word dan wel een beetje zenuwachtig als tegelijkertijd een ander tegemoetkomend groot schip aan de “goede” kant blijft varen, waardoor ze met z’n tweeën de boel “op slot” gooien. Moet je dan in het midden gaan varen of toch maar stuurboord wal houden? Als ze dichterbij komen blijkt de Waal breed genoeg te zijn om dat laatste inderdaad te doen.

Kwart voor tien. De sluis van St. Andries was een eitje en het gelijknamige kanaal lekker rustig. Nu varen we op de minder snelstromende Maas. Vergeleken met de Waal is het hier uitgestorven, geen schip te zien, slechts 1 snelvarend sportbootje zien we langs scheuren. Dat komt natuurlijk ook doordat het seizoen nog pril is. Best een mooie rivier om te bevaren en een prachtig watersportgebied met hier en daar flinke plassen waar watersportverenigingen te vinden zijn. De oevers zijn schilderachtig, met fraaie bomen die niet allemaal overeind zijn blijven staan. Men laat de boel hier een beetje verwilderen. Goed zo. Heel fotogeniek allemaal.

Tien over half elf. We hebben de sluis van Engelen gehad, ook een eitje en tuffen onder de Dieze brug door over de gekanaliseerde Dieze, richting ‘s-Hertogenbosch, dat niet ver is. Ik heb Patrick Noor van Dynamic Marine Systems gebeld dat we eraan komen. We moeten een eindje verderop in de Rietveldenhaven zijn.

Het is nu elf uur en we liggen aan de drijvende steiger van Moonen Shipyards, tegenover een containerterminal waar een grote portaalkraan bezig is een groot binnenschip te vullen met containers.

DSC_6411

DSC_6412

DSC_6413

DSC_6415

Daar liggen we dan in the middle of nowhere, maar de kachel brandt en we drinken een bakkie koffie met een halve stroopwaffel erbij, terwijl we wachten tot Patrick komt om ons de sleutel van de poort van de werf te brengen, zodat we desgewenst het terrein afkunnen.

13.00 uur. Patrick heeft ons net teruggebracht naar de boot. Hij en zijn vrouw Amanda kwamen speciaal voor ons van huis om de sleutel van het hek te brengen en hij nam ons mee naar hun bedrijf een eindje verderop, waar zijn vrouw ons gastvrij onthaalde op een heerlijke kop koffie met paasbrood. Lekker hoor. Patrick liet het bedrijf zien en we konden nog eens de proefopstelling van de Magnus Master bewonderen, een solide systeem, compact en krachtig zoals we tijdens de proefvaart konden ervaren.

fullsizeoutput_cf61

Dit is em. Bij ons wordt ie zwart

Morgen gaat ons schip de kant op met de botenlift van 150 ton die we al zagen staan bij Moonen. Ik ga nu eerst de gemaakte foto’s op de computer zetten en daarna de stad in, op de elektrische klapfietsen, want lopen is te ver is ons duidelijk gemaakt. Godgloeiende! Ik ben gisteren vergeten het geheugenkaartje terug te stoppen in het fototoestel; al mijn fotografische inspanningen van vanmorgen zijn vergeefs geweest. Geen foto’s dus van de Waal en de Maas en van de Andries en Engelensluis. Shit, shit, shit! Wat ben ik toch een grote l.l.! Ja, ken uzelve, dan gaat het daarna beter zeggen ze. Nou, dat gaat voor mij niet op, keer op keer flik ik het weer. Moving on.

15.00 uur. We zijn terug van een aangenaam fietstochtje naar het centrum van de stad van Hiëronymus Bosch. Dat is nog een behoorlijk eind weg van waar wij liggen, moet ik zeggen. Wij weten heg noch steg in deze stad maar uiteindelijk kwamen we toch uit bij het hoofddoel, de Kathedrale Basiliek van Sint Jan Evangelist, gewoonlijk aangeduid als de Sint-Janskathedraal. We wilden het Mariabeeld zien dat onlangs onderhanden genomen is en recentelijk teruggeplaatst. Dit beeld wordt al sinds 1380 vereerd en dat is toch wel bijzonder lang. Het was stervensdruk in de kapel met mensen die naar het vers geverfde beeld kwamen om het te bewonderen en/of te vereren. Menig waxinelichtje werd gekocht en aangestoken à raison van 1 euro per stuk. Goeie business. Helaas mocht ik in de kapel geen foto’s maken, dat was uitdrukkelijk verboden. Heb ik weer, met m’n verse geheugenkaartje in mijn toestel. Het oude gebouw zelf is verder bijzonder fraai. Dat uit zich door prachtige glas-in-loodramen en een vloer bezaaid met zeer oude grafstenen in reliëf. In de kerk heb ik trouwens wel fotootjes gemaakt.

DSC_6410

DSC_6403

DSC_6404

DSC_6405

Ach, ach wat mooi allemaal. Mooi centrum trouwens heeft Den Bosch en erg druk is het er ook.

Het is hier rustig en stil nu het containerschip beladen is. Na een toastje met makreel en een stukje kruidenkaas en een slokje drinken (Beerenburg) gaan we verder met het leeghalen van de “kelder”, waar de stabilisatoren in moeten. De salon en onze slaapkamer worden opslagplaatsen van dozen en kratten, terwijl de fietsen naar het voordek verhuizen. Wat een bende. Tisnietanders.

Kwart voor zes.

Wat een gedoe.

We zijn moe.

Ik masseer mijn knoken.

Ingeborg gaat eten koken.

Het was een fijne dag,

als ik het zeggen mag.

Geplaatst in Logboek | 1 reactie

Zondag, 1 april 2018

Zaandam – Tiel

Dag Datum Wind Weer
Zondag 1 april 2018 West 3 – 5 Bf Regen, koud, guur, later beter
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
 07.30 uur 16.30 uur 29153 (88 km) 3106,9 (9,1 uren)

Half acht. Tis een toestand. Ik was om 05.00 uur al wakker. We wilden te 06.00 uur weg, als het een beetje licht begon te worden. Ik kon niet meer slapen en ben maar gaan lezen in bed. Nou blijkt verdimme dat het nog steeds niet helemaal licht is. Dat komt door een volledig betrokken lucht met dikke, donkere bewolking en het regent dat het giet. Op z’n Hollands gezegd: pokkeweer. In bed liggend kon ik aan het licht buiten niet afmeten hoe laat het was, daarbij komt dat ik geen horloge (meer) heb en wij niet beschikken over een wandklok in ons slaap-kombofje. Zou zo’n klok duur zijn, zo vroeg de man die van plan was een stabilisatiesysteem ter waarde van een flinke Subaru Outback Executive onder z’n boot te laten hangen zich af?

De motor draait. De dynamo’s blazen diverse accubanken vol. Meteen al, terwijl het toerental stationair is. Kijk, dat voelt goed, dit miste ik, al wist ik dit niet. We gaan. In de ark naast ons is geen leven te bespeuren. Geeft niet, we hebben gisteravond al gezoend. Ingeborg is buiten de landvasten aan het inhalen en als dat gedaan is vaar ik voorzichtig achteruit het kanaal in. Ik zeg voorzichtig, want het gaat een beetje houterig zie je, het seizoen en de routine moeten nog groeien. Met een enigszins slingerende koers plokkeren wij langs de werf van Klaas Mulder en langs de kale grauwe muren van de Bruynzeel restanten, onder de brug in de provinciale weg door, langs een binnenschip dat in alle vroegte in de Thomassen-haven gelost wordt door een grote kraan, hop bakboord uit het Noordzeekanaal op, richting Amsterdam. De regen slaat tegen de kajuitramen, de ruitenwissers maken overuren. Een rivier cruiseboot ligt op tegenkoers. Dat die dingen niet spontaan in tweeën breken snap je niet. We zullen ze nog vaak tegenkomen op het Amsterdam-Rijnkanaal.

DSC_6364

Ingeborg gaat iets van een ontbijt regelen terwijl ik de Wing V met een vaart van 12 kilometer per uur over de Coentunnel heen jaag. Op het IJ komt ons een groot motorjacht, de Boudicca, tegemoet. O nee, het is alweer een cruise boot, maar dan meer eentje voor op zee.

DSC_6367

Die heeft natuurlijk ook stabilisatoren – ik kan aan niks anders meer denken tegenwoordig, beetje hysterisch eigenlijk.

Ik ben onzeker, denk steeds aan de nieuwe spullen onderin het schip, of ze het wel blijven doen en zo. Dit ondanks de geslaagde proefvaart die we samen met de Laga op het Noordzeekanaal maakten op 27 maart.

DSC_6358

Bij verschillende toerentallen bleef de nieuwe dynamo uitstekend presteren en alle snaren voelden na afloop nog immer dito-strak. Het was wel zo dat die proeftoer maar 2 uur duurde, inclusief brandstof innemen bij Anton van Meegen in de Voorzaan, niettemin toch al een beetje een goed gevoel. Maar nu staan we voor een langere test: vandaag zullen we wel een uur of negen constant draaien in een plezierjacht-vijandelijke omgeving (A’dam-Rijnkanaal en Waal). Gelukkig is het eerste paasdag, zodat de drukte wel zal meevallen. In ieder geval is er op het IJ tot op heden geen beroepsvaart te bespeuren.

Zenuwachtig (ik, Ingeborg puzzelt) draaien wij rond negen uur het op dat moment praktisch verlaten A’dam-Rijnkanaal in. Na Weesp en tijdens het eerste bakje koffie wordt het toch drukker hoor! Op de AIS zie ik vooral de rivier-cruise boten met een gang van zo rond de 17 kilometer per uur op ons afkomen, zowel van achteren als van voren. Daartussendoor verschijnen dan ook nog eens container- en bulkschepen van 3000 ton plus, zowel geladen als ongeladen. Zucht. Dat is dan de “paasluwte”, goddammit. Ons bootje (want je gaat je steeds kleiner voelen) blijft evenwel uitstekend “performen” (= Duits voor: presteren). Hij neemt de boeg en hekgolven prima (stabilisatoren zouden nog meer bijdragen aan de feestvreugde). De truc is om als zo’n monster je tot op tweehonderd meter van achter genaderd is, je snelheid van 12 naar 7 tot 9 km te minderen, zoveel als veilig is stuurboordswal houdend, zodat ie sneller kan passeren. Ik merk dat die schippers dat bijzonder waarderen want ze steken in het voorbijgaan spontaan hun hand op (zonder gestrekte middelvinger) als dank voor het getoonde inzicht. Bovendien zijn ze eerder geneigd jou meer ruimte te geven, verdomd als het niet waar is. Het is ook veiliger om in te houden vanwege het feit dat in veel gevallen een schip op tegenkoers ligt waardoor je als je persé wil vasthouden aan je snelheid het gevaar loopt enige tijd met z’n drieën naast elkaar te varen en dat wil je niet, ik niet in ieder geval.

Tien voor half twaalf. We varen nu onder de brug bij Maarssen door. We gaan goed. Het regent niet meer, maar de dreiging is er wel degelijk. De lucht is nog volkomen grauw en grijs, nog net niet antraciet grijs. We hebben zojuist ons tweede bakkie koffie naar binnen geschoffeld, met ieder een halve stroopwaffel, oh wat was dat lekker! Utrecht is in zicht. Ik vergeet fotootjes te maken, het weer is er ook niet naar. We passeerden zo-even een zeiljachtje van een meter of 7 met de mast plat, dat dicht langs de wal plokkerde, voortgestuwd door een buitenboordmotortje. De niet zo jonge schipper en zijn vrouw die evenmin een ‘spring chicken” (= Frans voor voorjaarskuiken) genoemd kon worden, zaten, dik ingepakt, kleumend in de kuip opgewekt naar ons te zwaaien. Vast en zeker op weg naar hun zomerligplaats. Aaaah, nostalgie! Ik verlang zo terug naar dat zeilen….not.

Tien over twee. We liggen in de westelijke kolk van de Prinses Irenesluizen bij Wijk bij Duurstede. Achter ons liggen twee van die rivier-cruise boten, elk 135 meter lang en 11 meter breed. Het zijn zusterschepen van dezelfde rederij. Kijk, dat is nog eens een sluisje. Om precies te zijn: 350 meter lang en 18 meter breed. Wij mochten als eerste de sluis in. Geen onverdeeld genoegen blijkt nu want onze achterbuurman laat zijn boegschroef tijdens de gehele schutperiode volaan staan. De grootste ergernis evenwel is de stank van de uitlaatgassen, ook van onze eigen motor die we voor de zekerheid maar lieten draaien. We moesten zo ver mogelijk naar voren gaan liggen. We pakten aan bakboord de laatste trap en een bolder, want de afstand tussen de bolders is voor ons echt te groot. De gehele schutprocedure voltrok zich overigens heel gemoedelijk, no problems.

Tien over half drie. We zijn de sluis uit en steken de Nieuwe Lek over naar de Prinses Marijke sluizen. Daar hoeven we niet doorheen. We moeten erlangs, onder de geheven keersluis door. Het hele complex bestaat uit twee schutkolken en een keersluis om het Betuwepand van het Amsterdam-Rijnkanaal af te sluiten van de Lek. Onder normale omstandigheden is de keersluis geopend en kunnen schepen onder de keersluis door varen. Wel jammer dat die “rivier creepers” ook de Lek oversteken in plaats van bakboord uit te gaan. Ze stuiven beiden als mallen voorbij. Wij doen het kalm aan naar de Prins Bernardsluizen aan de oostzijde van Tiel, waar het A’dam-Rijnkanaal uitmondt in de Waal. En jawel hoor, daar liggen de overmaatse strijkbouten achter elkaar aan de bakboords-remming te wachten. We mogen nu ná hen de sluis in, da’s minder. Het blijkt uiteindelijk mee te vallen, als je maar lang genoeg wacht met uitvaren opdat je niet in de sluis heen en weer stuitert in hun schroefwater.

Kwart voor vijf. Ook de Prins Bernardsluis was een “eitje” en nu liggen we, na precies negen motoruren (we hebben geen meter gezeild) in de vluchthaven in Tiel, aan de rivier De Waal, in de jachthaven van de vereniging “De Waal”. We mogen van de havenmeester, na afdracht van twintig euro, aan de meldsteiger voor passanten blijven liggen. Best een leuk haventje dit en de havenmeester is een gezellige prater. In de zomer zal het hier behoorlijk druk zijn, lijkt me zo. Van onze ligplaats zien we de grote Rijnschepen voorbij stuiven richting Rotterdam. Als echter reusachtige bakken met de kolossale duwboten van “Veerhaven” erachter, zwaarbeladen met steenkolen stroomop varen duurt het “eeuwen” voor ze uit het zicht zijn.

DSC_6371

DSC_6372

Half zes. Prettig hier, echt een leuk haventje, komt vooral door de geweldige ontvangst. Leuke ontmoetingen op steiger hadden we ook. We gaan lekker even genieten aan de Waal, in Tiel. Helemaal nieuw voor ons dit, we zijn nog nooit van ons leven in Tiel geweest en nu liggen we hier met een boot! Tistogniettegeloven! We gaan zometeen even lopen in het stadje, dat moet vast erg mooi zijn.

Half acht. Dat was me wat. We zijn wezen wandelen in Tiel, in de regen; best even lekker. Dat Tiel moet vroeger echt een mooi plaatsje zijn geweest, hoor. Het zal misschien ook wel geleden hebben onder oorlogen en dergelijke, net als Rotterdam, maar wat men (daarna) in de stadsvernieuwing en planologische herinrichting aan visie op tafel heeft gelegd en vervolgens verwerkelijkt heeft, grenst aan het…, aan het…, nee, ik vind het niet mooi. Hadden ze niet moeten doen. Gele gebouwen met een middeleeuwse kerk op de achtergrond en een lamzakkig parkeerterrein ertussen, een historische poort met twintigste eeuwse bouw”kunst” ernaast? Dat gaat te ver.

DSC_6388

DSC_6383

DSC_6392

Waar blijft het cultuurhistorisch besef op heden, meneer Sjonneberg! Niet dat ik er verstand van heb natuurlijk. Het centrum met zijn vele winkelstraten is overigens best gezellig en leverde mooie fotootjes op. Vooral de pomp op het centrale plein maakte indruk.

DSC_6378

 

DSC_6377

Tsja, wat moet je hier nou van denken?! Ingeborg wilde desgevraagd niet pontificaal naast het ding poseren.

DSC_6374

Niet veel mensen waren op de been. De wandeling verkwikte ons wel degelijk en aan de buitenkant van Tiel moet het uitzicht op de Waal in de zomer zeer aanlokkelijk zijn.  En de mensen in Tiel zijn heel aardig.

DSC_6389

DSC_6394

We gaan gebakken Pangasiusfilet eten. Weer zie ik een kolentransport traag richting Duitsland varen. Ik schat in dat ze begin mei aankomen in Düsseldorf. Maar wij liggen lekker en gaan rielekst de avond in. Het was een fijne dag en de snaren zijn strak blijven staan. 

 

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Zaterdag, 31 maart 2018

Zaandam

Kwart voor zes, namiddag. Eindelijk weer eens met z’ n tweeén aan boord neergestreken. De kajuit is betrekkelijk opgeruimd en de kasten zitten vol met van alles. Het grote avontuur kan beginnen. Maar daar is wel wat aan vooraf gegaan, zeg. Weet u het nog? We zouden nog eens flink in de bus blazen en de boot uitrusten met een anti-rol voorziening. De afgelopen twee maanden waren spannend en hectisch: eerst was daar het moment van beslissen welk stabilisatiesysteem we zouden kiezen en daarna de periode waarin we moesten “dealen” met de noodzakelijke voorbereidingen en aanpassingen in het schip, alvorens de daadwerkelijke inbouw een aanvang kon nemen. Het begon op 2 februari toen Patrick Noor van Dynamic Marine Systems bij ons aan boord kwam kijken om te bezien wat de mogelijkheden waren en om een offerte uit te brengen. Tevens regelde hij voor ons op 7 februari een proefvaart met een 35 tons Boarnstream van de gelijknamige Friese werf, dat ook is uitgerust met het Magnus Master stabilisatiesysteem.

DSC_6166

DSC_6168

Deze proefvaart was een openbaring voor ons en ook voor zwager Willem die zelf vinnen onder zijn boot heeft maar onder de indruk was van de werking van dit systeem. Tsjonge, wat een krachtig spul zeg! We moesten ons echt vasthouden bij de zogenaamde “forced roll”, een soort testfunctie van het systeem, waarbij een slingering wordt ingezet die onmiddellijk kan worden gestopt. Deze Magnus Master is een volledig elektrisch, niet hydraulisch, aangedreven slingerdemping systeem voor jachten tot 30 meter, op basis van het Magnus effect. In plaats van traditionele vinnen wordt gebruik gemaakt van snel roterende cilinders, die afhankelijk van de draairichting, een op- of neerwaartse druk genereren. Na de proefvaart beslisten we nog niet direct, maar ons hart ging wel al een beetje de kant van Magnus Master op.

Op 13 februari bezochten we tijdens Boot Holland te Leeuwarden de stand van Kemper en van Twist, de importeur van de Seakeeper (het Gyro systeem) en werden door Rob de Wijs vakkundig voorgelicht over de voordelen van deze optie. Ik was echter al een beetje bevooroordeeld en wij besloten diezelfde avond nog de Magnus Master te bestellen, de ruimtebesparing en de vrijwel geluidloze werking gaven de doorslag.

Pffff, dat hadden we achter de rug. Nu de voorbereidingen en aanpassingen. Het systeem zal op 3 april in ‘s-Hertogenbosch door Moonen Shipyards worden ingebouwd. Dit is een werf die superjachten bouwt en met DMS een goed werkende relatie heeft wat betreft de inbouw van het Magnus Master slingerdemping systeem (DMS is trouwens slechts op een steenworp afstand van de Moonen werf gevestigd, dus dat is ook erg handig). De afspraak met Nic. Witsen voor het onderwaterschip kon dus niet doorgaan, temeer omdat we na de inbouw en de proefvaart vanuit ‘s-Hertogenbosch meteen op vakantie gaan met Cees en Anneke van de Namasté. Bovendien mogen we bij Moonen zelf aan ons schip werken; antifouling aanbrengen, een afsluiter erbij, dat soort dingen.

Toen begon de “ellende” pas. Het electrische systeem van ons schip moest op de schop om de stabilisatoren aan te drijven. Het kon wel met de generator, maar ik heb geen zin om op één paard te wedden dus moest er een grotere omvormer en een krachtiger dynamo komen. De accu’s (470 Ah aan 24 Volt) zijn betrekkelijk nieuw (voorjaar 2016) dus daar moeten we het voorlopig maar mee doen. Voor de toekomst denk ik aan twaalf 2-volts accu’s van 580 Ah, waar ik midden in het schip en dus niet in de warme machinekamer een mooi plaatsje voor heb. Na veel “vijven en zessen” gingen we met AVL Yacht- en Electro Service in zee voor de levering en installatie van een Mastervolt Mass Sine Ultra 5000 W omvormer en een Mastervolt Alpha 24/150 MB dynamo met Alpha Pro drietraps-regelaar. Maar alvorens met name de dynamo kon worden geïnstalleerd moest er eerst een beugelconstructie komen om dat loeizware kreng (ruim dertien kilo) aan de motor op te hangen, naast de bestaande dwerg dynamo (55 Ah). Daar was niets voor te vinden bij de leveranciers en dat leverde het grootste obstakel op. Overigens ook het vinden van een geschikte pulley die op de trillingsdemper moest worden gemonteerd, was bepaald geen sinecure.

En daar kwam zwager Willem weer in het spel. Met niet aflatende ijver en doorzettingsvermogen zorgde hij bijtijds voor oplossingen. Zo heeft hij heel listig de startaccu’s verplaatst om ruimte te maken voor de dynamo.

DSC_6303

DSC_6293

Vervolgens heeft hij met zijn eigen (niet meer zo rechte) vingers een fantastische, ingewikkelde en sterke beugel gelast en gebout, waarmee de nieuwe krachtcentrale als een huis aan de fundatiesteun en de motor vastzit. Zijn meetwerk bleek eens temeer prima te kloppen toen de pulley arriveerde: de zooi stond meteen mooi strak in lijn.

DSC_6295

DSC_6300

DSC_6576

AVL hoefde alleen maar de omvormer op te hangen en de hele boel te verbinden en in werking te stellen. Toen alles nog werkte ook zoals we beoogd hadden kreeg ik tranen in mijn ogen van vreugde, blijdschap en opluchting, maar dat heeft niemand gezien. Zo’n zwager krijg ik nooit meer (ik blijf slijmen, want hij is nog lang niet klaar met mij). Nu ben ik trouwens weer bang dat mijn accu’s té snel, té vol worden geladen; tisnooitgoed.

DSC_6559

Tot zover wat voorafging. Nu weer de actualiteit. We zitten dus op de boot. Het regent als een hoetetoeter, niet normaal meer. We kunnen de boot niet meer schoonmaken. Ik was het ook niet van plan eigenlijk, maar nu kan het ook niet meer. Hij wordt vanzelf schoon; hij heeft een hoog zelf reinigend vermogen. Eigenlijk is morgen de eerste dag dat ons officiële seizoen begint, 1 april en we gaan daar ten volle van genieten. In feite begint nu de reis van dit jaar en binnen het bestek van die reis valt gewoon effe het inbouwen van een paar “flippers” (laat Patrick het maar niet horen); gewoon een integraal, ietwat duur, maar gezellig onderdeel van onze reis. We zitten nu tv te kijken, Ingeborg puzzelt gewoon door en ik neem een Schipperbittertje.

DSC_6360

Vanmiddag koffie gedronken met Joke en Willem in hunnie kantine, heel gezellig. Ik ben nog rond de klok van vijf als een haas op Willem z’n fiets naar Dekker Watersport geracet om een nieuw geusje te kopen. Heel welwillend deden ze de deur open want het was eigenlijk sluitingstijd. Morgen gaan we het Amsterdam-Rijnkanaal op. Zodra het licht is en/of wanneer ik wakker ben, gooi ik los en trek ik de boot achteruit het Schiethaven kanaal in. De auto laten we bij Joke en Willem staan. Via Tiel en het St. Andries kanaal varen we naar ‘s-Hertogenbosch en daar komt Willem ons op 3 april ophalen. Het seizoen is dus begonnen, we zitten in een opgeruimde boot, de kachel brandt met de thermostaat op 16 graden, da’s voldoende, want het was hier 12 graden en je voelt het meteen als ie gaat branden.

Half negen. Oh, oh wat is het gezellig in de boot. Ik heb de led lampjes in de koof langs het plafond aangedaan. Vermoeiend is wel dat telkens als ik een ander tv-kanaal kies de boot opeens in een discotheek (bestaan die nog?) verandert; kennelijk dezelfde frequentie. Joke kwam ons net uitnodigen voor een afscheidsborreltje bij hen in de ark. Dat slaan wij niet af natuurlijk. Oh, oh wat een feest.

Tien over half twaalf. Nog steeds 31 maart. De borrel was heel geanimeerd bij Joke en Willem. Heel gezellig maar we gaan nu slapen en morgen gaan we weg. Echt. Het was een fijne dag. 

 

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen