Vrijdag, 13 juli 2018

Joop belde net. Joop van de “Ilona”, jeweetwel (zie mijn weblogberichten van juni 2010 tot februari 2011). Hij maakte zich ongerust omdat hij geen nieuwe berichten meer zag, sinds het Veerse Meer. Hij heeft gelijk, niet netjes van me. Bij deze dus: er is niks om ongerust over te zijn. Ik had gewoon plotseling geen zin meer om te schrijven, te veel werk. We zijn inmiddels thuis. De boot gaat volgende week naar de werf van Nicolaas Witsen voor een nieuwe drinkwatertank. Kunnen ze mooi in de slappe vakantietijd doen. Verder geen bijzondere dingen. Zitten stil in de tuin want het is vrijdag de dertiende.

Geplaatst in Logboek | 4 reacties

Zaterdag, 23 juni 2018

Mosselplaat 4

Kwart over negen. We gaan straks naar de wal, naar de musea van Veere en om het verhaal van de oversteek van Dover naar Duinkerken, wat ik net heb zitten schrijven, erop te zetten. Dat moet op een terras want mijn “bundel” is op.

Kwart voor tien. Ik heb een rondje gelopen over het eiland. Het is hier rustig. Het water is vreselijk helder. Eerst maar eens een bakkie doen en dan gaan we naar de overkant. We zijn weer alleen; de twee bootjes die hier lagen vannacht zijn weggegaan. Stilte.

DSC_9566

DSC_9567

Twee uur. We zijn een kwartiertje geleden teruggekomen van passagieren in Veere. Een paar zeer genoeglijke uurtjes gehad, kunnen we wel zeggen. Met het bootje erheen gescheurd en deze aan het eind van de stadssteiger gelegd, waar de havenmeester het kennelijk niet mee eens was want hij had hem naar de kopse kant van de steiger verlegd. Ook goed. Hee, er is een markt op de kade! We keken er rond en verkenden de boel alvast. Het was een kleine markt, waar niet alles te verkrijgen was. Met de museumkaart de twee musea bekeken, heel interessant allebei en mooi vooral ook. Ik verwijs naar het internet voor informatie over deze musea van Veere.

DSC_9573

DSC_9574

DSC_9576

DSC_9577

DSC_9578

DSC_9579

DSC_9583

DSC_9585

Alleen Willem Alexander mag drinken uit deze beker (uit plm. 1550) als hertog van Veere zijnde.

DSC_9586

Toen zijn we gaan internetten in de koffietuin van de “Struys”, een leuk restaurant naast dat ene museum. Onder het genot van een cappuccino en een stuk appeltaart met slagroom heb ik 19 juni op de website gezet. Het was warm daar op die binnenplaats. Heerlijk.

DSC_9588

Ingeborg heeft gefacetimed met Miriam, met beeld maar zonder geluid, omdat dat een inbreuk zou maken op de stilte op de binnenplaats. Zeeland heeft trouwens een tamelijk goede wifi, Delta genaamd, die helaas niet werkt op de eilandjes, jammer genoeg. Na de koffie op het kleine marktje op de kade een bonk kaas gekocht, drie potten verschillende soorten mosterd en 13 sinaasappels voor de prijs van 10 en een paprika. Daar konden we wel weer even mee toe.Wel jammer dat ze geen bier verkochten in dat groentestalletje. Ik heb nog maar twee biertjes en daarna moet ik mijn keel aan de kapstok hangen. Maakt niet uit. We gaan voetballen kijken, op België één, vanwege het Belgische commentaar waar wij wel van genieten. Zo zeggen zij bijvoorbeeld nooit: “Wedstrijd”, maar: “Matsj”. Lache man.

DSC_9589

DSC_9591

DSC_9596

DSC_9604

DSC_9605

Vijf over half vier. Het wordt erg gezellig in ons haventje. Allemaal bootjes, kindertjes, zwemmen en schreeuwen. Ja, dat krijg je hier in het weekend als het weer een beetje mooi wordt: lekker druk met weekendgangers. Opa’s en oma’s die hun kleinkinderen meenemen op de boot. Twee bootjes vol met in totaal 25 luitjes, waarvan heel veel kinderen die komen piknikken. Een speedboot met 7 opgeschoten jongens die gaan voetballen op het eiland, luid juichend en dierlijke geluiden uitstotend. Nog een speedboot komt naast ons liggen aan de andere kant van de steiger met Pa, Ma en drie kinderen die rond de boot in het water gaan rondhannesen. Pa en Ma gaan liggen zonnen op het voordek. Man, man, wat een gezelligheid! Geinig hoor. Alle kinderen van het gezelschap komen op onze steiger, helemaal aan het eind waar een tot motorboot omgeturnde Taling 30 ligt met een bejaard echtpaar erop, onder toezicht van een andere opa zwemmen, waarbij natuurlijk gegild en gekrijst wordt. En die kinderen houden dat natuurlijk urenlang vol! En ik zit ondertussen voetballen te kijken. Ingeborg leest en/of puzzelt.

DSC_9608

DSC_9609

DSC_9610

Kwart voor elf saves. De rust is weergekeerd op ons eiland, in onze haven, waar wij wonen. Alleen de Taling 30 ligt nog achter ons, die blijft ook lekker liggen vannacht, net als wij. En een gele piewiet, een klein type kajuitzeilboot waarop twee dames, die ook is blijven liggen. De stilte is oorverdovend. Het is nog steeds niet donker. We hebben vandaag drie vechtpartijen van anderhalf uur gezien, met daartussendoor enig voetbal. Wat ik vreemd vind is dat na zo’n wedstrijd beide ploegen mekaar omhelzend, handen schuddend, schouderklopjes uitdelend het veld verlaten in plaats van de tijdens de wedstrijd ontstane bloedvetes definitief en tot de dood erop volgt uit te vechten.

We gaan maar naar bed zometeen, denk? Het was een fijne dag.

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Vrijdag, 22 juni 2018

Mosselplaat 3

Doe de tv eens aan! roept Ingeborg. Ok. Tis alweer twee dagen geleden dat Marijn jarig was, waar blijft de tijd. De serie Roseanne gaat door, maar zonder Roseanne, horen we op het Journaal. Is de komkommertijd nu al aangebroken? Ik moet even een stukje schrijven.

Half tien. We zijn onderweg, helemaal naar Veere, met de grote boot want het waait te hard voor de kleine. Ik heb een stukje geschreven en op de website gezet. Ben begonnen aan een tweede, maar we dachten laten we eerst brood, sinaasappels en eieren halen want het is nog vroeg en aan de boodschappensteiger is plaats genoeg. Er staat 6 tot 7 Beaufort maar met deze windrichting kun je daar redelijk liggen, maar niet echt rustig, achter de rondvaartboot van het Veerse Meer.

Kwart voor tien. We liggen. Ingeborg maakt foto’s van kwallen en ik ga even in de haven kijken of daar plaats is. Dat blijkt niet zo te zijn en het is er ook erg krap om te keren. 

DSC_9558

DSC_9555

Tien over elf. Vluchtig het stadje bekeken en gezocht naar een supermarkt. Die is er niet (meer)! Daarvoor moet je naar Middelburg. Er is alleen een bakker. Daar hebben wij bolussen gekocht en een brood. Van de havenmeester mochten we blijven liggen aan de passantensteiger (de naam boodschappensteiger verdient ie niet meer) tot 17.00 uur, daarna ook maar dan moet je betalen. Op de eilanden is het overnachten gratis, maar niet langer dan 48 uur op één plek volgens de havenmeester. In deze tijd steekt het niet zo nauw, zei hij erbij. In de schoolvakanties wordt er wel op gelet. Voor nu laten we Veere voor wat het is en gaan terug naar de Mosselplaat. Morgen doen we het wel met het bootje om te internetten en de beide musea te bezoeken.

Tien voor vier. We kozen het andere haventje op de Mosselplaat, dat meer in de luwte van de bomen en de bosjes ligt. Hier liggen we helemaal perfect. Voetballen kijken, lopen, fotootjes van Veere maken met de telelens van die goeie ouwe Kodak.

100_9111

Tien voor elf. De hele dag niets gedaan, lezen, tv kijken (voetballen). Vroeg naar bed. 

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Donderdag, 21 juni 2018

Mosselplaat 2

Half tien. De zon schijnt en er staat windkracht 6 tot 7 uit het noordwesten en we liggen op de Mosselplaat. Ik kom net mijn bed uit. Heb liggen lezen vanaf zeven uur. Ik zie een paar meeuwen op steiger staan. Het zijn trouwens vrij nieuwe steigers van kunststof met roestvrijstalen bolders. Dit is een prachtige plek. Als er geen bosjes voor stonden konden we Veere zien. Nu zien we alleen het torentje van het oude stadhuis er bovenuit steken en ik zie meer naar rechts een windmolen staan. We waren van plan vandaag met het bootje naar de kant te gaan om boodschappen te doen, maar we worden dan wel nat denk ik. Er is een boodschappensteiger aan de buitenkant bij Veere, daar zouden we ook kunnen gaan liggen. We zien nog wel. Eerst eten, koffie drinken, lezen, puzzelen, voetballen kijken. We kunnen ook morgen boodschappen doen, we hoeven helemaal niks, gaan nergens heen.

Vijf voor twaalf. Alweer een hele oggend achter de rug. Ik heb zitten lezen buiten in mijn nestelhoekje op de bank. Er is nog geen voetballen. We hebben een rondje gelopen op het eiland, om de beentjes te strekken. Dat is nog een eind, kan ik je zeggen. Het grootste deel is alleen bedekt met gras en je hebt een prachtig zicht op de skyline van Veere. Dat levert prachtige foto’s op al zeg ik het zelf.

DSC_9537

DSC_9541

DSC_9543

DSC_9544

DSC_9548

Als je achter de bosjes gaat zitten, uit de wind, zou je het nog behoorlijk warm krijgen. Ik moet eigenlijk gaan schrijven want in plaats van in te lopen, begin ik uit te lopen. Maar eerst een bakje koffie en alles klaar zetten voor het schrijven. Het is hier fantasties. 

Ik heb een stukje geschreven, en op de website gezet. Mijn tegoed is bijna op. Voor de rest de hele dag gelezen, Ingeborg ook en naar voetballen gekeken, als je die schoppartijen tenminste “voetballen” mag noemen. Je kunt het beter knie-, scheen- en enkelballen noemen. 

Niet naar de kant geweest. Af en toe het eiland rondlopen en genieten van de rust en, afgezien van de wind en het ruisen der bomen, van de stilte. Niemand gezien. Saves gingen we, o wonder, naar bed, terwijl het schip aan de landvasten rukte. Wat een fijne dag, zeg. 

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Woensdag, 20 juni 2018

Duinkerken – Veerse Meer (Mosselplaat)

Dag

Datum Wind Weer

Woensdag

20 juni 2018 ZW 3 – 4 Bf Grauw tot Vlissingen

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

04.15 uur 16.50 uur 16.784 (61,4) 3322,8 (7,1 uren)

Half vijf. Net tussen de pieren van Duinkerken uit, op weg naar de Trapegeer. We zijn vroeg vertrokken, kwart over vier. Het is nog donker. Dat vind ik eigenlijk niks, maar ja. Soms moet het een keertje als je wat wilt. Het is helder en het waait niet hard. Vluchten voor de komende noordenwinden. We zijn nog een beetje slaperig en kunnen niet goed naar buiten kijken door al die lampjes en schermpjes op het console. We varen wel de goeie kant op volgens mij.Tien over half vijf. Het begint een beetje lichter te worden aan de oostelijke horizon. Voor het eerst dat we echt in het donker zijn vertrokken, met dit schip, kan me niet herinneren dat dat eerder gebeurd is. Ik heb de stabilisatoren aan gedaan om niet te veel te slingeren, want dat veroorzaakt zeeziekte bij mij, in het donker. Dat vind ik maar niks. Zodra het licht is gaan weer uit, ik bedoel, dan klap ik ze weer in. Kijken hoe ver we komen vandaag. Dat is nog een open boek. Hangt af van de stroom. Die hebben we nu al een beetje mee: 6,8 tegen 6,1 knopen bij 1600 toeren.

DSC_9503

DSC_9505

Daar ligt België

Kwart voor negen. Blankenberge dwars. Wow! Dat gaat lekker! Zeer voorspoedig. We zien weinig van de kust. Vanaf de Trapegeer staat de koerslijn op de pieren van Zeebrugge en dan zit je een aardig eindje van de kust af. Het is nog steeds grauw en bewolkt. Het ziet er niet naar uit dat de zon vandaag nog gaat schijnen. Daar is geen kans op, denk ik. De havenhoofden van Zeebrugge zijn in zicht. Een groot passagiersschip vaart naar binnen, gevolgd door verschillende vrachtschepen. Verder op zee schuift een monsterlijk grote containerbak richting de Westerschelde, op weg naar Antwerpen (dat kan ik zien op de AIS: bestemming Antwerpen). Nog drie mijl naar Zeebrugge en dan nog twintig mijl te gaan langs de Belgische en Zeeuws Vlaamse kust. Daar ergens zullen we de stroom tegen krijgen. Nu nog steeds mee: 8 knopen tegen 6,6 bij 1700 toeren. Dat gaat goed. En we hebben net een bakkie koffie achter de kiezen, het tweede. Marijn is vandaag jarig. Om half acht hebben wij hem een bericht gestuurd, hopen maar dat ie dat vandaag ontvangt, daar in de Carieb.

Kwart voor tien. We zijn nu, na 5,5 uur varen, dwars van Knokke geraakt. Wie had dat gedacht zeg. Tistogniettegeloven. Dover – Vlissingen in twee dagen! Dat moet sneller kunnen.

Kwart over tien. Cadzand goed en wel gepasseerd. Ze hebben daar een nieuwe jachthaven. We zijn dus nu in Nederland. De zee is sinds Zeebrugge een stuk rustiger. Het waait wel harder; 13, 14 knopen wind uit het zuidwesten, komt van het land af.

DSC_9511

Er vaart een groot containerschip naast ons, de Hamburg Süd. Volgens de AIS is ie 0,19 mijl lang! Hij is zo groot dat de lengte niet meer in voeten maar in mijlen wordt uitgedrukt. Het moet niet gekker worden. Erg hard gaat ie niet meer want hij is aan het remmen voor het aan boord nemen van de loods uit Vlissingen, neem ik aan.

DSC_9510

We krijgen een derde bak koffie. De stroom staat nu tegen: 6 tegen 7 bij 1700 toeren. Dat verschil zal in negatieve zin nog wel groter worden, dus we zullen pas rond kwart voor één bij de sluis in Vlissingen arriveren. Zien we dan wel weer; eerst een bak koffie met een sprits van de Lidl.

Vijf voor half een. We liggen, met twee klassieke Engelse motorboten, te draaien in de kom voor de sluis van Vlissingen, wachtend op een schutting naar binnen. We moeten wachten op een lozing naar buiten. De zon is eindelijk doorgebroken.

DSC_9517

Ingeborg is de glassplinters uit het tapijt aan het stofzuigen. Die zijn op de valreep, tijdens het oversteken van de scheepvaartroute in de Westerschelde, daar terechtgekomen omdat ik de hekgolf van een containerschip dat alweer op volle snelheid lag niet zag aankomen. Alsof er een Urker visserstrawler langskwam! Er was geen tijd meer om te stabiliseren, anders was het niet gebeurd. Ik stond te sturen dus de stuurstoel achter mij ging ledig tegen de vlakte. Ook de tv kwam op zijn kop op de vloer terecht terwijl de mooie schemerlamp aan gruzelementen ging. Het ergste was de besteklade die we voorlopig niet meer kunnen gebruiken omdat het frontje is afgebroken bij het neerstorten. Het aanrecht zag zwart van de aarde uit een bloempot. Nog een mazzel dat we niet zijn gekapseisd, zo voelde het aan. 

DSC_9512

DSC_9513

DSC_9514

DSC_9516

Dat is me wat, zeg. We zijn door de sluis heen. De televisie doet het trouwens nog. Ik hoefde alleen de plastic randen terug te drukken op het chassis. Van binnen was er niks mis mee, da’s een voordeel van zo’n screen met een grote printplaat vergeleken met het buizentoestel van vroeger. We liggen nu, 13.00 uur, bij de Keersluisbrug te wachten op bediening. Daar is een klein steigertje, waar de Engelsen gingen liggen. Wij mochten tegen één van hen aan. Het zijn zogenaamde Dunkirk jachten, dat wil zeggen dat ze meegedaan hebben bij het evacueren van Engelse soldaten vanaf het strand van Duinkerken in 1940. De eigenaar vertelde spontaan het hele verhaal van zijn schip. Prachtig.

DSC_9522

Te 13.46 uur zou de brug draaien, tenminste dat dacht ik. Toen het zover was zei ik tegen de Engelsen: kom, we gooien los. Zij wilden ook naar Middelburg. Maar toen ik eenmaal voor de brug dreef werd ik op de marifoon terechtgewezen: meneer, dit is de Blauwe Golf komende van Middelburg en de brug gaat na hen meteen dicht, dus u mag er niet door. Pas om 14.46 uur bent u aan de beurt voor de Blauwe Golf naar Middelburg toe. Nieuwe regels! Dat krijg je als je met een almanak uit 2013 rondvaart. Wist ik veel. Dus ik zeg tegen die Engelsen, sorry, ga maar weer liggen. Zij namen het gemoedelijk op, zo zijn de (meeste) Engelsen.

Het scherm van de stabilisatoren heb ik uitgezet want we zijn weer op de binnenwateren. Zij hebben goede diensten verricht en mogen een tijdje uitrusten. Deze vakantie in ieder geval wel. Misschien op het IJsselmeer nog even.

Kwart voor drie. Motor gestart en door de brug heen. De volgende konden wij onderdoor, maar de rest niet. Zij werden gemaand zo dicht mogelijk met z’n allen bij de brug te gaan liggen om het wegverkeer niet te lang op te houden. Wij moesten langzamer varen voor de volgende brug, want die moest wel open voor ons en keken steeds achterom. Het pak schepen lieten ze wel 10 minuten voor de brug wachten! Daar ga je met je blauwe golf. Wij moesten dus ook wachten. Eenmaal door de laatste brug vóór het lange stuk naar Middelburg werd ons per marifoon geadviseerd 12 tot 14 kilometer per uur te varen anders zouden we de laatste brug in Middelburg niet halen! Wat een zooitje! Die Blauwe Golf werkt kennelijk nog niet zo goed.

Tien voor vier. De kom van Middelburg ingevaren en met de staart tussen de benen als een haas weer gemaakt dat we wegkwamen. Het bleek dat alle boten, een stuk of zeven en allemaal geen kleintjes, van onze “Golf” Middelburg in wilden en de haven lag vol. Een grote groep witte Engelse strijkbouten lagen tegen elkaar in de kom en achter de brug was het ook druk tot zeer druk. In de kom was nog 1 plekje waar een zeiljacht gauw inschoot. De havenmeester was in geen velden of wegen te bespeuren om een een ander te dirigeren. Wegwezen. Op naar het Veerse Meer. Wij wrongen ons tussen de wriemelende schepen uit, zonder schade, en voeren het kanaal weer op. Dat zal van de zomer wat worden, hierzo. In de gauwigheid zag ik dat de diesel bij Jos Boone 1,36 euro per liter kostte. Even twijfelde ik, maar toen dacht ik dat we maar beter met Anton van Meegen aan de Voorzaan in Zaandam een deal konden sluiten. Zaandam halen we nog wel op deze tank.

Vijf uur. Heb je je kaart er wel in, vraagt Ingeborg. Ik ben bezig de digitenne kast weer te installeren voor een betere tv-ontvangst. Kunnen we de wereldkampioenschappen voetballen kijken die op het landgoed van Poetin worden gehouden. Nee, ik probeer het eerst zonder, Ing. Ja, hij doet het nog, de TV! Tiseenwonder.

DSC_9525

DSC_9523

DSC_9524

We liggen op het Veerse Meer, aan de Mosselplaat, zo’n eilandje met bosjes erop en grasland en hier en daar een steiger of haventje zelfs. Wij liggen tegen een steiger aan de buitenkant van zo’n haventje, te bekomen van “De Blauwe Golf”. Je mag hier gratis liggen, maximaal 48 uur. Schuin aan de overkant ligt Veere, daar gaan we morgen of overmorgen boodschappen doen. We hebben nu geen haast meer, de vakantie kan beginnen. Tis hier fantasties. Wel jammer dat de steigers massief zijn ondergescheten door de omnivore duiven die ze ook wel zeemeeuwen noemen. Ik loop een paar keer heen en weer te stampen om ze te verjagen. Er is hier helemaal niemand. In de vakantieperiode kun je dat uitsluiten, moet je hier ook niet wezen, denk ik, als gepensioneerde rustzoeker. Er komt een sloep voorbij met allemaal roeiende vrouwelijke advocaten.

DSC_9529

We moeten nog nadenken wat we nu gaan doen. Blijven we hier, gaan we door met vakantie vieren of gaan we naar huis? Het is ook wel leuk om helemaal geen directe plannen te hebben maar van dag tot dag te leven. 

Weet je wat het punt is? Het is nu kwart over twaalf snags. We gaan maar naar bed. Op de Mosselplaat bij Veere. Halve maan. Als het goed is gaat het morgen heel hard waaien en somber weer worden. Dan liggen wij verwaaid. Het was een fijne dag.

DSC_9536

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Dinsdag, 19 juni 2018

Dover – Duinkerken

Dag

Datum Wind Weer

Dinsdag

19 juni 2018 ZW 4 – 5 Bf Zwaar bewolkt, matig zicht, guur

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

06.00 uur 13.10 uur 16.723 (44,9 NM) 3322,8 (7,1 uren)

Tien over half zeven. We varen op de rand van de zuidwest gaande schipping lane. Om zes uur vertrokken en na nog geen drie kwartier zit je in de drukste scheepvaartroute van de wereld. Tistogwat. Het vaart niet prettig want er staat hier een knobbelige zee. Er staat 13 tot 15 knopen wind uit het zuidwesten, dus dwars op het schip. We sturen een koers haaks op de vaargeul en corrigeren niet voor stroom; zoals het hoort. Gedurende de gehele overtocht zullen we door de stroom naar het noordoosten worden gezet, zodat we goed zullen uitkomen voor de ingang van de diepwater route langs de Franse kust naar Duinkerken. De stabilisatoren heb ik in werking gezet: ze staan uit. Daarmee bedoel ik dat ze naar buiten uitgezwenkt staan en hun werk doen. Dus als ik zeg: ze staan uit, dan staan ze aan. Dat is het eerste stuk van de overtocht absoluut noodzakelijk anders heb je geen leven. Ze doen fantastisch werk.

DSC_9496

DSC_9489

DSC_9490

De stuurautomaat kan het in deze omstandigheden nauwelijks aan; die slaat af en toe een soort van vast. Ik laat hem toch maar aanstaan want met de hand sturen is in deze zee uitermate frustrerend en gewoon niet vol te houden. Als ie kapot gaat, gaat ie maar kapot. Dan moet ik een sterkere hebben. Ik ga de deur van de kajuit dichtdoen want het schroefwater maakt erg veel herrie. Ik wil de zee voorlopig effe niet horen tot we aan de overkant zijn.

Kwart over zeven. We hebben net ondervonden hoe belangrijk en nuttig de AIS is. Het is namelijk mistig geworden. We konden op het scherm precies zien hoe een schip op ons afkwam, de Hoegh Kung San, zo’n varende autodoos, met een gang van 15 knopen. Ik had het idee dat ie een beetje bijstuurde voor ons. Door een beetje gas te geven kon ik uit zijn vooruitgeworpen schaduw komen, waarna het aanvaringsgevaar geweken was. Je ziet het allemaal op het scherm gebeuren.

DSC_9500

We zijn hard op weg naar de middenberm, zonder incidenten. Op eentje na: een ruitenwisserblad op het tweede raam van stuurboord af gezien viel spontaan van de arm op het kajuitdak. De twee wissers aan stuurboord kan ik voorlopig dus niet meer gebruiken, want er is geen denken aan dat ik naar buiten ga.

DSC_9488

Tien over half acht. We zijn door de middenberm heen en varen de noordoost gaande schipping lane in. Gevoegd bij al het kruisende scheepvaartverkeer vliegen de ferryboten Dover – Calais v.v. ons om de oren. Soms komen ze recht op ons af, zowel van voren als van achteren, maar daar maak ik me niet druk om want ze wijken voor je uit. Tegen de snelheden waarmee die dingen langsscheuren kun je toch niet op: ze varen (veel!) harder dan 20 kilometer per uur, waardoor jij voorrang hebt! 

DSC_9499

De zee is nog steeds ruw maar gelijkmatiger aan deze kant van de “straat”. We kunnen nu het vasteland zien. De koers is nog steeds goed, alhoewel ik iets noordoostelijker had kunnen sturen, had een paar mijl gescheeld. Ingeborg gaat koffie zetten! De wind blijft rond de 12 tot 15 knopen schommelen. Dat mag ook niet meer worden. Godver! Ik zie de wijzer uitschieten naar 17, 18 knopen. Ik had m’n bek moeten houden. Nou ja, als we straks bakboord uit gaan hebben we de wind en de golven achter en dan is al het leed geleden.

Tien voor half negen. Nog een klein mijltje, dan verlaten we de shipping lane. Ik doe vast 20 graden naar bakboord want wij zijn geen bedreiging meer voor de grote jongens en zij niet meer voor ons. Het is gruwelijk, grauw weer, de hele tijd al by the way, dus dat verhoogt de feestvreugde ook niet. Zwaar bewolkt. Jammer. Tisnietanders. Niet echt een zomergevoel. Nu we de drukke scheepvaartroutes achter ons hebben varen we redelijk rielekst schuinweg voor de golven uit, meer met de stroomrichting mee en de wind bakstag inkomend. Ik heb de stabilisatoren in de parkeerstand gezet om te kijken of het zonder gaat. We rollen iets meer maar het is uit te houden. We lopen nu 0,7 knoop sneller.

Half tien. Nog 4 mijl verwijderd van het begin van de diepwater route naar Duinkerken. De stroom is al gekenterd. Dat is een beetje teleurstellend, maar eigen schuld. Hadden we maar een uur eerder moeten vertrekken. De snelheid over de grond is 6 knopen of zelfs minder terwijl de log een snelheid van 7 knopen door het water aangeeft. Verdikkeme. Betekent wel dat de zee straks holler wordt. Je merkt het nu al een beetje. Pas na de Avant Port Ouest van Duinkerken kan het een beetje rustiger worden. We moeten nog een mijl of 17 en als straks de stroom echt gaat lopen kon het weleens een stief kwartiertje gaan duren voor we in Duinkerken zijn.

Tien uur. Bijna bij de DW route. Nog een halve mijl. Ergerlijk, die tegenstroom!

Kwart voor twaalf. Avant Port Ouest voorbij. Stroom tegen: 2,5 knopen (4 knopen over de grond is de snelheid). Niet fijn. Dit kost een hoop diesel. De hoogovens zijn in zicht en dat zal wel een tijdje zo blijven. Nog 6 mijl naar de breakwater van Duinkerken. Ik schat dat we om een uur of één tussen de pieren zitten.

Het viel mee: kwart voor één binnen. Nu toeren we in het rustige kanaal richting jachthaven Grand Large. Ik verwissel de Engelse gastenvlag voor de Franse. Ik krijg een zoute kont op het dak. Het is laagwater.

Kwart over een liggen we aan de lange steiger in Port du Grand Large. Ik zet de stuurstoel in de tv-stand en schrijf alle gegevens in het logboekje. Ing, we zijn thuis (Duinkerken is één van onze thuishavens, zie je).DSC_9501

DSC_9502

Tien voor vijf. We liggen tegenover het bureau du port, een tuinschuurtje dat ze op de steiger hebben neergezet, waarvoor weten we niet. Ik heb in het echte havenkantoor betaald met 60 munten van 50 cent. De havenmeester vond het prachtig. We gaan douchen in de daartoe bestemde fraaie ruimten want we moeten uit eten vanavond: moules frites met patat.

Goeie wifi hebben ze hier.

Gebeld met Joke en Willem. Zij hebben veel wind maar wij hier een stuk minder. Morgen en de dagen erna gaat het hier ook harder waaien uit het noorden. We hebben geen haast en blijven gewoon een paar dagen in Duinkerken.

Tien over negen. Lekker gegeten in het restaurant aan de haven. Lekkere mosseltjes en Ingeborg had een heerlijke brochette, een spies met vleesbrokken. Een dame blanche als dessert, was veel te veel maar wel lekker. Ook hier hebben we betaald met alleen maar munten. Dat zagen ze wel zitten daar. We zitten nu tv te kijken, naar een voetbalwedstrijd in het kader van de WK in Poetinland. Eigenlijk is het een anderhalf uur durende vechtpartij, prachtig. Prima ontvangst.

Tien voor elf. Change of plan. De ontwikkeling van het weerbeeld, bij nadere beschouwing, dicteert ons dat wij morgen spoorslags en als een haas gaan vertrekken om bij de Belgische kust weg te komen. De wind gaat naar het noorden en wordt na morgen niet mals en we hebben toch maar geen zin om hier zo lang te blijven rondhangen. Het plan is nu om snel de binnenlanden van Zeeland in te duiken en zodoende bij de afweging of we wel of niet varen onafhankelijk zullen zijn van het weer. Daartoe wordt de wekker op 04.00 uur gezet om morgen de volle porren stroom mee te hebben langs de Belgische kust en gaan wij nu naar bed. Welterusten. Het was een fijne, uitermate stabiele dag.

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Maandag, 18 juni 2018

Dover 3

Kwart over negen. Ik ben om zeven uur opgestaan, niet al te vroeg voor mijn doen, en meteen gaat schrijven aan een volgend stukje, het vijfde sinds ik gisteren begonnen ben. De tekst is klaar en nu ben ik bezig foto’s erin te zetten. Ingeborg zit op de bank. We gaan een kopje koffie drinken, muziek draait op de computer, gezellig hoor, zo in de boot met z’n tweetjes. Er hangt een tamelijk dikke mist op de kliffen. Ik hoop maar dat dat morgenochtend niet het geval is; met mist wil je niet de “Shipping Lanes” oversteken.

Vijf voor tien. Stukje staat erop. De mist is opgelost.

Tien voor twaalf. De tijd vliegt. De boot is schoongespoten en geschrobd, alles een beetje gefatsoeneerd. Een beetje water in de tank gedaan, halfvol, zodat ie niet weer gaat lekken. Koffie!

Tien voor half een. We slaan de lunch over, geen honger, en gaan boodschappen doen.

Drie uur. De boodschappen zijn binnen en ik heb alweer een stukje af, het verslag van 14 juni van onze heroïsche tocht over de Chichester Bar, ons geanker in de golven en ons geanker tussen de modderbanken. Even de benen strekken hoor.

Vijf uur. De zon schijnt volop en de wind loeit over de haven. Het zoeft door de masten. Er staat echt een straffe wind, ik denk gauw een dikke 6 Bft. En morgen zal het ook nog pittig waaien, misschien blijven we nog wel een dag liggen hier in Dover. Je zal altijd zien: vannacht wordt het windstil, maar dan wil ik eigenlijk  niet varen zie je. Kweetniet. Het wordt spannend hierzo, zo langzamerhand. Ik kan dan wel mooi mijn achterstand inhalen maar dat doe ik liever niet, ik ga liever varen.

Jammer dat we in Dover geen goede tv-ontvangst hebben. Elke zender begint met een goed beeld, maar na een minuut stort het plaatje in blokjes en gehik uiteen. Niet te doen. Mee gestopt. Wat wel weer leuk is, is dat Ingeborg heeft ontdekt dat ze op haar iPad middels de havenwifi gewoon Nederlandse programma’s kan ontvangen! Zij zit lekker de hele tijd te kijken naar programma’s als “Andere Tijden”, da’s toch geweldig? Ikzelf zit uren te kijken naar youtube, mijn ouwe hobby, zeg maar afwijking: opnames van het programma Britain got talent, America got talent etc. Ik smul ervan.

Kwart over zes. Ik was inmiddels weer begonnen aan een nieuw verhaaltje maar daar ben ik even mee gestopt voor een wandelingetje over het plankier van de jachthaven. Moest even de benen strekken en fotootjes maken, had ik nog niet gedaan. 

DSC_9481

DSC_9483

DSC_9487

Het is prachtig weer buiten. Het waait als de pieten, dat wel, maar de temperatuur is aangenaam tussen de kaden van het dok. Ingeborg zit met de verknetteraar vliegen te meppen en we eten nu een boterhammetje met verse aardbeien uit de voedselhal (drie pond een kilo, ongehoord goedkoop!).

De aardbeien waren lekker en het brood ging wel. Ik heb het stukje van 15 juni afgeschreven, dat we naar Eastbourne gingen, van Chichester Harbour af. Dat was een heel makkelijke tocht, ging erg goed enne het verhaaltje is verder niet zo bijzonder daardoor, maar goed, dat is af. Nu nog even fotootjes erbij zoeken en dan ben ik voor vandaag klaar met dit gebeuren en als we morgen hier blijven liggen, doe ik de rest wel.

Vijf voor acht. Dover is een productieve plek voor mij, mijn zevende verhaaltje sinds gisteren staat erop. Je moet niet naar de kwaliteit kijken want daar valt wel het een en ander op af te dingen. Maar ja, het zijn ook allemaal herhalingsoefeningen, behalve als er iets spannends of vervelends gebeurt. Daar hangt trouwens ook een terugkerend aspect aan. Ik ga koffie zetten voor Ingeborg. We gaan de avond in. Het was een fijne dag.

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen