Vrijdag, 18 mei 2018

La Frette sur Seine – Port Saint Louis

Dag

Datum Wind Weer

Vrijdag

18 mei 2018 Winderig

Begon koud, later  minder, nog later warm

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

09.45 uur

12.15 uur

30.044 (18 km) 3229,8 (2,5 uren)

Tien voor half negen. Ik heb vandaag, vrijdag, woensdag geschreven. Misschien zet ik het vandaag ook nog op de website. Morgen, zaterdag, schrijf ik donderdag wel, maar dat zet ik zondag pas op de website, want dan heb ik zaterdag ook geschreven en kan ik ze tegelijkertijd op de website zetten, misschien scheelt dat MB-tjes.

De verschrikkelijkste nacht die ik heb meegemaakt tot nu toe in deze vakantie. Geen oog dicht gedaan. Ik heb in bed gelegen, op de bank gelegen, weer in bed. M’n kop zat volledig dicht, kreeg nauwelijks adem. Zodra je in bed gaat liggen slaat de hele boel vast en als je rechtop staat of zit is het allemaal weer minder erg. Dodelijk vermoeiend. Het is koud in de boot. Ingeborg komt er nu ook uit, ze heeft een paar uurtjes liggen lezen. We moeten eerst even warm zien te worden. Ik heb ijspoten.

Tien voor tien. Vertrokken te 09.45 uur uit La Frette sur Seine. Goeie herinneringen aan. We hebben stroom mee….. Ik ben daarstraks de machinekamer ingegaan en merkte dat de snaar van de kleine dynamo tamelijk slap stond, was te ver indrukbaar. Met gevaar voor eigen leven en na grondig studeren en nadenken heb ik hem voor de eerste keer in mijn leven hoogst persoonlijk met behulp van het juiste gereedschap strakker weten te zetten! Ik moet als we straks weer liggen natuurlijk controleren of ik de betreffende moer op de juiste spanning heb vastgezet. Nu kijken we vanaf het water naar het stuk oever dat we gisteren per voet hebben bekeken. Leuk hoor.

DSC_8161

Daar hebben we op het terras gezeten

Ingeborg is bezig het kajuitdak te reinigen van de honderden dode vliegjes die daar liggen. Ik denk dat we zometeen koffie krijgen.

Oh ja, ik heb ook nog het stukje gepubliceerd. Dat kostte 90 MB, terwijl het bestandje inclusief foto’s slechts 7 MB groot was en alle automatische updates uitgeschakeld. Rarara, hoe kan dat? KPN weet het vast wel, maar zullen het vast niet zeggen.

Kwart over tien. We kwamen een Nederlandse boot, een vlet, stroomopwaarts varend, tegen vóór Conflans Ste Honorine.

Vijf voor half elf. Conflans vanaf het water is best mooi. Ik maak fotootjes. Jammer dat je hier niet (fatsoenlijk) kan afmeren.

DSC_8162

DSC_8167

De “jachthaven” van Conflans

DSC_8170

Zullen we weer de Oise op gaan, Ing? Nah.

Elf uur. Sluis van Andrésy gepasseerd (ik schold ze over de marifoon per ongeluk uit als écluse de Conflans, ze zeiden er niks van). Enorme sluis, 2,84 meter verval. Aan deze kant van de sluis stroomt het een stuk harder: 11,9 over de grond en 8,3 door het water bij 1000 toeren.

DSC_8172

Kwart over elf. Kapitale villa’s hier langs de Seine, mooie huizen met mooie tuinen en eigen aanlegmogelijkheden.

DSC_8180

DSC_8176

Oude brug bij Poissy

Twaalf uur. We gaan een plek zoeken, bijvoorkeur in de Bras de Médan want volgens de Fluviacarte zouden daar talrijke publieke aanlegplaatsen zijn. Nou, die zijn er inderdaad maar vooral bij particuliere huizen en villa’s en wat openbaar zou zijn, daar wil je niet aan liggen want daar zit rommel onder water, uitsteeksels uit het beton, er zijn geen bolders of ringen of iets dergelijks, niets! Puinhoop is het, pure misleiding van Fluviacarte. Het zwembad dat door F. op een bepaalde plek wordt aangeduid blijkt een ruïne en van het beloofde “strand” is al helemaal nooit sprake geweest. Toch eens kijken welke editie van Fluviacarte wij hebben. Het werkje blijkt in 2010 gedrukt te zijn. Het kan zijn dat we ouwe troep gekocht hebben in Antwerpen (voor een nieuwprijs) maar ik vrees dat dit de meest recente uitgave is. We keren om en varen tegenstrooms terug naar Port Saint Louis. Dit is een kom met een nauwe ingang, naast de Seine aan de rechterkant, het lijkt wel een uitgegraven iets. Daar liggen een heleboel vingersteigers, grotendeels onbezet, lekker rustig, geen stroming. We gaan kijken.

DSC_8183

Half een. Een bak koffie maar weer. Marina Port Saint Louis (in Fluvia vermeld als Nouvelle Marina) is inderdaad rustig. Er liggen nog aardig wat kleine bootjes en ook een behoorlijk aantal verwaarloosde scheepjes. Slechts een enkel bewoond schip. We kozen de mooiste plek achter een nette varende bungalow, met naast ons nog zo’n vierkante doos. Deze jachthaven is ongeveer 5 euro waard en dan bedoel ik niet de ligprijs per nacht. Het leek uit de verte heel wat maar het is niks. De drijvende steigers zijn groen, zitten onder de stront, zijn deels verrot, niet safe en vaak onderling niet goed aangesloten.

DSC_8186

Ik ben op zoek gegaan naar de havenmeester en na lang zoeken vond ik een container met een oud mannetje erin dat verstoord opkeek van zijn papieren. Ik vermoed dat hij niet gewend was dat passanten kwamen betalen. Hij vroeg hoe lang de boot was, keek op een lijst die hij vanonder de troep viste en zei: dertien euro. Ik was eigenlijk niet van plan de haven te kopen, maar vooruit. Ik kreeg geen bonnetje. Voor de omgeving hoef je niet van je boot af te komen: niks te zien op en rond de haven.

Het voornaamste echter: stil, rustig, geen geruk aan de landvasten! Ik hoop dat ik straks op de kuipbank in slaap val.

Tien voor vier. Ik heb liggen slapen in de kuip, hoedje op, zon in mijn nek. Heerlijk. Weer een geluksgevoel maar dan in een aggenebbish haven, hoe krijg je het voor elkaar!

Tien over zes. Ingeborg gaat koken. Niks gedaan, lekker lezen. Genieten van ons pensioen. We moesten zelfs de gordijntjes dicht doen tegen de warmte.

Saves gingen we naar bed. Het was een fijne dag.

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Donderdag, 17 mei 2018

La Frette sur Seine 2

Tien over half negen des ochtends. Ik kom net m’n bedje uit, heb me aangekleed, schuif de gordijntjes open en kijk naar buiten. De zwaan zit nog steeds op zijn of haar nest, o wonder en de wereld ziet er somber en grauw uit. Het zwerk is volledig bedekt met wolken en als ik de temperatuur binnen zie: 16 graden, moet het buiten met de reeds opgestoken westenwind niet te harden zijn. Wij motorbootvaarders van een zekere leeftijd kunnen ook helemaal nergens meer tegen. Even voelen. Oeh, niet doen, wat een wind, gauw deur dicht! Brr. Ik heb vanaf half zeven in bed liggen lezen en nu wordt het tijd dat ik es wat flauwekul aan het digitale papier ga toevertrouwen, of niet. Misschien ga ik lezen. We blijven vandaag hier liggen aan onze privé-steiger. Misschien een wandelingetje maken, of niet. We hoeven helemaal niks.

Half tien. Ik heb, na de Franse TV, nu ook ontdekt hoe we via een USB stickie films op tv kunnen kijken! Er zit not bene een USB poort in de tv! Nooit geweten, zielig hè? Dat is mooi want ik heb op een harde schijf voor 1 Terabyte aan films en series staan, kunnen we voorlopig vooruit.

Tien over elf. We hebben onder het genot van een bakje koffie naar een film gekeken op tv, Columbus Circle met Giovanni Ribisi en Beau Bridges, van een stickie af. Verrassend en amusant. Ondertussen is de zon gaan schijnen en de ober van het (dure) restaurant Porto Bello is de tafels op het terras aan het dekken. Ik ga de windmeter terugplaatsen op de mast, ik wil weten hoe hard het waait.

Kwart over een. We hebben de hele tijd zitten lanterfanteren. Nu eet ik een stuk droog stokbrood, hoef er niks op. Zometeen een wandelingetje de andere kant op, langs de Seine, richting Herblay, het volgende dorpje.

Kwart voor vier. We zijn net terug van de wandeling. Die duurde tweeënhalf uur, naar Herblay. Onderweg kwamen we een wat oudere vrouw met een hond tegen met wie wij aan de praat raakten. Zij was heel vriendelijk en mededeelzaam, vertelde hoe we het best konden lopen naar het centrum van La Frette en Herblay, was ook heel geïnteresseerd in onze tocht. Eén-op-één kunnen we het Frans nu aardig volgen. Zij wenste ons een prettig verblijf in Frankrijk en een goede reis. Ik krijg het idee dat de Fransen een stuk vriendelijker en opener zijn geworden dan ik meen me te herinneren. De obers in Parijs, de loketbediende in de metro, de mannetjes van de watersportvereniging; tot nu toe een en al vriendelijkheid en behulpzaamheid. Dit gold ook voor de winkeljuffrouw in de boulangerie in Herblay en de ober op het terras aan de Seine, ook in Herblay. En de havenmeesters van het Arsenaal spraken allemaal Engels én waren normaal prettig. 

We liepen verder langs de Seine naar Herblay en “klommen ” tegen de heuvel op naar het kerkje, 12e eeuw, met z’n oude kerkhofje. Genieten van het uitzicht op het Seine dal. Fotootjes maken. 

DSC_8134

In de verte iets links van het midden ligt de Wing V

DSC_8136

DSC_8139

DSC_8141

DSC_8143

DSC_8153

DSC_8156

DSC_8157

In het dorp bij de boulangerie dus dat brood gehaald en terug naar de Seine waar we dus op dat terrasje in de zon een koel biertje en een dito frisje dronken. Geluksgevoel. Het betere leven.

NMS_8158

Half zeven. We hebben zojuist heerlijk gegeten en nu gaan we weer lekker lezen en puzzelen terwijl Katie Melua ons vanaf de Laptop met zoetgevooisde tonen toekweelt (ze heeft het over negen miljoen fietsen in Peking, of zoiets) en als het donker is gaan we een filmpje van het stickie plukken. De zon schijnt nog steeds, het is lekker weer.

Tien voor elf. De film was “Armored” met o.a. Matt Dillon. Niet leuk, kan eraf. We gaan naar bed. Het was een fijne dag.

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Woensdag, 16 mei 2018

Croissy-sur-Seine – La Frette sur Seine

Dag

Datum Wind Weer

Woensdag

16 mei 2018 Pittige wind

Begon goed, later iets minder, nog later stukken beter

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

10.25 uur

12.15 uur

30.026 (13 km) 3227,2 (1,7 uren)

Half tien. Koffietijd. Ik heb ruim drie uur gewerkt aan gisteren. Hoop werk. 100 MB gebruikt bij het publiceren. Het begint te waaien. De zon schijnt volop en de schepen vliegen af en aan. 

DSC_8076

Wij gaan straks ook verder. Na de koffie eerst kijken in de tuin hiertegenover onze ligplaats. Terwijl Ingeborg koffie zet ga ik de olie en de koelvloeistof nakijken.

Vijf over tien. Koffie is op. De bilge onder de keuken drooggemaakt. In de wierpot gekeken, zat niks in. Oliepeil was goed, koelvloeistof iets gezakt. De bilge onder de motor droog gemaakt (bij de vlotter van de bilgepomp staat toch steeds weer een beetje koelvloeistof), vetpotje aan gedraaid. Het waait tamelijk hard en de zon is nu weg.

Kwart voor elf. Onderweg. Ingeborg gaat de bloemetjes die ze aan de kant geplukt heeft in een vaasje zetten. De tuin in Cloissy-sur-Seine bleek een parkje te zijn tegenover een kast van een huis, we zijn een eindje het dorp ingelopen, maar niet helemaal tot het centrum. Best aardig deze omgeving.

DSC_8078

DSC_8079

DSC_8082

DSC_8085

Hier schijnt ergens een huis te staan dat Joséphine de Beauharnais van de kleine generaal kreeg, voor bewezen diensten. We zijn niet gaan zoeken. Ik heb op elke bolder, alle acht dus, een landvast gelegd, hoeven we niet meer te verplaatsen in een sluis. Daar heb ik meer dan drie weken over gedaan om erachter te komen dat dat ook kan.

Tien over half twaalf. In de verte zien we de betonnen kade van Les Trembleaux waar we willen gaan liggen, maar we zien ook dat er een enorme stalen bak met toeters en bellen erop tegenaan ligt. Dat kunnen we dus vergeten, doorvaren en een andere plek zoeken. We hebben de tijd. Met 6,7 mijl lopen we over de grond, bij 1100 toeren. Ik heb net uitgerekend dat we sinds de laatste tankbeurt bij Menen in België 3,4 liter per uur hebben gebruikt. Misschien kan dat de komende dagen nog minder omdat we voorlopig stroom mee hebben.

DSC_8089

Half één. We liggen vorstelijk en zeer privé in La Frette sur Seine! Op de kaart stond dat daar een Halte Nautique was, op de heenweg zagen we die al, een lage betonnen kade met rubber banden van een zeilvereniging met ernaast een mooie steiger met loopbruggetje. Er lag ook een voetgangerspontje tegen een betonnen plankier. Eerst probeerden we de banden, maar werden opgevangen door een vriendelijke, niet zo jonge man die ons adviseerde aan de steiger met de loopbrug te gaan liggen, want dat was namelijk de Halte Nautique zie je, en hier (bij de banden) kun je niet van het terrein af. Wij konden ons geluk niet op, een prachtige ligplek voor 1 boot van onze lengte. Ja, we mogen daar liggen zolang als we willen en het kost niets. Een andere vrijwilliger op leeftijd van de vereniging kwam erbij en ze gingen controleren of het hek van de opgang van de Halte Nautique naar de openbare weg open was. Nee, op slot. Wij lagen ondertussen aan het steigertje, tegenover een horeca-terras en naast een broedende zwaan. Ze kwamen naar ons toe en beloofden te bellen met de gemeente om het hek open te komen doen. Even later kwam een auto, waarvan de bestuurder het hek van het slot af deed. Hij stak zijn kop even door de bosjes en ik zag hem, we staken de duimen op en weg was hij weer. Als er geen boot ligt doen ze het hek waarop staat: interdit au public op slot, dat is in verband met de broedende zwaan. Merci beaucoup! We aten geroosterd stokbrood en toastten met een wijntje. Hier blijven we zeker twee dagen liggen!

DSC_8090

DSC_8091

DSC_8094

Half drie. Terug van de wandeling door La Frette sur Seine. Het is hier erg mooi. Een eind langs de Seine en dan de Rue de la Gare in omhoog naar het centrum, tussen de bomen en tuinen door kunnen we de Wing V zien liggen. 

DSC_8096

DSC_8099

DSC_8104

We vonden het stationsplein dat meteen ook het centrum is. Daar is ook een grote supermarkt, de Super U waar we wat dingetjes kochten. Langs een andere route naar beneden en van de andere kant langs de Seine terug naar de boot. Hebben we onze beweging ook weer gehad, en hoe, ik moet even nieuwe schijven indoen hoor. De zwaan zit aan zijn takken te sjorren. Tis hier fantasties. We gaan zometeen de kuiptent er weer op zetten. De mast hoeft niet meer naar beneden. Eerst een Pelfort-je en een stukje Emmenthal.

Tien over zes. Niks meer gedaan vanmiddag na het tentje opzetten. Ik heb liggen slapen op de bank binnen volgens Ingeborg, daar weet ik niks meer van. Het waait hard maar het regent niet. De temperatuur is best goed. Ingeborg maakt het eten klaar. We zien een tweede zwaan, best kans dat ze hebben gewisseld, niet gezien, letten even niet op. Het zou leuk zijn als die eieren uitkwamen terwijl we hier liggen.

Tien voor half acht. Na het uitbuiken weer wandelen. Fototoestel niet vergeten.

Half negen. Terug van wandelen. Er heeft hier een schilder gewoond, Albert Marquet, midden vorige eeuw, en van hem staan hier en daar langs de rivier panelen met kopieën van zijn werken die hij op die plekken gemaakt heeft. Ik vergeet er foto’s van te maken, zo bijzonder vond ik die schilderijen niet, maar omdat ik er nu over schrijf had ik er toch foto’s van moeten maken. Kijk dat gebeurt me nu elke keer. Weet ik veel dat ik erover ga schrijven. Ik maak wel een selfie en foto’s van de zwaan en het kerkje en de huizen en debomen langs de weg. Het heeft wel wat, hier langs de rivier.

DSC_8118

DSC_8120

DSC_8121

DSC_8126

Daar rechts staat zo’n paneel met een kopie schilderij

DSC_8130

Half één snags. Tis wat. Bedtijd. We hebben de Franse Televisie ontdekt. Ik heb de digitenne kast ertussen uit gehaald en met de kpn antenne op de mast en de digitale versterker ertussen kon ik op de ontvanger in de tv gewoon een stuk of twintig zenders programmeren! We hebben naar de finale tussen Atletico Madrid en Olympique Marseille zitten kijken. Er zitten ook zenders tussen die Engelstalige films uitzenden, dus niet nagesynchroniseerd en de Franse ondertiteling kun je uitzetten. Na het voetballen dus een film met Nico Kooi erin gezien. Prachtig!

De schepen blijven varen tot diep in de nacht. Er kwam daarnet nog zo’n rivierkano voorbij van 200 meter lang met 100 passagiers. Die dingen veroorzaken een behoorlijke zuiging waardoor de boot flink aan de landvasten ligt te rukken. Dat hadden we overdag ook al wel gemerkt, vooral als van die grote duwstellen met hoge snelheid langskomen liggen we onfatsoenlijk te stuiteren.

DSC_8116

Nu naar bed. Het was een fijne dag.

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Dinsdag, 15 mei 2018

Port Arsénal – Croissy-sur-Seine

Dag

Datum Wind Weer

Dinsdag

15 mei 2018 Matige wind

Eerst grauw/koud, later zonnig/warm

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

09.50 uur

15.45 uur

30.013 (40 km) 3225,6 (6 uren)

Vijf voor half acht. Paris s’éveille. Slecht geslapen, moest er om half vier uit voor de bekende exercitie, maar ben er weer in gegaan en om half zeven er weer uit. Ben  klaar met mijn stukje, heb er niet veel van gemaakt voor mijn gevoel. Straks vertrekken wij, zelfs als we zouden mogen blijven; dat gaan we niet vragen. Eerst brood halen, kaartje op de bus doen en afrekenen met de havenmeester. Het waait pittig, droog maar dreigend, koud in de boot. We gaan een bakkie joggert met muisli eten.

Kwart voor acht. De joggert hebben we op. Naar het havenkantoor.

Half tien. We zitten weer op de boot. Het havenkantoor bleek gesloten. We hebben geen horloges en ik had als gewoonlijk mijn GSM op de boot laten liggen en we zagen nergens een klok, dus we wisten niet hoe laat het was en ook niet hoe laat de havenmeester begint want de ingang was gebarricadeerd met een stalen rolluik, vol gekladderd met graffiti. Dan maar de stad in achter het Arsenaal, op zoek naar een boulangerie. Die was zo gevonden. Aanlegplaatsen voor de recreatievaart hebben ze in Frankrijk niet maar op elke hoek van de straat is een boulangerie. We kochten twee baguettes en twee Chaussons Pommes (bladergebak broodjes gevuld met appelmoes, erg lekker) en deden het kaartje voor onze zoon Marijn – hij is pas 20 juni jarig, maar bevindt zich op Z.M. Holland in de Caraïben en de marine heeft wat tijd nodig om te zorgen dat ie het op tijd krijgt – aan de overkant van de Rue de Huppeldepup op de bus. Om de tijd te doden liepen wij de straat uit, richting Seine, staken de brug, de Pont d’Austerlitz, over en maakten een wandelingetje in de botanische tuinen van het Nationaal Natuurhistorisch Museum, dat vindt Ingeborg altijd leuk, die bloemetjes en plantjes, wordt ze blij van. Ik voelde me minder blij want, nog afgezien van het grijze, kille weer, lijkt het of ik steeds meer “draadjes, fliebertjes en flubbertjes” in mijn oogbollen krijg. Ik denk dat ik toch weer een keertje naar de ogendokters moet. Het museum zagen we wel (ondanks de fliebertjes en de flubbertjes) aan het eind van het park maar het was te ver om daarheen te lopen, bovendien was het te vroeg. We keerden op onze schreden terug, staken de drukke boulevard en de brug over, waren getuige van een ruzie tussen een motorfietser en een automobilist, en stonden nog steeds voor een dichte deur. Verdomme, daar sta je met je twee baguettes die in je boodschappentas oud worden. Hoe laat is het nou? Aan een mevrouw, die toevallig van het motorjacht Petrus afstapte, vroeg ik hoe laat het was. Wiet eur ee karant. Mooi, tien over half negen dus. Die twintig minuten kilden wij door over het sluisje en onder de boulevard door naar de Seine te lopen en daar op een bolder dom voor ons uit te gaan zitten kijken, terwijl tegen de muur achter ons een clochard gewikkeld in plastic op een paar stukken karton lag te ronken. De rivier kwam duidelijk tot leven, de clochard nog niet. We kwamen tegelijk met de havenmeester (ze hebben er minstens drie, die om de beurt dienst doen) en betaalden de verschuldigde penningen: 168, 88 om precies te zijn. Ons verblijf hier was dat waard. We spraken af dat we hem rond 10.00 uur oproepen op kanaal 9 als we losgooien en wandelden terug naar de boot.

De wrijfhouten hebben we klaargelegd, nu drinken we koffie. Om 10 uur is het zover.

DSC_8052

Tien over tien. We liggen in de sluis en zakken rap naar Seine-niveau.

DSC_8057

DSC_8058

Het vertrek ging niet vlekkeloos. We moesten achteruit tussen de twee witte muren vandaan en telkens zwenkte de boeg naar bakboord tegen de Shivas van Sophia Loren. Gelukkig zat er een dikke stootwil tussen. Zou er iets met mijn roer zijn? Na drie keer realiseerde ik me opeens dat er aan stuurboord nog wel een springetje van de kont van de boot naar de vingersteiger kon staan en ja hoor, dat was zo. Pfff, gelukkig, niks aan de hand. Wegwezen.

Tien voor half elf. De Wing V draait rondjes voor de Pont Sully. De lichten staan op rood. Af en toe komt een vaartuig tegenstrooms onder de brug door onze kant op. Het stroomt behoorlijk en het is lastig de boot vóór strooms op zijn plek te houden als er van twee kanten verkeer aan komt. Ik maak nog één foto van de brug met de Notre Dame op de achtergrond, de laatste foto van Parijs. 

DSC_8059

Kwart voor elf. We zijn de eilanden Ile St. Louis en Ile de la Cité gepasseerd. Het duurde allejezus lang bij die Pont Sully. Pas toen er een spits bij kwam liggen wachten, sprongen de lichten op groen. Naast het Ile de la Cité deed een rondvaartboot wat ongeduldig door op mijn kont te gaan zitten, hij wou samen met mij onder een boog van de Pont Notre Dame door. Ik ging maar even aan de kant voor hem en dat waardeerde hij erg want hij stak zijn duim op, zei Ingeborg. Gelukkig stak ik niet mijn middelvinger op, want dat zou niet aardig geweest zijn. We komen langs het Louvre en langs de Quay d’Orsay met dat mooie museum met die mooie schilderijen van de impressionisten. Ik neem toch nog een fotootje, vooruit dan, echt de laatste dan.

DSC_8061

Elf uur. Dwars van de Eiffeltoren (zie foto’s bij 11 mei) en ik zie voor de tweede keer al vandaag een recreatievaartuig. Bij Pont Sully kwam een Belgische jordaankruiser de rivier op en nu is het een snelvarende 30 voet Bayliner of zoiets. Jeetje, het wordt druk.

Tien over elf. Krijg net een melding op de plotter: Ruisdrempel overschreden Kanaal A en: Ruisdrempel overschreden Kanaal B. Dat moeten we opzoeken, wat dat nou weer betekent. Ingeborg had dat al eens eerder gezien maar niet nodig gevonden dat te melden (ze dacht natuurlijk: daar kan hij toch niks mee).

Kwart over elf. Leuke grap: ik vergat de stuurautomaat op standby te zetten bij het onderdoor varen van een brug. Nou was dat toevallig een geheel massief stalen brug en de Eiffeltoren stond ook in de buurt. Het Fluxgate kompas op de mast, dicht bij die staalmassa, dacht: kom laat ik het roer eens in één keer een gooi van 90 graden naar bakboord geven. Dat heb ik dan ook weer geleerd: het is mogelijk de boot binnen twee seconden onder een hoek van 90 graden een bocht te laten maken. We schrokken ons wezenloos. Deze manoeuvre was niet één, twee, drie te corrigeren en de Wing V dook bijna een historisch pand op de Rive Gauche (=linkeroever) binnen! Met hard achteruit slaan en vele roeromwentelingen kon ik op het nippertje een catastrofe voorkomen. Eerst dacht ik dat er iets aan (de hydrauliek van) het roer was stuk gegaan, maar dat bleek mee te vallen. We hadden 4 kilometerpalen en een straffe bak koffie nodig om een beetje tot rust te komen.

Tien voor twaalf. Boulogne-Billancourt gepasseerd. Ik heb een foto gemaakt van de plek waar we op de heenweg hebben overnacht, als herinnering. Tis niks bijzonders.

DSC_8065

We hebben 1 tot 2 kilometer stroom mee. Dat betekent dat we met 1000 toeren 10 kilometer per uur over de grond lopen, een stuk sneller en zuiniger dan vorige week: toen “deden” we gemiddeld 8 kilometer met 1200 tot 1300 toeren, nogal een verschil. Het wordt warmer en lichter.

Tien over half een. De sluis van Suresnes achter ons. Het is lastig een sluis binnen te varen met de stroom op de kont. Als je gas terugneemt wordt de boot minder bestuurbaar en gauwer tegen de sluismuur gedrukt. Ik mis nog een hekschroef.

Kwart over vier. Een half uur geleden zijn we gestopt in Croissy-sur-Seine, niet ver voorbij de sluis van Chatou en afgemeerd aan een fraaie stevige steiger, in het struweel, met opgang naar de weg. Het is warm geworden en zonnig. Dit is een prachtige plek die we op de heenweg hebben aangekruist als overnachtingsmogelijkheid, werkelijk schitterend, klasse A 1, toplokatie. Het stroomt hard, dat dan weer wel. De rivier is hier iets smaller. Er staan twee bolders op onhandige plekken dus hebben wij de boot naar voren getrokken en op de boeg vastgeknoopt aan een boom, zodat er nog een boot achter ons kan afmeren. Een uitgelezen plek. Steil talud, luxe omgeving.

DSC_8067

DSC_8068

DSC_8073

DSC_8075

Hopen maar dat we niet weggestuurd worden. Ik neem aan dat het graties is en als iemand komt om geld op te halen, zal ik dat gaarne betalen. Het was een leuke tocht vandaag hoewel ik wat gespannen was, zo’n eerste keer na een paar dagen stilliggen. Ingeborg vond dat ik wel veel zat te zuchten. Zelf niks van gemerkt. Boven ons komen heel veel joggers langs, jong en oud. Gezond volkje, die Fransen.

Het is wel een beetje onrustig als de sluis een lading schepen uitspuwt. Precies waar wij liggen zijn ze op volle snelheid gekomen en het is ook hier dat ze soms met z’n tweeën naast elkaar varen, tegemoetkomend of passerend, het is soms een gekkenhuis en ons schip ligt dan flink aan zijn lijnen te rukken. Ik ga alles maar dubbel doen!

We zitten lekker in het zonnetje te lezen in de kuip, bij een biertje en een watertje. Ik moest zelfs m’n hoedje opzetten tegen de zon. Net kwam een jonge vrouw de steiger op, groette vriendelijk en begon allerlei ingewikkelde gymnastiekoefeningen te doen, voor haar was rennen kennelijk niet genoeg. Ik durfde geen foto’s te maken. Na een kwartier was ze klaar en daar ging ze weer. Je maakt wat mee op heden.

Tien over zes. Vier keer reeds spuwde de sluis een ploeg grote schepen uit en op die momenten komen dan ook schepen stroomopwaarts. Het is een strakke dienstregeling lijkt wel. Het zijn geen kleintjes ook: de maximale maat komt langs en dikke duwcombinaties. De ligplaats is niet een beetje, maar zéér onrustig. We waren van plan hier morgen te blijven liggen maar dat gaat niet door op deze manier. Dat wordt weer de betonnen wal bij de cementfabriek in Les Trembleaux, daar is de rivier twee keer zo breed en heb je veel minder last. Ik zie in de Fluviacarte dat de sluizen in de Seine twenty-four-seven draaien, behalve op 24 en 31 december (!). Dat kan wat worden vanavond en vannag.

Half zeven. Tussen twee aanvallen van vrachtschepen gaan we eten: stokbrood met pittige omoletten, lekker hoor.

Tien over zeven. Het heeft er alle schijn van dat onze ligplek, althans het bankje aan de weg boven ons, gebruikt wordt als ontmoetingspunt van jongeren met “hoodies”, geeft niks maar ze maken wel teringherrie en de langskomende wielrenners doen me denken aan de Volendammers die in hun (schaarse) vrije tijd wijd over de weg uitwaaierend langs de Purmerringvaart, luid schreeuwend langsscheuren op hun racefietsen. Die bejaarde joggers, die mag ik wel. Die hijgen alleen maar. Tamelijk luid, dat wel.

Tien uur. We gaan naar bed, na de hele avond te hebben gelezen en een heleboel muggen te hebben verknetterd. Het was een fijne dag.

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Maandag, 14 mei 2018

Parijs, Arsénal 4

Kwart over tien. Vandaag moeten we weg, of niet. Ik ben om kwart voor zeven opgestaan. Klaar met stukje schrijven. Het regent bij tijd en wijle dat het giet. Eerst even naar het toilet en dan met Cees naar de havenmeester.

Tien voor elf. Bij de havenmeester geweest. Cees heeft afgerekend en wij mogen desgewenst nog een dag blijven liggen en wij wensen dat. Geen zin om met dit weer te gaan varen. Liever nog een dagje betalen met wifi om drie stukjes te plaatsen dan straks mijn 2 gieg te overschrijden, da’s duurder. Vandaag wordt trouwens een kort stukje. Oh, camera in de aanslag houden voor als Cees en Ann zometeen langsvaren. Ze kwamen daarnet even langs om afscheid te nemen. Het moment is daar: zij gaan naar Sicilië en wij (met een omweg) naar huis.

Kwart over elf. Doei, jongens! Cees en Anneke voeren zojuist langs in de regen richting sluis. Dat was het dan. Veel plezier jongens, het waren drie leuke weken, en dat jullie maar behouden op Sicilië mogen aankomen! We zijn nu weer op onszelf (aangewezen). Wij liggen hier nog een dag. Tot 13.00 uur in de regen, dan houdt het op volgens de buienradar. Zij liggen nu in het sluisje en gaan linksaf, richting Marne.

DSC_8043

Coming?

DSC_8044

Coming

DSC_8045

Definitely coming

DSC_8046

Bye Bye!

DSC_8047

Tot ziens en goeie reis!

DSC_8048

Going

DSC_8049

Gone

We zijn nu weer op onszelf (aangewezen). Wij liggen hier nog een dag. Tot 13.00 uur in de regen, dan houdt het op volgens de buienradar. Zij liggen nu in het sluisje en gaan linksaf, richting Marne.

13.00 uur. De regen is inderdaad opgehouden. We hebben een broodje gegeten en we gaan wat beweging nemen, wandelen in het stadje. De Namasté kon ik niet terugvinden op de AIS (op de plotter). Miriam belde ons even, ben met foto’s bezig geweest. Tot en met 11 mei staat nu op de website. Na het wandelen doe ik 12 en 13 mei. Het is tamelijk fris, ik trek mijn winterjas aan.

Kwart over twee. Terug van wandelen door de straten van Parijs. Het is toch een bijzondere stad hoor, heel mooi. We moesten een possegel hebben en kochten die in een postkantoor. Jongens, daar zijn de jaren stil blijven staan sinds de sixties: ouderwetse rijen, voor elke dienst een ander loket, zoek het maar uit. Lache man.  Eigenlijk best nostalgies, in Nederland hebben we geen postkantoren meer. Het is gelukkig droog gebleven en van het wandelen kregen we het warm. Ik moet nog drie stukken schrijven, ga ik nu doen.

Vijf over tien. Mijn stukjes zijn af, vandaag doe ik morgenoggend. Gebeld met Willem. Zij hadden dochter Irma en schoonzoon Reinder op visite. In Zeeland is het ook slecht weer, koud en naar, terwijl Miriam op Face Time meldde in de hitte te zitten in Amersfoort! Morgen hebben we het druk: kaartje naar Rianne op de bus doen, brood halen, water tanken, afrekenen en wegwezen. Nu gaan we naar bed. Het was een gematigd fijne dag.

 

 

 

 

 

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Zondag, 13 mei 2018

Parijs, Port Arsénal 3

Het is zondag, Mabeldag. Tis koud buiten, et regent en we moeten weg uit Parijs, we moeten oprotten uit het Arsenaal volgens de afspraken. Nou, mooie boel. Ingeborg heeft al gedoucht. Dat ga ik nu ook doen. Ik heb een stukje gepubliceerd dat ik heb afgeschreven, was er van de week al aan begonnen. Nu op de post gegooid.

Tis twaalf uur. Wat ik allemaal al gedaan heb is niet te geloven! Ik heb geschreven. Ik heb koffie gedronken.  Met Cees bij de havenmeester geweest om af te rekenen of dat we nog mochten blijven liggen. Er zat een andere havenmeester. Nah, blijf maar liggen jongen, geen probleem. Cees bleef ook nog een dag. Hartstikke makkelijk zijn ze hier. Morgen zien we wel of je nog een dag kan blijven liggen, zei ie. Niet te geloven, maar zo gaat dat natuurlijk wel met een jachthaven, men komt en/of komt niet of gaat en/of gaat niet. Respijt voor een dag. Mooi moederdag cadeau voor Anneke (wij doen daar niet aan). We hebben koffie gedronken bij Anneke en Cees om het te vieren. Anneke had een suikervrij stuk chocoladekoek gevonden bij de boulangerie, best lekker. We hebben na lang dubben en wikken en wegen afgesproken dat we om kwart over twaalf met de metro vertrekken naar het Musée d’Orsay, de nummer 1 van de toeristische attracties volgens Cees z’n tripadvisor. Daar is pas echt mooie kunst te zien: de impressionisten bijvoorbeeld. Ik was van plan de hele dag stukkies te schrijven (4) maar dat moet even wachten, want ik ben dol op de impressionisten. Dat zal wat worden! Lange rijen, that’s for sure! Maar dat is wel het enige wat ik wil doen vandaag, want ik moet echt schrijven en publiceren vanwege de goeie wifi hier. Gebeld met Ma. Met Ma gaat het goed maar het gras wordt ingehaald door het onkruid en dan gaat het met Ma uiteindelijk niet goed, ben ik bang. Ze had eigenlijk grasplaggen moeten laten leggen, maar ja, achteraf kijk je een koe in de achteruitgang. Zegt Ma zelf ook, dus ze blijft realistisch in die dingen. Ze heeft van Linda de stukjes tot en met 7 mei gekregen, dus ze is goed bij (in meer dan 1 opzicht). Meer is er niet want ik moet ze nog schrijven, hahaha. Voor de rest is alles hetzelfde in Nederland als hier; daar regent het ook. We gaan de stoute schoenen aantrekken, weer op pad.

Vijf over half vijf. Terug van onze derde excursie in Parijs. ik moet zeggen dat dit toch wel een hele mooie was. Om kwart over twaalf op tramlijn 1 gestapt naar halte Concorde en dwars door de Tuilerieën gewandeld naar de voetbrug over de Seine die pal tegenover het Musée d’Orsay ligt.

DSC_7934

DSC_7936

DSC_7939

DSC_7944

Je weet wel, zo’n brug waar veel mensen een hangslotje ophangen als symbool voor weet ik veel wat. Daar hangt voor een vermogen aan die brug. Hoe gek kan je wezen. Dit museum is de kers op de taart. Gevestigd in een voormalig treinstation en van buiten als paleis opgetuigd, terwijl het aan de binnenkant best sober is. Vooral 19e eeuwse kunst is hier te vinden en met name de impressionisten “waar ik zoveel van hou”. Het was hartstikke mooi en leuk. Hieronder weer wat fotootjes.

DSC_7945

DSC_7947

 

DSC_7949

DSC_7950

DSC_7953

DSC_7958

DSC_7961

DSC_7963

DSC_7965

DSC_7968

DSC_7971

DSC_7976

DSC_7977

DSC_7980

DSC_7985

DSC_8004DSC_8009

DSC_8014DSC_8021

DSC_8027

Op de terugweg stuitten wij in de Rue de Rivoli op een protestmars van rechts-fascistisch georiënteerde  en dito getatoeëerde (SPQR) types met twijfelachtige vlaggen, voorafgegaan door drie namaakridders te paard en (would be?) geestelijken die hitserige teksten riepen en hymnen op kerkse wijze aanhieven. Op een groot spandoek riepen ze Jeanne d’Arc aan: Redt Frankrijk! De voornaamste boodschap was: Frankrijk voor de Fransen en weg met de immigranten!

DSC_8033

DSC_8034

DSC_8035

DSC_8036

Het mooie was dat de voorbijgangers hoegenaamd geen aandacht besteedden aan dit zielige gedoe. Wat wel te denken gaf was dat de stoet gevolgd werd door een aantal bussen met gepantserde en gewapende ME-ers, voor het geval er rellen zouden uitbreken! We doken gauw de metro in richting Bastille. In de metro zat een vrolijke Frans vals te zingen en op zijn gitaar te rammen. Niemand zei er iets van, integendeel, hij kreeg nog muntjes ook. Dat zie je hier heel veel: tot zelfs klassiek geschoolde artiesten die prachtige muziek ten gehore brengen in de krochten van de metro. Het heeft wel wat moet ik zeggen.

Tien over tien. Ik heb twee stukjes gemaakt, vanaf vanavond 18.00 uur. Onderwijl kwam Miriam aan de Face Time lijn. Dat was wel heel gezellig, maarre, gisteren was het ook heel gezellig, maar nu moest ik toch echt effe wat doen, zonde van de tijd anders dat we gratis wifi hebben, dus ja we moesten haar wat bruusk afweren, niet lief van ons. Maar zij pakte het goed op. Als ik maar vermeldde dat zij mij in staat heeft gesteld om verder te schrijven aan het weblog; ik moest dat van haar in het weblog vermelden en ik moest ook Paul noemen, die heeft het ook mogelijk gemaakt dat dit werd geschreven. We zijn lekker bezig. Sjonge wat een vermoeiende museumdag was dit, zeg. We hebben trouwens heerlijk gegeten van een heerlijke braadworst die abnormaal duur was bij de Carrefour (dat is niet zo moeilijk bij die winkel). Hij was zijn geld echt waard, moet ik zeggen. Kwaliteit kan je proeven, ontdek ik nu.

Is er nog meer te vertellen? Ik weet het eigenlijk niet. Jij, Ing? Nee, hè? We gaan gewoon naar bed straks en dan is het weer einde verhaal. Leuke dag, we hebben wat gezien van Parijs en ik heb wat gewerkt, dat schijnt toch belangrijk te zijn voor mij, op een of andere manier: ik kan niet sleutelen; dan maar schrijven. Wat zal ik er van zeggen, ik zeg maar niks.

Elf uur geweest. We gaan naar bed. Ingeborg ligt er al in. Ik moet nog. Het was een fijne dag.

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Zaterdag, 12 mei 2018

Parijs, Port Arsénal 2

Het is zaterdag, 12 mei, 10 voor half 9, ja, ik zeg het nog maar eens, voor als de datum hierboven wegvalt om een of andere reden. Ingeborg en ik komen zojuist terug van de douches, die ingegraven zitten achter een soort kluisdeur in de muren van het arsenaal, halverwege de haven, een halve kilometer lopen in de oggendkilte. Daar zijn ook wasmachines (Miele!) en ze doen het want, als ik klaar ben na 25 minuten douchen, staat een oud besje zo’n ding vol te proppen. Bonjour Madame, ca va? (er hoort een accent cedille onder de c, maar die k.tapple doet het weer niet). Ja, ik spreek mijn talen. Een uitstekende douche trouwens: je kunt alle kanten op, van vriezen naar koken. Helemaal goed. Heerlijk gedoucht.

Ik was overigens om tien over zes wakker maar ben weer gaan liggen. Weer niet geschreven. Ik stel het maar uit. Ja, moet je horen, je gaat je tijd in Parijs toch niet voldoen met dat soort flauwekul? Dus eh, we gaan nu een ontbijtje nuttigen en daarna lopend naar de Notre Dame, naar het Ile de …… naar die twee eilandjes in de Seine, het centrum van Parijs eigenlijk, waar die kerk op staat. Daar gaan we rondhangen, ook de St. Chapelle in, die schijnt de mooiste (“meest mooie” zegt men tegenwoordig ook wel) gebrandschilderde ramen te hebben volgens de leraar Frans van Ingeborg (dat was alweer een tijdje terug hoor, dat ie dat zei, maar het zal nog wel kloppen). Gewoon doen waar we zin in hebben, op een terrasje zitten en dat soort dingen. Cees en Ann gaan vandaag naar Versailles dus die zullen ook de hele dag onder de pannen zijn want dat ligt een stukje buiten Parijs. Het is somber weer. De bewolking hangt vrij dik boven ons. Volgens de weerberichten zou het moeten gaan regenen. GSM opladen en een beetje rommelen met foto’s en dan gaan we.

Zeven over half vijf. Terug aan boord, Ingeborg nodig naar het toilet. Ik mijn schoenen en lange broek uit, veel te warm! De hele dag drukkend benauwd. Een schitterende wandeling maakten wij door Parijs. Ik heb het nog volgehouden ook, sta er zelf van te kijken. Ingeborg ook.

DSC_7821

DSC_7825

Eerst naar de Notre Dame, een leuke wandeling langs de kaden van de Seine, over mooie bruggen, naar Ile de la Cité. In onafzienbare rijen stonden bussen geparkeerd op alle boulevards op de linkeroever (Rive Gauche) van de Seine, waarvan de inzittenden samendromden op het plein voor de Notre Dame.  Wij maakten ondertussen prachtige foto’s, de Notre Dame van alle kanten genomen.

DSC_7828

DSC_7830

We waren niet de enigen.  Vooral de Aziatische toeristen poseerden op de mafste manieren bij de beelden en monumenten.

Versie 2

De kathedraal was helaas niet toegankelijk. Er was een dienst. Tientallen beveiligers hielden het opdringende publiek op afstand. Dat was balen! We zagen een paar witte jurken rondlopen, waarvan er eentje in looppas ging want hij was kennelijk erg laat op zijn werk. Hij was rap, een jonge knul nog zeker. We liepen maar door naar de St. Chapelle en gingen in de wachtende rij staan. Toen keek ik terloops opzij en zag op een bord aan de muur dat de toegangsprijs 10 euro p.p. bedroeg. Krijg nou tieten! Wij betalen niet voor toegang in een kerk, het moet toch niet te gek worden! Je kan niet eens meer graties tot bezinning komen. We stapten uit de rij en besloten via de Quay d’Orfèvre, langs het hoofdbureau van politie, langs het ruiterstandbeeld van Henk Kattre op de Pont Neuf,

DSC_7834

naar de Quay du Louvre te lopen en daar een terrasje te pikken voor een lekker bakkie cappuccino met een gebakje, een appelpunt en een kwarkpunt met aardbeien. Dat kostte net zoveel als de St. Chapelle. Lekker hoor, in zo’n typische Parijse bistro met van die ronde tafeltjes buiten op de stoep. Helaas waren wij toen nog de enigen dus gingen we maar binnen zitten. Het smaakte prima.

DSC_7837

DSC_7838

DSC_7842

Verkwikt liepen we verder naar het imposante Louvre-complex en daar zijn we in gegaan. Dat kostte 15 euro p.p. maar het was elke cent waard: daar krijg je echt zere knieën en voeten voor je geld! Werkelijk niet meer voor te stellen hoe een paar mensen, want dat waren het toch ondanks hun koninklijke en religieuze titels, zoiets in de zestiende eeuw hebben kunnen (laten) creëren over de ruggen van de gewone man. Niet te bevatten. Ik geef toe, wij profiteren in deze eeuw van de scanduleuze (we blijven in stijl) schoonheid ervan, maar ik kan me goed voorstellen dat op 14 juli 1789 diezelfde gewone man er schoon genoeg van had. Wel jammer dat ze korte tijd later toch weer achter zo’n nitwit van een Napoleon aan gingen lopen. De geschiedenis blijft zich herhalen (zei opa en in 1940 kreeg hij weer gelijk). We hebben er in ieder geval fantastisch mooie en indrukwekkende gebouwen aan overgehouwen, van de schoonheid waarvan wij houwen.

DSC_7843

DSC_7848

DSC_7850

DSC_7852

DSC_7853

Anyhoe, ook hier massa’s mensen.

DSC_7856

DSC_7858

We schuifelden door van die koeiehekken slingerend naar de ingang van die glazen pyramide waar we gescreend werden op bommen en granaten, waarna we weer in andere koeieruiven moesten schuifelen maar nu voor een kaartje. We waren bekaf voordat we aan de tour begonnen. Toch hielden wij manhaftig vol. Ik ga hier niet beschrijven wat we allemaal hebben gezien. We “deden” het Louvre zoals de chinezen Nederland “doen”, alleen deden wij er wel veel langer over: drie uur. Wat me opviel was dat het in de afdeling met Nederlandse schilders (Rembrandt, Vermeer, Hals enzovoort) de zalen erg donker waren en dat de schilderijen erg makkelijk benaderbaar waren, dat laatste gold trouwens ook voor alle andere zalen met schilderijen. Dat kan ik niet begrijpen: er hangt voor miljarden en een leip kan zo met een mes of een spuitbus de boel verruïneren, terwijl de enige suppoost in het zaaltje op zijn of haar stoeltje zit te appen op zijn of haar mobieltje en af en toe wegloopt om te lullen met een collega in het zaaltje ernaast. En als dat niet gebeurt valt op den duur de olieverf wel uit de fraaie lijsten door al die knoflook- en anderssoortige uitstoot uit al die miljoenen kelen die hier jaarlijks langstrekken. Het zullen dus wel allemaal kopieën zijn, kan niet anders. Ach, het gaat om het idee dat we hebben van een kunstwerk zoals dat gemaakt is door een beroemde kunstenaar. De Mona Lisa hebben we ook gezien. Wat een circus! Maar je kan lullen wat je wil: wij hebben haar gezien. Ze kijkt echt een beetje scheel, sorry dat ik het zeg. Wij hebben heel veel foto’s gemaakt en die laat ik nu hieronder zien:

DSC_7860

DSC_7863

DSC_7864

DSC_7865

DSC_7866

DSC_7868

Je kon over de hoofden lopen.

DSC_7870

DSC_7872

DSC_7877

Hieruit schonk Lodewijk de zoveelste zijn chocomel

DSC_7878

DSC_7880

DSC_7884

DSC_7887

DSC_7888

DSC_7895

DSC_7897

DSC_7902

Natuurlijk konden wij niet alles bekijken, daar heb je een maand voor nodig en de Tuilerieën lieten we maar links liggen, want dat werd echt te gortig. Via de uitgang aan de Rue de Rivoli liepen we terug naar hetzelfde bistro-tje waar het nu een stuk drukker was en waar wij een Croq Madame met frites en een halfje wijn en een halfje water nuttigden. Lekker hoor. Om een uur of half drie waren wij daar klaar en liepen we verder naar de Notre Dame om het nog een keer te proberen. De rij was nu nog langer dan gisteren: hij kronkelde als een spiraaldrol op het grote kerkplein. Het eind van de rij zat in het midden. Om je aan te sluiten moest je door de rij heen dringen. Wat een teringzooi! Maar evengoed ging het heel gedisciplineerd en gemoedelijk. Ik kreeg weer hoop voor de mensheid. Wat een prachtige kerk, voorzover we iets konden zien in het donker, want ze besparen wel op de verlichting. Dat kan ik begrijpen want ze vragen geen toegangsgeld. Het was evengoed best gezellig met tienduizend mensen tegelijk door de geschiedenis te schuifelen. Fantastische gebrandschilderde ramen. Heel indrukwekkend. Jammer dat ze niet iets deden met het Quasimodo-thema: om het uur een gebochelde aan een touw door het schip van de kerk laten zwaaien, lijkt me een geweldig spektakel.

DSC_7911

DSC_7912

DSC_7913

DSC_7917

DSC_7921

DSC_7922

DSC_7924

DSC_7925

Ik had het in de kathedraal van Palma de Mallorca en ik had het hier: het duizelt je! Er was nog een optreden met gezang bij het doopvont, waar een kindje gedoopt werd. Zeer onderhoudend.

Om een lang verhaal kort te maken: over de kade naar de boot terug (kan niet anders). We kochten onderweg een brietje en een baguetje en een camembertje bij een klein kruideniertje. Eenmaal thuis begint het keihard te regenen, hoe zoeken we het uit, hè?

DSC_7926

DSC_7930

Het schip aan onze bakboordzijde (goed lezen) is de Shivas, het voormalige schip van Sophia Loren. Voor de jonge lezertjes: dat is een wereldberoemde Italiaanse filmster.

DSC_7932

Kwart voor zeven. De regen is gestopt. We gaan boodschappen doen. D’r is hier in de buurt een Carrefour.

Half twaalf saves. De boodschappen waren zwaar, de kar boog door, we kunnen weer een paar dagen vooruit met vers fruit en verse groenten. Na het eten nodigden wij Cees en Ann uit voor een afscheidsborreltje want zij gaan morgen linksaf en wij rechtsaf de Seine op. We wisselden verhalen uit over onze respectieve dagbestedingen. Versailles was erg mooi, een uur reizen maar zeer de moeite waard. We gaan naar bed nu. Zaterdag de twaalfde mei schreven wij vandaag, maar ik heb niks geschreven. Morgen ben ik al 5 dagen achter, dat moet ik inhalen als we ergens op de Seine liggen en dan moet ik het ook nog eens op de website plaatsen. Ik weet niet hoe dat allemaal moet, hoor! Trusten. 

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen