Woensdag, 27 december 2017

Enkhuizen – West Terschelling

Dag Datum Wind Weer
Woensdag 27 december 2017 Zuidwest 3 – 6 Bf Grijs, regen
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
 09.30 uur  17.15 uur plm. 90 km 3081,4 (7,2 uur)

Derde Pinksterdag, 27 december, half negen, we liggen in Enkhuizen, nog steeds, met de kont in de wind. De wind is namelijk gedraaid naar het zuidoosten. Het begint nu pas een beetje lichter te worden, eindelijk. Zo donker als het is in de winter, unheimisch! Buurvrouw (Joke) zit te lezen naast de kerstboom die niet verlicht is. Vanmorgen om half vier vertrok er al een vissermannetje het IJsselmeer op om zijn fuiken te legen. Nu regent het ook nog. Het is koud, de kachel brandt. Ik ga zo maar eens even de aluminium raamprofielen afnemen. Het condenseert weer lekker allemaal. Lekker geslapen vannacht, ook al was dat niet veel qua duur, het was toch lekker in bed. Lekkere bedden zijn het, hoor.

Half tien, we zijn weer onderweg. Ik zat na het ramen lappen even te lezen, maar dat mocht niet van Willem. We moesten weg. Hij heeft gelijk. Als we tenminste een beetje bijtijds in Kornwerd willen zijn om het laatste restje stroom mee te hebben over de Boontjes naar Harlingen en dat willen we. Nu varen we het IJsselmeer op. Het is grauw weer, het regent nog steeds, onze kerstboom brandt weer en het Krabbersgat is rustig. We zijn de enigen die eruit gaan. Ik was daarstraks even aan boord van de Laga om te overleggen. Joke, schoot meteen naar beneden om twee dikke plakken tulband te pakken, hier joh, voor bij de koffie straks. Die Joke toch, altijd maar zorgen en vertroetelen. Lekker hoor, we zullen er van smullen. Volgens Joke wor je daar niet dik van, van één plakje tulband. Gelukkig maar!

Kwart voor elf. We zijn nu goed en wel “buiten” en koersen in een rechte streep naar kornwerd, dat wil zeggen ik probeer ietsje richting de Friese kust te sturen omdat de wind inderdaad zuidoostelijk is en niet zuidwest. De wind, die niet onaanzienlijk in kracht is, komt bakstag in, op het stuurboordskwadrant achter als het ware en dat is af en toe niet comfortabel. Maar hier zijn de golven vooralsnog niet zo hoog als die van gisteren op het Markermeer, dus is het nog best te doen. We draaien 1700 toeren, dat komt neer op een snelheid van rond de 12,7 km per uur.

Vijf voor elf. Ik moet zeggen dat het wel gezellig is hier op het IJsselmeer. We worden gevolgd op gepaste afstand door de Jantine en daarvoor nog een ander zeilschip. De voorste is een solozeiler. Hunnie gaan ook “naar de eilanden” en voor vandaag is Harlingen het doel. Dat kunnen we allemaal horen over de marifoon. Ze praten heel wat af met elkaar. Bijvoorbeeld dat ze koffie gaan zetten en wat een moeilijkheden ze daarbij ondervinden en ook dat het behoorlijk koud is om buiten te zitten, hetgeen ze zoveel mogelijk proberen te vermijden. De zeilen van de voorste staan wel op, maar de motor staat ook bij. De Jantine heeft alleen een voorzeiltje op en vaart ook op de motor. Allemaal zo herkenbaar voor ons. Zoals gezegd: zeer gezellig hier op het IJsselmeer. De Laga haalt ons langzaam in. We lopen nu 13 km per uur en hebben Staveren dwars aan stuurboord. Af en toe maken we een duikeling en dan moet ik me goed vasthouden aan de handgreep aan de wand naast me, anders kukel ik met stuurstoel en al om. Maar dat gaat goed, geen enkel probleem; we varen recht voor de golven uit. Helemaal goed. Het is wel grauw en het regent. En daar komt ie weer: binnen merk je d’r helegaar niks van! Ingeborg zit te puzzelen en ze zet in relaxte omstandigheden koffie. Joke d’r tulband hebben we al achter de kiezen. Wat was dat lekker, zeg.

Nou zeg, ik loop achter met de berichtgeving! Het is vijf voor twee en we zijn de Lorentzsluizen in Kornwerderzand al gepasseerd. Bij het binnenvaren en aanleggen werden wij met de kont van de kant afgegooid door stroom van achteren. Dat had ik niet meteen in de gaten. Het ging maar net goed, met veel schroef- en stuurwerk. Mijn achterbuurman dee het iets minder: hij ging bijna rond in de sluis! Gelukkig kwam alles op zijn pootjes terecht. Nu varen we op een tamelijk vlakke Waddenzee in de luwte van de zeedijken richting de Boontjes.

DSC_1338

Richting Harlingen gaan we, net uit de sluis

In de sluis stelde Willem voor om door te varen naar Terschelling. We komen dan wel in het donker aan maar omdat het vanmiddag niet al te hard waait (ZO, 2 – 4 Bf) op de Wadden en morgen waarschijnlijk wel (West tot 6 Bf), is het beter om vandaag “ons een weg te banen tussen de banken”. Bovendien wordt het zometeen stil water en gaat straks de ebstroom meelopen. Voor het overige gaan we lekker, we hebben al geluncht. Ingeborg is met de ramen bezig, voor de derde keer vandaag. Ja, dat krijg je als je met een brandende kachel gaat varen in een periode dat je boot eigenlijk in een verwarmde loods hoort te liggen.

Half drie. We zijn goed en wel begonnen aan de vaart langs de Pollendam, richting Terschelling. We laten Harlingen links liggen, dat wil zeggen in dit geval aan stuurboord. Door de zuidoostenwind hebben we hier de gevolgen nog een beetje dwars en dat voel je wel, zeker nu het hoog water is. Straks zal het wel minder worden, vooral als we de Slenk in kunnen. Tegen die tijd is het water natuurlijk ook weer wat gezakt. Voorlopig slingeren we nog steeds met 1700 toeren en een vaartje van 12 km naar het westen toe. Dat valt me mee, maar dat komt natuurlijk doordat het stil water is en dat vinden wij prettig, ja ja.

Vijf voor half vier. Het gaat nog steeds lekker. We zijn al bijna halverwege. Er is niet veel verkeer alleen af en toe een verdwaalde visser en een snelle ferry of een watertaxi.

DSC_1340

Somber, hé?

Vier uur. Het begint al donker te worden. Dat gaat hard. Komt ook omdat het zeer somber weer is. Niet fijn, moet niet. We knorren lekker in de West Meep richting Noord Meep en eenmaal daar gaan we de Slenk in, tussen de banken door. We hopen daar wat meer beschutting te vinden dan hier, alhoewel het ons tot nu alleszins meevalt. De wind valt erg mee. Het halfschemer blijft voor mijn gevoel lekker hangen, maar het zal zo wel sneller gaan.

Half vijf. We moeten even wachten op een trage ferry, de Friesland, die bijna gelijk met ons aankomt bij de ingang van de Slenk. Het duurt eeuwen voor ie ons gepasseerd is, terwijl van de andere kant de Tiger, een snelle ferry, aan komt stuiven. Ik ben ongeduldig want ik wil dóór, voordat het helemaal donker wordt. Ik maak me eigenlijk druk om niks want de golven zijn weg en de wind ook. Afijn, we zijn er bijna. We zien West-Terschelling en de Brandaris. Het is nog steeds niet helemaal donker.

DSC_1341

In de Slenk

DSC_1342

Tien voor half zes. Stikdonker. We leggen net aan, motor uit. Het is een plaatje! We zijn er! De eerste keer dat we met dit schip in het donker hebben gevaren. Spannend hoor. Veel lampjes hier, de meeste boten zijn verlicht, da’s traditie. Het weer is beestachtig slecht: regen, regen en nog eens regen.

DSC_1346

Vijf voor elf saves. We zijn gezellig op visite geweest bij Ger en Ria, kennissen van ons uit een ver verleden. Zij zijn ook gestopt met zeilen en varen nu op een prachtige Sturiër 520 OC. Heel modern ingericht, veel ruimte en voorzien van alle technische opties, zoals bijvoorbeeld stabilizers. Zeer zeewaardig schip. Zij lagen hier met de kerst al. Heel gezellig herinneringen opgehaald. Komende dagen zullen ze ook bij ons een kijkje komen nemen. Nu zitten we tv te kijken, een film over Mozes en de Egyptenaren, heel interessant. Bij Joke en Willem brandt ook nog licht. Van fotograferen is vandaag niet veel gekomen; je komt niet op het idee door dat pokkeweer. Het was een fijne dag, we zijn een beetje rozig en gaan maar naar bed denk? 

DSC_1343

Geplaatst in Logboek | 2 reacties

Dinsdag, 26 december 2017

Zaandam – Enkhuizen

Dag Datum Wind Weer
Dinsdag 26 december 2017 Zuidwest 5 – 7 Bf Koud, regenbuien, helder, af en toe zon
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
 09.00 uur  15.15 uur plm. 66 km 3074,2 (6,1 uur)

Eerste kerstdag saves, plm. 23.00 uur. We zijn klaar met de kerstmaaltijd. Linda, Ricky, Marijn en Rietje zijn naar huis. Ma wilde lopend naar huis, is niet ver voor haar, een kilometertje of anderhalf. Moet kunnen, ze is nog geen 100 per slot van rekening. Ze had achteraf wel spijt dat ze d’r rollator niet meegenomen had. Nou ja. Doei, Ma! (Maak je geen zorgen, ze had zo’n hesje an, je weet wel, met van die reflecterende strepen). Het was een fijne avond. Ik ga maar eens een tijdje zitten kijken naar onze aanwinst onder zijn stofkapje, wat is ie mooi!

IMAG0335.jpg

Ik heb ‘m net en dan gaan we morgen alweer weg, tis toch niet te geloven! Voor we naar bed gaan eerst even de fotootjes van vanavond op de computer zetten.

Tweede kerstdag naar West-Terschelling met windkracht 5 tot 7 Beaufort uit het zuidwesten, we hoorden vandaag af en toe praten over 8 Bf! Dat is voor ons wel de grens. Het is te doen als de wind uit het zuidwesten komt, zelfs zonder stabilisatoren, want die hebben we niet, zie je. Je moet alleen wel de tafel vastzetten en je kop koffie blijven vasthouden. Ingeborg is alvast bezig de plantjes water te geven. Alles staat klaar, ingepakt en wel in de auto, we hoeven alleen de diepvries spullen te pakken en dan kunnnen we morgenoggend zo vertrekken. Lekker weer een weekje ertussenuit (minimaal), misschien kunnen we fietsen op Terschelling; een beetje beweging zou ons goed doen. Ik weeg inmiddels 81 kilo terwijl ik 9 pond woog toen ik geboren werd, nogal een verschil zeg, dat kan zo niet langer.

Tweede kerstdag, 13 minuten over acht. Nog onderweg in de auto want we komen net aan aan bij de werfpoort van Willem en Joke. Het is hartstikke donker, je houdt het niet voor mogelijk, en een wind en een regen! Niet normaal meer. Wat een narigheid! Maar goed, we gaan toch aan boord, “we gaan scheep”. Joke en Willem zijn ook wakker want er brandt licht boven in hun woonark. Aan het werk. Spullen aan boord en, zeer belangrijk, een lichtsnoer langs de opbouw tot in de mast vastzetten met tie-rips, voor de broodnodige feestverlichting.

Te 10.00 uur vertrokken. We verlaten het Schiethavenkanaal en draaien het Noordzeekanaal op richting Amsterdam. Een tanker vaart met grote snelheid voor ons langs richting IJmuiden. Het wordt inmiddels behoorlijk snel licht, da’s prettig. Willem had thuis al gebeld met de sluismeester van het Naviduct te Enkhuizen en die zal om 15.00 uur aanwezig zijn om ons naar het noorden te schutten. Mooi. Ruim de tijd hebben we dus. We zouden dan nog door kunnen varen naar Makkum. Harlingen proberen te halen is niet ideaal, want het tij is niet gunstig en zoveel haast hebben we nou ook weer niet. Makkum zou kunnen, maar de Gemeentehaven van Enkhuizen is ook wel eens leuk.     De weerberichten zijn niet zo best: harde wind, regen, kou, met af en toe wat opklaringen. Komend weekend schijnt het zachter te worden maar dat brengt dan natuurlijk ook regen en harde wind met zich mee, let maar op. Goed, we merken het wel! We zijn in ieder geval weer aan het varen! Wie had dat gedacht: op 26 december! Hahaha (of: hihihi)! Op het NZ-kanaal valt het in ieder geval reuze mee met de wind en de golven. De Laga en de Wing V zijn de enige plezierbootjes en er is helemaal geen beroepsverkeer, behalve die ene tanker van daarnet. Ook het Marifoonverkeer op kanaal 4, het blokkanaal van de havendienst, is stil. Men zwijgt in alle talen, geen draad te horen. We varen 1500 toeren, 11,5 km per uur, dat gaat goed; op naar de Oranjesluizen!

10.23 uur. We slingeren drastisch om onze koers heen. Hoe komt dat? Doordat we boven de Coentunnel varen. Boven tunnels en onder bruggen raakt de GPS altijd in de war en dan geeft de daaraan gekoppelde stuurautomaat het roer een gooi naar bak- of stuurboord. Omdat er toch geen verkeer is laat ik het deze keer maar eens gebeuren, kijken hoe dat uitpakt. Het schip blijkt na deze epileptische aanval gewoon de draad weer op te pakken en de oorspronkelijke koers te hervatten. Kijk, dat soort dingen kun je alleen op tweede kerstdag doen. We varen heerlijk richting Amsterdam met een kop koffie en een stuk banketletter van Rietje. Ik ga een fotootje maken buiten.

DSC_1231

DSC_1234

DSC_1235

DSC_1242

DSC_1246

DSC_1248

DSC_1259 (1)

Kwart over elf. Ik moet weer effe wat zeggen hoor. We zijn net de sluis uit, varen onder de Schellingwouderbrug momenteel, niet langs de recreatieroute maar onder de boog door, waar de grote jongens normaal gesproken varen. We voeren vijf over elf de sluis in, na een uur en tien minuten na vertrek uit de Schiethaven. Willem vaart voor ons uit. De stuurautomaat doet wederom raar omdat we onder de brug zitten. Ik laat hem z’n gang maar gang, er is ruimte zat omdat er geen beroepsvaart te bekennen is. Niets en niemand te zien! De sluis draaide als vanouds als een naaimachientje, supersnel. Geweldig. Hier onder de brug is het water nog vlak. Het waait wel behoorlijk hard, dat kan je wel zien en het is ook erg koud, dat bleek wel in de sluis toen we allebei naar buiten moesten om de touwtjes vast te houden. Een mens wordt wel verwend hoor met zo’n verwarmde salon, we kunnen nergens meer tegen. Na een tweede bak koffie treedt de rust weer in. Ingeborg zijgt met haar elektronische puzzel neder op de bank en ik nestel mijzelve op de stuurstoel. De kachel brandt, de kerstboom brandt, ultiem genot! Maar ik mag niet te poëtisch worden van Ingeborg want daar ben ik te oud voor en ik schijn ook volwassen te zijn en ik moet nu maar een keer normaal gaan doen. Waarvan akte. Ook boven de Zeeburgertunnel worden we 50 graden naar bakboord en 50 graden naar stuurboord gegooid, dat gaat woester dan boven de Coentunnel. Evengoed pikt de automaat wederom de oude koers op en ik hoef niks te doen! Gelukkig varen we midden in de vaargeul, genoeg experimenteerruimte dus.

11.25 uur. We lopen op het Buiten-IJ onder de hoogspanningsmasten bij Durgerdam door, met dwarswind uit het zuidwesten, met 11, 2 km per uur bij 1400 toeren. Dat wordt straks nog mooier als we de wind in de kont krijgen vanaf de IJ-toren richting Marken.

DSC_1264

DSC_1266

DSC_1271

11.55 uur. De tijd gaat hard en de boot ook. Nog drie kwartier voor we bij het Paard van Marken zijn. De zon schijnt momenteel uitbundig en we hebben “Friends” op staan op Comedy Central, lache man, dat gaat maar door, die serie.

DSC_1286

Het varen gaat geweldig, er komt al een beetje een slingering in te zitten van achteren, de “zee” bouwt iets op nu, naarmate we meer naar lagerwal varen neemt dat natuurlijk toe. Nu kunnen we nog comfortabel koffie zetten, dus nemen we nog een bak met een overheerlijke brownie van Linda die ze gisteren had meegenomen. Hij is lekker Lin! Wat een genot. De fraaie luchten buiten volgen elkaar in rap tempo op en ik maak driftig foto’s.

DSC_1278

DSC_1291

12.30 uur. Even een kleine correctie. Alle tijden die ik tot nu toe heb geregistreerd aan boord, zijn fout. We zijn nu bijna dwars van het Paard van Marken, maar het is niet half één, nee, het is pas half twaalf! Ik had de klok destijds een uur terug moeten zetten en daar komen we nu pas achter, goed, gaan we effe doen.

11.00 uur. (let op: inclusief de hierboven genoemde correctie van een uur!). Paard van Marken ruimschoots achter ons. De koers is verlegd op Enkhuizen en daarmee komt de zee dwarser in, minder comfortabel, levert wel prachtige plaatjes op!

DSC_1300

DSC_1296

12.40 uur. We varen nu midden op het Markermeer op de dieptelijn van 4 meter en we hebben een broodje gegeten. De zon schijnt af en toe uitbundig tussen de wolken door, dat valt alleszins mee. De kleur van het water is kleiig, absoluut niet helder door de woelingen. Er staan flinke “jetsers” van golven schuin achterin en soms zelfs komen ze dwars in. Het kerstboompje is al omgeflikkerd, maar de tv staat nog, hoelang weten we niet; maatregelen zijn nodig anders krijgen we brokken. We zijn Willem inmiddels bovenwinds gepasseerd. Hij vaart in een kaarsrechte lijn op Enkhuizen af. Hij heeft natuurlijk zijn stabilisatoren aan ook al zal ie dat straks ontkennen.

DSC_1303

Het gaat flink tekeer, 28 knopen wind inmiddels. Ik zie 32, 33, 34 knopen, dik windkracht 7 dus, bijna 8 in de windstoten. Eigenlijk niet echt leuk, maar er is in feite niks aan de hand. Ik ben maar staand gaan sturen in plaats van op de stuurstoel want die dreigt regelmatig om te kiepen en dan kan ik me niet concentreren op het sturen. De stuurautomaat heb ik in deze omstandigheden maar afgekoppeld. Een vaste stoel was mooi geweest, maar dat was te ingrijpend en te duur. We moeten het er mee doen, misschien moet ik iets bedenken waar ik de stoel mee vast kan zetten aan de wand (een touwtje?). Maar….we gaan lekker! Het water klopt klotsend tegen de kont. We kunnen Enkhuizen zien liggen, althans de windmolens bij de Krabbersgatsluis, die wit oplichten aan het begin van de Houtribdijk. Daar moeten we heen. Eitje.

13.00 uur. Nog steeds windkracht zeven. Het waait inmiddels al een tijdje uit het westen, nu komt ie helemaal dwars in, waardoor we meer zijn gaan wobbelen. Hadden we nu maar stabilisatoren, zeg. Ik zie 31 knopen, 29 knopen. Het blijft lekker hoog in de zes of onder in de zeven zitten. Het is moeilijk sturen in deze zeegang. Voor de stabiliteit varen we nu harder. Ik heb hem op 1900 toeren gezet waardoor we een snelheid van 13 tot 14 km per uur halen. We liggen nu beter in het water.

DSC_1307

14.15 uur. Aan de remming bij het naviduct. Dat was een lekker ritje, hoor. We hebben genoten. De boot dee het erg goed.

DSC_1310

DSC_1311

15.00 uur. Rood-Groen! De sluismeester is op tijd. Paniek! We moeten losgooien! We stonden te kletsen bij de Laga en nu moeten we na drie kwartier wachten de sluis in. Ing! Maak eerst voor maar los, dan gooi ik zelf achter wel los!

15.05 uur. We zijn de sluis uit en scheuren met een pokkegang recht op de Gemeentehaven van Enkhuizen af; we ruiken de stal. We hebben namelijk net afgesproken met Joke en Willem dat we maar niet verder gaan, want voor we in Makkum zijn is het donker en daar heb ik geen zin in. En ook al hebben we er nu de gang in: we hebben niet echt haast vanwege de ongunstige getijstromen op het wad, dus een nachtje in Enkhuizen heeft ook wel wat.

22.25 uur. We liggen alweer een tijdje, bij binnenkomst van de Gemeentehaven direct aan bakboord, vóór de Jantine, v/h het schip van Dick en Elly Koopmans, langszij de Laga. Joke en Willem hadden ons uitgenodigd voor een voortreffelijke koude zalmsalade, besprenkeld met de nodige vastmakertjes en andere lekkernijen. Joke d’r catering klopte weer als een bus. Kijk, da’s nou mijn zus. Pfff, ik zit vol dus, wat een feest was dat, ik heb nu een maatje plus!

DSC_1318

DSC_1325

DSC_1333

DSC_1334

DSC_1337

Te 20.00 uur gingen we terug naar ons eigen schip, vol en moe. We zijn de dag wel een beetje zat. Nu zitten we bij de tv in slaap te vallen. Het is stikdonker, koud buiten en het waait als de pieten. We hebben de feestverlichting aangehad, maar we zijn niet aangesloten op walstroom en het kost ongeveer 20 ampère; dat hakt erin. Niet te lang dus. Willem heeft nog speciaal zijn generator laten draaien om z’n lampjes aan te houden. Stomme katfilm op tv: Diehard 4, ouwe troep. Het is heel gezellig, dat wel. Ingeborg knikkerbolt op de bank. Dit is het einde van deze dag. We gaan zometeen naar bed, het wordt tijd. Morgen gaan we verder, naar Harlingen enne.. overmorgen naar Terschessel. Leuk, enne, nou enne……verder weet ik het niet. Einde bericht.

 

Geplaatst in Logboek | 2 reacties

13 oktober 2017 t/m 25 december 2017

Zaandam

13 oktober 2017

DSC_6139

We genieten weer een tijdje van de gastvrijheid van Joke en Willem

Hoppa, meteen de volgende dag na onze laatste trip aan de slag. De drinkwatertank moet leeg, ik moet weten wat die roestbruine vervuiling betekent, verdomme. Eenmaal leeg dweil ik de tank droog. Met de dweil komen allemaal platte, zwarte stukjes mee en een heleboel gruis. Godver, ik heb echt een probleem denk ik. Het is allemaal roest. Hoe kan dat nou bij een rvs tank?! De tank is moeilijk te inspecteren via het inspectiegat, maar ik krijg wel een vaag vermoeden waar de oorzaak zit, vooral als ik de tank van buiten bekijk (dat gaat ook moeizaam, via het boilerhok). Ik zie namelijk dat bij de aftaptule onderop de tank een krans van verkleuring zit en daaronder ziet het er ook niet fris uit. Je kunt het niet goed zien, laat staan dat je er makkelijk bij kunt.

DSC_6127

Daar zou best een keer iets kunnen barsten. De vraag is wanneer. Voorlopig moeten we maar hopen dat het een tijd gaat duren, want ik weet niet hoe dit op korte termijn moet worden opgelost, vervangen en/of gerepareerd. Je kunt er zo onmogelijk bij en als de tank eruit zou moeten, moet de hele keukenvloer gesloopt worden. Ons schip gaat in april 2018 bij Nicolaas Witsen in Alkmaar de kant op voor een onderwater schilderbeurt en nieuwe anodes. Ik zal ook eens aan hen vragen hoe of wat. Ik vrees dat dit verhaal een vervolg krijgt. Moving on.

Ik had het hierboven over ons “schip”. Een tijdje terug vroeg ik me af of de Wing V een boot of een schip is. Ik ben er inmiddels achter aan de hand van de definitie, in Wikipedia, van een badeend: een badeend is een plastic stuk speelgoed in de vorm van een eend, dat in een badkuip kan drijven. Het is daarom een geijkt badspeelgoed voor jonge kinderen – vaak piept de eend als er in geknepen wordt. Vervolgens vond ik ergens anders de volgende redenering: ook een badeend is officieel een schip. Een nieuwe badeend vers uit de verpakking is nog geen schip – hij is wel bedoeld om te drijven, maar hij drijft nu niet en hij heeft nog nooit gedreven. Tenzij de badeendfabriek de eend aan een kwaliteits-controle heeft onderworpen: dan heeft de eend gedreven, en is hij dus een schip. Deze redenering doortrekkend naar de Wing V, kun je zeker stellen – nog afgezien van het in de discussie betrekken van allerlei andere criteria zoals afmetingen, constructie, vaargebied en gebruik – dat ons schip een schip is in de ware zin van het woord en voor ons een onontbeerlijk stuk speelgoed, ook al piept het (“zij” eigenlijk, maar dat is een andere discussie) niet als je erin knijpt. Overigens zal ik naar believen de betiteling “boot” eveneens te pas en te onpas blijven gebruiken.

Ik vul de tank na afloop met kostelijk water uit de kraan van Zwager Willem. Heerlijk fris, blank water. Als ik de kranen in de boot (!) laat doorlopen blijkt de waterpomp prima te werken! Hij bouwt weer druk op in de expansietank en het trippen is afgelopen. Dat weten we dan ook: als ie gaat trippen moeten we de roestvlokken verwijderen.

DSC_6128

Hij doet het weer!

Nu ik er toch ben ga ik met mijn multitool een vloerplank doorzagen in de machine kamer zodat ik in de ruimte eronder kan komen, want daar liggen vaak onbereikbare onderdelen en gereedschappen die ik wel eens uit de poten laat vallen. Niet veel werk, wel bevredigend: ik heb m’n beschermbeugel van een lamp, een schroevendraaier en een steeksleutel terug en nog wat tie-rips.

DSC_6135

Dicht….

DSC_6131

……open

16 en 17 oktober 2017

De boot laat me niet los in het weekend, ik moet steeds denken aan dat vieze, groene teakdek. Ik weet inmiddels dat vele methoden bestaan om alg en vuil te bestrijden maar die hebben allemaal nadelen voor het milieu en/of voor het teak en je kan aan de gang blijven. Nu heb ik het volgende bedacht: de kajuitopbouw vertoont hier en daar roestblaren die op lijken te stijgen vanuit het deknadenrubber tussen opbouw en teak.

DSC_6124

Dat betekent dat het onder het teak ook wel zal roesten. Uiteraard ga ik (binnenkort) het zichtbare roest te lijf met schrapertjes, rustbuster, primocon, plamuur en verf.

DSC_6136

Toch vrees ik dat ik op enig moment aan de beurt ben voor ingrijpender acties, zoals bijvoorbeeld teak verwijderen en (laten ) vervangen door een ander systeem (Nieuw Teak? Antislip Verf? Flexiteek?), maar dat moment laat ik afhangen van wat ik bij het krabben aantref én/óf ik laat het afhangen van hoe lang het duurt voor ik het dek eraf geschuurd heb! Want dat is wat ik namelijk ga doen: steeds met de schuurmachine het vuil en groen op beide gangboorden en voordek wegnemen zodat ik altijd over een (betrekkelijk) schoon en vooral vlak teakdek beschik. Dus als een ander met zijn dekschrobber de zachte delen tussen de nerven weg boent ga ik een dagje lang met mijn multitool op mijn knietjes door het gangboord. Weet je wat? Ik kan Nicolaas Witsen ook wel eens vragen wat het kost om een teak dek te verwijderen en de boel repareren en schilderen!

Goed, dat is dus wat ik deze maandag en dinsdag heb gedaan: het teakdek geschuurd. Deze eerste keer kostte me weliswaar twee dagen maar dan had ik ook wat: een strak, als nieuw, teakdek.

26 oktober 2017 

Trouwe lezertjes (kunnen) weten dat onze zoon Marijn sinds december 2013 bezig is met het bouwen van een 17e eeuwse scheepsmodel, de “Friesland” uit 1663. Dat is zachtjes uitgedrukt “een heel werk” als je bedenkt dat hij “geen dunne vingers heeft en de gaatjes waar de touwtjes doorheen moeten heel klein zijn”. Nu heeft hij beloofd dat de bouw tegen de kerst voltooid zal zijn, zodat ie bij ons komend jaarlijks kerstdiner op de kast kan staan pronken! Jééé! Ik moest dus zelf ook aan de bak want ik wilde een stofkap van perspex bouwen en een mooie voetplaat maken waar ie op kwam te staan.  26 oktober had ik hem klaar: de kap zit in elkaar. De perspex platen had ik op maat besteld bij “Dokter Plexiglas” in Diemen. Ik wilde eerst zo’n ding door hunnie laten maken, maar dat kostte in dit geval dan 800 euro en dat vond ik iets te duur. De losse platen kostten 150 euro en na enige research naar hoe ik dat nou het beste kon doen besloot ik met pure aceton in gebruikte injectiespuiten (van mijn moeder gekregen) de platen aan elkaar te lassen tot een mooie stofkap. De zaagsneden moeten wel volkomen haaks en vlak zijn anders kun je het vergeten, gelukkig kon ik dat wel aan Dokter Plexiglas overlaten.

IMAG0261

Hij is nog groen van de beschermfolie

Zwager Willem heeft voor mij een aantal stukken teakhout op maat gezaagd die ik vervolgens aan elkaar lijmde, schuurde, met een freesmachine bewerkte en lakte. Het werd een fraai geheel mag ik wel zeggen. Dat werkje was klaar op 5 november.

IMAG0262

Eerst even oefenen op een ouwe plank, om strak werk te krijgen

DSC_0979

Oh, wat zal ie er mooi in staan! Zie je die plank?

Laat nu ons 17e eeuwse linie-schip maar komen!

11 november 2017

Ik heb de oude rubberboot verkocht, met buitenboordmotor. Je vraagt af: is dit interessant? Nee, dat is het niet, maar wel het feit dat het complete spul binnen 2 uur na registratie op Marktplaats verkocht en afgeleverd was.

DSC_5963

Beetje vies vloertje maar voor de rest had de koper een koopje.

Tussen de werkzaamheden aan de “Friesland” door maakte Marijn een model van de FRISC (Fast Raiding Interceptor and Special Forces Craft). Dit is een heftig “bootje” van de mariniers waar hij onderhoudstechnisch voor verantwoordelijk is. Op zicht gemaakt van houtjes, paperclips en andere wegwerpspullen. Best wel geinig.

IMG-20171203-WA0006

De mariniers wilden hem al kopen, maar dat feest ging niet door

15 november 2017 (of daaromtrent)

Willem en ik zijn al een tijdje aan het klooien met de generator die nog steeds ons zorgenkindje is. Hij start nu helemaal niet meer. De solenoid van de voorgloeifunctie wordt eraf gesloopt en dan blijkt dat de koperdraadjes van de spoel zijn doorgebrand en de contacten zien er ook niet helemaal jofel meer uit. Alles is nu in feite in orde: de elektronica, de bediening, de waterpomp, de koelfunctie, de accu; alles hebben we onderhanden gehad. Je zou kunnen zeggen dat we met de solenoid de laatste hand leggen aan een (straks) perfect werkende generator. Dat de solenoid verbrand is, is een gevolg van het vele starten en vaak ook te lang doorstarten op de momenten dat de hiervoorgenoemde dingen niet in orde waren. Ik hoop maar dat de redenering klopt en dat we straks van de problemen af zijn; maar het in de toekomst onvoorwaardelijk vertrouwen op het apparaat kan ik vermoedelijk niet meer opbrengen. We gaan het zien en meemaken zodra de nieuwe solenoid binnen is.

22 november 2017

Getankt, samen met de Laga, bij bunkerstation van Meegen in de Voorzaan. Er ging bij mij 768 liter in en bij Willem 2200 liter geloof ik. We kregen er een gratis vlaggetje en een kalender bij!

DSC_6125

24 november 2017

De walstroom stekker gaat er vandaag in omdat ik de centrale verwarming ga laten branden (dag en nacht op een stand van 12 graden tot in maart of zo? Dat kost wel wat maar dan heb je ook wat, zoals bijvoorbeeld een volledig operationeel schip als je wil blijven varen en dat willen we). Als de kachel niet hoefde te branden hadden we de walstroom niet nodig; de zonnepanelen houden dan alles bij, maar helaas, daarvoor gaat de klimaatverandering te langzaam.

DSC_6137

11 december 2017

Waar blijft nou die solenoid?! 11 december kwam ie. Hij moest helemaal uit Amerika komen en dat ging nog een keer verkeerd ook, vandaar. Maar vandaag gaat ie er in. Willem heeft een gaatje gevonden in zijn drukke werkzaamheden en monteert het ding, terwijl ik een nieuwe drukschakelaar op de dekwaspomp schroef, want die deed het ook nog steeds niet, maar nu wel weer dus.

DSC_6132

Ook de solenoid doet zijn werk: de generator start zonder mankeren. Joehoe! We kunnen weer koken, Ing! Dit was de periode dat het heftig sneeuwde, hetgeen leuke plaatjes opleverde thuis. Voor een leuk plaatje van de boot in de sneeuw was ik helaas te laat.

DSC_1051

DSC_1053

24 december 2017

Vandaag hadden we de jaarlijkse kerstbruns bij onze duikvereniging Trilobiet. Het was heel lekker en gezellig.

DSC_1064

Versie 2

DSC_1099

Versie 2

DSC_1167

25 december 2017

Ja, en toen werd het 25 december, hè? Natuurlijk was er het inmiddels traditionele kerstdiner bij ons thuis met Ma, Linda, Ricky, Rianne en Marijn, volledig verzorgd door Ricky en Linda die daar enorm veel werk aan hebben altijd. Het viergangen diner, besprenkeld met kostelijke wijnen, was dan ook weer voortreffelijk. Ingeborg en ik probeerden zo goed mogelijk te zorgen voor een gezellige kerstsfeer met veel toeters en bellen, zoals een rvs kerstboom, veel slingers en ballen en een mooi opgemaakte tafel. Maar de klap op de vuurpijl dit jaar was toch wel dat Rietje en Marijn binnenkwamen met een compleet 17e eeuws linieschip dat wij eindelijk na vier jaar plechtig naar zijn laatste rustplaats konden dragen, nl. op de eigengemaakte teakhouten plank onder de zelf geplakte stofkap op de speciaal daarvoor bestemde kast in de definitieve hoek bij het raam, beschenen door een speciale lamp. Superlatieven te kort voor Marijn zijn prestatie. Ik kan mijn ogen er niet van af houden en zo hoort het ook, daar deden we het voor! Het was weer supergezellig en het eten was voortreffelijk, daar hoefden wij niet voor naar een restaurant; ik geef Ricky twee sterren.

DSC_1178

Daar staat zij dan! Dat is pas een schip, lijkt niet op een badeend!

DSC_1187

De bouwer; hij is er nog moe van

DSC_6118 (1)

DSC_6121 (1)

DSC_6123 (1)

DSC_1186

DSC_1193

DSC_1201

DSC_1209

DSC_1213

DSC_1219

DSC_1229

Morgen, tweede kerstdag, gaan we varen, eerst een beetje opruimen en dan gauw wegwezen naar de boot. Het is de bedoeling dat we oud- en nieuw op West-Terschelling gaan vieren, net als 2 jaar geleden. We trekken ons niks aan van de doomsday-achtige weersverwachtingen voor de komende tijd. Jéée! We gaan het weer doen!!

Geplaatst in Logboek | 2 reacties

Donderdag, 12 oktober 2017

’t Raboes (Eem) – Zaandam

Dag Datum Wind Weer
Donderdag 12 oktober 2017 Zuidwest 4 – 6 Bf Fris, helder.
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
 08.25 uur  13.00 uur plm. 45 km 3068,1 (4,3 uur)

Fris en fruitig stappen we uit bed. De zon komt mooi op. Ontbijtje. Het valt ons op dat buiten het feit dat de drinkwaterpomp (die pas een nieuwe drukschakelaar heeft) al tijden heel raar aan het trippen is tijdens het tappen, het drinkwater zelf nu troebel en oranje is. Wat is dat nou weer? Vreselijke vermoedens! Daar moet ik thuis maar eens goed naar kijken. De generator vertoont eveneens kuren; hij start slecht, het voorgloeien duurt te lang en de startmotor moet te lang hikken, dat is trouwens al een tijdje zo. Zucht, daar gaan we weer. Koop een boot, werk je dood. Vandaag is zwager Willem jarig, ik heb dus weer een mooi cadeautje voor ‘m (een project).

Te 08.25 uur gooien we los en koersen het Eemmeer op. Ook nu weer nauwelijks verkeer.  Tja, wat valt er verder nog te zeggen? We varen in het bekende spoor naar de IJ-toren, het Buiten-IJ op, door de Oranjesluizen (plm 11.45 uur erdoorheen) over het IJ naar de Schiethaven in Zaandam. Eitje. Te 13.00 uur pakken Joke en Willem onze touwtjes aan en we liggen weer. We feliciteren Willem uitbundig met zijn verjaardag en we worden meteen uitgenodigd voor lekkere broodjes, koffie, gebak en nou ja, alles wat Sonja Bakker verboden heeft. Willem en ik maken meteen afspraken om met name de generator nu eens goed onder handen te nemen, maar dat komt volgende week wel. Ik ga morgen wel de watertank legen en schoonmaken. Een mooie afsluiting van een prachtige trip. Weer een fijne dag om.

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Woensdag, 11 oktober 2017

Vollenhove –  ’t Raboes (Eem)

Dag Datum Wind Weer
Woensdag 11 oktober 2017 Zuidwest 6 – 7 Bf Regenachtig, zwaar bewolkt
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
 08.15 uur  16.55 uur plm. 90 km 3063,8 (8,4 uur)

Aan alle leuke dingen komt helaas een eind. We nemen afscheid van Cees en Anneke. Zij vertrekken vandaag ook naar de Randmeren en willen hun vakantie op hun gemak voortzetten met een bezoek aan Elburg. Ingeborg moet echter vrijdag invallen en ik wil daarom vandaag voor donker op “ons” plekkie in de monding van de Eem liggen, dus hebben we iets meer haast. Het was hartstikke leuk een paar dagen zo met elkaar op te trekken. Jongens, tot ziens in het volgende vaarseizoen! Te 10.00 uur zwaaien Cees en Ann ons uit en we draaien de kom uit het kanaal op richting Zwartemeer. Het waait flink. Aanvankelijk wilden we via Lelystad varen maar dat doen we toch maar niet; de windverwachting voor vandaag is zuidwest 7 Bf en dat zoeken we nu niet op. Te 10.30 uur zijn we Schokkerhaven voorbij. De wind haalt de 7 Bf nog niet en de golfhoogte valt alleszins mee op het Ketelmeer. In een rechte streep steken we over langs het IJsseloog en dan bakboord uit; voor de derde keer met dit schip het Vossemeer op. We worden nog kind aan huis op die Randmeren, zeg!

Te 11.30 uur nemen we de tot verdwijnen gedoemde Roggebotsluis. De snelheid houd ik op tussen de 10 en de 12 kilometer per uur bij 1400 – 1500 toeren. Er is vrijwel geen recreatievaart meer, slechts een enkel jachtje.

12.30 uur: brug bij Elburg.

14.10 uur: onder de brug bij Harderwijk het Wolderwijd op.

15.40 uur: door de Nijkerkersluis.

16.55 uur: voila ’t Raboes op de Eem!

Probleemloos gevaren, lekker relaxed. De hele dag geen foto gemaakt, dus Ingeborg neemt een kiekje van mij, staand op het dijklichaam met de kale Eemnesser maisgronden achter me, hebben we toch nog wat.

DSC_5957 (4)

We waren een beetje bedroefd maar toch was het een fijne dag.

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Dinsdag, 10 oktober 2017

Beulakkerwijde – Blokzijl – Vollenhove

Dag Datum Wind Weer
Dinsdag 10 oktober 2017 ? Betrokken, af en toe regen
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
 10.00 uur  14.50 uur 17 km 3055 (2,4 uur)

Vroege vogel als ik ben sta ik te 09.00 uur reeds te fotograferen op steiger. Ingeborg is eveneens wakker en op de been, maar wij zijn niet de enigen! Onze achterburen lopen ook al druistig rond. Ann kwam op hetzelfde idee: mooie fotootjes maken van de ochtendstond, want die heeft tenslotte …….. juist. Het is rustig somber weer, gematigd somber als het ware, alhoewel: de zon laat zich tijdens het klimmen heel even zien tussen de wolkenflarden. Het oppervlak van het water van de Beulakkerwijde ligt er tamelijk oppervlakkig bij, plat, vlak en glad dus. Maar voor hoe lang nog? Ik wacht het maar af, luister niet meer naar de weerberichten hier in de binnenlanden van ons land. Het moet hier erg mooi zijn als het mooi weer is, denk ik. Maar ook nu heeft het wel wat.

DSC_0881

 

IMG_5437

IMG_5436

IMG_5433

IMG_5443

Versie 2

IMG_5449

Vandaag staat een expeditie naar Blokzijl en Vollenhove op het programma. We bereiden ons goed voor: hete dranken in thermosflessen, warme happen worden samengesteld, poolkleding klaargelegd en de oorlammen voor prestaties in extreme omstandigheden klaargezet. Lache man. Na de koffie keert de kant het schip en klieft de kop kwik de kabbelende golfjes van de Beulakerwijde, maar voor het zover is eerst een stukje terug door het Beukers-Steenwijk kanaal. De Namasté vaart achter ons. Op het Blauwe Hand kruispunt stuurboord uit langs een mevrouw die daar is neergezet als aalscholver rustplaats.

DSC_0884

De Beulakerwijde biedt een weidse aanblik doch met een vaargeul erdoorheen waar schepen als de onze maar beter in kunnen blijven, zo ondiep is het hier. We steken de plas over in noordwestelijke richting en het duurt niet lang of we trechteren onszelf de Walengracht in.

DSC_0886

Welk een pracht en schoonheid! Heel lieflijk. We komen langs Jonen, dat een voetveer heeft. In Jonen kun je op stand wonen; wat een mooi verbouwde boerderijtjes staan daar.

DSC_0889

DSC_0896

 

DSC_0894

Op een sukkeldrafje varen we verder het Giethoornsche Meer op en dan voor een eilandje langs bakboord uit de Valsche Trog in, dat kronkelend overgaat in het Noorderdiep, dat eindigt bij de sluis van Blokzijl.

IMG_5456

Cees heeft gebeld met de sluismeester en die komt ons zo schutten. Hij blijkt dezelfde sluismeester te zijn die ook de Beukers sluis bij Zwartsluis bedient. Hij reist rond als het ware.

IMG_5462

DSC_0899

IMG_5472

Blokzijl ziet er knus uit en eenmaal door de sluis kunnen we stuurboord uit een plek innemen aan de kade, achter de sluisremming. Aan de overkant is er plaats genoeg aan de vingersteigers maar we vinden het aan deze kant gezelliger, zie je.

IMG_5477

Te 12.00 uur gaan we lekker wandelen met z’n vieren in de regen. Blokzijl is een mooi plaatsje, een vestingstadje met veel historie. Zo is er een restaurant, genaamd Kaatje aan de Sluis, een sterrenrestaurant meen ik en vernoemd naar Kaatje, een historische figuur uit de 16e eeuw.

DSC_5900.jpg

Ze leefde van 1672 tot 1732. Haar moeder heette Brecht Jansdochter, die hier vanuit Amsterdam in Blokzijl verzeild raakte en in dit stadje een herberg stichtte. Ze hertrouwde met een kapitein, die ter walvisvaart vertrok en zich nooit meer liet zien. Ongeveer een jaar na het vertrek van de walvisvaarder werd Kaatje geboren. Toen haar moeder in 1705 overleed ging Kaatje bij de Sluis wonen, waar ze een herberg opende. Kaatje had een jeugdliefde, een stuurman op de grote vaart. Ze had hem niet meer gezien, maar ze trouwde niet met een ander, want ze bleef op haar stuurman wachten. Intussen werd Kaatje een goede zakenvrouw, die handelde met kooplieden van de Verenigde Oostindische Compagnie van wie ze vruchten, specerijen en uitheemse kruiden kocht. Daarmee wist ze zeer bijzondere gerechten te maken, die wijd en zijd bekend raakten. Maar haar recepten hield ze angstvallig geheim. Ze kwam er warmpjes bij te zitten. Dat trok ongure elementen aan en in haar zestigste levensjaar werd ze vermoord. De daders werden nooit gevonden, maar haar recepten doken in de maanden daarna in verschillende Zuiderzeestadjes op. Het trieste van dit verhaal is, dat de jeugdliefde van Kaatje, de stuurman op de grote vaart, een paar weken na haar dood in Blokzijl terugkeerde… (ontleend aan het internet).

We dwalen door de straatjes, langs de kerk en langs de buitenkant van het stadje waar de stadswallen waren, tot het (openstaande) sluisje dat toegang geeft vanaf De Havenkolk tot het Vollenhover Kanaal. En we maken natuurlijk heel veel foto’s waarvan hieronder een selectie.

IMG_5488

DSC_5925

DSC_5921

DSC_5913

DSC_5918

Na de wandeling gaan we bij Grand Café-Restaurant Prins Mauritshuis lekker lunsen! Ik neem een heerlijk bord patat met kroketten en mayo, daar was ik wel aan toe, zeg! Prima bediening en lekker voedsel hier. Ik neem er een La Chouffe bij, vooruit, laten we maar eens in de bus blazen, want hoe vaak zit je nou met de bemanning van de Namasté midden oktober in Blokzijl lekker te happen?!

DSC_5932

DSC_5927

DSC_5928

Te 14.00 uur verlaten wij Blokzijl en via het Vollenhover Kanaal belanden wij in Vollenhove.  Het is maar een klein stukkie. We leggen aan in de kom vlak bij de Grote kerk. Hier zullen wij de nacht doorbrengen.

DSC_5954

Er is nog genoeg daglicht en fut in de benen om ook dit stadje te verkennen. Ze hebben hier dus een mooie grote kerk, veel fraaie gevels, een park en een kasteelruïne. Best leuk om eens langs en doorheen te wandelen.

DSC_5935

IMG_5518 (1)

DSC_5940

DSC_5941

DSC_5949

IMG_5534

DSC_5951

DSC_5952

Saves maakten we niet veel van het eten want we zaten nog vol van de patat en dat soort dingen. We gingen best vroeg naar bed geloof ik want we zouden morgen een lange dag voor de boeg hebben. Deze was in elk geval fijn. PS. Ik maakte nog wel een avondfoto van de verlichte kerk met onze schepen op de voorgrond.

DSC_0906

 

 

 

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Maandag, 9 oktober 2017

Meppel – Beulakerwijde (aan een steiger)

Dag Datum Wind Weer
Maandag 9 oktober 2017 Z 4 Bf Helder, fris, later minder helder, somber zelfs
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
 09.15 uur  13.55 uur  29.859 (16 km) 3053 (2,1 uur)

09.00 uur. Cees en Anneke zijn vroeg vandaag, Cees heeft al betaald voor afgelopen nacht bij de havenmeester in zijn hokje helemaal op het Westeinde. De naam zegt het al: het was een eind lopen naar het eind van het Westeinde. Ja echt, er zat een havenmeester, een vriendelijke. Hij ging speciaal voor ons daar zitten denk ik, want veel leven zit er niet meer in hier, deze tijd van het jaar. Het havengeld bedroeg 0,83 cent per lengtemeter meen ik me te herinneren. Cees had gisteren bij ons aan boord al gepalaverd over wat we vandaag gaan doen. Het wordt Giethoorn want we zijn nu zo dicht in de buurt dat we dat weleens willen zien.

IMG_5352 - kopie

Te 09.15 uur gooien we los en heel langzaam drijven we achter de Namasté aan het Meppeler Diep op, terug richting Zwartsluis. Het eerste stuk is niet zo boeiend, beetje industrieel, niet echt schilderachtig. Een overslagbedrijf, een containerterminal aan bakboord en aan stuurboord een jachtwerfje, een jachthaven, een bouwmaterialenfabriek en een zgn. Wachthaven waar grote binnenvaartschepen liggen. Maar daarna wordt het landschap godzijdank fraaier en na een paar kilometer sturen we stuurboord uit de Beukers sluis in. Anneke op de Namasté zegt in het voorbijvaren een sportvisser aan de rechteroever vriendelijk goedendag en krijgt vervolgens een scheldkanonnade over zich heen waar de honden geen brood van lusten; de vreselijkste ziektes en verdere onaangename verwensingen komen uit s’mans keelgat. Het leek wel een zombie. Deze man doet Noordwest Overijssel geen goed! Erg zielig. Het kan natuurlijk zijn dat ie uit een andere provincie komt, we moeten wat dat betreft dus een slag om de arm houden. De bediening van de sluis verloopt vlot en voor we het weten varen we op de Beukersgracht richting Belterwijde. Dit is een grote plas waar dwars doorheen een weg is aangelegd. De vaargeul loopt parallel aan deze weg; het meer opvaren is geen optie voor ons: te ondiep. Er is niet veel verkeer. Een enkele motorboot passeert ons of loopt op. Bij de Blauwe Hand, een gezellig kruispunt van wateren en wegen, moeten we een brug nemen die ons naar het Beukers-Steenwijk kanaal (ja, zo heet ie echt) voert.

IMG_5355 - kopie

DSC_5873

We zouden na de brug linksaf de Beulakerwijde op kunnen varen, richting Blokzijl/Ossenzijl, maar dat doen we niet. Eerst Giethoorn zien.

IMG_5361 - kopie

Een flink eindje voor de Cornelisgracht brug leggen we te 11.20 uur aan stuurboord aan. Er zijn heel veel afmeergelegenheden in het kanaal, men is hier goed voorbereid voor het drukke seizoen. Ik denk dat je desondanks hier dan niet moet wezen. We spreken af na een (vroege) lunch op expeditie te gaan. Het is regenachtig dus gewapend met paraplu’s (Cees en Anneke dan, hè? Wij vergeten die dingen natuurlijk weer) gaan we op pad. Giethoorn is best leuk om een keertje doorheen te lopen, alhoewel het voor krammenakkige knietjes een behoorlijke tippel landinwaarts, linksaf, retour en rechtsaf is.

IMG_5363 - kopie

IMG_5390 - kopie

DSC_5882

Fraaie panden, leuke boerderijtjes, huisjes, bruggetjes, geveltjes, souvenirwinkeltjes en veel Japanners en Chinezen waarvan er eentje achteruitvarend in een elektrisch bootje zijn weg probeerde te zoeken. Ondanks de slechte weersomstandigheden (druilerig, geen zon) knippen we erop los, Ann en ik.

DSC_5877

IMG_5382 - kopie

IMG_5364 - kopie

IMG_5389 - kopie

IMG_5405 - kopie

DSC_5893

DSC_5891

DSC_5894

DSC_5887

DSC_5886

IMG_5418 - kopie

Als herinnering aan de Bert Haanstra film Fanfare (Feel f’s) staat aan het begin van het pad een standbeeld van Albert Mol, een hoofdrolspeler in de film. Geinig. Stevig ding die Albert (alhoewel hij mij in het echte leven een stuk brozer toeleek), je kunt er goed tegenaan leunen.

IMG_5377 - kopie

DSC_5878

DSC_5880

Dit was een mooi bezoekje aan Giethoorn. Gelukkig hoefden we niet over de hoofden te lopen, de drukte viel mee.

Te 13.30 uur zijn we terug op onze respectieve boten en varen terug. Cees stelt voor te gaan overnachten aan de steiger die we ergens onderweg op het Beukers-Steenwijk kanaal aan bakboord hadden zien liggen. Daar lig je met vrij uitzicht op de Beulakerwijde. Helemaal goed. Zo gezegd zo gedaan. Na een half uurtje liggen we en neemt het rieleksen een aanvang. Borreltje, hapje, benen omhoog! Heerlijk!

DSC_0869

DSC_0870

DSC_0877

DSC_0879

Als ik uitgerust ben ga ik uitrekenen wat we sinds juni 2017 aan brandstof hebben verbruikt: 126 uur gedraaid en 675 liter diesel lichter: 5,3 liter per uur, inclusief centrale verwarming en gebruik van de generator die we elke dag nodig hebben voor het koken. Vandaag hebben we uiteraard niet zo hard gevaren: gemiddeld 8,5 à 9 km per uur bij plm. 1000 toeren en dan schat ik het verbruik op nog geen 4 liter per uur. Niet gek voor een 6-cilinder, 160 pk dieselmotor.

Het was ondanks de sombere uitstraling, geringe transparantie en grijze kleurstelling (dat zijn termen die ik in woonprogramma’s heb opgepikt) van het weer was het een fijne dag. Ik weet niet meer hoe laat we naar bed gingen. 

 

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen