Donderdag, 27 december 2018

Ilpendam

Probeer maar eens op derde kerstdag, met de roes van de eerste twee nog in je kop, wat er zich op en na de derde van juli 2018 afspeelde terug te halen. Dat is geen kleinigheid. Toch ga ik het proberen want het is al te lang geleden dat ik iets schreef in dit weblog. Straks raak ik nog lezertjes kwijt en dat wil ik niet.

Twee juli dit jaar was de dag dat we van onze mooie boottocht naar Parijs en Engeland terugkeerden. Die 11 weken durende vakantie was voor ons gevoel nogal kort. Meestal proberen we meer dan drie maanden weg te blijven, maar dat lukte dit jaar door diverse oorzaken niet. Eén van die oorzaken was een lekkende drinkwatertank. Dat zat ons uiteindelijk zo dwars, dat de lol er een beetje af ging. Daarom besloten we midden in het vaarseizoen naar dit probleem te laten kijken en wel bij jachtwerf Nicolaas Witsen in Alkmaar. Wij dachten dat ze het dan niet zo druk zouden hebben en dat we al gauw vrolijk weer verder konden. Whatamistaketomake.

Dat was dus precies wat we gingen doen op 3 juli 2018: naar Alkmaar. Ik had al telefonisch afgesproken met de baas daar, Remon. Rond een uur of één zouden we er zijn. We lagen in het haventje van Willem en Joke in Zaandam en die ochtend vertrokken we rond half acht om via de Zaan naar Alkmaar te varen. De tocht verliep zonder hindernissen en wij meerden bijtijds af op de driesprong in het Noord Hollands kanaal waar Nic. Witsen gevestigd is. Om een uur of 13.00 uur kwam Remon met een collega de “schade” opnemen. De conclusie was dat de tank in zijn geheel moest worden vervangen omdat reparatie te ingewikkeld was en net zoveel zou gaan kosten als een nieuwe tank van kunststof. Bovendien moest de gehele keukenvloer eruit gezaagd worden, anders kon de tank niet verwijderd worden. Dat klonk plausibel maar het zag er naar uit dat de hele operatie een prijzige zou worden. Ik besloot een claim in te dienen bij mijn verzekeringsmaatschappij, misschien dat er argumenten waren voor geheel of gedeeltelijke vergoeding van de kosten. We spraken met Remon af de boot op maandag16 juli bij de werf te brengen opdat een begin kon worden gemaakt met de werkzaamheden. 

Diezelfde middag, 3 juli, voeren wij terug naar Zaandam, waar we de nacht doorbrachten. De volgende ochtend voeren we naar Edam, na eerst 914 liter diesel te hebben getankt bij de bunkerboot van Anton van Megen in de Voorzaan. Wat mij van die tocht vooral is bijgebleven, is de gruwelijke hoeveelheid groenvoer in het Markermeer, die wij regelmatig moesten zien kwijt te raken door achteruit te slaan. Een regelrecht drama.

Gelukkig hadden we bij onze vereniging voor het eerst de beschikking over een eigen ligplaats waar we zo in konden. Jammer dat we daar in 2018 maar 10 dagen gebruik van hebben gemaakt, maar dat is allemaal “eigen keus”. Ik heb begrepen dat de “verhuur” van onze box het afgelopen seizoen is tegengevallen.

Op  zaterdag 14 juli vertrokken we vroeg in de morgen uit Edam, via Amsterdam en de Willem I sluis door het Noord-Hollands kanaal naar Purmerend waar we een mooie ligplaats hadden achter de sluis, aan de nieuwe steigers in de kom. Onderweg heb ik een paar fotootjes gemaakt op het Noord Hollands kanaal, bij het Schouw en tijdens de passage van Ilpendam, onze woonplaats.

DSC_9722

Het Schouw – Driesprong. Rechtdoor de Broekervaart en bakboord uit het Noord Hollands kanaal richting Ilpendam en Purmerend

DSC_9727

Ilpendam

DSC_9731

Idem

DSC_9733

Het Pontje van Ilpendam

IMAG0434

Aan de steiger in Purmerend

IMAG0436

Idem – op de achtergrond de sluis

De volgende ochtend wandelden wij met onze zwemspullen naar het Leeghwater zwembad waar we heerlijk met de duikvereniging Trilobiet hebben deelgenomen aan de zwem- en duiktraining. Ach, wat een genot. Alhoewel wij wel merkten steeds minder goed te kunnen voldoen aan de eisen die de trainer van de dag aan iedereen stelt. De leeftijd begint ons parten te spelen, maar ook onze leefstijl zal er iets mee te maken hebben. 

Te 12.30 uur vertrokken we uit Purmerend en voeren over het Noord Hollands Kanaal naar het noorden. We passeerden prachtige plekken, zoals Spijkerboor, Oost- en West-Graftdijk, terwijl de temperatuur steeg. De tropische zomer hield maar aan. Zulk zweten, heerlijk! Te 15.25 uur legden wij aan bij Nic. Witsen, pal op de kop van de werf, naast de botenhelling. Daar wachtten wij op de dingen die komen gingen. Wat ons direct zorgen baarde was de gigantische meeuwenkolonie, met heel veel jongen, die zich kennelijk bijzonder thuis voelde op deze werf.

De volgende dag kwam Remon met de timmerman kijken naar de te ondernemen werkzaamheden. Ik had de afgelopen twee weken al contact gehad met de verzekeringsmaatschappij maar nog geen uitsluitsel gekregen. Desalniettemin hebben wij na de uiteenzetting van Remon het definitieve besluit genomen om in ieder geval de boel in orde te laten maken. Hopende dat de meeuwen ons schip de komende tijd niet al te massief onder zouden schijten, stapten wij de volgende dag op onze plooi-fietsjes met trapondersteuning naar Edam, waar we de auto op de parkeerplaats hadden achtergelaten. Jammer was wel dat vlak voor Edam de trapondersteuning het begaf. De accu’s waren dood.

In die week werd de lekke watertank uit de boot gesloopt. Dat had heel wat voeten in aarde hebben wij wel begrepen. De keukenvloer moest in zijn geheel eruit worden gezaagd, waarna de 700 liter-tank ook in stukken kon worden gezaagd en met veel mankracht uit het schip getild. Vrijwel alle lasnaden waren verroest door verkeerde behandeling van de oorspronkelijke bouwer. Erg jammer. De bodem van het schip onder de tank vertoonde ook aardig wat roestplekken die door vakman Ab, speciaal voor dit soort klussen, werden verwijderd en van diverse lagen twee-componenten primer voorzien. De foto’s vertellen een duidelijk verhaal.

DSC_9735

De boel reeds uiteengereten

DSC_9737

Te erg voor woorden

DSC_9742

We zijn er nog op tijd bij

DSC_9751

Een triest totaalplaatje

DSC_9773

Zo knapt het alweer aardig op

Nu pas konden de maten worden genomen voor een nieuwe tank. De werf bestelde deze bij een tanken-fabriek in het oosten van het land. Het zou een tweedelige (in verband met de montage) tank worden van HDPE, een sterke voor dit doel geschikte kunststof. De beloofde levertijd van een paar weken bleek door vakanties en bezettingsproblemen niet waar te kunnen worden gemaakt en toen de tank eindelijk kwam (wij hebben hem niet gezien overigens) klopten de maten niet en bij tweede levering keurde Remon de kwaliteit van het las- en lijmwerk af. Van de verzekering kregen we de mededeling dat de kosten van de tank niet worden vergoed, maar de overige kosten wel. Dit verzachtte ons leed enigszins. 

Ondertussen lag de boot daar maar voor de kant in het Noord Hollands kanaal, met veel scheepvaartverkeer, vooral van plezierbootjes, want het seizoen was in volle gang. Enige angst voor aanvaring-schade hadden wij al die tijd wel. Daarnaast  hebben wij geprobeerd de boot te beschermen met touwtjes en dekzeilen, tegen de meeuwen die onze boot zagen als een prachtig rust- en lustoord en als openbaar toilet. De werf vertelde ons dat ze er niks tegen konden doen omdat die krengen beschermd zijn (!). Lelijke vlekken op het verfwerk waren niet te voorkomen en moeilijk (of niet) weg te krijgen. Het was kennelijk tijdelijk, de overlast van die beesten, want midden september waren ze verdwenen.

DSC_9752

Die touwtjes haalden niks uit, later gingen de dekzeilen erop

DSC_9753

Op 18 september ging de boot de kant op en de loods in, zodat Niels de timmerman dan alvast maar kon beginnen met het restaureren van de vloer (nieuw lijstwerk, lakken etc.) zodanig dat de tank, als die kwam, naderhand ingebouwd kon worden. Ik had er een hard hoofd in, maar dat was onterecht: Niels heeft uitermate fraai scheepstimmerwerk geleverd. 

DSC_9842

Niels aan het werk

DSC_9845

DSC_9835

Zelf gingen we ook maar een beetje poetsen

DSC_9840

Ingeborg dus ook

Uiteindelijk kwam het er op neer dat de boot bij Nic. Witsen in de winterstalling zou blijven zodat men op zijn gemak de diverse werkzaamheden kon uitvoeren. Want er kwam nog het een en ander bij, zie je. Zo besloten we meteen maar het onderwaterschip door Ab kaal te laten halen en van een nieuw verfsysteem te laten voorzien. Dat werk is inmiddels klaar en ook de vloer is dus klaar, maar alles blijft open liggen tot de nieuwe watertank er is. Ikzelf heb het onderwaterschip in de anti-fouling gezet. Mooi rood is niet lelijk. Ik moet nog een tweede laag aanbrengen.

IMAG0504

Kaal 1

IMAG0501

Kaal 2

IMAG0500

Ingeborg en Ab

DSC_9982

Een nieuwe dikke ondergrond

DSC_9987

DSC_9988

De eerste laag zit er op

DSC_9990

En zo staat ie er voorlopig bij

En dat is dus de stand van zaken, op heden. Van de voorgenomen tochtjes in het naseizoen en met Kerst en Oud en Nieuw naar Terschelling kwam helaas niets terecht. Scheelt wel een hoop diesel, een schrale troost. Volgens Remon komt in januari (2019 dus) de nieuwe watertank zodat ik er alle vertrouwen in heb dat we begin april weer kunnen varen!

Geplaatst in Logboek | 5 reacties

Maandag, 2 juli 2018

De Hoef (Kromme Mijdrecht) – Zaandam

Dag

Datum Wind Weer

Maandag

2 juli 2018 NO 3 – 4 Bf Zonnig

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

11.30 uur 17.00 uur ? plm. 5 uren

08.00 uur. Geruime tijd reeds op de been, wij. De warmte zorgde voor een beknopte nachtrust ook al stonden alle luiken en ramen die dat konden open, met horren ervoor tegen ongewenst gezoem en geprik. Niettemin is dit een heerlijk plekje om te liggen, hier in de Kromme Mijdrecht in De Hoef. Geen druk verkeer op de dijk, een enkele koe loeit in de wei. We moeten opschieten. Linda komt zo op koffievisite op de fiets vanuit Mijdrecht. Ze kan niet te lang blijven vanwege verplichtingen elders.

Tegen negenen komt zij aanfietsen. Ze moest onderweg nog even met ons bellen om een juiste peiling te krijgen op onze ligplek. Een hartelijk weerzien. Er valt over en weer veel te vertellen, nadat we elkaar sinds april niet meer hebben gezien. Heel gezellig, koekje, bakkie, je kent het wel. Gelukkig neemt Linda met haar GSM nog een foto van ons drieën anders hadden we helemaal niks gehad. Na een paar uur stapt ze weer op de fiets. Doei, Lin! Tot ziens in Ilpendam (of Mijdrecht, dat kan ook natuurlijk).

36495171_10156277315832347_1990566133077377024_o

Selfie.

Rondstreeks half twaalf trekken we de boot uit de modder en varen terug naar de Amstel, lekker breed en diep. Het wordt steeds drukker met bootjes. We slingeren langs Uithoorn, mooie 17e eeuwse buitens en Ouderkerk aan de Amstel naar het uitgestrekte bruggencomplex in de A 10.

DSC_9670

Steeds drukker naarmate we Amsterdam naderen

Vooral Uithoorn en Ouderkerk aan de Amstel zijn mooie plaatsen om aan te leggen voor een terrasje of een boodschap, maar dat doen we niet. Vandaag is onze laatste vakantiedag. Daarna moeten we aan het werk: tanken (au), lekke watertank laten bekijken (au) en gras maaien bij Ma (au). We kijken onze ogen uit. Het bruggencomplex in de A 10 is indrukwekkend, maar de aanblik van Amsterdam vanaf de Amstel ook, vooral voorbij de Utrechtsebrug en de Berlagebrug. Het Amstelhotel staat majestueus te wezen en de Magere Brug gaat erg traag open.

DSC_9675

Amstelhotel

DSC_9677

Magere Brug

Wij liggen stationair te wachten terwijl het om ons heen barst van de sloepen en rondvaartboten die lekker door kunnen varen en ons wel weg kunnen kijken. Teringlijers. Ondertussen is het alweer behoorlijk warm.  Een eindje verderop, iets voorbij het museum de Hermitage, moeten we een scherpe bocht naar stuurboord maken, de Nieuwe Herengracht in. We hebben steeds contact via de marifoon met de brugbediener(s). Dat gaat op zich goed. Ze wilden ons eerst via de Zwanenburgwal en de Oudeschans leiden, maar daarvoor ben ik te hoog.

DSC_9683

In de Nieuwe Herengracht

Ook hier suizen de bootjes ons om de oren. Ik word er een beetje zenuwachtig van.  De bruggen in de Nieuwe Herengracht draaien redelijk snel en in no time varen we het Oosterdok in, langs het Scheepvaartmuseum en het namaak VOC-schip de Amsterdam om het Nemo Science Museum heen, door de Oosterdoksdoorgang het IJ op. Pfff! Eindelijk weer de ruimte!

DSC_9685

Scheepvaartmuseum

DSC_9689

NEMO Science Museum

DSC_9691

Nepperd

DSC_9698

Het Oosterdok uit; daar ligt het IJ!

De tocht naar Zaandam verloopt vlotjes en rond 17.00 uur kunnen we vastknopen aan de meerpalen van zwager Willem zijn werf. We zijn weer thuis. Aan een wederom gedenkwaardige vakantiereis per motorboot is een eind gekomen. Het voelt wel een beetje vreemd om op 2 juli te stoppen, terwijl de schoolvakanties in Nederland Noord nog niet eens zijn begonnen! Afijn, de grote drukte gaat aan ons voorbij, dat is een voordeel. Morgenoggend gaan we tanken bij Anton van Megen in de Voorzaan en vervolgens varen we door over de Zaan naar Alkmaar om bij Nicolaas Witsen naar onze lekkende tank te laten kijken. Ongetwijfeld zal daaraan op enig moment op deze website enige aandacht worden geschonken. Maar voor nu:…….tijd voor een vastmakertje (of twee)! Het was een fijne dag, wat zeg ik: een fijne vakantie!

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Zondag, 1 juli 2018

Alphen a/d Rijn (Aar-kanaal) – De Hoef (Kromme Mijdrecht)

Dag

Datum Wind Weer

Zondag

1 juli 2018 NO 4 – 5 Bf Zonnig

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

09.30 uur des middags ? plm. 5 uren of zo, misschien 6

Kwart voor tien. We zijn weer onderweg en de Zegerbrug gepasseerd. Het is nog steeds prachtig zomerweer. De wind is gedraaid naar het noordoosten en het waait pittig door. We varen beschut achter de bomen langs de rechteroever. Het is hier fantastisch. We zijn zojuist tot de slotsom gekomen dat alleen al het Aarkanaal meer meters ligplaats voor de pleziervaart beschikbaar heeft dan waar men op de gehele route tussen Gent en Parijs slechts van kan dromen.

Vrolijk vervolgen wij onze weg over het Aarkanaal langs Ter Aar en door de brug bij Papenveer, waarna wij arriveren bij een sluisje op de driesprong van Drecht, Aarkanaal en de Amstel.

DSC_9669

Ter Aar

Het is er tamelijk druk, dat wordt een volle sluis. Veel wandelaars en fietsers ook die op de sluis oversteken. Wij gaan door het sluisje de Amstel op. We hebben met Linda, die in Mijdrecht woont, afgesproken dat we zullen proberen zo dicht mogelijk bij haar in de buurt te komen, zodat ze ons morgenochtend per fiets even kan komen bezoeken. Het sluisje neem ik niet zonder slag of stoot: ik ben aan het stuntelen met achteruitslaan en met de boegschroef, je houdt het niet voor mogelijk na zoveel oefening. Onze boot is voor dit soort sluisjes een maatje te groot, vooral als het druk is met sloepen. Gelukkig loopt het goed af. We hebben veel bekijks op de sluis, ik sta er gekleurd op.

Schermafbeelding 2018-10-21 om 11.34.49

Achter de sluis is een theetuin

De sluiswachter bedient naast het sluisje diverse bruggen in de (wijde) omgeving en rijdt daarvoor heel wat af in zijn autootje; hij heeft het er maar druk mee. Op de Amstel varen wij in konvooi en moeten bij de enige brug (bij Vrouwenakker), die we tegenkomen voor we de Kromme Mijdrecht indraaien, erg lang wachten tot de brugwachter er is. Niemand klaagt, hij doet zijn best. De Amstel is prachtig en bochtig. We varen tot iets voorbij Vrouwenakker precies op de grens tussen Noord- en Zuid-holland. Daarna vormt de Amstel de grens tussen Noord-holland en Utrecht.

Na enige tijd plokkeren wij met een scherpe bocht stuurboord uit de Kromme Mijdrecht in, een stuk smaller water dan de Amstel, maar volgens de gegevens moet het kunnen. Aan het begin meteen aan stuurboord een prachtige aanlegplaats, waar je niet op de kant kunt, die moeten we onthouden. Al gauw komt een nauw gaatje in zicht in de vorm van een waterkering, waar we aan beide kanten niet veel ruimte overhouden, maar zonder iets te raken wordt ie “genomen”.

Schermafbeelding 2018-10-21 om 11.27.49

’t ken net.

Vóór De Hoef komen we nog 1 brug tegen. Het is er ontiegelijk druk, er schijnt een soort marathon/prestatieloop aan de gang te zijn. Er liggen meer bootjes te wachten. Eenmaal door de brug varen we heel langzaam door met aan onze linkerhand op de Oostzijde (zo heet dat daar) een gekrioel van hardlopers en toeschouwers. Gezellig hoor. Dat blijft zo over de hele lengte van het dorp De Hoef, dat een lintbebouwing (met een klein “kerntje”) heeft langs de polderdijk. Op de grens van het dorp in het zuiden zien we een plek die je met enige moeite kan beschouwen als een aanlegplaats en er ligt niemand. Ik keer de boot en druk hem met geweld in de bagger. We leggen de boot vast met een lijn om het grensbord en ik sla pennen in het dijklichaam, want bolders of iets dergelijks zijn er niet. Klaar, we liggen.

Schermafbeelding 2018-10-21 om 11.25.27

Daar lagen wij.

De hele middag blijft het een drukte van belang op de dijk met hardlopers en hardloopsters in alle soorten en maten. Leuk hoor, hier gebeurt tenminste iets! Vlak achter ons is het keerpunt, dus we liggen strategisch goed.

En toen werd het avond en gingen we eten en naar bed, hier aan de Oostzijde in De Hoef. Morgen onze laatste vakantiedag, als het ware. Deze was toch wel erg fijn hoor.

PS. De foto’s zijn van Google Earth geplukt.

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Zaterdag, 30 juni 2018

Alphen a/d Rijn (Aar-kanaal) 2

Half tien. We gaan fietsen naar het centrum van Alphen, boodschapje doen, terrasje pikken.  Rustig ochtendje gehad, lekker lang liggen lezen in bed. Heerlijk rustig. Eerst koffie en verder lezen. We liggen in het zonnetje, als laatste van een hele rij andere bootjes, aan een weggetje waar helaas af en toe wel een auto overheen gaat. Het lijkt een fietspad maar je moet oppassen want dat is het niet. Aan de overkant loopt een drukke tweebaans verkeersweg met veel geraas, je ziet ze niet maar hoort ze wel. Da’s minder.

DSC_9664

Na de koffie peddelen we op onze plooifietsen naar de stad. Een stukje terug langs het kanaal, fotootje maken van de hefbrug aan de overkant en dan rechts uit de flank door een soort van buitenwijkje naar het centrum.

DSC_9665

Alphen is best de moeite waard om eens doorheen te fietsen (of: te lopen, voor degenen met kraakbeen tussen de schijven). Er zijn aardige winkelstraten en leuke terrasjes langs het water. We besluiten neer te strijken op zo’n terrasje pal naast een brug, die om de haverklap open moet voor de bootjes. Af en toe laat de brugwachter de bootjes wel erg lang wachten. Gelukkig komen er geen beroepsschepen langs. Daar hebben de pleziervaarders geluk mee want bij de bruggen is het net een trechter waar je doorheen moet en dan zit je niet te wachten op zo’n bakbeest dat altijd voorrang krijgt.

DSC_9666

DSC_9667

Het is erg warm op het terras. Op het pleintje naast het restaurant zijn onder meer demonstraties van Romeinse vechtsporten in origineel tenue uit die tijd. Grappig om te zien. Het fotograferen lijkt een beetje in de kuiten te zakken want wederom heb ik hier geen illustraties van. Na het terrasje even naar de Albert Heijn en geld uit de muur gehaald.

Half een. We zijn net terug van ons tripje en strijken uitgeput neer in de kuip. Het is erg heet, te heet. Het verkeer aan de overkant raast gewoon door; vannacht bleef het ook gewoon doorgaan. Daar kwam nog bij dat het luik om half twee dicht moest omdat pal naast ons boot drie Poolse of Russische jongens midden op de weg gezellig een half uurtje op luide toon informatie kwamen uitwisselen. Geen woord van te verstaan. Zeer irritant. Het waait pittig, zeker 4 of 5 Beaufort en dat is zeer welkom met die hitte.

Zeven uur. We hebben gegeten, naar een voetbalwedstrijd gekeken en vanmiddag een fietstocht gemaakt rond de Zegerplas. Het is hier erg mooi. Ze (Alphen) doen hier heel veel voor de recreatie in de buitenlucht: die plas is erg mooi, je kan er van alles: wandelen, fietsen, zwemmen, aan een kabel op ski’s voortgetrokken worden, veel horeca is er, grote zitstranden en -weiden, bosachtige stukken en op een dag als deze wordt daar natuurlijk bijzonder druk gebruik van gemaakt. Zeer de moeite waard. Wederom geen foto’s, tis toch erg.

Joke en Willem belden: zij hebben ook mooi weer, daar in Denemarken. Argentinië verliest met 4 – 3 van Frankrijk in de achtste finales. 

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Vrijdag, 29 juni 2018

Volkeraksluis – Alphen a/d Rijn (Aar-kanaal)

Dag

Datum Wind Weer

Vrijdag

29 juni 2018 Nog steeds pittig, 4 Bf uit het noorden Zonnig

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

07.30 uur 17.45 uur ? 9 uren

Half acht losgegooid bij de Volkeraksluis, na een goede nachtrust achter de remming, ondanks de warmte. Moeten nog even wachten tot de deur opengaat. Oh, kijk daar gaat ie al. Geheel allenig liggen we in de reusachtige sluis. Vooral hoog is ie; hebben wij niet meer nodig met ons kleine mastje.

Te acht uur varen we de sluis uit het Hollandsch Diep op. Het waait pittig, 13 à 14 knopen  wind uit het noorden. Achter de rode tonnen varen we naar het oosten, recht tegen de zon in.

Tien over half elf. We zijn bij Dordrecht. Onder de grote verkeersbruggen varen we nu. Heerlijk, we kunnen tot Gouda doortuffen zonder ons iets van bruggen te hoeven aantrekken. Is dat even fijn!?

DSC_9636

Het beroemde obstakel in Dordrecht. Voor ons is het alsof ie niet meer bestaat.

DSC_9640

De Dordtse toren van Pisa.

We varen op de Oude Maas, Dordrecht aan stuurboord. Een klein stukje stroom tegen richting De Noord. We hopen hem daar weer mee te krijgen ergens. Het is druk met beroepsscheepvaart, maar dat levert geen problemen op. Goed stuurboord wal houden en recht oversteken van de Oude Maas af De Noord in is het devies (ik lijk wel een padvinder).

Tien voor half twaalf. De Alblasserdam brug zijn we gepasseerd. Fotootjes maken van een prachtig megajacht dat in de haven bij Oceanco ligt te wachten op aflevering aan de eigenaar. Zijn nu halverwege De Noord. Het gaat hard: 6,6 knopen over de grond en 5 door het water bij 1200 toeren; we hebben de stroom dus mee. Een zuinige gang van zaken, qua stoken, en dat vinden wij fijn, daar zijn wij tevreden mee.

DSC_9644

Ook de Alblasserdambrug levert geen problemen meer op.

DSC_9648

Mooi stukje werkgelegenheid.

Kwart voor twaalf draaien we De Noord uit, de Nieuwe Maas op, stroom mee, richting Rotterdam. Bij de werven van IHC aan stuurboord ligt dat aan het brein van een religieus fanaat ontsproten wangedrocht, genaamd de Ark van Noach, weg te rotten onder het wakend oog van een giraf op de boeg. Op het achterdek stond er ook eentje te koekeloeren geloof ik. Niet zo lang geleden veroorzaakte het ding tijdens een storm  behoorlijk wat schade in de jachthaven van Urk. Dit gebeurde natuurlijk op uitnodiging en onder auspiciën van Urk zelf, dat spreekt.

DSC_9653

Tsja, wat moet je ermee?

DSC_9658

Rotterdam in zicht

DSC_9659

Algerabrug en stormvloedkering Hollandse IJssel, het oudste kunstwerk van de Deltawerken (1958)

Kwart over twee. Sluis uit bij Gouda. We hebben een paar genoeglijke vaaruurtjes beleefd op de ons inmiddels vertrouwde Hollandse IJssel; het blijft een mooi vaarwater. Het was niet echt druk met plezierbootjes en ook met de beroepsvaart viel het mee. We meren voorbij de spoorbrug aan bakboord af, op het verste puntje van de wachtsteigers zodat we niemand in de weg liggen. Hier kunnen we mooi de nacht doorbrengen, dachten wij. Deden we vroeger ook.

16.00 uur. We vertrekken halsoverkop! We zijn ons werkelijk de pleuris geschrokken. Een containerschip van 3000 ton plus, komende van Waddinxveen scheurde op vijf centimeter afstand van ons berghout langs. Hij voer zeker 12 kilometer per uur, als het niet meer was. Hij deed dit omdat van de andere kant ook een containerschip kwam en zij passeerden elkaar exact op de plek waar wij afgemeerd lagen. Ik dacht dat ik het bestierf, ontzet starend naar die langs flitsende stalen wand van 110 meter. In een reflex heb ik als een debiel de schipper uit staan schelden en hij heeft het gehoord want hij draaide zich om in zijn stuurhuis om te zien waar dat gekrijs vandaan kwam. Vervolgens haalde hij zijn schouders op en vervolgde zijn weg, gelijk heeft ie. Binnen de minuut waren we los. Dit is geen veilige overnachtingsplek meer, niet met die toegenomen afmetingen van schepen die toch door deze sloot willen. Pffff. Wegwezen!

Achter de Arwi, dat is het andere schip dat mede verantwoordelijk was voor onze benarde mangel-situatie, varen wij verder richting Alphen aan de Rijn. Het gaat heel langzaam want de schipper heeft bepaald geen haast: we lopen tussen de 3,6 knopen! Hij zou harder kunnen, maar moet dan steeds afstoppen voor de werkzaamheden die momenteel hier, tussen Waddinxveen en Boskoop, aan het kanaal worden verricht. Ik kan hem wel voorbijlopen maar dat heeft geen nut want die hefbruggen blijven toch wachten op de Arwi en dan zit ik liever achter dan voor hem. Ik hoop dat we voor donker het Brasemer Meer bereiken. Daar kunnen we in de vrije ruimte ankeren.

Vijf over vijf. Niet ver van Alphen zagen we een reiger aan de kant staan. Hij leek net een potloodventer want hij had zijn vleugels wijd uitstaan. Met een uitgezakte houding, buik naar voren, stond ie daar met zijn keel te “lellen”, prachtig! Hij had het waarschijnlijk erg warm.

DSC_9662

Had het moeten filmen.

17.45 uur. Aarkanaal. Op een gratis plek langs de oever, speciaal voor bootjes, tussen allerlei andere bootjes liggen wij. Prachtige plek. Geen voorzieningen, alleen een vuilnisbak een eind verderop. We kwamen zomaar op het idee om eens onder die brug door te varen, dat kanaal op, want dat kan nu! Dat wordt een avondje voetbal kijken. Het was een fijne dag.

DSC_9663

Heel veel vrije ligplaatsen, nooit geweten.

 

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Donderdag, 28 juni 2018

Vrouwenpolder – Volkeraksluis

Dag

Datum Wind Weer

Donderdag

28 juni 2018 Pittig Zonnig

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

07.15 uur 15.30 uur ? plm. 8 uren

Tien over zeven. Ik ben op. Wakker bedoel ik. We liggen aan lagerwal. De wind is geruimd en nu liggen we te klotsen tegen de steiger. Vind ik niet leuk. Ik denk dat we vandaag wel weggaan van hier, maar daar moeten we nog krijgsraad over houden.

Half acht. We zijn afgestoten van de steiger, van de Gatdam weg. Bij het wegvaren moest ik een tandje bij zetten om de kiel los te varen van een ondiep deel. Inmiddels hebben we Veere weer dwars, nu aan stuurboord. Het stadje ligt er tamelijk fotogeniek bij, met die rij palen als golfbreker aan de stuurboordzijde van de haveningang.

DSC_9620

Het is bijna half tien. De eerste kop koffie is achter de kiezen. We zijn Kortgene gepasseerd; dan is de Zandkreeksluis niet veraf meer. De laatste tonnen schuiven langs ons heen. Ik hoop maar dat we na de sluis nog wat stroom mee hebben, liefst tot aan de Krammersluis. Dat zou fijn zijn. Tot nu is de tocht zonder een noemenswaardige voorval verlopen. Onderweg herkenden we de plek waar we ooit eens hebben gedoken met de duikvereniging (Trilobiet). Een piepklein haventje met een pier. Ik kan me de duik niet meer herinneren. Misschien heb ik wel niet gedoken.

DSC_9625

Het was leuk op het Veersche Meer. Waar is nou die sluis? vraagt Ingeborg. Daar, bij die brug daar, zeg ik. Zie je daar die klep niet openstaan? Oh ja, nou zie ik hem, zegt zij. We moeten nog de bocht om, hoor, tijd zat voor een tweede bakkie, zeg ik. Nou, mooi niet, zegt zij. We laten het Veersche Meer achter ons. Ik probeer Arnold te bellen, van DMS; wellicht dat ie nu we in de buurt zijn naar ons toe kan komen om te kijken naar de alarmmelding, die we overigens al tijden niet meer hebben gekregen. Nu ik erover nadenk is dat niet zo gek als je de stabilisatoren niet (meer) gebruikt. Het lukt me niet hem te bereiken.

Tien over tien. We varen nu het gat uit achter de Zandkreeksluis. Zandkreek heet het hier heel toepasselijk, die sluis is natuurlijk naar die kreek vernoemd! Het is erg laag water, maar het stroomt nog lekker naar buiten, dus het wordt nog lager en met enig geluk kunnen we flink profiteren van de stroom mee. Het is volle maan,  bijna springtij dus trekt ie nog wel even door. Dat heb ik per ongeluk goed uitgekiend zeg! Ook het weer is mooi, hadden we ook niet naar gekeken, ook goed uitgekiend dus. Het waait wel weer pittig.

DSC_9628

Vijf voor half twaalf. Zojuist kruiste de Wing V de koerslijn op 22 april van de heenreis van deze vakantie! Een gedenkwaardig moment. De cirkel is rond op de Keeten in Zeeland! Dat is nog niet eens zo lang geleden dat we met Cees en Anneke vanaf de Volkeraksluis op pad gingen. Een verdomd korte vakantie was dit. Afijn, we zijn er nog niet, indachtig het Oud-Hollandsche gezegde: je moet je lekke drinkwatertank niet verkopen vóór je bij de reparateur ligt (want je hebt soms nog het beetje water nodig, dat onderin blijft staan)!

Het is niet bijzonder druk op het water. Dat valt alleszins mee als je bedenkt dat delen van Nederland al volop met vakantie zijn. Ook bij de Krammersluis waren er geen problemen. Saai hoor.

Tien voor half vier. We liggen aan de binnenkant van de remming aan de zuidzijde van de Volkeraksluis. Een prachtplek en geheel graties, ik kan het niet genoeg benadrukken. Plaats genoeg. Het is hier bloedheet. Met het uitzetbare voorraam geheel open tocht het lekker door. Gelukkig staat er wind. Daar mogen we blij mee zijn. Jammer van het eeuwigdurende verkeersgeraas op het Hellegatsplein, waar dit sluizencomplex deel van uit maakt. Met deze noordoostenwind liggen we significant in de geluidsbaan van het gemotoriseerde geweld boven ons. Geeft niet, dat hoort erbij in Nederland. Hèhè, daar liggen we dan. Morgen naar huis. Moet te doen zijn in een dag. Maar willen wij dat ook?! Tijd voor een borrel nu. We hebben nog niks gehad, dus water en een borrel en een komkommertje met Zeeuwse mosterdsaus en een kruidig kaasje.

Vijf uur. We (ik) zitten voetbal te kijken. Senegal – Colombia. Wanneer krijg je dat nou te zien? Nou dan! Fijne wedstrijd in een warme ambiance (ik glij zowat van mijn stuurstoel). Lekker. Ingeborg heeft lekker liggen slapen op de bank. Zelf vindt ze van niet, werd brak wakker zei zij. Ach wat moet je. In die bloedhitte wandelen op de kale dam is nauwelijks een optie.

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen

Woensdag, 27 juni 2018

Mosselplaat – Vrouwenpolder

Dag

Datum Wind Weer

Woensdag

27 juni 2018 N 3 – 4 Bf Zonnig

Vertrek

Aankomst Logstand

Motoruren

10.30 uur 11.40 uur 16.788 (4 uren) 3324,5 (1,7 uren)

Tien voor twaalf. We gaan misschien wel even fietsen vanmiddag, richting Vrouwenpolder. Of morgen, want we moeten natuurlijk ook voetballen kijken. We liggen aan een ander steigertje in de noordwesthoek van het Veerse Meer, tegen de Veerse Gatdam aan. Mooie naam: Gatdam. We zijn hier nog nooit geweest. Het is hartstikke leuk hier wel; je kijkt tegen de dijk aan, dat is op zich al erg leuk, enne, we zien aan de steiger verderop een paar bootjes liggen en links van ons een strandje met allemaal huisjes en hokjes waar badgasten van tenue kunnen wisselen en andere dingen doen. Het is zonnig en door de wind niet warm, maar toch paraderen veel miniem of nauwelijks geklede personen van beiderlei kunne door het zand en voor de huisjes langs. Leuk hoor. Even luisteren, roept Ingeborg: wil je bij de koffie een saucijzenbroodje? Ja, ik wil bij de koffie een saucijzenbroodje; koffietijd en lunch inéén.

Vanmorgen zijn we water wezen tanken in de Gemeentelijke jachthaven van Kamperland, direct aan de bakboordzijde van de ingang van het kanaal naar het dorp. Daar was een zeer gastvrije havenmeester die voor we het wisten al een slang aan de kraan had gekoppeld en gemoedelijk met ons bleef babbelen over de verschillen tussen Noord Nederlanders en Zeeuwen. Er stond nauwelijks druk op de leiding maar dat kwam ons goed uit want we hadden de tijd en konden het waterpeil makkelijk controleren zonder dat het tot lekkages kwam. Verder vulden we voor de zekerheid alle emmers, flessen, containers, kannetjes, dozen en weet ik wat niet al. Oude tijden herleefden, ik moest terugdenken aan de bossen plastic 5 liter wijnflessen die we op de Middellandse Zee steeds vulden om tijden van droogte het hoofd te bieden (tijden die overigens nooit aanbraken, maar Ingeborg wilde daar niet aan; ze moest en zou flessen vullen. Lache man!). Desgevraagd waren wij voor het water niets verschuldigd.

En nu liggen we hier, na een genoeglijk half uurtje varen, aan het steigertje vlak achter een mooi Grouwster Vletje van een ouder stel (net zo oud als wij). De schipper hielp ons met aanleggen. Ik geloof dat ik ergens de grond een beetje raakte. Daar baal ik wel van eigenlijk: onze diepgang is makkelijk 1.40 meter en dat hoort eigenlijk niet voor een motorboot op de binnenmeertjes. Koffie dus, met een saucijzenbroodje.

Half vier. We hebben een uurtje of twee gewandeld. Vriendelijk (ik, want als je groet moet je ze aankijken, Ingeborg zei niks) de blote mensen groetend liepen wij over het betonnen pad richting Gatdam, vervolgens door het tunneltje onder de provinciale weg door richting Vrouwenpolder, het dorp.

IMAG0416

IMAG0419Maar we hadden het bij Breezand, een soort van Resort achter de duinen, al gezien en sloegen een pad in over het duin naar het Paviljoen Breezand. Vrouwenpolder was voor onze krakkemikkige knietjes een brug te ver en we wilden over het strand terug. En wat een strand was dat, zeg! Volgens mij het breedste strand van Nederland op een enkel stuk strand van de waddeneilanden na. Veel zand in ieder geval. Gelukkig was er een plankenpad voor de broodnodige stabiliteit.

IMAG0426

De noordwesthoek aan de Veerse Gatdam is een prachtig recreatiegebied waarin zout- en zoetwaterrecreanten elkaar en de natuur ontmoeten in een door de mens gecreëerde en door diezelfde natuur vervolmaakte ambiance; de ontmoeting wordt geïnduceerd door de dam over te steken, naar gene zijde dan wel weer naar deze, van zoet naar zout en vice versa, van asfalt naar zand en schelpsneden tussen de tenen.

Echt, ik bedenk het zelf, komt niet uit een folder! Zo voel je het gewoon, als je daar loopt, kan er ook niks aan doen. Op de dijk nog een fotootje van ons schip, eenzaam in de verte. Met de voeten door het water van het Veerse Meer sjokten we terug. Het strandje was al minder druk bezet met badgasten. Een paar kindertjes waren op onze steiger krabbetjes aan het vangen.

IMAG0428

IMAG0430

We liggen hier gezellig, we liggen hier tevree. Het waait inmiddels als de pieten, de wind op kop. We houden het hier ook wel een weekje uit als er met de windrichting geen rare dingen gebeuren tenminste. Maar een factor is wel dat de zomervakanties naderen, dan moet je hier niet zijn, vrees ik. Op dat brede strand was het nu nog niet druk, opvallend genoeg. We gaan voetballen kijken!

Kwart voor tien. We zitten voetballen te kijken, d.w.z. ik kijk en Ingeborg puzzelt. Ik heb daarstraks een eind gewandeld in mijn eentje, de andere kant op langs de kustlijn van het Veerse Meer. Het is een schitterend wandelgebied hier: een mooi pad langs de waterkant en een heel eind verderop een slingerend weggetje door een flink bebost stuk land, met een camping, naar de weg die leidt naar Vrouwenpolder en de rest van de wereld. Goed te fietsen ook. Heel rustiek.

IMAG0433

Voor de rest beleven we geen flikker, dat moet gezegd. Tussen de doelpunten door is een voetbalwedstrijd niks aan; een hoop crimineel gedrag dat onbestraft blijft en dat is op zichzelf ook bijzonder om naar te kijken. Brazilië wint van Servië, maar alleen omdat het gebruik van wapens tijdens de wedstrijd niet is toegestaan.

Willem belde ons vanaf de Laga. Even bijpraten. Ze liggen in Hals, in de Kop van Jutland (hahahaha) precies op de plek waar wij met onze boot lagen in 2016. De opgelegde IJsbrekers liggen er ook nog. Van die vakantie heb ik niks opgeschreven dus laat ik hier de ijsbrekers zien. Fijn.

DSC_1963

Tis tien voor twaalf. We hebben naar Eva Jinek gekeken en nu gaan we naar bed. De maan schijnt volop omdat ie vol is nu. Een prachtgezicht. Gaap. We gaan alweer naar bed. Je wordt er doodziek van, je moet iedere keer naar bed. Zucht. Ingeborg vraagt of we vegetariër moeten worden. Waar dat nou weer vandaan komt weet ik niet, maar naar mijn antwoord hoeft men niet te raden. Morgen weer een dag. 

 

 

 

Geplaatst in Logboek | Een reactie plaatsen