Dinsdag, 16 juni 2009

Ilpendam

Als je lang wacht met schrijven in je logboek dreigt veel informatie onder het kleed te komen. Dat verdomde geheugen, he? Niet dat het echt allemaal zo belangrijk is, maar misschien had ik het wel willen bewaren. Eens kijken wat we terug kunnen halen. In het laatste stukje had ik het over een eerste proefvaart. Nou die hebben we gehad, hoor. Vorige week, helemaal naar Aqua Solar in Sneek en terug in 4 dagen. Om een diagnose te laten stellen  van de problemen die ik al jaren heb met de laadregelaar(s) van de zonnepanelen. Het zit namelijk zo: sinds de installatie van de eerste twee panelen in 2004 of daaromtrent heb ik voortdurend problemen gehad met overkokende accu’s, ontploffende laadregelaars enzovoorts. Nu blijkt dat de monteur destijds een extra mindraad heeft aangebracht vanaf de klem van de Z.P.-aansluiting achter het schakelpaneel naar de “minbalk” van de accu (waar alle mindraden van de hele boot op zitten). Deze actie was goed bedoeld: de Z.P.-installatie ook aansluiten op de “Hull Isolation Control”. Deze draad verhinderde echter dat de laadregelaars (in totaal dus 5!) bij een te hoge spanning hun werk konden doen, namelijk afregelen op een maximum van ongeveer 14,7 volt. Een ergerlijke en dure grap dus in de loop der achterliggende jaren.  Maar nu hebben we een goed werkende energiebron die ik al de 11 ah heb zien aantikken! De koelkast kan nu (zeker in de Middellandse Zee) dag en nacht draaien.

Hij is nu 100 procent

Hij is nu 100 procent

De tocht naar Sneek zelf was wel en niet plezierig. Niet plezierig omdat ik het alleen varen minder leuk begin te vinden, niet plezierig omdat het soms  regende en lagerwal- en vastloopsituaties ontstonden (wat zijn die Friese meren ondiep, zeg, zelfs voor 1.10 m diepgang). Plezierig omdat de zon soms scheen en  we eindelijk weer zeilen en op het water zijn. Tijdens het ankeren buiten de vaargeul in de kom bij het Naviduct van Enkhuizen deed de “neer”-knop van de ankerlier het niet. Die bleek (vandaag) na demontage vol water te staan. Dat is dan toch wel weer een nadeel van op het water zijn.

een simpel ding...

een simpel ding…

Afijn, ik heb een nieuwe schakelaar, zo’n simpel klikding van een paar euro, goed ingebed in de polymeerkit aangebracht en toen deed ie het weer. Het wordt wel een smeerboel aan dek maar dat kan me niet schelen: als het maar dicht zit.

een smeerboel...

een smeerboel…

Nog een (dikke) minpunt(je): sinds de tewaterlating start de motor erg langzaam; zorgwekkend. Ik heb de kwestie voorgelegd aan het “Dagelijks Bestuur” van onze zeilvereniging en dankzij alle raadgevingen gaan we de goede kant op. Ik ben er nu achter dat het brandstofsysteem niet voldoende ontlucht was na een reparatie aan de brandstofopvoerpomp.

opvoerpomp

opvoerpomp

Nadat de motor uiteindelijk aanslaat blijft hij echter wel als een zonnetje lopen, urenlang (door Friesland bijvoorbeeld). Dat is het vreemde. We gaan morgen weer verder met dit project. Als hij direct start is het probleem opgelost. Ik moet nog twee vallen inscheren maar dan moet ik er eerst een kopen. Daar wacht ik mee tot December als Dekker Watersport met Sinterklaas weer touwwerk “weggeeft”. Die tweede is nog even moeilijk want het “doorhaallijntje” zit waarschijnlijk naast de schijf in de top van de mast en ik voel me momenteel niet zo mastklimmerig, het is trouwens toch maar een reserveval. Ondertussen heb ik wel zo’n apparaat aangeschaft waarmee je lijnen kunt doorbranden en tegelijkertijd dichtschroeien; dat had ik 30 jaar geleden al moeten doen!

een geweldig ding

een geweldig ding

Afgelopen weekend hebben Ingeborg en ik onze eerste gezamenlijke tocht gemaakt helemaal van Edam naar de Gouwzee. Alleen op de kluiver zodat het lekker lang duurde. Midden tussen Marken en Monnickendam voor anker gaan liggen in 1.20 m water, ver van de vaargeul en tussen de beruchte  Fonteinkruid waterplanten. Het was de bedoeling om dan de volgende dag, zondag, met de Zodiac als begeleidingsboot mee te doen aan de traditionele Zwemtocht van Marken naar Monnickendam van onze Duikvereniging Trilobiet. Het werd een geweldig evenement. Zie ook het betreffende  foto-album.

lekker dobberen

lekker dobberen

Komend weekend gaan we met de boot naar Medemblik, de 30ste verjaardag vieren van onze zoon Marijn. Oh ja, moeder is, inmiddels zo “kerngezond” als je kunt zijn als 89-jarige, weer thuis! Ingeborg moet nog 14 dagen werken en dan valt ze in dat gat.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s