Woensdag, 12 augustus 2009

Dag 39: TRESCO – HUGHTOWN – CARNE SLIP

Dag datum Wind Weer
woensdag 12 augustus 2009 Mist, drizzle Windstil, geheel bewolkt en koud
Vertrek Aankomst Logstand M.U.
n.v.t. n.v.t. n.v.t. n.v.t.

Om 08.00 uur eruit. Ik had het al gezien: de wereld is bijzonder klein vanmorgen. Motregen, geheel bewolkt en koud. Toch maar bijtijds van de boei af om misverstanden met de havenmeester te voorkomen en om bij opkomend water over de ondiepten te scharrelen naar de Carne Slip, de plek waar we willen duiken. Zodra daar het anker de bodem raakt gaan we aan het werk, want het is gewoon werk. We zijn allebei een beetje gespannen en prikkelbaar en doen wat kribbig tegen elkaar. Leerproces. Het gaat allemaal niet van een leien dakje. De duikspullen liggen achterin de bedompte hondekooien, die stampvol zitten met andere troep die voortdurend heen en weer wordt gegooid. Wat een gedoe. Eenmaal alles aan dek, de trimvesten in elkaar gezet en overboord in de bijboot langszij gehesen met de BUBOMO-kraan, andere spullen erin en hop, om een uur of 10 naar de kant. Het water staat nu nog lekker hoog. Eenmaal op de Slip: mijn hogedrukslang van de computer, net als vorig jaar in Duitsland,begint te sissen en bolt op bij de aansluiting op de eerste trap! Baälgloeiende! De duikwinkel A……..Diving te Z. in Noord-Holland heeft me vorig najaar kennelijk een tweedehands slang geleverd want na 18 duiken mag dit natuurlijk niet gebeuren. Dag duik! Door mijn doffe razernij denk ik met mijn stomme kop er ook niet aan om de hogedrukpoort af te doppen en samen op 1 computer te gaan duiken (net als in Duitsland). Terug naar de boot en op naar Hugh Town op St. Mary’s aan de overkant om een slang te halen. Die blijkt daar niet te vinden. We laten het maar zo en gaan lunchen in de Mermaid Inn. Des middags ga ik in 3 meter water wel even een uurtje alleen onder de boot hangen om te schrobben, hebben we dat ook een keer geprobeerd. Na het eten gaan we naar de Carne Slip terug om te ankeren en zo en om de 17 pond te ontlopen, maar ook om voor het eerst de compressor te gebruiken. We liggen daar in de “middle of nowhere”, dus dat kan wel. Na een gedegen studie van de handleiding de motor van de compressor gestart. Horen en zien vergaan je inderdaad.

100_9399

Het lukt om in een kwartier de s’middags half leeggezogen fles (119 bar zat er nog in) vol te persen tot 220 bar en dan zegt de compressor: doe het zelf maar. Is niet meer aan de praat te krijgen ook. Wat nou weer? Ing leest in de handleiding: probleem: motor slaat af, oplossing: (carter)olie bijvullen. Huh? Ik kijken waar de peilstok zit. Je wil het niet geloven: absoluut niet te bereiken tenzij je handjes van 3 cm en armpjes van 2 cm dik hebt en het geheel dan nog zo flexibel is als een tuinslang! Zo dat project hebben we voor deze vakantie ook weer gehad. Dat wordt Harry Schiphorst bellen als we weer bereik (en zin) hebben. Wat een dag. We hijsen de boot en de motor aan boord en duiken met gemengde gevoelens de kooi in. Morgen gaan we weer naar het “vasteland”van Engeland.

Dit bericht werd geplaatst in Vakantie 2009. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s