Donderdag, 24 juni 2010

San Sebastian – Guetaria

dag datum Wind Weer
Donderdag 24 juni 2010 Geen idee, 0 – 1 Beaufort zon
vertrek aankomst logstand motoruren
08.00 uur 09.45 uur 2158,2 3291,24

02.30 uur: wakker geworden van het slingeren op de swell.

07.30 uur: eruit en gauw weg (ik weet niet meer wat ik gedaan heb tussen 02.30 en 07.30 uur, Ingeborg ook niet).

Mooi hoor, dat Spanje maar je wordt gek van de deining. Het is windstil, grootzeil omhoog, had niet gemoeten. Het ding slingert en klapt. Dat kost je je naden. Na een achttal saaie mijlen (de kust is wel mooi natuurlijk, flinke bergen en zo) komen we in Guetaria aan.

mooie kusten enzo…

Was ons aanbevolen door een Nederlandse meneer in l’Aberwrac’h. Hij had gelijk. Er zijn slechts 2 ligplaatsen aan de visitorspontoon (=bezoekerssteiger) en daar liggen natuurlijk al boten. We gaan tegen een Ennelsman in een Ovni (=een aluminiumboot van Franse makelij) aanliggen. Hele vriendelijke grijze golfers, ook op weg naar het zuiden. Guetaria is een geweldige plek. Knus, huizen tegen de helling aan, een 15e eeuwse kerk. De havenknul, zeer behulpzaam, wil ons in een box hebben vlak tegen de kade aan. Dat betekent alweer afscheid van de Ennelsen. Ingeborg is onder de indruk van de vissen die met ons meezwemmen naar de box.

grijze happertjes met witte mondjes

Allemaal grijze happertjes met witte mondjes, moet je gezien hebben! De box is prima, dichtbij de sanitaire voorzieningen. De havenjongen nodigt ons uit naar de Capitaneria te komen. Daar geeft ie ons over aan de bureauknul die tot mijn stomme verbazing vloeibaar Engels spreekt en wars is van elke vorm van bureaucratie: hup, formuliertje invullen, morgenochtend betalen als we willen blijven of vertrekken.

Tegen 10 euro borg krijgen we een electronische kaart voor de douches etc. We kunnen vanavond in een kroeg in het dorp wel Nederland – Kameroen gaan bekijken, zegt ie. Later, wandelend door het stadje, gaan we een Tandy supermarkt in en kopen Spaanse worst en bier en raadt eens? De knul die ons helpt spreekt Frans en Engels! Ook de caissier (mnl) spreekt Engels. De klant achter ons, die er uit zag als een krom gegroeide tuinkabouter, begon breed lachend ook tegen ons te babbelen. De Caissier (mnl) zei dat zij (het bleek een persoon van de vrouwelijke kunne te zijn) ook Frans stond te praten tegen ons. You could have fooled me! Maar ze deed in ieder geval haar best. Wie zei ook alweer dat ze hier geen talen spreken? De Basken kunnen bij ons niet meer stuk. Ze zijn vriendelijk, behulpzaam en meertalig. Wij doen ook ons best en groeten iedere keer: “Agur” (=doei of zoiets) en dat vinden ze prachtig. Iedereen lacht, groet en is hartelijk, hotdamn wat een lol! Ik durf het nu nog niet maar ik ga binnenkort toch foto’s maken van dit soort situaties. Op een monument ter ere van een 15e eeuwse Spaanse zeeheld laten wij ons op de foto zetten door een vriendelijke Spaanse dame. Deze zeeheld is de eerste die een wereldomzeiling volbracht. Lees de link!

gelukkig hield die stenen muur ‘t

Om 13.00 uur doen we net als de Spanjaarden, sorry, Basken: eten op een terras: gemixte salade, zeer dun gesneden varkensvlees, frites en bijzonder smakelijke pepers, een fles rode wijn en zat stokbrood; voor 30 euro totaal zijn we klaar. Na een siësta gaan we zwemmen aan het strand naast de jachthaven. Baantjes trekken met snorkel, loodgordel en vinnen, net als in het Leeghwaterbad te Purmerend. Het zeewater is hier 21 graden celsius. Dat is te doen. Het strand zit bomvol zonaanbidders. Ik kijk mijn ogen uit, dat snap je wel (ook hiervan heb ik geen foto’s). Daarna lekker douchen en koude biertjes drinken op de boot, oh, wat is het leven slecht! Het is jammer dat ze hier geen Wifi hebben. Het gaat dus even duren voordat het weblog is geactualiseerd. Tijdens de eerdergenoemde wandeling door het dorp hadden we al via een Argentijnse jongen die erg goed Spaans sprak en in een bar werkte waar ze geen TV hadden, een introductie gekregen bij een concurrent verderop in de straat die wel betaal-TV had en vanavond Nederland-Kameroen zou kunnen laten zien. Zo hulpvaardig! Hij liet zo zijn bar in de steek, liet de deur open, en liep helemaal met ons mee en regelde het even voor ons. Een echte Bask die Argentijn. Dus om 20.00 uur zaten we al met een Cerveza (=bier) en een Fanta Limon (=fanta met een citroenschijf erin) op een kroegkruk naar het scherm te loeren waar de meest gelikte reclames op te zien waren. De wedstrijd was zo’n 10 minuten aan de gang toen nog een Nederlands paar binnenkwam dat wij als zodanig direct herkenden omdat zij Nederlands spraken en we gingen met z’n vieren lekker kijken. 1 fles witte wijn, 1 liter water, 4 bier en 2 fanta’s later hadden wij met 2 – 1 gewonnen en wensten we, na aangenaam gekeuvel, elkaar een goede reis. Wat ik ook nog even wil noemen is dat op de bar een hele rij schotels staat met kleine broodjes, belegd met de meest exquise worst, vis en andere beleggingen, een prikkertje erdoor en die mag je zomaar pakken. Ik vond er op de rekening niets van terug. Ik wil hier wonen, Bask worden.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s