Vrijdag, 2 juli 2010

Ria de Cedeira – A Coruna

dag datum Wind Weer
Vrijdag 2 juli 2010 W – NW 3 – 5 Bewolkt, koud en regen
vertrek aankomst logstand motoruren
08.30 uur 14.15 uur 2427,3 3342,59

06.30 uur wakker.

07.00 uur anker op. Buiten een pittige deining, met tegenwind, we komen in de buurt van de Costa del Muerte (de kust des doods) en dat is te merken. De hoogte van de deining wordt in de weerberichten opgenomen (“ondas”). Die deining wordt naarmate we de Atlantische Kust naderen steeds hoger. Vandaag wordt ie 2,5 meter en dat is voor ons fors, zijn we niet gewend. Bij een korte tijd doorstaande Zuid Westen wind konden we zowaar even zeilen maar we sloegen dood in de warrige golven. Met zeil bij stoof de Flying Swan ons voorbij en ook de Ilona ging er met Bezaan en Genua bij vandoor. Veel regenbuien trokken over  met daarin slecht zicht. Maar uiteindelijk was het allemaal wel te doen.

op de achtergrond de Torre de Hercules, heel oude vuurtoren

De baai van A Coruna is enorm en er zijn best wel veel ankergelegenheden maar wij kozen natuurlijk de moeilijkste optie namelijk daar waar, bleek achteraf, wij niet mochten ankeren: vlakbij de eerste jachthaven aan de rechterkant achter de grote pier. Maar eerst gingen we tanken want dat werd hoog tijd. Ik tankte op de kop af voor 300 euro diesel (258 liter). De pompbediende van deze splinternieuw uitgebreide haven met enorm lange pontoons en grote boxen wees ons er vriendelijk op dat we niet mochten ankeren buiten de jachthaven omdat de bodem “vervuild” was met rotsen, stukken oude mooringkettingen etc. Het zou zelfs kunnen zijn dat de Polizia ons kwam wegjagen. Dat klonk lekker. Wel begrijpelijk want de jachthaven was praktisch leeg. Een ligplek was niet duur: voor ons kwam ie op 28 euro. We gingen natuurlijk toch met zijn drieën voor anker in 18 meter diep water (bijna laag water!). Alle ketting dus uit. Goeie oefening. Daarna ging Willem van de Flying Swan naar de kant om voetballen te kijken, Nederland – Brazilië (dat was de reden dat we zo vroeg waren vertrokken) en die zagen we voorlopig niet meer terug. Even later vertrokken de bijboten van de Wing IV en de Ilona ook naar de jachthaven om in het restaurant daar voetballen te kijken. Nou mooi niet, waar we het ook probeerden, steeds kwamen havenknullen ons vertellen dat we niet mochten aanleggen, tenzij we met onze grote boten in de haven kwamen liggen! We probeerden het ook nog in de jachthaven in de stad, Darsena de la Marina, een eind verderop, maar daar hadden alle pontoons een poort met een slot erop. Onverrichterzake keerden we naar onze boten terug om dan maar via de Wereldomroep naar het verslag van de wedstrijd te luisteren. We waren al te laat voor het eerste doelpunt, maar het werd toch nog heel gezellig. Joop en Meta kwamen “thee drinken” en we wonnen. Het weer is somber en fris. In Nederland is er een hittegolf. Lekker dan. Je hoeft vandaag niet jaloers te zijn, Mans! Aan het begin van de avond was het geloof ik, dat een rode kruis-rubberboot met 3 knullen in overlevingspak ons kwamen vertellen dat we moesten opkrassen en dat we kanaal 10 moesten opzetten, zodat de havenautoriteiten hun verzoek nog eens kracht konden bijzetten. Inderdaad werden we alledrie opgeroepen maar we gaven geen sjoege. De knullen in de boot bleven geduldig om ons heen cirkelen en kwamen weer naar ons toe toen ze zagen dat geen van ons aanstalten maakte om het anker op te halen. We bleven ieder nog een tijdje discussiëren met de jongens die overigens heel geduldig en vriendelijk bleven. Het kwam er gewoon op neer dat ze ons in die lege haven wilden hebben ook al gaven ze dat niet toe. Als we niet weggingen zou ’s nachts de Guardia Civil ons komen wegjagen en zij waren maar boodschappers, zeiden ze. Nou ja, omdat wij niet de beroerdsten zijn haalden we toch maar het anker op en voeren de lege jachthaven, lange neuzen trekkend naar de op de steigers op ons wachtende havenbedienden, voorbij naar de Darsena de la Marina dat veel dichter bij het het centrum van de stad lag. De tarieven waren hier hetzelfde dus hier blijven we een tijdje liggen tot de depressies die steeds weer bij Finisterre tot ontwikkeling komen het opgeven. A Coruna blijkt geen beroerde plek te zijn om te bezoeken.

bimini proberen, tegen de zon nog niet echt nodig

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s