Vrijdag, 16 juli 2010

Ria de Camariñas – Ria de Muros

dag datum Wind Weer
Vrijdag 16 juli 2010 0 tot Muros, daar: 4-5 B, op de ankerplaats 6 B Vrijwel de gehele dag zon
vertrek aankomst logstand motoruren
08.10 uur 15.15 uur 2522,4 3362,23

Goed geslapen terwijl mijn geweten toch nog net zo slecht is als gisteren. Merkwaardig. Gisteren dus een beestachtige dag met 7 B over de haven en regenbuien waardoor wij de luiken moesten sluiten omdat we met de kont naar de wind in de box lagen. Lekker dan. Ik moet hier voor de volledigheid even memoreren dat het gisteren ronduit een genoeglijke dag was. Afgezien van de rolberoerte die je kreeg als die knalvuurpijlen ter ere van de Maagd Maria de lucht ingingen en de K…..herrie ‘s avonds van de zgn. muziek(tenten) op de boulevard, hebben we genoten, onder andere van het kopen van vlees in de Gadis supermarkt, een geweldige belevenis als er telkens Spaanse vrouwen voordringen om circa 15 kilo vlees te kopen (voor het Maria-feest). Dat vlees wordt in grote hompen door een veel te klein vrouwtje op een veel te hoog geplaatste lintzaag gelegd en vervolgens op bloedstollende wijze in iets kleinere hompen gezaagd, vervolgens in grote plastic zakken gesmeten en niet dan na ellenlange discussies tussen koopster en verkoopster in de boodschappenkar gekwakt. De een na de ander drong voor. Die stomme Hollanders verstaan toch niks. Gelukkig kwam onze vriendin, een Spaanse dame op leeftijd, die we al eerder uitgebreid gesproken hadden vóór de supermarkt waar zij kroppen sla en andere groenten in de vensterbank zat te verkopen, ons te hulp. Ja, te hulp, want deze mevrouw sprak, weliswaar gebrekkig, maar niettemin, Nederlands! Zij heeft in Nederland gewoond. Haar zoon die wij ook spraken voor de supermarkt, woont sinds zijn zesde jaar in Nederland, werkt daar nog steeds en spreekt dus accentloos Nederlands. Hij is nu op vakantie hier in zijn geboorteplaats. De interventie van onze vriendin ontaardde bijna in ruzie tussen haar en forse (we blijven beleefd), onwelriekende (het moet gezegd) “Carmen” die tijdens de Maria-feesten (of zo) half Spanje op bezoek zou krijgen, gelet op de hoeveelheid vlees in haar karretje. Ik voelde me net Simon Carmiggelt maar dan anders. Met Joop en Meta zijn we gisteravond ook nog wezen tapas eten in een tentje aan de boulevard. Voor het eerst van ons leven aten wij daar de inhoud van schelpen die wij vroeger verzamelden op het Egmondse strand en ook kleine inktvisjes. Dat zijn kleine stukjes rubber die een krokante buitenlaag hebben. Best smakelijk moet ik zeggen. Daarnaast nog hele grote mosselschelpen met kleine binnenvoering, dan nog Tortilla’s (heerlijk!), gebakken Pimiento’s en paella (moet ik aan gaan wennen) en verder natuurlijk glazen wijn en limonade en zo. Het kostte een drol (figuurlijk gesproken). Het openingsfeest viel gisteravond eigenlijk letterlijk in het water vanwege de harde wind en de regen. Toch bleef men dapper tot een uur of 04.00 uur doorstampen, met hier en daar een knal. Gelukkig zouden we hier weggaan. Vanmorgen was het droog en windstil. Wel bewolkt. Bootje aan dek takelen, schoepje van het log schoonmaken, tanks vullen, nog even naar het toilet en weg waren wij. Joop en Meta ook. Er gingen nog meer boten naar buiten. De verwachting voor de komende dagen is gunstig en we willen nu toch wel een stukje zuidelijker komen. Eenmaal buiten, grootzeil omhoog met 1 reef erin, als slingerzeil, viel het ons niet mee. Juist omdat het windstil was en de deining in onze ogen (weer) gigantisch was, was het tot aan Kaap Finisterre een onaangename rit. Ik heb een tijdje zelf gestuurd, daarna, met de automaat erop, naast het stuur gestaan, af en toe onder de buiskap gezeten, maar wat ik ook deed, ik hield mijn ogen op de horizon gericht. Deze keer was feitelijk de ergste van allemaal. Als er nou wind had gestaan was het een stuk minder erg. De zon die spoedig doorbrak maakte een hoop goed. Kaap Finisterre lag er fraai bij. Van dit markante landmerk moesten natuurlijk foto’s worden gemaakt.

De beruchte Kaap Finisterre

Eenmaal deze hoop steen voorbij: ziet, de deining wordt lager en regelmatiger. Niet meer van die rottige kruisende golven erbij. Heel opvallend. Ook nu weer bij het invaren deed het land/zee-effect of de tunnelwerking “whatever” zijn invloed gelden: het begon steeds harder te waaien en we konden toch zeker 10 minuten zeilen voordat de wind vanwege de beschutting wegviel.

Na de kaap meteen een stuk rustiger

We lagen koud voor anker of we werden ook hier, bij het plaatsje Muros, zowat uit het water geschoten door de knalvuurpijlen, alleen hadden ze hier een leip gevonden die half China had leeggekocht en uren doorging met knallen. Ik denk dat die feesten tegelijkertijd in alle plaatsen langs de kust worden gehouden. Dus morgen in Ria de Arosa gaan we gewoon ermee verder! Vermeldenswaard is nog dat wij tot onze verrassing hier alle overige vertrekkers nog aantroffen. Zij hadden twee nachten in de jachthaven van Portosin gelegen en zijn vandaag of gisteren ook hier komen liggen. De knalvuurpijlen werden om 24.00 uur vervangen door een half uur durend vuurwerk zoals je dat in Nederland niet of zelden meemaakt. Dat dan weer wel. Muros is weer iets mooier dan het wat armoedig aandoende Camariñas vinden wij. Hieronder een foto van de schepen van de vertrekkers

Blue Spirit

Aquaholic en La Luna

Tin Hau

Liberty

Flying Swan

Joop, Meta en Zwabber, de bemanning van de Ilona


Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s