Vrijdag 23 en zaterdag 24 juli 2010

Baiona – Viana do Castelo (Portugal)

dag datum Wind Weer
Vrijdag 23 juli 2010 3 – 6 B Noord Zonnig
vertrek aankomst logstand motoruren
08.30 uur 14.30 uur 2625,6 3374,89

Slecht geslapen (what’s new?), gisteravond en vannacht harde wind. Des morgens is het windstil bij vertrek. Buiten trok de wind echter direct aan. Tot aan de cardinale ton waar je om de Zuid kunt gaan varen stond er een warrige zee: wind- en ondieptegolven  dwars op de westelijke deining, om gek van te worden. Na de betreffende kardinaal werd het beter. Wel hoge deining maar dat ging goed. Wij hebben alleen op het grootzeil gevaren; ik had geen zin de boom  op de kluivert te zetten in deze zee. Af en toe moesten we gijpen maar dat levert geen problemen meer op, ook niet in hoge zeeën. Af en toe bereikten we snelheden van 7,5 knoop over de grond (met hooguit een knoopje stroom mee).

Joop, voor de wind scheurend op kleine fok en bezaan

De eb- en vloedstroom langs deze kusten, eenmaal buitengaats, vallen enorm mee (of tegen, afhankelijk welke kant je op gaat). Kortom, het ging lekker. We hebben trouwens ook niets van een grens gemerkt. In V. d. C. was het, wat mij betreft, echt voor de eerste keer bloedheet. We legden aan bij een drijvende steiger met water en elektriek en uit de wind (die ik wel even zat was, maar ja, dan krijg je die warme deken over je heen). Je kon ook in de jachthaven, maar dan moest de brug bediend worden en daar was het natuurlijk nog heter, dus bleven we maar liggen. Dat hebben we geweten. De havenmeester was een vriendelijke vent die ons uitnodigde om ons te melden in het havenkantoor. Dat was een splinternieuw, zeer groot airco gekoeld gebouw met 8 meter hoge plafonds, marmeren vloeren, uiterst modern meubilair maar vooral leeg. Lang leve de Europese subsidie. Er zat slechts 1 mevrouw die de Portugese bureaucratie op ons losliet. De havenmeester had gezegd: duurt hooguit een minuutje of vijf. Het werden er dertig. Gelukkig hadden we geen haast, dat was ook niet verstandig met die hitte. Over Europese subsidie gesproken: het hele havenfront zag er uit of dat is neergelegd en uitgebouwd om maar zo snel en zoveel mogelijk subsidie te verkrijgen onder het motto: we zullen later wel zien wat we met die grote vierkante betonnen dozen gaan doen. Deze stad is bepaald niet meer het gezellige, schilderachtige plekje dat het eens geweest moet zijn. Alleen de oude kern is nog de moeite waard om doorheen te wandelen. Dat deden we dan ook meteen en vielen met ons neus in de traditionele boter. Comfortabel aan een pilsje en een ranja konden we van fanatieke trommelaars in klederdracht genieten. Er was er één bij die probeerde zijn rechterarm eraf te trommelen; niet normaal, man!

knettergek, die gozer

mooie klederdracht

Moe maar voldaan gingen wij des avonds te kooi om te genieten van een welverdiende nachtrust. Ja, daaaag, dat had je gedroomd! Wat wil nou het geval: op de kade tegenover de pontoon waaraan we lagen waren ze vlak voor een modernistisch, driehoekig gebouwtje met veel glas (europese subsidie?) de hele dag al aan het timmeren, vloerbedekking neerleggen op straat etc. Het bleek dat die avond deze disco, want dat was het, voor het eerst zijn deuren zou openen! Je wil niet geloven hoe wij met z’n vieren (Joop en Meta in hun eigen kooi) hebben liggen kronkelen van de wanhoop die ons overviel toen de “muziek” om een uur of twee ‘s nachts hard werd gezet en voortduurde tot halfzeven in de ochtend. Ik ben misschien een oude l..knul, maar house, trance, dance enzovoort liggen me niet, vooral niet als ik hoor te dromen van dingen die misschien ook niet bij mijn leeftijd passen maar die ik uiteraard verre prefereer boven  dit! Toen het geluid uit de boxen wegstierf bleef het jongvolk nog tot 08.00 uur bovenaan de pontoon rondhangen, dronkemansgebral en -gebrul ten beste gevend. Met wallen onder de ogen deden wij ons beklag bij de havenmeester die ons geruststelde door te zeggen dat ze komende (zaterdag)avond de muziek zachter zullen zetten, omdat het vrijdag om een opening ging (!). Als pleister op de wonde kregen we 5 euro korting op het liggeld voor de komende nacht. Ondanks alles speelden wij het toch nog klaar om de trappen naar de Santa Lucia Kapel te beklimmen om van het uitzicht over V.d.C. en de oceaan te genieten.

mooi he?

hier zijn we al weer op de terugweg

Ook weer foto’s gemaakt in het oude centrum van het stadje en uiteindelijk konden we moe maar voldaan etc……… Ja, daaaaag, dat had je gedacht! De nacht van Zaterdag op Zondag was zo mogelijk nog erger. Het was net of ze naast je bed stonden te bonken en te hossen. Ik hoorde de discjockey trouwens in onvervalst Nederlands allerlei kreten slaken in de trant van: “dat kan harder!!!” en: “nou met z’n allen!!!”. Om half zes gingen Ingeborg en ik uit bed en namen een kijkje boven op de kade. Het moest een opvallend gezicht zijn geweest: ik verwilderd kijkend, haar in de war, slaaptranen in de ogen en een zenuwtrek in de linkerhelft van mijn gezicht en Ingeborg was er niet veel beter aan toe. Er stond een officieel uitziende man tegen het hek met een soort van consumptiebonnen in zijn hand. Hij vroeg belangstellend aan ons: kunt u niet slapen? Ik vroeg: wat denk jij? Sommige feestvierders waren nog niet zo dronken dat ze ons niet opmerkten en keken ons schaapachtig aan maar het feest ging door. Ik overwoog nog even om, uiteraard graties, aan de alcoholische versnaperingen te gaan, maar daarvoor was het nu toch te laat, of te vroeg. We liepen een eindje langs de leegstaande bunkers verderop achter het park, maar zelfs daar was de herrie nog niet uit te houden. Toen we langzaam terugwandelden naar het poortje van de pontoon werd ons de weg versperd door een jonge vent die zich als de eigenaar van de disco voorstelde en zijn excuses aanbood voor de overlast. Ik zei dat dat hem niet ging helpen, want dit kon helemaal niet, heb je wel een vergunning, vroeg ik, jazeker wel, zei ie. Nou, dan ben je die waarschijnlijk binnen de kortste keren kwijt, zeg ik. By the way, zeg ik, had je soms een Nederlandse discjockey? Verwonderd keek hij mij aan en zei: nee, dat was gewoon een Portugees! Ik zeg: dan spreekt ie wel verpomd goed Nederlands! (Achteraf denk ik dat in dat wereldje het Nederlands een wereldtaal is geworden, sinds DJ Tiësto, Armin van Buuren etc.  “globaal” de gehoorvliezen teisteren!). Hij bood nogmaals zijn excuses aan en zei dat ie er een eind aan ging maken. Ik vrees dat hij hiermee slechts de sessie van deze nacht/ochtend bedoelde. Portugalgangers, weest gewaarschuwd: tenzij je een disco-beest bent, mijdt dan Aviana do Castelo want er is maar één jachthaven. Ik denk dat dit ook wel in de “Reeds” terecht zal komen. En nou hou ik erover op.


Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s