Dinsdag 10 tot en met woensdag 18 augustus 2010

De (eerste) week in Alvor

Wij zijn hier nu een week. Ik heb in die tijd niets opgeschreven. Dat wreekt zich nu. Ik moet het allemaal uit mijn haperende geheugen halen. Dat is moeilijk want ogenschijnlijk gebeurt hier niets, maar, oh, wat is er veel te vertellen. Wat ik nu schrijf heeft niet noodzakelijkerwijs een chronologische volgorde maar ik doe mijn best. Toen wij binnenkwamen was het even zoeken naar de juiste ankerplek. Ik probeerde zo dicht mogelijk bij het dorp te gaan liggen, vanwege het heen en weer varen met de bijboot, scheelt benzine zie je. Joop is tot twee keer toe van plek verandert maar ook hij vond uiteindelijk zijn plekje. We liggen dicht bij elkaar en het komt er op neer dat ik precies in de vaargeul blijk te liggen. Dat wil zeggen dat alle vissersschepen op een meter afstand zowel aan bak- als aan stuurboord passeren.  Heel gezellig allemaal. Later hoorde ik dat de vissers (een beetje?) de pest hebben aan al die jachies die hen de weg versperren en met opzet zo hard mogelijk en zo dichtbij mogelijk langsscheuren bij het uit- en invaren. Ach, als ze me maar niet raken. In het verlengde van hetgeen ik hiervoor schreef kun je ook het overige waterverkeer plaatsen. Het is augustus en dus vakantietijd voor de Portugezen. Dat betekent dat geheel Portugal afzakt naar de Algarve om daar van een welverdiende vakantie te genieten. Dat is natuurlijk terecht maar waarom moeten al die Portugezen daar waterscooters of jetski’s or whatever huren om daarmee ons leven te verzuren?

lekker raggen 1

lekker raggen 2

Het is werkelijk krankzinnig met welk een snelheid die lui hier tussen de voor anker liggende jachten rondscheuren! Daarbij komen nog de speedboten, groot en klein, de rubberboten met harde bodem en veel te zware buitenboordmotoren, de watertaxi’s uit Lagos, de dagelijkse lading sportvissers die langscrossen. Ach het lijkt net of ik klaag maar dat is niet zo hoor. Ik word steeds stoïcijnserder voor al deze uitwassen, als ik maar een goed boek te lezen heb! Waar ik nog wel aan moet wennen is het denkbeeld dat de nachtelijke disco met alle daarbij behorende alcoholische randverschijnselen langs de Portugese waterkant, waar dan ook, een niet te vermijden of te omzeilen fenomeen is. De “Koning der Friezen” (leg ik later uit) zegt: je moet oordoppen in doen! Dat ik daar nou zelf niet op kon komen! Het is hier warm. Gelukkig. Maar soms kan je het ook: “heet” noemen. Daar moet je ook aan wennen en maatregelen tegen nemen. Ingeborg heeft een windslurf gemaakt dat het beetje wind dat er is de kajuit in leidt door het dekluik. Een prachtvinding want het werkt!

windslurfen

Voor het luik boven de voorkooien hebben we een paraplu voor dat doel gebruikt. De gevolgen daarvan zie je op de foto hieronder (want het wil hier af en toe toch wel een beetje waaien: 6 of 7 Beaufort).

explu

In het begin waren we een beetje in paniek door die hitte maar langzaamaan beginnen we onze draai te vinden; veel water drinken (en bier), je niet druk maken (is voor mij moeilijk) en veel lezen tijdens het stilzitten des middags in de schaduw (dat kan ik). Het water van de oceaan hier vlakbij is 30 graden Celcius, dus dat is te doen. We proberen des morgens de discipline op te brengen om even te gaan zwemmen. We kunnen dan meteen ook even douchen in zo’n hok aan het strand. Het is een eindje lopen, maar ‘s morgens goed te doen als de zon nog niet zo hoog staat. Alvor is een plek voor plakkers. Daarmee bedoel ik zeezwervers (zoals wij!) die ervoor hebben gekozen hier min of meer permanent domicilie te kiezen. Zo heb je, ik noem een willekeurig aantal plakkers, Joe Gasfles, Jack de Belg, Teade de Koning der Friezen en Tommy (Hilfiger, meteen zo gedoopt door Joop) de Duitser die alleen Engels wil spreken.

de boot van Tommy “Hillfiger”

Tommy ligt hier al 4 jaar, woont met zijn hond op een grote catamaran. Teade (een friese pensionado) kwam hier vorig jaar met zijn catamaran terwijl hij zijn eigen 600 kilo zware mooring vanuit Portimao over zee meesleepte (twee meter onder water hangend aan zijn ankerlier, tussen zijn twee rompen!), niemand weet van die mooring af.

Tingha, de boot van “De Koning der Friezen”

Dit najaar legt hij op dezelfde manier een tweede mooring erbij omdat afgelopen winter tijdens een storm zijn boot er inclusief mooring vandoor ging. Het kan hier dus spoken (zware storm). Dit hoorden wij van verschillende kanten. Geen enkel anker houdt het in de kom waar wij liggen. Je moet er minstens twee uitleggen en dan nog! OK, dat weten we dan: hier gaan we niet overwinteren. Teade vertelde dit bij ons aan boord toen hij langskwam om een praatje te maken. Ik verstond zijn naam eerst niet zo goed: Teerde? Nee, zei hij, Teerde zonder “r”. Oh!! Weet je wat dat betekent, vroeg hij. Ik zeg: geen flauw idee. Hij zegt: dat betekent: “Koning der Friezen”. Weer lachen natuurlijk. Teade houdt van lachen, da’s duidelijk, maar hij zei ook dat die naam wel degelijk daar iets mee te maken had, of zo. Hij blijft voor mij dus de “Koning der Friezen”. Joe Gasfles is een Duitse zeiler die hier een zeilboot voor anker heeft liggen en een camper op de parkeerplaats aan de haven heeft staan.

Akela, de boot van Joe Gasfles

Hij zit beurtelings in elk van deze vehikels. Hij handelt een beetje in LED-lampen en in gasflesvullingen, zodat ik hem meteen Joe Gasfles heb gedoopt. Een goedlachse kerel die geen haast heeft. Ik moest dan ook een week wachten op mijn gasfles. Het schijnt dat ie in Duitsland ook nog een vrouw heeft zitten, maar dat kan hem niet veel schelen geloof ik. Teade vertelde over Jack de Belg dat ie een keer tijdens een gezamenlijke maaltijd in het goedkoopste (en beste) restaurant van Alvor doodgemoedereerd zijn boven- en ondergebit uitdeed om beter van het maal te kunnen genieten. Ook deze Jack kon ons goede tips geven over ankerplaatsen, overwinteren, wat wel en wat niet te doen. Nou moet ik zeggen dat al die tips soms een beetje tegenstrijdig waren zodat we toch nog zelf moeten uitvinden wat straks de beste overwinterplek is bijvoorbeeld.

het goedkoopste en beste restaurant van Alvor

Alvor zelf is als je goed kijkt best een leuke plaats met gezellige straatjes, pleintjes, restaurantjes, winkeltjes. Vooral het restaurantje waar Jack zonder gebit ging nuttigen en de slager die ons, voor onze ogen zelf gemaakte, hamburgers verkocht voor 0,55 per stuk vinden wij juweeltjes.

onze slager, met de koeien op de ruit

De eettentjes vlak bij de haven willen je allemaal naar binnen trekken om bij hen de maaltijd te komen doen, maar alles op een gemoedelijke manier. Op hele grote barbecues vóór de restaurants worden de sardines in grote hoeveelheden verkoold, soms lijkt het of er brand is en het stinkt er als een oordeel maar dat mag de pret niet drukken. Als de ergste hitte van de dag voorbij is, zo rond 09.00 uur des avonds is het er erg druk.

dit is cafe sports, ons internetcafé, wel duur, voor ik klaar ben met het weblog ben ik dronken

Volgens de pilots zou er een watertappunt zijn in Alvor, maar dat misverstand moeten we even rechtzetten. Als je water wilt hebben moet je flessen kopen in de mini mercado’s in het dorp (kleine supermarktwinkeltjes, die die naam niet mogen hebben) of water tappen in het openbare toilet in het straatje dat vanaf de haven naar het centrum van het dorp leidt.

hier halen wij water, best te doen hoor met een halve liter fles, meer past er niet onder de kraan

Om onduidelijke redenen zijn de voorzieningen die er vroeger wel waren afgesloten. Tommy Hillfiger wil binnenkort een gesprek hebben met de gemeente Portimao over dit onderwerp. Hij is van mening dat zij, Europees gezien, verplicht zijn voor de bezoekende jachten water ter beschikking te hebben. Ik ben het met hem eens maar voorlopig moeten Ingeborg en ik met flessen en jerrycans sjouwen om de watervoorraad op peil te houden. Bij laagwater valt vlak naast ons een groot stuk van de lagune droog. Een ideale plek voor Joop om zijn keeshond Zwabber uit te laten. Dat doet ie dan ook elke dag ongeveer twee keer. Het is een zeer grote zandplaat waar iedere dag schelpen, wormen en slakken worden gezocht door de lokale bevolking en sommigen van de zeezwervers.

Joop gaat met Zwabber aan de rol; Joop roeit achteruit naar de zandbank toe

Wij hebben er ook wel gewandeld. Het water hier in de lagune is niet echt helder en vooral bij afgaand tij ook niet zo fris. Allerlei troep drijft met de ebstroom naar zee: bamboestokken, rietstengels, gras, hooi, hout, plastic dat door de vissers overboord wordt gegooid etc. Ik vind dat niet echt geschikt om in te zwemmen, dus dat doen we in zee. De culturele vorming wordt ook niet verwaarloosd: onlangs hebben wij tijdens een uitermate gezellige “thee”-bijeenkomst op de Ilona een samenzang gehad, waarbij onder begeleiding van Joop op de accordeon allerlei stichtelijke liederen ten gehore werden gebracht, zoals: Het kleine cafe bij de haven, Een sneeuwwitte bruidsjurk, de Zuiderzeeballade en de Klokken van Arnemuiden. Joop kan daarnaast een heleboel nummers spelen waarvan wij de tekst niet kennen en de melodie soms ook niet. Dat wordt dus een hoop repeteren op de Rio de Guadiana deze winter!

Joop in zijn element, we gaan beroemd worden

We zijn een keer of twee drie uit eten geweest in Alvor. Over het algemeen zijn wij daar best over te spreken. Soms is de prijs niet laag te noemen, maar toch redelijk voor het gebodene, zoals het diner in de “Captain’s Table” (Joop werd er wel een beetje ziek van de volgende dag, maar vond het toch wel erg lekker). Het restaurantje waar Jack zijn gebit terzijde legde was het beste: spotgoedkoop en zeer lekker! Voor 37,50 euro waren we daar met z’n vieren klaar, inclusief bier en 2 flessen wijn! De mensen stonden in de rij en konden ons wel wegkijken! Door de warmte begint de energievoorziening toch een probleem te worden ondanks onze zonnepanelen die 10 ampère leveren. De koelkast wil niet meer afslaan en ook niet meer vriezen. Dat betekent dus toch dat we misschien een windgenerator moeten installeren. We zullen zien. We hebben met zijn vieren een wandeling gemaakt langs een kustpad, op aanraden van de Koning der Friezen. Dit loopt langs de bedding van de rivier die uitkomt in de baai van Alvor. Verderop is een stuwdammetje aangelegd en daar lopen we heen. We komen langs ruïnes, onafgemaakte bouwprojecten, afgrondjes, laag struikgewas, een toiletvoorziening midden in de bush bush (!), veel afval, weinig frisse geurtjes van hier en daar door deze en gene neergelegde faecaliën, moeten een vechthond ontwijken, vinden een grot van een zwerver, kortom het was weer een en al kommer en kwel, tenzij je in de verte keek want het uitzicht was wel aardig.

ruu-iene, best nog in redelijke staat

deze hier heeft het goed voor elkaar

het uitzicht was goed, maar je moet niet met je hoofd gebogen lopen

Op een avond valt Kasper de kat van Joop overboord! Joop dacht dat ie dat al had afgeleerd, maar helaas. Joop springt ‘m meteen achterna want katten houden niet van water en kunnen niet goed zwemmen. Dat had je gedacht. Zodra Joop het wateroppervlak raakt heeft Kasper zich via de rubberboot, het boord van de Ilona en via een openstaand raam toegang verschaft tot het binnenste van de boot, een gigantisch spoor van zout water achter zich trekkend. Joop deed er veel langer over om weer aan boord te komen. Kasper (en Joop) was/waren de volgende dag erg mak, dat wel. Woensdag 18 augustus zouden wij de gasfles van Joe Gasfles ontvangen, had ie gezegd. Al wie we zagen die dag: geen Joe Gasfles en ook geen gasfles. Ik kreeg van Tommy Joe’s telefoonnummer. Morgenochtend om 10.00 uur krijg ik ‘m. Hij was vandaag wezen kite-surfen omdat er zo’n lekkere wind stond. Morgen gaan we naar Albufeira, de boot schoonwassen van het zout en de was doen.


Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s