Donderdag 7 t/m zaterdag 9 oktober 2010

Vila Real de Santo Antonio 2, 3 en 4

De volgende morgen nemen we de ferry van 10.00 uur naar Ayamonte. Watersportzaak Ayamar, met de Nederlandssprekende eigenaar heeft het druk. We komen in de winkel de bemanning van de Mi Dushi tegen, die gaan over 2 dagen naar Nederland. Hun boot ligt in Ayamonte in de jachthaven. We hebben het dus nog even niet over ankerlieren. Als ik mijn kans schoon zie schiet ik John van Ayamar, want zo heet ie, ik bedoel niet Ayamar maar wel John; Ayamar is de naam van zijn zaak, aan en leg hem mijn probleem voor. Verschillende opties worden besproken: een Lewmar lier, een Lofrans lier, repareren, handlier etc. Er zijn wel mogelijkheden zie ik als ik de gegevens in de boeken bekijk. Ik moet eerst maar eens het ding uit elkaar halen om te zien wat er aan de hand is en eventueel de maten opnemen voor een nieuw apparaat. Joop koopt alvast wat spullen zoals vlaggen en nog zo wat van die dingen. De spullen die ik wou kopen verdwijnen nu even naar de achtergrond. Wat er ook gaat gebeuren, lang gaat het duren, dat staat voor mij vast. Rond de middag zijn we terug op de boot. Nu (5 dagen later, ten anker liggend op de Rio de Guadiana voor Alcoutim schrijf ik dit op) weet ik niet meer of ik nou meteen begon te slopen of de volgende dag pas, niet dat dat belangrijk is. Ik ga er maar van uit dat ik het deze middag deed. De elektromotor en de gearbox er vanaf schroeven kon ik met enige moeite zelf, maar om de basisplaat met de as erin eraf te krijgen was nog wat anders.

zie je die breuk? Koek!!

het ziet er niet uit ook

gek wor je dr van

Met de hulp van Joop is dat uiteindelijk toch gelukt. Toen ik de elektromotor eraf had zag ik meteen het probleem: de aandrijfas die in de gearbox steekt en het wormwiel aandrijft was afgebroken! Dus toch: chinese troep! Pisbakkenijzer! Want ik kan me met geen godsmogelijkheid voor de geest halen wat ik nou verkeerd gedaan heb. Zie de foto’s! Ik heb de boel zo goed mogelijk schoon geschrapt en de volgende dag er alles (op de motor na) weer opgezet. Nu kunnen we met de hand ankeren, dat wil zeggen: de nestenschijf ontkoppelen zodat de ketting met een rotgang uitloopt en bij ankerop met ellebogenstoom de ketting en het anker aan dek trekken en de ketting terug doorvoeren het kluisgat in. Vrijdag 8 oktober heb ik ASA Bootelektro in Nederland gebeld. Zij zijn de leverancier van dit merk, dat ik hier (nog) niet noem. Ik ontdekte dat het informatieblad van dit ding mij minimaal 5 jaar probleemloos functioneren garandeerde. Da’s mooi want hij is in november 2007 geleverd. Op hun verzoek heb ik de foto’s van het gebrek, de rekening en het infoblad ge-emaild. En het adres opgegeven waar ze de nieuwe elektromotor heen kunnen sturen. Ayamar in Ayamonte was zo vriendelijk als ontvangadres op te treden. Ik hoop dat ASA mijn verzoek om garantie wil honoreren. Anders weet ik het nog niet. We gaan in ieder geval nog even niet bij John van Ayamar een ankerlier kopen. Wel heb ik vandaag bij hem 3 landenvlaggetjes (Gibraltar, Italië en Turkije gekocht, plus een nieuw startkoordje voor de bubomo en een elektrisch klokje voor boven ons bed. Joop kocht een heleboel onderdelen teneinde zelf een r.v.s. zwemtrap in elkaar te zetten. Wij zijn ook nog op zoek geweest naar een klein stroomaggregaatje. Die moet persé van het merk Honda zijn en 1000 watt opleveren. Ik verwacht dat komende winter de zonnepanelen toch niet voldoende opleveren om alle stroombehoefte te dekken en ik wil de hoofdmotor daar toch niet voor gebruiken, dus… Helaas hebben ze hier geen Honda-dealers in de buurt. We blijven zoeken. Misschien nemen we een huurauto om wat adressen af te gaan (die moet ik dan wel eerst van het internet plukken en dan moet ik wel eerst Wifi  hebben en dat lukt op de Guadiana niet goed, ondanks de lovende berichten van deze en gene hierover). Wat hebben we nog meer. Oh ja, hier in VRdSA is een grote markt en een kermis dit weekend. Heel gezellig om overheen te lopen en te constateren dat veel stalletjes heel veel van dezelfde goedbedoelde rotzooi verkopen. De noten zijn wel de moeite waard en ook goedkoop: we kopen een kilo gepelde amandelen voor 7 euro en een kilo ongepelde walnoten voor 4,50 euro.

gezellig

zie je onze boot?

De fietsen hebben ook weer eens dienst gedaan. Het landschap is hier vlak dus niet te inspannend fietsen. Vlakbij VRdSA ligt Monte Gordo, een badplaats met de “boulevard” op een flinke afstand van de zee. Een kaarsrechte weg met fietspaden ernaast leidt ernaartoe. Een 20 minuten trappen en je bent in het Grijze Golfers paradijs. Maar hier viel op dat het vrijwel uitsluitend om Nederlanders gaat! Ook het personeel van de horeca-tenten spreekt overwegend Nederlands. We hebben een tijdje op een terrasje gezeten om te zien wat er allemaal voorbij schuifelt. Ons Voorland!

hi-bis-cus!!!

Morgen gaan wij de rivier op, lekker met de hand ankeren!

 

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s