Zaterdag, 16 oktober 2010

Alcoutim 7

Zaterdag wasdag (volgens Ingeborg). Ze wast mijn kussensloop voor de zoveelste keer. Ik begrijp er niks van, zoveel troep als er uit mijn kop komt. Vlees gehaald in het winkeltje. Geen markt te zien; er zou markt zijn op zaterdag. Koffie drinken op de boot. Gauw opdrinken zo tegen half twaalf want Joop komt langs om te vertellen dat er wel markt is, maar dan wel tot 12.00 uur. Wij halsoverkop naar de kant want we moeten groenten en fruit en nog meer vlees hebben. De markt blijkt een stuk buiten het centrummetje van het dorp te liggen. Deze markt bestaat uit 1 visboer en 1 slager die achter uit hun auto verkopen en een groenteman die in een door de EU gefinancierde markthal als enige een paar groentedingen verkoopt. De hal wordt verder in beslag genomen door tientallen splinternieuwe hardhouten parkbanken die wachten tot er voldoende parken zijn om in geplaatst te worden. Ingeborg koopt een paar groente- en fruitdingen. Het vlees wachten we nog even mee. ‘s Middags worden busladingen bejaarde Engelse toeristen gedropt in het dorp. Ze krijgen 25 minuten de tijd om Alcoutim te verkennen. Dat moet lukken, als het niet te warm voor ze is tenminste. Vandaag maar weer eens een keertje thee drinken bij Joop en Meta. Gespannen afwachtend zitten wij op het achterdek van de Ilona. Krijgen we daar toch een schok! Joop komt met een stenen theepot en stenen kopjes aanzetten! We krijgen toch zeker geen echte thee, denk ik? Godzijdank zit er heerlijke rode wijn in de pot die schuimend in de kopjes neer golft. Goed op temperatuur ook. Die Joop, hè! Saves uit eten bij “Alonso”, aanbevolen door longtime liggende Nederlanders hier in Alcoutim. Het was niet best. Het menu dekte de borden niet. Maar ach. Wij gaan wel bijna elke dag even op het terrasje boven de kade zitten. Goedkoop bier drinken en wijn. Je ziet echt elke dag dezelfde mensen. Er wordt druk ge-internetterd op laptops en netbooks. Aan de steiger is het bijna elke dag stuivertje verwisselen: als er één vertrekt ligt er al een ander klaar om diens plek in te nemen. Het werkt zo: je mag hier geheel graties ankeren en met je bijbootje naar de wal, waar je water en nog heel wat andere dingen kan innemen. Als je aan de steiger gaat liggen kost dat 10 euro per dag. Dan heb je stroom en water. Je mag voor dat bedrag een week achter elkaar blijven liggen. Als je dan nog een week blijft liggen kost je dat 20 euro per dag. Daarna moet je weg. De havenmeester houdt daar strikt toezicht op! Het lijkt erop dat met name de Engelsen die hier in de meerderheid zijn met elkaar afspraken maken m.b.t. het stuivertje verwisselen, want er ligt altijd wel een schip te wachten op het moment dat een ligger vertrekt. Het zal dus moeilijk zijn om daar tussen te komen. We zullen zien. Vandaag lees ik een boek van Barbara Cartland. Wat een bagger zeg! Voor het naar bed gaan 2 DVD’s gezien: Stick it (over gimmestiekmeisjes) en Because of Winn Dixie (kinderfilm). Oh ja, ik heb vandaag de blauwe landvasten in de ankerbak gedaan want die hingen in de zon de hele dag; dat is niet goed.

 

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s