Woensdag, 27 oktober 2010

Alcoutim 18

02.00 uur wakker. Om Ingeborg niet wakker te houden ga ik op de kajuitbank liggen lezen in “Ten Dode Opgeschreven” van John Matthews, een thriller die zich afspeelt in de medische onderzoekswereld. Veel technische termen en verhandelingen, waar je geen snars van snapt maar tussendoor legt ie wel een spannende verhaallijn neer. 08.30 uur opgestaan. De belevenissen van de afgelopen dagen op papier een beetje bijgewerkt. Ingeborg heeft vandaag onze “Riet- en Takkesnor”  met de pikhaak verwijderd. Ik ben altijd bang dat ze overboord lazert en met de stroom die hier staat is ze dan al gauw een eind op weg naar Vila Real of zoiets en het water is al aan het afkoelen naar zo’n 17 graden, een horror scenario. De luitjes van het terras van gisteren varen met hun sloep voorbij. Medemblik staat op de spiegel. Zij zien onze thuishaven Edam op onze spiegel staan en meteen herkennen zij ons schip. Ze hebben ons gezien in Edam, roepen wat namen van medeleden van onze zeilvereniging die zij kennen (Hans Nieuwendijk, Aart en Caty). Ja, die kennen wij ook, roepen wij! Geinig, de wereld is klein. 10.15 uur doesen; lauw water. Ing en ik gaan samen in de dames en doen de deur op slot. Hier hebben we geen foto’s van. Na het doesen broodjes en aardappelen kopen in het dorp. 10.45 uur op de boot. Ing hangt de was op en zet koffie. Ik doe niks. Ik schrijf. Ik ga denk ik maar even lezen in het zonnetje in de kuip. De koffie komt vanzelf naar me toe. We blijven lezen tot 13.00 uur. Dan komen Joop en Meta terug van wandelen in Spnaje. We gaan met z’n allen kip eten bij een (voor ons) nieuw adres aan de haven: Snackbar O Soeiro. Het is warm, het wordt eentonig, ik weet het, en we zitten gelukkig onder een grote parasol op het terras. We bestellen 4 maal kip met frites en sla plus een fles rood en een fles wit, beide van uitstekende kwaliteit. Ook voor de wespen is het een feest en dat is voor ons minder (prettig). Ingeborg wordt nog begroet door een ouderpaar van haar school, die hier toevallig ook in de buurt waren; “the story of her life!” Best wel leuk hoor, overigens! De rekening is 31 euro! 7,75 de man, wie doet je wat! Aan boord pers ik twee stukjes (tot en met 15 oktober) in de computer en om 16.30 uur weer naar het terras om dit weblog bij te werken. Ik krijg er 1 stukje in met wat foto’s en handel nog wat financiële dingetjes af. John Ayamar belt: de electromotor van de ankerlier is er! Dat betekent morgen anker op en terug naar Vila Real de Santo Antonio (VRdSA). 18.30 uur weer aan boord en lezen met een whisky en nootjes en vijgen, tot we omvallen. Buiten is het stikdonker.

 

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s