Vrijdag, 14 januari 2011

Sevilla 3

Het is dus niet zo gek dat ik vannacht niet heb geslapen. Ik voel mij daarentegen redelijk fit en heb weer zin in een wandeling door de stad. We vinden nog een korst brood in de AH-tas en een sinaasappel in een andere tas, hetwelk alles gretig wordt verslonden onder het genot van een kop groene thee uit de waterkoker.

die kant op, de steeg uit

monster; daaronder zit ergens een mooie markthal

We gaan weer rechtsaf, langs de overdekte markt onder het monstrueuze “construct” op de Plaza Encarnación door naar de Alfalfa-wijk. Daar zoeken we een barretje op om een uurtje kleintjes koffie (erg sterke) te drinken in afwachting van het openen der deuren van de  San Salvador kerk. Het wordt er gezellig druk tussen 10.00 uur tot 11.00 uur. Allemaal keurig geklede kantoormensen komen hier hun (gekochte) ontbijt eten, nadat ze een uurtje of anderhalf gewerkt hebben. Ze verdwijnen ook prompt na een half uur allemaal weer. Even naar de plee (er is alleen een pisbak) en hop de kerk in. Wat een ontiechelijke kitsch-tent zeg. Gelukkig is het graties. De kerk zelf heeft recentelijk veel gekost. Hij is structureel, integraal en grondig gerestaureerd en pas in 2008 door Koning Juan Carlos de zoveelste opnieuw geopend.

zie dat kleine vrouwtje? dat is Ingeborg

kleurig

deze vind ik kostelijk; moest erin

Alles ziet er als nieuw uit, ook de (zogenaamde?) oude altaarstukken, schilderijen, andere kunstvoorwerpen, waar overal wel een heel oude datering bij staat, maar waar je echt aan gaat twijfelen! De pilaren, de vloer, de muren en het plafond zien er spic en span uit. Ik maak nog wat foto’s maar ik begin het langzaamaan zat te worden. Ik weet dat je alles moet “plaatsen” en verklaren binnen het kader van het leven van die tijd, waarin het allemaal gebeurde, maar ik kan toch niet nalaten in deze tijd en met mijn brein te zeggen dat ik het niet te geloven vind dat vroeger de religie nummer 1 kwam en dat het totale leven daaraan ondergeschikt was, maar vooral dat de luxe en extravagantie waar enkelen zich in wentelden over de rug van de gewone man bijeen werden geroofd. Basta. Wij kuieren na deze ervaring op ons gemak naar de wijk Santa Cruz, het vroegere jodenkwartier dat tegen het Alcazar en de Jardines de Murillo aanleunt. Dit vinden wij de mooiste wijk, de straatjes, steegjes, pleintjes, allemaal even schilderachtig en kleurrijk.

leuke straatjes

fraai filigrein standbeeld op het Plaza Santa Cruz

oorverblindend

oogverdovend (dikke boom)

In een cafeetje drinken we nog een kopje koffie solo. Foto’s maken onder een dikke boom in het Park van Murillo. Twee broodjes kopen voor vanavond op de kamer. Bij het verlaten van de wijk koopt Ingeborg in een deftige winkel een prachtige waaier van een iets betere kwaliteit dan kitsch; deze is handbeschilderd. Ingeborg had ‘m al in de peiling toen we erin gingen (de wijk). Het is een verlaat, of zo u wilt: vervroegd, verjaarscadeautje. Ik krijg tenslotte van haar een mooi fototoestel voor mijn verjaardag (vervroegd) als we straks in Nederland zijn.

waaier

Vervolgens door het Centrum wandelen naar de rivier, de Puente (=brug) Isabel II over, de wijk Triana in, een voormalige zigeunerwijk. Deze heeft wel een mooi gedeelte maar verder is het niet veel. We zijn toe aan een happie maar dat nemen we hier niet. De volgende brug de Puente de San Telmo bij het Plaza de Cuba leidt ons terug het Centrum in waar wij vlakbij de kathedraal neerstrijken op een terras om een tapa te verorberen. De bakjes met spullen zijn wel lekker maar het zijn niet allemaal tapas.

tapas?

het lijkt net of deze foto bewerkt is en dat is ook zo

Na den eten even terug naar het hotel met de voeten omhoog en Spaans leren (=TV kijken). Dan krijg ik het idee om de ontsnappingsroute uit deze doolhof voor morgenochtend in kaart te brengen. Zo komen we na de rust in weer een andere wijk terecht (Alameda), ook mooi, met een groot plein, de Alameda de Hercules genaamd, met twee grote zuilen. Volgens mij gaat het lukken morgen; we hebben de route in het snotje, kan niet misgaan.

Alameda de Hercules

Hercules

Na nog een laatste omweg keren we te 19.00 uur Spaanse tijd op de kamer terug om er tot morgen niet meer uit te komen. We eten het broodje uit Santa Cruz met sjem en smeerkaas op en drinken een heerlijk kopje koffie Amaretto (=uit een zakje,niet uit de fles). We kijken weer TV en leren al aardig Spaans. Te 22.30 uur naar bed, waarna de gehele avond en nacht de hele rite van de teringherrie weer begint. Van slapen komt in het geheel niets. We hebben weer geweldig genoten vandaag.
Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Een reactie op Vrijdag, 14 januari 2011

  1. Linda zegt:

    Hi paps & mams,

    Hier weer even de comments van jullie trouwste weblogfan.
    Weer genoten van de verhalen hoor. En wat leuk al die foto’s erbij. Moest hard lachen om de bewerkte foto en het commentaar eronder, hahaha.
    Tot over 3 dagen! Heb er zin aan!
    daaag,
    Linda

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s