Woensdag, 6 april 2011

Caleta de Velez 3

En het bleef blazen, de gehele nacht. We deden geen oog dicht. De boot scheurde heen en weer tussen de twee buren. Vooruit, achteruit, heen en weer en op en neer. Eén van de landvastveren staat nu op knappen. Na het ontbijt (brood met aardbeien) kopen we twee stootwillen in de watersportwinkel vlak bij de haven. Je kunt de spullen zelf niet pakken. Je moet zeggen wat je hebben wilt. Dat is wat lastig in het Spaans want Engels verstaan ze niet (helemaal niet!). Met gebarentaal kom je echter een heel eind. De ballen worden voor ons opgeblazen tot een volume waarin ze nog net niet uiteenspatten. Op de boot trekken we de ballen ieder een jasje aan (oude T-shirts) en hangen ze vervolgens op strategische plekken op. Ze werken probaat. Hadden we eerder moeten doen. Ik maak een filmpje van de bewegingen van de boot aan de landvasten en Ingeborg doet de was. De golven spatten uiteen op de pier waardoor ze 10 meter omhoog waaieren en aan de andere kant neerkomen. Ik lees een boek van Katherine Neville, “The Fire” genaamd. Ik houd het niet vol. Te veel ingewikkeld gezwam met historische raadseltjes en er worden teveel personages in opgevoerd; niet uit elkaar te houden. “Tussen de middag” eet ik een vers geroosterde boterham met ham. Af en toe steek ik de boterham in mijn oog, zo gaat de boot tekeer. Het is toch opmerkelijk hoezeer de deining buiten invloed heeft in zo’n door dammen omgeven haven. Veel boten lopen schade op. Zo zie ik een grote motorboot met zijn achterplatform herhaalde malen tegen de betonnen kade op beuken. De polyester splinters vliegen in het rond. Niemand trekt zich er wat van aan. Het kan niemand iets schelen (het valt mij ook op dat bijna alle Spaanse auto’s, nieuw en oud, in meer of mindere mate beschadigd zijn). We maken nog maar een wandeling langs de boulevard.

leuk uitzicht vanaf het terras; we gaan vandaag ook maar niet weg

Pakken een terrasje en weer terug: lezen en films kijken. Eentje over de ontvoering en onthoofding van een Amerikaanse journalist in Pakistan en eentje over de oorlogvoering in Irak en de gevolgen die dat heeft voor de militairen als ze weer thuiskomen in Amerika. Dat slaapt lekker.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s