Dinsdag, 7 juni 2011

Mahon 8 – Marina Estrella (Sunseeker-kade)

Deze dag was ook weer heel apart. Ron en Kitty zouden naar Mahon komen want Kitty moest op de markt nodig wat dingen kopen voor familie, vrienden en bekenden. En vandaag is het dinsdag marktdag in Mahon. Wij boeken nog een dag aan de kade erbij om dat mee te maken. Het kost wat maar dan heb je ook wat want we vinden het nog steeds heel bijzonder dat we hier zijn en vrienden van thuis aantreffen en met hen optrekken. Voordat we naar de bus lopen maak ik nog wat foto’s van de de nesten Italianen die ons nu sinds zondag flankeren.

zo lig je alleen……

……..zo heb je een nest Italianen om je heen

Zo lig je alleen en zo heb er weer een zooi om je heen. Dat is nou juist het aardige ervan. Dan lopen we naar de Estacio d’Autobuses (=het busstation; in het Spaans klinkt het veel romantischer) en gaan op het bankje tegenover bushalte nummer 14 zitten om een foto te maken als Ron en Kitty uitstappen; ja, daar moet je precies in wezen, in dat soort dingen.

dinsdag marktdag in Mahon

Het weerzien is hartelijk. We hebben mekaar tenslotte al twee dagen niet meer gezien! Zij hebben ons ook gemist, zeggen zij. We slenteren gezamenlijk naar de markt, pal achter het busstation en beginnen onmiddellijk de stalletjes af te struinen. Kitty heeft nu even geen oog voor de schoenen maar zoekt doelgericht naar dingen (welke dat zijn wordt mij niet geheel duidelijk). Ron brengt een eerbetoon aan ons schip door de naam te knutselen met houten speelgoedtreinwagonnetjes (driemaal woordwaarde). De marktkoopvrouw in kwestie bekijkt ons met argusogen als we de creatie fotograferen.

is ie geinig?

Dan is het tijd voor een Café Americano, die erin gaat als “Gods Woord in een ouderling”. De lucht was eerst behoorlijk bezaaid met wolken, maar nu krijgt de zon toch de overhand en dat waarderen wij allen zeer.

als gods woord in een ouderling

Op ons dooie gemak slenteren we over de markt en elke stal krijgt een beurt, qua aandacht dan. Veel gekocht wordt er (gelukkig) niet. Vervolgens wandelen we de historische stad in en stappen parfumerie na parfumerie in en uit. D.w.z. Kitty en Ingeborg stappen in en uit. Ron en ik blijven buiten; daar zijn veel mooiere dingen te zien.

veel omzwervingen

Na veel omzwervingen komen we uiteindelijk toch op de kade terecht met de mooie Sunseekers en de nog mooiere zeiljachten. Op 1 daarvan, welke wij ons eigendom mogen noemen, nemen we plaats voor nog een bakkie koffie en de typische Spaanse gebakjes die Ron en Kitty voor dit doel hebben gekocht tijdens de wandeling. Die dingen “staan” in je maag! Maar wel lekker. We kletsen wat af, het is bijzonder gezellig. Ook nu weer is de inhoud van het besprokene volledig van vertrouwelijke aard. We drinken ook nog een biertje en eten een pindanootje en een olijfje en een toastje met brie. Ik zoek me mottig naar een blikje “Mejillones” (=mosseltjes op z’n Spaans: heerlijk) waarvan ik zeker weet dat we d’r nog eentje moeten hebben. Niet dus. Ik maak me druk. Waar een mens zich druk om kan maken! Ik kan Ron niet overhalen om nog een bier te nemen want hij moet morgen duiken! Die gozer hep karakter! Ik ook, maar ik hoef morgen niet te duiken, dus ik neem er nog één.

ik neem er nog een

Kitty zit op een droogje; knap hoor!

Ron wilde even “het gevoel’ hebben!

Kitty kiest ervoor om helemaal op een droogje te gaan zitten; knap hoor! Ik neem van Ron foto’s over op de computer want hij heeft een heleboel mooie onderwateropnamen, waarvan ik er een paar mag gebruiken op ons weblog.  Het wordt tijd dat we wat anders gaan doen. Het plan is naar het busstation te wandelen met een omweg: eerst even naar “Pedro Boats” een heel eind verderop langs de kade om te informeren naar Camping Gaz voor onze boot, want het vullen van de gasflessen gaat zonder passende nippels niet lukken in Spanje. Wij komen op de boulevard langs een standbeeld van een zeemeermin waar Ron met zijn handen niet vanaf kan blijven. Ik probeer hem nog tegen te houden, maar helaas.

Ron, Ron, Ron, Ron! Daar heb je Kitty toch voor!

Pedro Boat heeft 3 kilo flessen Camping Gaz. Mooi, gaan we morgen halen. Pedro heeft ook Croc’s! Ik koop nu ook een paar. Prima dingen. Naast Pedro gaat een trap naar boven de oude stad in. Die nemen wij. Onderweg hadden Ron en Kitty al besloten met ons ergens een hapje te gaan eten voordat ze teruggingen naar Son Bou. Zo gezegd zo gedaan, na veel winkels en omwegen komen we weer terecht in hetzelfde restaurant waar we al eerder met z’n vieren gegeten hebben, op de Sunseeker-kade, vrijwel recht tegenover onze boot! Ach, wat moet ik er nog van zeggen. De foto spreekt voor zichzelf.

je ziet wel dat het heel gezellig was

We hadden reuze lol en de bediening was net als het eten uitstekend. Aan boord drinken we nog een bakkie koffie met een klein slokje Crème de Café, waarna het onvermijdelijke afscheid komt, want wij gaan morgen weg: hetzij gratis voor anker in Cala Teulera of meteen door naar Sardinië. Dag Ron, Dag Kitty! Daar gaan ze. Shit. Scheiden doet lijden etc.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Een reactie op Dinsdag, 7 juni 2011

  1. Joop zegt:

    Alweer zeilboten weggedrukt!! Wrijf het er maar in, ja. En Kitty, wat zit je haar toch weer leuk!!
    Goede reis en als ik jullie was, was ik donderdagochtend lekker naar Sardinië vertrokken met een zuidje 2.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s