Woensdag, 8 juni 2011

Mahon 9 – (Sunseeker-kade)

Anti-climax dag. Ron en Kitty zijn weg. We moeten het weer alleen doen. De “feestvreugde” wordt verhoogd door gigantische regenbuien, die af en aan over het dek slaan in de vroege oggend. Ooh, was ik maar bij moeder thuisgebleven! We kruipen lekker nog even onder het dekbed in de voorpunt en lezen ons scheel. Vandaag willen we van de kade af, naar Cala Teulera of naar Sardinië. De keuze is niet moeilijk: we blijven lekker liggen, net als de Denen, die wel moeten omdat van één van hen de keerkoppeling stuk is. Vandaag is ie klaar en moet ie gemonteerd worden. Doet ie zelf. Als de regendreiging verdwenen is en de temperatuur weer wat opklimt gaan we op stap naar “Pedro’s  Boat” om twee Camping gaz flessen te kopen. Een heel eind lopen. We komen langs het Cruise schip de “Thomson Destiny” en de “Club Med 2”, die we al eerder langs hebben zien schuiven. De “Club Med 2” is een apart geval: 5 stalen masten, een grote schoorsteen met 10 pijpen en een wanstaltige opbouw. In de verte maakt het wel indruk maar het blijft een gedrocht; de ontwerper kon geen keus maken: gaan we zeilen of niet? De “Thomson Destiny” lijkt mij een gedateerd schip, maar duidelijk in zijn bedoelingen: we gaan alleen maar “moteren”.

de “Club Med 2” komt de haven in; een gedrocht?

de “Thomson Destiny”; klassiek cruisen

dit soort schepen vaart hier af en aan

Pedro heeft tot mijn onuitsprekelijke verbazing, edoch grote vreugde, twee platte, ronde zinkanodes liggen die precies geschikt zijn voor onze boot! Ik maakte mij al zorgen hoe ik aan die dingen moest komen, want de huidige anodes zijn al flink “afgenomen” (= aangevreten). Joehoe! Jippie! Ik vis, terwijl Pedro met een klant bezig is, onder uit het krat achter in de winkel twee splinternieuwe gasflessen (de oude roestende stonden twee dik er bovenop!) en laadt deze samen met de anodes in een boodschappentas van Deen en zet ze op het steekkarretje van 2 euro (uit Ayamonte). Pedro lacht en zegt in het Spengels (=Spaans-Engels). Je hebt de nieuwe gepakt, hè? Ik zeg in het Engels (mijn Spengels is nog niet zo goed): ja, wat dacht je dan voor 44 euro per stuk (en 43 euro per anode)! Hij vindt het best en wij spoedden ons terug naar de boot met 30 kilo op het zuchtende en steunende steekkarretje (van 2 euro).

die dingen wegen “als lood”. zijn ze niet mooi? dat blijft niet zo!

Ingeborg haalt een brood in de supermarkt voor tussen de middag en ik loop door naar de boot. Ik stouw de gasflessen in de daartoe bestemde ruimte in de kuip weg. Als Ingeborg terug is vindt zij een oplossing voor de loodzware anodes: onderin klem gezet in het keukenkastje. Na de luns (brood met iets erop) gaan we wederom naar de supermarkt Binipreu om de laatste boodschappen te doen (hopen we). Terug bij de boot spreken we de Denen. Zij gaan morgen om 06.00 uur weg naar Alghero, Sardinië. Da’s nou ook toevallig! Dan gaan wij ook. We spreken af samen te vertrekken. Voor dat soort verplichtingen is niet veel nodig. De rest van de dag besteden wij aan de voorbereidingen voor vertrek: boot afspoelen, tanks vullen, 496 flessen, tankjes en flesjes vullen, nog even diesel halen (tevergeefs: de pompert kwam niet opdagen), het bijbootje schoonmaken en aan dek vastsjorren en nog zo wat van die dingen. Moe maar voldaan gaan wij te 22.15 uur naar bed, na de wekker van de GSM op 05.45 uur te hebben gezet.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s