Donderdag 9 en vrijdag 10 juni 2011

Mahon (Sunseeker-kade) – Alghero (Sardinië)

dag datum Wind Weer
Donderdag en vrijdag 9 en 10 juni 2011 zuidelijk 0 – 3, snags windstil, de volgende dag westelijk 2 B Zonnig maar ook wolken, snags halve maan tot een uur of 03.00 daarna behoorlijk donker, wel veel sterren
vertrek aankomst logstand motoruren
06.00 uur 16.45 uur (vrijdag 10 juni 2011) 4283,8 Dagafstand: 202, maar vanwege afwijking in het log moet 15 mijl worden afgetrokken 3663,26 (37 uur!)

Het is 05.00 uur als de wekker in mijn blaas (drie kwartier voor de wekker van de GSM) mij wakker maakt. Daarna nog even onder de vette lappen. Het mag niet baten. Te 05.30 uur gaan we er maar uit en “killen” de wekker van mijn mobieltje. De Denen zijn al druk bezig met starten en losgooien. Dat kunnen wij ook. Het is hier in de baai windstil en het water is als een spiegel. Benieuwd hoe het buiten is. Volgens de weerberichten zal er de komende dagen weinig of geen wind zijn uit uiteenlopende richtingen. Bij het ontmeren vergeet ik de meerlijn aan bakboord achter los te gooien, dus als Ingeborg mij daarop wijst tijdens het achteruit varen is ie al behoorlijk “opgerekt”. Ik dacht al: wat gaat het toch langzaam! Ik zal toch niet iets in de schroef hebben? Ingeborg denkt dat ik ‘m uit de muur heb gerukt. Welnee, ben je gek zeg, dat zijn hartstikke sterke touwen en anders hebben ze een prima duiker daar, dat weet je! Gedrieën tuffen we de baai uit (dat duurt effe!). Buiten merken we dat er een behoorlijke deining staat, een korte doch af en toe behoorlijk steile, waarbij de golven van alle kanten komen, terwijl er nauwelijks wind is. Na een mijl ligt één van de Denen stil en draait dwarsuit. Als we naderbij komen blijkt dat er weer iets mis is met zijn keerkoppeling. De andere Deen gaat met hem (voor de tweede maal want ze hebben dit vorige week ook al een keer meegemaakt!) terug naar Mahon. We wensen hen geluk en ondanks alles goede vaart en varen zelf verder richting horizon. Oeps, nu zijn we alleen! Dat is natuurlijk gelul want aan boord van een zeilboot ben je altijd alleen en moet je het zelf doen. Maar spiegisch is het wel lekker als er boten in je buurt zijn; zo werkt dat bij mij. Ingeborg heeft daar minder last van. Ze maakt zich wel zorgen als ik onzeker word, dat wel. Al gauw voel ik me katterig, niet echt zeeziek, maar toch ook niet helemaal jofel. Dit drukt de stemming. Ik hoop dat de zeegang een beetje minder wordt als we wat verder op zee zitten. Dus niet. De uren rijgen zich traag aaneen terwijl de Wing IV slingerend en duikelend op de motor met het grootzeil op als steunzeil zich door de warrige zeeën ploegt met een lullig vaartje van 5 tot 5,2 knopen over de grond bij een toerental van 1800; harder durf ik niet, teneinde de motor niet te zeer te belasten. Het is tenslotte de eerste keer dat we zo’n 38 uur achter elkaar gaan motoren. Daar reken ik wel op in elk geval. Ik ga opvallend vaak liggen en maak het mezelf gemakkelijk aan de lage kant van de kuip op een kuipstoeltje dat je tot ligstand kunt verstellen en met een kussen erbij lig je redelijk prettig en kun je wegdoezelen. Ingeborg vind dat ik veel vaker moet opstaan om over de zee uit te kijken naar tegenliggers: opduikende onderzeeboten, containers, vissersschepen, andere jachten, blauwe vinvissen etc. Daar wor ik nog moeier van. Als ik niet opsta om te kijken, doet zij het, de lieverd! Ik heb nergens trek in, behalve af en toe een wortel om op te knagen of een slok water of een droge Sultana, dat soort dingen. Ik drink zelfs geen biertje. Kejje nagaan. Gek wor ik van die deining!! Ging het maar waaien dan konden we zeilen en lagen we stabieler. De kust van Menorca verdwijnt langzaam maar zeker uit het zicht en dan is er alleen maar zee om ons heen. Het is nog daglicht maar dat duurt niet lang meer. Als ik kijk op de plotter naar de afgelegde afstand “wordt het mij zwaar te moede”. We moeten in totaal 187,5 mijl afleggen en op zo’n plottertje moet je dan niet kijken als je niet depri wilt worden. Ik ben geen zeiler en op deze zee ook geen “motorbotor”. Had ik maar stabilisatoren onder m’n kont, net als zwager Willem. Willem, dit tochtje zou echt een uitdaging voor de “Laga” zijn! Het grootzeil klapt links en rechts in zijn lijken dat het niet mooi meer is. Ergens in mijn achterhoofd hoor ik allerlei stemmen die voor ons vertrek zeiden: de Med?? Stervensheet, korte steile zee, teveel wind of geen wind, je zeilen gaan naar de kloten en alles wordt zout; als ik jou was zou ik het niet doen! Ze hebben gelijk,…….totdat de dolfijnen komen!!! Een hele school kleine dolfijnen komen een tijdje in het diepblauwe water hun kunsten vertonen onder en voor onze boeg. Met de motordrive op de Nikon kunnen we een paar aardige foto’s maken. Het houdt niet over maar het is bewijs! Ik kan er weer een paar uur tegen.

daar heb je Flipper!……..

……….wat een dolfijn!……..

…….om trots op te zijn!

We worden ingehaald door drie zeiljachten. Eentje is de Deen die geen problemen had met zijn keerkoppeling, een Nieuw Zeelander die we al eerder hebben gezien en een Duitser met een Contest 48 die zeker 8 knopen per uur eruit perst. Deprimerend. Toch handhaaf ik het huidige toerental. Te 20.00 uur eten wij een bakje spaghetti van de Binipreu met een gekookt ei erbij. Het spul blijkt bremzout te zijn en ik eet er maar een beetje van. Geef mij maar een wortel. Zo gaan we de nacht in. De maan is halfvol en verlicht de zee zodanig dat we de horizonten rondom kunnen blijven zien. Bovendien is er weinig bewolking en zijn er veel sterren te zien. Je kunt zelfs sterrennevels zien. Maar het kan ook zijn dat het de nevels in mijn brein zijn. Twijfel. Gek genoeg voel ik me snags veel beter dan overdag. Tot ver na middernacht blijft de zee ruw en de wind luw. Het water is zwart en als de maan achter de westelijke horizon verdwijnt wordt het nog zwarter en is het moeilijk om de scheiding tussen lucht en water te zien. Na 03.00 uur zweven we allebei tussen waken en slapen. Afwisselend gaan we op de kuipbank aan de lage kant liggen met de ogen dicht. Slapen is er niet bij. Tegen 05.00 uur begint het in het Oosten weer te dagen en dan gaat het snel. In no time is het licht en blijken wij “slechts” 120 mijl te hebben afgelegd. We moeten nog zo’n 70 mijl. Zucht. Kwam er maar wind. Gelukkig is de zee wat rustiger geworden en durf ik weer te lezen. Maar niet te lang want de letters gaan door de zeebeweging voor je ogen dansen. Ingeborg heeft nergens last van en blijft wortels en thee aanslepen, onvermoeibaar! Godzijdank ben ik geen solozeiler geworden! Ik ben er niet voor in de wieg gelegd. Voor zeiler trouwens ook niet, want als ik een “echte” was, was ik vanaf het begin van deze trip gaan “dobberen” in afwachting van wind. Daarvoor moet je filosofisch aangelegen wezen en dat blijk ik toch niet te zijn. Aan alle dingen komt een eind dus ook aan deze overtocht. “Uno Momento Dado” komt Sardinië in zicht en dan is alles weer goed.

daar is een (klein) stukkie van Sardinië

een ander land; een andere vlag

Capo Caccia met daarachter Porto Conte, een diepe baai waar je beschut tegen alle winden een ankerplek kunt vinden

De zon schijnt door de wolken heen, het wordt warm en we schuiven langzaam langs Capo Caccia naar de haven van Alghero toe. Een eind voor de pieren worden wij tegemoet gevaren door een knul in een RIB die ons een jachthaven probeert binnen te praten. We begrijpen niet helemaal waar ie het over heeft dus wachten we het even af terwijl we de haven naderen en het grootzeil laten zakken. Een andere RIB, dichter bij de havenhoofden, die rustig ligt te wachten komt langzaam op ons toe en spreekt ons in eenvoudig Engels aan. Hij biedt de laagste prijs aan de stadskade. Hoeveel dan, vraag ik. 43 euro voor 12 meter. Ik zeg dat ik dat te duur vind. Hij zegt: dan moet je zeggen dat je boot 11 meter is. Oh ja? Ja, zegt ie. OK. Vanaf vandaag is ie 11 meter. Moet je dan geen papieren zien, vraag ik. Welnee, hoe kom je d’r bij! Hoeveel wordt het dan? 36 euro, zegt ie. Dat vind ik nog 18 euro teveel maar in deze landen mag je blij wezen dat je niet wordt weggestuurd heb ik me laten vertellen. Wij tellen onze zegeningen en laten ons gewillig naar de stadskade tegenover de oude stad leiden waar de knul ons fantastisch helpt bij het aanleggen. Hij geeft ons een formulier om in te vullen (vult zelf bijna de “11” in) en rekent contant twee dagen met ons af en als we vragen hebben of moeilijkheden hoeven we hem maar te roepen. Alghero ziet er op het eerste gezicht fantastisch uit. We gaan op het terras van het naburige restaurant van de jachthaven Aquatic een biertje drinken en een Wifi-code halen en meteen even internetten. Het bier (2) en het water zijn duur: 8 euro. Doen we niet meer. Ingeborg stelt voor even de stad te gaan verkennen. Ik zeg: weet je wat jij kan….? En zo geschiedde dat wij te 22.00 uur naar bed gingen zonder verder gedoe. Ik was helemaal kapot.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

3 reacties op Donderdag 9 en vrijdag 10 juni 2011

  1. ron en kitty zegt:

    Hallo sailers,
    Hier nogmaals de sunseekerkade, erg leeg dus, we missen jullie wel ff babbelen en de creme de cafe aan boord van de wingquatro.
    Blij te lezen dat jullie onder begeleiding van dolfijnen de oversteek veilig gemaakt hebben.
    Hier nog steeds het halfom half weer s´morgens zon en middags onweer.
    Hoe is het daar?
    Ik heb al de duik spullen gepakt voor de terug reis morgen nog een dagje strand en dan woensdag vroeg terug naar nederland.
    Veel plezier en we houden contact.
    Groetjes Ron en Kitty

    Like

  2. bart en lies zegt:

    hoi luitjes,

    jullie hebben het geflikt jee man sardinie knap hoor en ja lekker z’n oversteek en dan katterig zijn lekker,
    nu lekker even uitrusten en dan?? leuk he weer een andere vlag te hijsen, en wat leuk he die dolfijntjes dan vergeet je toch gelijk je katterigheid, en ik lees dat jij engelse boeken leest, maar begrijp je ze dan een beetje of mis je dan de kloe, ik hou ook van die boeken, en heb net weer 3 boeken gekocht op de boeken markt in edam wel nederlandstalig
    wij zijn nu in edam thuis het is rotweer wind regen en koud, donderdag gaan we weer lekker naar spanje hoop op zon want daar kan het ook regenen,
    heel veel gezonde groeten vanuit edam bart en lies

    Like

  3. Joop zegt:

    Nou jongens, leuk om weer eens iets te lezen na een paar dagen pauze! En mooi hoor die dolfijnen. Wat wordt de volgende etappe? Malta of Sicilie?

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s