Dinsdag, 14 juni 2011

Alghero (Sardinië) 4

Wat me vandaag nou weer overkomen is! Sta ik sogges mijn tanden te poetsen (een heilloze actie, maar ik blijf volhouden want mijn tandarts prijst mij bij elke controle telkens weer), breekt mijn rechter bovensnijtand voor bijna de helft in de lengte af! Ik schrik me rot maar ik voel gelukkig niks. Enigszins lacherig constateren wij dat het de tand betreft die reeds lang geleden overleden en lelijk verkleurd is. Ik kan gewoon mijn joggertje met muusli eten en een kop hete thee drinken en als ook de sinaasappelhelft (ik krijg nog steeds geen hele) zonder ongelukken naar binnen gaat, besluit ik dat er niks aan de hand is. Er zijn wel een paar verschillen met de vorige situatie: ik heb een grotere spleet tussen mijn tanden en de toonsoort bij het fluiten is veranderd.

’t wordt nooit meer wat; je moet je scheren, joh!

Al gauw vergeet ik de tand-ellende als ik mij verdiep in de laatste bladzijden van David Baldacci’s boek. Zelfs de koffie en de Knopper zuig ik gedachteloos naar binnen. Na de luns is de boef dood en het boek uit. Tijd voor wat beweging. We kiezen deze keer weer de route buitenom de historische stad, langs de zee en over de boulevard en lopen nu wat verder naar het zuiden. Onderweg komen wij een dame tegen die onder de stadswallen ligt te zonnebaden. Terwijl ik dit zit te typen verzinnen Ingeborg en ik allerlei grappige teksten bij de foto die we op dit weblog zullen plaatsen. We liggen af en toe dubbel. Eigenlijk is Ingeborg het er niet mee eens, uit ethisch oogpunt, om dit te doen. Maar deze laat ik echt niet lopen, jongens en meisjes, hier komt ie:

deze dame heeft zichzelf met succes gemummificeerd (foto is niet bewerkt)

Tijdens onze wandeling maken wij nog meer heel mooie foto’s (vinden we zelf) van dit prachtige stadje. Het weer helpt ook mee. De zon schijnt, de temperatuur is heerlijk, niet te warm.

het is zo mooi in Alghero

Alghero heeft een borstwering rondom

Middeleeuwse kanonskogels achter een surfplank

deze nog……

……..en deze

Op weg naar de haven pakken we wat straatjes die we nog niet “gedaan” hebben en we nemen een Italiaans ijsje dat we op een stenen bankje bij de haven gaan opeten. We zitten nauwelijks of er komt een nest Fransen, dat de houdbaarheidsdatum ver heeft overschreden, onder leiding van een gids om ons heen staan en zitten alsof wij er niet zijn! Bijna gaat er eentje op mijn schoot zitten. Ik heb zin om mijn ijsje tegen d’r kont te douwen! Gelukkig zijn wij tolerante Hollanders die, in tegenstelling tot wat je zou kunnen denken met ons koloniale verleden, weinig “space” nodig hebben. Het gezelschap drijft vanzelf af richting waterkant en wij kunnen weer opgelucht van ons ijsje genieten. T.a.b. blijkt dat we bijna alleen aan de kade liggen. De Nieuw Zeelander en de Deen zijn weg. Er ligt nog een Fransman verderop en naast ons een Italiaan op een splinternieuwe Sweden Yachts 42, een schitterend schip. Ik zie de man een paar keer de kant op gaan. Dat gaat op een manier dat ik denk dat ie nooit meer zal uitvaren: op handen en knieën kruipt ie tegen de kant op en waggelt weg. Dan zijn wij toch nog behoorlijk kwiek, ga je denken. In de loop van de middag komen er weer wat jachten bij; een Duitser, een Spanjaard en een motorboot of vier, waarvan drie Fransen die uit Ajaccio, Corsica komen. We zitten lekker onder de bimini, kijken nog een keer naar de e-mails (ik moest Bart en Lies nog een antwoord sturen) en zo kabbelt de middag en de vooravond verder. De maaltijd bestaat uit kippepoten, lof en aardappeltjes en een gekookt eitje met heerlijke sjaus (=sjusaus). Wij eten veel kip, dat klopt, is ook erg lekker en minder riskant dan varken of rund. Vis zijn we nog steeds niet zo goed in. Na het eten zet ik voor Ingeborg de spelcomputer op (de Acer laptop met Mah Jong, Spider Solitair, Free Cell, Hartejagen, Patience of Mijnenvegen, dat soort flauwekul, weet je wel) en kan ik tot het donker wordt ongestoord verder lezen in de volgende triller. Deze keer van James Patterson, een Alex Cross-verhaal. Als ik dit schrijf ben ik al over de helft. Ik kan er niks aan doen. Ik ben bang dat ie morgen tegen de middag uit is. Dan heb ik alleen nog maar een “Elizabeth George” over. We moeten maar weer naar de boekwinkel, denk ik. Nu stop ik, want Jan Smit begint te zingen en daar wil ik eens goed naar luisteren!

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

3 reacties op Dinsdag, 14 juni 2011

  1. Paula zegt:

    Beste Willem,
    Wil je voortaan svp de leeftijdscategorie voor de filmkeuring (16+) vermelden op je weblog!
    Als volwassene schrok ik me ‘rot’ van een horrorgebit en iets in verregaande staat van ontbinding….. Hoe kun je.

    Like

  2. willem zegt:

    Beste luitjes,
    Hier een berichtje uit Zaandam.
    wij zijn net terug van het duikevenement uit Zeeland en lees nu even het nieuws van de wingiv.
    Er was heel wat te lezen na 14 dagen, je hebt lekker gedoken met Ron en Ing wij in Zeeland ook.
    De overtocht is goed gegaan maar je was een beetje katterig met dit soort golfjes nou dat is dan een familie
    kwaal want jezus vond het in de Duitsebocht ook niet lekker verleden jaar.
    Als wij wat meer tijd hebben gaan we eerst Sweden pakken en misschien de Med. maar jezus houd niet zo van de warmte.Hopelijk komt dat nog.
    Verder is hier alles oke. De stabs doen het prima onder de LAGA .
    Groetjes willem en Jezus

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s