Donderdag, 14 juli 2011

Cagliari 6 – Marina del Sole

Snags nam de wind iets af maar in de vroege oggend begon ie weer toe te nemen. Wel lekker die wind zo de kuip in maar Ingeborg zei al gauw: “we gaan vandaag niet weg, hoor!” Nee, Ing, we blijven nog een dag. We hebben geen haast en het is wel zo comfortabel, zo lekker trekkend aan de mooringlijnen je boek lezen op je stoeltje op de kuiprand. Helemaal geen straf. De tijd verstrijkt verbazend snel. Voor je het weet is het alweer half vier en moet je naar de “Metzcal” om te internetten. De stukjes van 11, 12 en 13 juli kunnen er weer op. We willen ook het laatste weerbericht van zo’n stuk of 5 weersites (ja, je moet je goed indekken!) lezen voordat we naar de overkant (Sicilië) vertrekken. We gaan vandaag niet uitgebreid boodschappen; je kan wel aan de gang blijven, maar een stukje vlees en een brood moeten er wel komen. Opgewekt kuieren we in de namiddag richting oud stadscentrum. Ondanks de pittige wind kiezen we er toch voor  in de schaduw van de gevels te lopen. De straten en terrassen zijn nog nagenoeg verlaten vanwege de siësta. In de Metzcal worden we hartelijk ontvangen door de serveerster die ons herkent van onze vorige bezoeken. We zijn de enige klanten en Ingeborg wordt uitgenodigd om een glas met vruchtenbowl te testen voordat die op het menu wordt gezet. Ik mocht ook proeven. Of ie op het menu komt weet ik niet want ik zei dat die watermeloen er niet in hoorde. Ingeborg zei dat ik niet zo moest zeuren. De mailtjes bekeken, de weblog van Joop en Meta gelezen, kijken waar de Passion nu is en de weerberichten bekeken. Na twee biertjes, de (gratis) vruchtentest en een cola zijn we 9,50 euro lichter en wandelen wij via de overdekte passage terug richting supermarkt, alwaar we kippepootjes scoren en een brood. De havenmeester is nergens te bekennen, dus ik reken straks wel af. T.a.b. gaat Ingeborg de Kippepootjes bakken en ik doe ook wat. Oh ja, ik ga ondertussen weer terug naar de havenmeester om af te rekenen. Deze keer is er iemand; waarschijnlijk de vader of de oom (het is een familiebedrijf, zie je). Hij lijkt wel een beetje op Kik Slot, maar hij spreekt beter Italiaans dan Kik, dat staat vast. Ik krijg een bonnetje waar ik zelf de naam van ons schip op moet schrijven. Alle losliggende en omhoogstekende planken en spijkers in de steiger ontwijkend loop ik terug naar de boot, alwaar de avond zich al rap richting slapengaan ontwikkelt. Vandaag geen foto’s

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s