Maandag, 18 juli 2011

Trapani 3

Dat van dat “Mafia-land” neem ik terug. Waarom? Dat zal nog blijken vandaag en morgen. Kijk maar: weet je waarom die schatten van de kustwacht ons uit de weg wilden hebben? Simpelweg omdat vanmorgen vroeg een joekel van een cruiseschip van de Thomson line, afgeladen met bleke Engelsen binnen de pieren moest keren om achteruit aan de krappe kade van het stadje te parkeren en ons, als wij waren blijven liggen met zijn “bowthrusters” (=boegschroeven) de pieren opgejaagd zou hebben!

een klein duwtje en hij valt op de kade

En die kustwacht-jongens wisten gewoon niet hoe ze dat gisteren aan ons uit moesten leggen, want ook al werk je bij de kustwacht, kennis van de Engelse taal is geen vereiste in het Italiaanse aanstellingsbeleid. En gelijk hebben ze, moeten wij maar Italiaans leren als we hierheen komen. Goed, na wat geklungel aan boord (passende kleding en schoeisel kiezen, boodschappentassen in de rugzak pakken, fototoestel, portemonnee, sleutels, GSM, WC-papier, pepermuntjes, startkoordje van de bubomo, luiken dicht en op slot en al die dingen nou niet direct in de noodzakelijke volgorde zodat we er een paar moeten overdoen) breekt dan toch echt het moment aan dat we naar de kant gaan. De bijboot overboord, de bubomo (=buitenboordmotor) erop en gaan met die banaan. We hadden gisteren al een beetje afgekeken waar de andere ankeraars met hun bijbootjes heengingen, dus dat was niet moeilijk. De kade pal naast de steigers van de Guardia Costiera heeft mooie grote roestige  afmeerringen waar je je ketting prima doorheen kunt halen. Van het water af kun je de benaming “Ormeggio” lezen die met grote letters tegen de kade aan geschilderd is. Ormeggiatori zijn lieden die een stuk kade mogen beheren en jou hier min of meer officieel een bedrag kunnen rekenen voor het regelen van een ligplaats en andere diensten. Vooralsnog komt er niemand op ons af als we onze rubberboot met een rvs-ketting met hangslot aan zo’n roestig ding zekeren. Afwachten maar of ie er straks nog ligt.

aan de ketting aan de publieke kade

wat er staat

Onze vullis gooien we in een paar containers die vlakbij open en bloot langs de weg staan. Er tegenover zijn ook een paar groente- en fruitstallen waar de prijzen belachelijk laag zijn. Als we terugkomen van onze verkenningstocht moeten we daar toch wat kopen. De wandeling door de oude stad is een openbaring. Prachtige gevels, kleuren, mooie balkons, oude kerken, marmer tussen de basaltblokken op straat, hier en daar ook behoorlijk wat rondslingerend straatvuil. Het barst van de standbeelden, barokke palazzo’s, gezellige winkelstraten, terrassen en we horen helemaal geen pistoolschoten of wat dan ook.

netten boeten, van buiten naar binnen

zat standbeelden

nog eentje; die is voor jou, Ron, je moet wel klimmen

winkelstraat

mooie gevel

we doen ook ergens een bakje

balkonnetjes aan een gevel

bovenkant van de binnenkant van een kerk

De straten zijn nu overbevolkt vanwege de toeristen die in golven van de “Thomson Dream” af stromen. Als we een broodje kopen worden we zeer vriendelijk geholpen. Ze vinden het prachtig als ze horen dat je helemaal met je eigen boot uit Holland komt en ze proberen meteen op een soort Engels over te schakelen, terwijl ik hardnekkig blijf proberen Italiaans te lullen. Ook op de terrassen is men doorgaans opgewekt en prettig in de bediening. We kruisen door het oude gedeelte dat niet echt klein te noemen is. Er doen zich tijdens deze eerste wandeling heel wat fotomomentjes voor. De lokale VVV legt ons uit waar de supermarkt is (De Spar) en daar kopen we wat lekkere en noodzakelijke dingen. Ze zijn niet echt goedkoop. We gaan ook nog even langs bij de groenten- en fruitstallen vlakbij de kade waar ons rubberbootje gelukkig nog ligt. Voor 3 euro kopen we tomaten, sinaasappels, abrikozen en perziken. Amazing! De middag brengen we door onder de bimini met een boek en een glas. Te 17.00 uur nog een keer naar de kant, kijken of het bootje weer blijft liggen! Nu wandelen door andere gedeelten van de oude stad en we nemen weer een heleboel foto’s. We vinden ook een internet-point waar je voor 3 euro een uur kunt internetten. Het is een kaal hol met 4 of 5 computers waar veel jongelui zitten. Toch even onthouden want op de ankerplaats krijg ik wel 5 of 6 routers te zien maar ze doen helemaal niks, terwijl het nu toch wel tijd wordt om dingen te plaatsen op de weblog want ik heb heel wat woorden en foto’s verzameld de afgelopen dagen. Trapani ligt op een soort schiereiland met aan de Noord- en de Zuidkant dus water. De Zuidkant is de haven en de Noordkant is de zee met een boulevard en smalle stranden. Helemaal aan de kop van het schiereiland bevindt zich de vissershaven die stampvol ligt met naar mijn mening tamelijk werkloze vissersschepen, van groot tot klein. Af en toe zien we vanaf de ankerplaats wel wat schepen uitvaren, maar dat is slechts een klein deel van de gehele vloot. De zee heeft aan de Noordkant van de kop van het schiereiland heel wat zeewier op de kant geworpen. Het is een laag van wel een meter dik hier en daar.

tamelijk werkloos allemaal

een meter dik is die zooi

de Noordkant van Trapani met op de achtergrond de berg waarop het Middeleeuwse plaatsje Erice ligt

Morgen willen wij met de kabelbaan de 750 meter hoge berg op naar het plaatsje Erice, dat ergens rond het jaar 1000 gesticht is en nu een toeristische trekpleister is. Volgens Rod Heikell (= de schrijver van ons gedateerde pilotboek over de Italiaanse wateren) overtreft het uitzicht echter alles! Vanmiddag kijken we dus even vanwaar de bus vertrekt naar het station van de kabelbaan, waarna we terugkuieren via de boulevard langs de haven en de “Thomson Dream” zien vertrekken. Een laatste foto nog van de in steen afgebeelde Garibaldi die in 1860 de Sicilianen definitief bevrijdde van de Spaanse overheersing en dan is het weer tijd om naar boord te gaan, ons huisje. De rubberboot ligt er nog. Ik krijg steeds meer vertrouwen.

exit Thomson Dream

Garibaldi, een van de grootste helden in de Italiaanse geschiedenis

naar huis

Saves eten we een heerlijk gebakken dingetje dat we bij De Spar gekocht hebben: varkensvlees, ham, kaas, spinazie, met een gebakken ei en sperziebonen.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Een reactie op Maandag, 18 juli 2011

  1. ron en kitty zegt:

    ik zal een trapje meenemen als ik in de buurt kom.
    groet ron

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s