Vrijdag, 5 augustus 2011

Siracusa 2

Pas om 07.30 uur wakker, niet vaak vertoond! Het is windstil en nu al warm. Vandaag moeten de windscoopers boven de luiken gehesen worden anders is het binnen de kortste keren 32 graden in de kajuit.

verlangend naar de kant

Verlangend kijken we naar het fraaie havenfront met de grote boten op de voorgrond en de prachtige skyline van de oude stad erachter; daar moeten we heen, we willen het zien. Op ons gemak maken we ons klaar voor de kant: bootje overboord, motor erop, tassen en fototoestel pakken. Ondertussen worden we geënterd door de Guardia Costiera.

hoe heet je?

Hetzelfde riedeltje: waarvandaan, waarheen, met z’n hoevelen, en hoelang blijf je hier (dat was een “nieuwe” voor ons). Wederom geen controle van papieren of wat dan ook. Terecht. Voor we naar de kant varen komt één van de twee Nederlanders met zijn vrouw in de rubberboot naar ons toe. Zij zijn Piet en Wiets van de “Tringus”, een Trintella 42. We kletsen even met elkaar; de gebruikelijke vragen en onderwerpen maar dat is altijd heel leuk vinden wij; we zijn steeds weer net zo benieuwd als iedereen naar de ervaringen en tips van anderen. Zij gaan naar de stad en even later volgen wij ook.

linksachter deze brug kun je aanleggen met de bijboot

De oude stad, “Ortigia” genaamd, ligt op een eiland dat is verbonden met het vasteland door drie bruggen. Vlak achter de eerste brug is een gelegenheid om je bootje vast te leggen. Moet je wel met een ketting en een slot doen, zegt iedereen.

kijk, daar ligt ie, met die clownsjurk aan

Als je de brug overloopt ben je meteen in de stad. Een perfecte regeling! Het eerste dat we doen is het postkantoor (direct over de brug aan de linkerkant op de hoek, ook goed geregeld!) binnenlopen en een nummertje trekken. Als we aan de beurt zijn probeer ik de loketdame aan het verstand te peuteren dat we het adres van het postkantoor willen hebben voor een “Poste Restante” -toestandje (Fermato Posta in het Italiaans). De hele wachtkamer bemoeit zich ermee. Niemand spreekt Engels en de dame vraagt om mijn paspoort. Ik wil alleen maar het adres hebben. Ze wordt ongeduldig en loopt weg.

het hoofdpostkantoor van “Ortigia”, Siracusa

geef op dat adres, anders trek ik je over de balie heen

Een mannetje dat naast haar op een stoel zit (waarschijnlijk een postbode die op zijn lading zit te wachten) neemt het van haar over. Hij komt er ook niet uit met ons. Dan vraagt Ingeborg aan de wachtenden of iemand Engels spreekt. Een jongeman blijkt toch wat Engelse woorden te kennen en begrijpt wat we willen. Hij legt de postbode uit dat ie alleen het adres op moet schrijven en dan zijn we klaar. Zo gezegd zo gedaan. Lachen man! Als we buiten zijn komt de postbode achter ons aan om het nog een keer uit te leggen, het adres dan. Geweldige service, ook al begrijpen we er niets van. Nu moeten we Kitty en Ron bellen dat wij klaar zijn voor hun verrassing! Die kan naar Siracusa! We maken een verkennende wandeling door de stad, drinken een bakkie koffie op het Piazza d’Uomo (het “Plein van de Man”, welke man?).

Piazza d’Uomo; aan de overkant deden wij een bakkie

Netjes onderhouden gevel van de kathedraal

de binnenkant is ook mooi

Mooi plein, mooie kattedraal. Het is warm. We doen weer schaduwhoppen. Prachtige gezellige winkelstraatjes, balkonnetjes met wasgoed hier en daar. We vinden een “Supertje” waar we een aantal broodnodige zaken kopen (bier en een paar spiezen voor op de Cobb Barbecue vanavond).

mooie straatjes, veel vespaatjes

wasgoed aan balkonnetjes; dat doet me wat

Dichtbij een omheinde en sfeervol met wild gras begroeide opgraving van Romeinse fundamenten in het midden van de stad, is er ook een hele gezellige markt voor vis, groenten en fruit. Niet te duur ook nog.

dit ligt zomaar midden in de stad! Graties te bezichtigen (vanachter het hek)

dit zien we op de markt, geinig hoor

We moeten even slikken als we de afgehakte koppen van zwaardvissen in bosjes op de verkooptafels zien “staan” met hun zwaard in de lucht! We komen op de boot bij van deze eerste indrukken. Lunsen, ’s middags doe ik eindelijk het nieuwe batterijtje in het elektrische klokje, biertje drinken, Ron bellen om het adres te geven en Cobben in de zwoele avondlucht. Het leven is goed.

we hebben gecobbd

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s