Donderdag, 25 augustus 2011

Msida Marina 2

Weer een dag op Malta. Gaan we het volhouden? Als het aan de groenteman ligt niet. De irritante kerel komt bij elke boot langs en slaat op de preekstoel en begint te schreeuwen: “Halloooo, need any vegetables? Water, eggs, chicken (want hij verkoopt hele bijzondere soorten groenten, zie je)”. Neen!! Aflegger! We hebben al eerder nectarines bij hem gekocht, die bleken bij het afrekenen 70 cent per stuk te kosten en dat soort marges past hij toe op al zijn producten. Peter had ons al per sms tegen hem gewaarschuwd. Er loopt ook een timmerman rond die niet kan timmeren, maar je zal er maar intuinen. Wij gaan lekker naar de Gala super wandelen en laten de zooi weer bezorgen. Door een toeval komen we op 100,58 euro (ze bezorgen alleen bij een afname van 100 euro of meer), is dat even een mazzel? Langs de andere kant van de heuvel wandelen we terug, Sliema heet het daar en we kunnen Manoel Island zien waar we de kant op willen met de boot. De wegen en trottoirs (als je die zo kunt benoemen) zijn vies en rommelig. We kijken voortdurend of we niet op kakkerlakken of stronthopen trappen. Ach, we leren het wel, hoor! Het verkeer is een puinhoop: ze rijden allemaal consequent en keihard aan de verkeerde kant. Je moet erg oppassen bij het oversteken. Ik moet contant geld hebben maar er is geen geldgleuf te vinden. Het zweet spat uit de poriën. Op de boulevard vlak voor de marina waar wij liggen is in het water een groot deel afgeschut met boeien en lijnen voor zwemmers. Daar zijn ook roestvrijstalen trappen op de rotsen geschroefd. Er zijn helaas geen zoetwater douches. Daarin lopen de Maltaners behoorlijk achter bij de Italianen en de Spanjaarden. Maar ik denk dat we daar wel een keer moeten beginnen met baantjes trekken om onze ouderdomsstriae in bedwang te houden. Het restaurant naast de jachthaven is redelijk geprijsd, misschien moeten we daar maar eens een koppie koffie gaan drinken. T.a.b.: koffie! We drinken Nescafé Classic oploskoffie. Ik ben er nu aan gewend en vind het heerlijk smaken met een heel klein beetje suiker en geen melk. Weten jullie dat ook weer. Te 11.30 uur komen de boodschappen, fantastico! Daarna is het: rustig zitten blijven, lezen, drinken en wachten tot L & R komen. Zij arriveren na een uitputtende busrit van anderhalf uur met een Arriva-bus en stappen op de verkeerde plek uit. Ze staan aan de andere kant van Msida Creek. We spreken af elkaar te ontmoeten bij de kerk (gewijd aan St. Dinges) aan het begin van de “Creek”. Ze zijn doodmoe en saggerijnig van de busrit, het lopen en de hitte (die drie dingen werken behoorlijk op elkaar in hier op Malta, weet je). We zien mekaar al van verre lopen en gezamenlijk trekken wij op naar de bushalte alwaar wij lijn 31 pakken naar Valletta. Dat kost 2,20 euro per persoon. Ach, waar is die gebleven die goeie ouwe tijd toen je nog voor een appel en een ei over Malta kon crossen in een dinosaurier-bus. Die tijd is een jaar geleden afgeschaft en nu rijden er moderne Arriva bussen over het hele eiland. Volgens Peter Kok is het nog steeds een grote kolere-zooi en de prijzen zijn iets te ver gestegen. Na 10 minuten stappen we uit bij de Triton-fontein aan de rand van de oude vestingstad. Meteen foto’s maken natuurlijk! En eerst even de Burger King in want we hebben best trek.

Tritonfontein

Burger King

Daarna de stad in, geld uit de muur halen en wandelen. Winkels kijken. Het is niet eens zo druk op straat, zal wel door de hitte komen. Het is een mooie oude stad met op en neer golvende, rechthoekig op elkaar gepositioneerde straten die bijna allemaal een uitzicht hebben op het water rondom dit schiereiland. Vele fraaie gebouwen, gevels, pleintjes en leuke terrassen.

mooie straten

golvende straten

mooie gevels

Ik koop in een boekwinkel een condoleance-kaart voor Henk Broekema. Een postzegel is moeilijk te vinden maar uiteindelijk lukt het ergens. Te 18.30 uur gaan we op een terrasje wat eten: grote garnalen en Ingeborg neemt biefstuk. De kwaliteit is redelijk. Ik denk dat het jonge bodybuilder-garnalen zijn want de eetbare delen zitten erg vast aan de oneetbare. Het is erg gezellig. Het is al donker als Ricky een taxi bestelt die ons in Msida af zet.

we gaan lekker eten

Het was een fijne dag.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s