Zondag 4 en maandag 5 september 2011

Msida – Manoel Island

Let nu goed op! “Jongens, meisjes, wat een pech. Dapp’re Dodo gaat nu weg! Maar hij komt een volgend keer met zijn avonturen weer!” 6 september  gaan wij op vakantie naar Nederland. Er moet dus nog wel het een en ander gebeuren. Vandaag 4 september is de dag voordat wij naar Manoel Island zullen varen om ons uit de vernietigende werking van het zoute water te laten hijsen. We moeten een heleboel voorbereidingen doen. Dat is niet erg. We hebben de gehele dag. Ik heb in de kuip geslapen en je gelooft het niet: te 03.15  uur begint het te regenen; helaas zet het niet door, maar ik ben ondertussen wel in het vooronder verdwenen. Te 06.00 uur ben ik weer buiten gaan liggen want binnen is het werkelijk niet te harden. Ik snap Ingeborg niet: overdag zit ze te puffen en snags slaapt ze als een roos, die doos! Ik kan het niet hebben. Sogges hebben we samen een wandeling gemaakt door de wijk achter de snelweg waaraan we liggen. Best wel leuke pandjes en geveltjes en straatjes. Jammer dat we het fototoestel niet bij ons hadden. Het was ook wel erg vroeg. T.a.b. gaan wij verder met de voorbereidingen voor morgen. Ik zoek alvast de verf en de rollers en de kwasten op voor als we terugkomen begin oktober(!). Verder houden we ons bezig met het opmaken van bederfelijke voedselvoorraden zoals cola-rum, gekookte eieren en we lezen ook nog een beetje in niet zulke goede boeken, waar we dus snel doorheen zijn. Ma bellen die weer niks heeft beleefd deze week. Maar gelukkig heeft Jan, de echtgenoot van Elly, die het huishouden van Ma verzorgt, het gras gemaaid. Door de aanhoudende regen is het grasveld wel in een baggerveld veranderd. Marijn is vandaag ook druk: een feestdag met de familie van Rianne! Hij nam maar niet op en dan wor ik meteen ongerust weet je.  Maar goed, er was niks aan de hand. Linda heeft ons gebeld: de geiser is nog steeds niet gemaakt, maar ze heeft wel erg genoten van de gezamenlijke vakantie op Malta! Ik, Willem, ga weer de nacht in op de kuipbanken. Ik barricadeer de zeerailing met kussens en handdoeken tegen de giga-schijnwerpers die aan de overkant staan opgesteld. Ook snags heb je hier weinig privacy. Het verkeer met de Arriva-bussen die vanaf het hele eiland over deze weg naar Valletta en terug rijden dragen prima bij aan het ongemak. De natuur doet zijn werk: een 3 -tal uurtjes sluimer ik op de kuipbanken maar om 05.43 uur is het echt op. Ik ben wakker en blijf wakker. De hele nacht varen kleine traditionele bootjes door de haven heen en weer. De schippers trekken voortdurend aan een nylon lijn, vermoedelijk met de bedoeling om een vis te vangen. Ik heb er nog nooit één een vis zien vangen en ik besteed net zoveel tijd aan kijken als zij aan “vissen”! De wekker om 06.00 uur was, zoals gezegd, niet nodig. Te 06.45 uur gooien wij los en varen naar Manoel Island om vooral maar niet te laat te zijn: te 07.30 uur worden wij opgehesen! Het duurt toch nog 20 minuten om de botenlift te vinden. Het is er nog erg stil. Precies om 07.30 uur komen twee mannetjes aangelopen naar de botenlift en gaan aan het werk. Ik ben hartstikke zenuwachtig: gaat dit wel goed! Ingeborg maakt foto’s van het uithijsen.

Ingeborg maakt foto’s en ik loop bijna te kotsen!

Het gaat allemaal wonderwel goed. Deze jongens verstaan hun vak. Jammer dat de werf zo’n hobbelige ondergrond heeft: de boot slingert heen en weer in de singels! Maar alles komt goed. De Wing IV wordt op 3 stalen bokken gezet en met 12 luciferhoutjes gestut. Wat wil je nog meer!

dit overleven de kokkels niet

Uren later komt een andere werfmedewerker, die kennelijk gespecialiseerd is in hogedrukspuiten, de kokkels en andere harde bezoekers van de boot af spuiten. Hij doet er twee en een half uur over! Ik had het zelf niet beter kunnen doen.

je snapt wel dat het zo lang moest duren!

zo ziet het er al beter uit

Ondertussen hangen wij een beetje rond, wandelen over de boulevard van Sliema, halen geld uit de muur, een doos pleisters bij een “Pharmacy” en kuieren weer terug naar de werf. Van een paar Amerikanen krijgen wij wat voedsel dat zij anders zouden hebben moeten weggooien. Zij gaan vanmiddag namelijk naar huis. Aardige lui. Zij hebben een boot gekocht in de “States”, die zij over hebben laten varen in een dokschip en waarmee zij vervolgens elk jaar 2 en een halve week vakantie houden, waarna de boot op de kant wordt gezet, zoals nu in Malta, en zij dan weer naar huis gaan om te werken. Volgend jaar komen zij in juli terug om weer twee en een halve week te varen op de Med. Geinig. Zij vonden onze manier van reizen ook wel geinig: het hele jaar door varen en bij wijze van vakantie naar huis. De vraag is of wij het ook nog zo geinig vinden. In ieder geval gaan we morgen, 6 september naar huis. Geen idee bij wie we allemaal overnachten, in een tent op een camping, of in een bed bij een familielid, maar we gaan naar huis, goddammit! Het is 22.44 uur als ik dit allemaal opschrijf en we gaan nu naar bed, want morgenochtend om 05.30 uur staat de taxi (door Peter Kok geregeld!) voor de poort om ons naar het vliegveld te brengen.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s