Zaterdag, 8 oktober 2011

Manoel Island Yacht Yard 5

Nu weet ik het zeker: net als mensen zijn ook eenden behept met kannibalistische neigingen. Ik kom hier later op terug. Prima geslapen vannacht. Pas te 07.30 uur eruit voor een sprint naar het toiletgebouw. Het is fris buiten maar dat kan me niet veel schelen. Als ik de pot maar op tijd haal. Aaaaah, het lukt! Mazzel dat ik dit keer de sleutel van de deur bij me heb. No problems. Het ziet er naar uit dat het een wisselvallige dag wordt. De temperatuur is goed maar de wind is wispelturig. Vlagerig en in de ochtend een fikse bui. Gelukkig blijft het voor de rest van de dag daarbij. Ik ben net begonnen met de eerste witte laag Trilux aan te brengen als Peter Kok aan komt lopen met Watertite, een 2 componentenplamuur waarmee hij geheel ongevraagd mijn waterlijn gaat plamuren! Geweldig! Er zaten nogal wat gaatjes in de verf omdat ik vroeger geen goede hechtlaag op die hoogte had aangebracht. Binnen een 20 minuten is hij klaar. Zo, als dat over drie uur hard is moet je het even opschuren en afstrijken met een laag Primocon, zegt hij. OK. En weg is hij weer. Ik ga verder met het opstrijken van de Trilux. Het gaat langzaam en een beetje onhandig, zoals alles vandaag, want ik sterf van de pijn in mijn rug. Pas als ik bijna klaar ben komt Ingeborg naar beneden om foto’s te maken.

hallo, spikkel!

zie je dat plamuur langs de waterlijn? Dat heeft Peter gedaan

bijna klaar

Als ik klaar ben met de eerste laag Trilux ga ik eerst lunsen: melk, geroosterd brood (anders is ie niet te ..eten) met kaas en een biertje. Na de luns de watertite-rand schuren met grofte 80. Dat gaat goed. Vervolgens een laag Primocon er overheen en dan maar weer even zitten lezen in 1 van de 1000-den boeken op de iPad. Te laat zegt Ingeborg dat ik naar de winkel moet voor thinner en verfrollertjes. Ik ga op pad en kom langs de eendenboerderij langs de rechterkant van de weg die leidt naar de brug die de verbinding vormt tussen Manoel Island en de boulevard van Sliema. Ik sta daar even te kijken en opeens zie ik een grote witte eend die verwoede pogingen doet een zwart-geel gekleurd eende-kuiken door z’n strot te douwen! Het lukt ‘m niet zo goed en steeds weer kotst ie het lijkje uit. Wat is dat hier!! De, overigens onbemande, “boerderij” is een bizarre verzameling van hokken, paadjes, vogelplanken, onbestemde bouwsels en weet ik veel wat nog meer. Je moet het gezien hebben om het nog steeds niet te geloven! Hier ga ik foto’s van maken. Het stinkt er als een oordeel want het zit mudjevol met de meest uiteenlopende eenden en kuikens, kippen, hanen, duiven, konijnen, en nog veel meer soorten die ik niet ken. Verder zijn er veel bordjes met gegleufde bakken eronder die je aansporen “de dieren te redden door een donatie te doen”. Het is ongelooflijk dat zoiets getolereerd wordt. Als er op Malta een vogelziekte uitbreekt moeten ze hier maar eens gaan kijken. Bij één van de hokjes zit een klein eende-kuikentje met oogjes dicht op zijn beurt om opgevreten te worden te wachten. Ik loop gauw door naar “Gauci Borda”, de Dekker Watersport van Malta om thinner en rollertjes te halen. Jammer dan: op zaterdag na 12.30 uur gesloten. Ik slenter langs de waterkant met veel fraaie jachten daar afgemeerd terug naar de werf. Ik kom weer langs de eenden-boerderij: het kreng staat nog steeds met het kuiken in zijn bek; de pootjes steken er nog uit. Ik hoop dat ie er in stikt, de vuilak. T.a.b. pak ik schuurpapier en ga de Watertite afschuren. Dat gaat erg snel en vervolgens smeer ik er een laag Primocon op. Aan het eind van de middag kan ik over die rand een laag Trilux smeren. Dan komt Peter weer aanlopen met waardevolle adviezen over het vervolg. Ik moet bijtijds aankondigen dat ik te water wil en ook het laten verplaatsen van de paaltjes waar de boot op leunt, moet tijdig gebeuren. Peter wil, na wat ie van mij daarover heeft gehoord, ook heel dringend als de boot te water ligt de “Tube-stack van de Heat Exchanger” schoonmaken en de anode die daar ergens in zit controleren, want dat moet eigenlijk elk jaar en ik heb dat nog nooit gedaan (ik weet geeneens waar dat ding zit). Ik voel me nu wel een oen. Het laatste wat ik vandaag doe is een paar bussen zwarte Trilux mengen met het restant witte in de grote bus. Dan is het weer tijd voor lezen en douchen en pannekoeken eten.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s