Vrijdag, 14 oktober 2011

Manoel Island Yacht Yard (Valletta, Malta) – Marina di Ragusa (Sicilië)

dag datum Wind Weer
Vrijdag 14 oktober 2011 3 – 5 B West Wolken, later af en toe zon, goeie temperatuur
vertrek aankomst logstand motoruren
06.45uur 15.45 uur 5015,9 (trip: 61,8 NM) 3794,52

Frits, dat zwarte strijkboutje zijn wij; we gaan bijna varen

Te 06.00 uur gaat bij Ingeborg en bij mij de biologische wekker af. Het toilet wordt goed ingewerkt. Het is nog donker, maar wel volle maan, hoewel de wolken niet meehelpen. We kleden ons rustig aan. Eten een halve sinaasappel en laten de lijnen slippen. De motor start direct en het lijkt wel of ie anders, opgewekter klinkt maar dat kan verbeelding zijn. In tegenstelling tot de weersverwachting van Lamma (de Italiaanse weersite) die gisteren voor vanochtend 06.00 uur nog 5 B uit het Zuidwesten opgaf, is het nu windstil uit het Westen. Voorzichtig manoeuvreer ik tussen de half onder water liggende boeien en moorings door en passeer een Ennels 80-voets jacht dat in 22 meter water voor anker ligt (ook voor hem was er kennelijk “in de herberg geen plaats meer”!) op weg naar de uitgang van de baai. Daar hijs ik het grootzeil en beginnen wij aan de oversteek naar Ragusa. Bye Bye Malta! Zullen we elkaar weer zien? Met 1600 tot 1700 toeren maakt de schroef/as een fluitend geluid. Als ik hem harder zet stopt dat. Met 1800 toeren en een “schone kont” blijkt de boot nu op een rustige deining makkelijk de 6 knopen te halen (over de grond, maar door het water geeft ie 6,8 en soms 7 knopen aan; dat kan een kleine miswijzing zijn) en dat is meer dan de Wing IV in een jaar gelopen heeft! Het storende gerammel (cavitatie?) van de schroef(as) is nu ook verdwenen, vermoedelijk door de grondige verwijdering van de aangroei aan de schroef. Kortom, alles klopt weer. Jieeehaaa!!! Ik waarschuw Ingeborg dat ik het toerental ga opschroeven tot het maximum (plm. 3000) om te kijken wat het effect van Peter’s zwavel-technische inspanningen is. De snelheid loopt gedurende 5 minuten (langer mocht niet van Ingeborg) op naar 8,5 knopen door het water en 7,5 knopen over de grond, waarbij hekgolven van anderhalve meter hoog worden getrokken. De temperatuur loopt daarbij wel iets op, maar niet verontrustend. Niet slecht, Peter! Tevreden ga ik over op een kruissnelheid van ruim 6 knopen bij 1800 toeren en zet de stuurautomaat aan. Jammer dat de wind het laat afweten . Malta verdwijnt snel uit het zicht en na verloop van tijd (ik meen zelfs dat het vóór de koffie was) kan ik toch de kluiver erbij trekken, die overigens slecht uitloopt (zand? Zou niet moeten kunnen bij een Reckmann!). De motor blijft bij want het houdt nog niet over. De wind dwarrelt een beetje rond West-Noordwest-over West naar Zuidwest en weer terug naar West en daar blijft ie zitten. Af en toe kunnen we zeilen zonder de motor, maar telkens neemt dan de wind af tot we niet harder gaan dan 3,3 knopen en we willen toch echt, vanwege de mogelijke problemen bij het vinden van een plek voor de nacht, voor het donker binnen zijn. Tijdens de Noordwest periode moeten we bijna recht tegen wind in en moeten de voorzeilen weer worden ingerold. In de scheepvaartroute tussen Malta en Sicilië is druk verkeer van containerschepen, tankers en andere vrachtboten. Het lukt me niet er één van te raken. Bij eentje maakten we wel mooie klappen op zijn hekgolven.

“Pearl River” geeft ons wat klappen als we door zijn hekgolven heengaan

Na dat moment schijt het bovenste lampje van de Hull Isolation Control er ook weer mee uit; hebben we dat weer! 14 mijl vóór Ragusa begint de wind aan te trekken tot onder in de 5 Beaufort en ruimt iets tot we hem halve wind hebben. En dan begint het grote genieten! We lopen tussen de 7,5 en 8,5 knoop door het water en maximaal 7,6 over de grond.

het bewijs: 8 knoppen!

op vleugelen der wind

de boot stuurt zichzelf

Dat is lang geleden dat we zo mooi gezeild hebben! Ik sta voortdurend obscene kreten te slaken. Ingeborg vindt dat ik daarmee moet ophouden want zo kan ze niet lezen. Ik kan het schip met die snelheden sturen met duim en wijsvinger aan het wiel! De deining wordt hoger, er komen kopjes op de golven maar de Wing IV sist er overheen, een spoor van schuim achterlatend. Ik denk dat ik dichter (= versjesschrijver bedoel ik, dus niet dat ik dichtgroei) wordt.

een spoor van schuim

hij zit te denken: moet ik nou niet een beetje remmen, of zo?

Ragusa nadert razendsnel. Te 15.30 uur kunnen we de zeilen voor de pieren laten zakken en langzaam naar binnen tuffen. We houden ons hart vast; wat staat ons te wachten? Een snelle RIB met twee kennelijke havenmedewerkers scheurt op ons af en vraagt of wij hier een vaste ligplaats hebben. Dat begint dus al goed! Neen, dat niet, maar kunnen we hier toch niet voor 1 nachtje liggen? Ja hoor, dat kan. No problem. Meteen erachteraan vraagt ie of we misschien geïnteresseerd zijn in een contract voor de hele winterperiode????!! Ja! OK, hij lult even over de marifoon (waarschijnlijk om mede te delen dat ie weer een vangst heeft gedaan) en wijst ons vervolgens een plek aan een steiger waar vlak tegenover ons de Passion van Philip en Marion ligt! Geweldig. De steiger, en nog drie steigers achter ons, is voor de helft leeg! Het is een grote haven en er liggen dus best al een boel overwinteraars: Engelsen, Nederlanders, Denen, Zweden, Nieuw-Zeelanders, Australiërs enzovoort, maar toch is de haven (800 ligplaatsen) maar voor iets meer dan de helft gevuld. Er kunnen er nog minstens een paar honderd bij. Het verhaal dat we in Valletta hoorden klopt dus van geen kant! De ontvangst hier is uiterst hartelijk en gastvrij en het kost een DROL (880 euro voor 7 maanden inclusief BTW). Goed beschouwd dus nog goedkoper dan in Alcoutim vorig jaar! We begroeten Philip en Marion recht hartelijk en maken kennis met hun vrienden Cees en Anneke die met de “Beau”, een 49-voets Trintella, naast hen liggen. Zo, hebben we meteen een kleine Nederlandse kolonie bij elkaar. Wij worden uitgenodigd om saves op de “Passion” een borreltje te komen drinken. Gezellig! Na een uitgebreide maaltijd (Minestrone-soep uit een pakje en toast met kaas erop) stappen we uiteraard te vroeg bij Philip en Marion aan boord. Er is veel om over te praten: hoe zijn jullie gevaren, en dat soort dingen. We drinken lekkere koffie. Cees en Anneke komen er ook bij en het wordt nog een bijzonder levendige avond. Alles (en het was veel want het werd geloof ik 02.30 uur voor we opstapten) wat op tafel kwam was uiteraard vertrouwelijke informatie en kan hier niet worden beschreven.

vlnr: Anneke, Marion en Cees

deze heeft Anneke genomen; vlnr: Philip, Cees, Ingeborg en ik (Willem dus)

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s