Donderdag, 20 oktober 2011

Porto Turistico di Marina di Ragusa 6

Na het ontbijt lees ik m’n (papieren) boek “Caligula” van Douglas Jackson uit. Er valt regen uit een zware bewolking. Het waait nu uit het Zuiden, pittig. De wind brengt een zwoele warmte met zich mee. Ik hoor bij de Nieuw-Zeelandse buren de marifoon: het dagelijkse live-aboard netwerk in actie. Toch eens vragen welk kanaal dat is. Cees is begonnen met het schuren van de polyester-reparatie aan zijn rubberboot. Als Anneke mij ziet springt ze van boord (op de steiger!) en overhandigt mij de foto’s van het repareren van gisteren (die foto’s heb ik nu bij het bericht van gisteren geplaatst), maar ook een fraaie foto die Cees van 23 meter hoogte (zijn mast) van onze boot heeft genomen. Zo één hadden we nog niet!

notedop aan touwtjes op een groen laken (foto: Cees)

Anneke gaat een paar mensen van Nederlandse boten uitnodigen voor een borrel vanmiddag bij hen aan boord. Wij mogen ook komen. Gezellig; een borrel sla ik (bijna) nooit af. Met die dreigende lucht gaan we maar niet naar Ragusa-stad en in de fietsenmaker heb ik ook geen zin. We hebben immers alle tijd tot 17 november en “je moet vandaag niet doen wat je kunt uitstellen tot morgen”, is mijn motto. Ik ga even “Caligula” terugbrengen naar de leestafel in het washok, ben zo terug.

washok en bibliotheek ineen

Zo, daar ben ik weer, met twee nieuwe boeken. Ik moet onder de douche. Ik besluit met de rubberboot te gaan want het is een heel eind lopen. Dat heeft heel wat voeten in aarde want die ligt half leeg gelopen op het voordek. Eerst moet het dekzeiltje eraf en vervolgens op z’n kant en pompen. Dan te water, bankje en peddels erop, ketting met sloten erop (eerst de sloten ontroesten met WD40) en ik ben er klaar voor. In mijn blote bast roei ik in het zonnetje (het is lekker warm, zweten dus) naar de Oostelijke buitenpier van de haven, waar de grote boten liggen en waar eenzelfde soort toiletgebouw staat als waar we al geweest zijn (de Westelijke pier).

de kade met het ultramoderne toiletgebouw

verderop een paar grote boten

Ik veranker het bootje stevig met de ketting om de grote bolder op de kade waar helemaal niemand te zien is en ga douchen. Een heerlijke harde straal met net genoeg warm water om mijzelf en mijn onderbroek te wassen en me te scheren. Na het douchen klim ik nog even op de pier om over zee uit te kijken. Er staat een aardige deining. Langzaam (anders begin ik weer te zweten) roei ik terug naar de boot. Ik pak de waterslang en ga het voordek, waar het bootje heeft gelegen, afspuiten dat onder het Maltese zand zit. Van het één komt het ander: de huik van het grootzeil op de giek, de gangboorden en de kuipvloer worden ook onder handen genomen. De boot wordt weer een beetje mooier. De tijd vliegt. Voor we het weten is het 16.30 uur, borreltijd op de “Beau”. Cees vraagt of we onze aardappelkist even bij zijn boeg op de steiger willen zetten, omdat één van de gasten minder goed ter been is. Natuurlijk. Wij zijn als gewoonlijk de eersten en worden van harte welkom geheten op dit fort van een schip.

kom binnen

Even later komen de anderen ook binnendruppelen: José van de “Jonas”, Coby en Rick van de “Chica” en Ina en Hans van de “Lowlander”. Allemaal hele aardige mensen met veel verhalen en veel humor. Wat ze van ons vinden horen we nog wel. De borrel vindt zijn weg in een ieder van ons en ook de hapjes en nootjes zijn in trek. De gesprekken gaan over van alles en nog wat, deels vertrouwelijk weer hè? Heel gezellig allemaal.

vlnr: Ina, Rick, Hans en Willem in de achterbak

Coby links, José rechts: onderdak in de binnenbak

vlnr: Cees, Ingeborg, Willem en Ina (Anneke staat nergens op want die nam de foto’s!)

We zuigen de tips over Marmaris in Turkije, waar Coby en Rick twee winters hebben gelegen in ons op. Het blijkt een hele aantrekkelijk optie te zijn om daar te overwinteren. Dit onderwerp zal nog wel vaker aan de orde komen. De Hollanders gaan morgenavond uit eten. Wij mogen ook mee. Aan alle leuke dingen komt een eind. Te 19.30 uur gaat ieder, met dank aan Anneke en Cees voor de gulle ontvangst (moeten we vaker doen bij Cees en Anneke!), zijns weegs. Het is inmiddels al donker en fris. Ons avondmaal bestaat uit bier (ik) en noten en ik tiep dit stukje, wat ik vergeet op te slaan, zo zal morgenochtend blijken en dan moet ik het weer helemaal overnieuw doen! Dat is de zoveelste keer dat me dat overkomt. Gek wor ik ervan. Het was een fijne dag!

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s