Dinsdag, 25 oktober 2011

Porto Turistico di Marina di Ragusa 11

Het is 03.40 uur als ik in mijn bed stap. Ik kan de slaap niet meteen vatten en pak mijn boek over de Tweede Wereldoorlog op de Middellandse Zee. Ik ga (met mijn eigen kussen hoor Ing!) op de plek van Ingeborg liggen want het armatuur met de Ledlamp aan haar kant doet het nog helemaal; die van mij brandt nog maar half. Ik denk dat ik zo’n twee uur heb liggen lezen voor het boek uit mijn handen valt. Te 08.00 uur word ik wakker en voel niet dat warme zachte lijf naast me dus ga ik verder met lezen. Ik moet nu zelf thee zetten en een sinaasappel schillen. Dat houdt in dat ik gewoon kan blijven liggen tot ik zin heb in dat soort bezigheden. Op het moment dat Ingeborg in Rimini in het vliegtuig stapt stap ik uit bed; “a small step for mankind but a giant step for a man” (een vrije bewerking mijnerzijds van de woorden die Neil Armstrong sprak toen hij in juni 1969 uit de Maanlander op het maanoppervlak stapte). Het is mooi geweest. Ik neem meteen maar koffie in plaats van thee bij de yoghurt en de banaan (die sinaasappel bewaar ik nog even). Als ik aan dek sta wordt de “Lowlander” teruggebracht van de hijskade, waar de bakboordsmotor  eruit gehesen is. Jan van de “Jonas” en Rick van de “Chica” zijn vroeg opgestaan om Hans met dit karwei te helpen. Met de pittige Oostenwind die er staat is het manoeuvreren met dat enorme wind vangende gevaarte geen sinecure. Er cirkelen 3 RIB’s om de boot heen om hem op zijn plek te duwen. Ze cirkelen meer dan dat ze duwen.  Het duurt lang maar het komt allemaal goed, alhoewel ze wel beschadigd is aan de bakboordsromp in het hijsbassin omdat de marinero’s en de marinera’s persé wilden dat ie er achteruit in ging met een dwarse wind. Ik ruim een beetje op in de boot. Van Anneke krijg ik nog meer voorraad die anders toch maar weggegooid moet worden. Zij gaan te 12.30 uur op pad met de bus naar Catania, dan in een hotelletje en morgen naar het vliegveld en met Transavia naar Nederland. Een hand en een zoen en daar gaan ze. Wie had gisteren om 17.00 uur kunnen denken dat Ingeborg ze ruimschoots vóór zou zijn? Ik niet! Ik zal tot 17 november op hun boot passen. Hoe het daarna moet weet ik niet. Ik raak aan de praat met de buren, Richard en Philippa uit Nieuw Zeeland. Richard geeft mij het adres van een goeie RVS-werker in Marmaris en hij heeft veel tips over Griekenland en Turkije en nodigt ons, mij dus, als onbestorven weduwnaar, uit een avondje te komen eten bij hen en te praten over de Griekse eilanden voor de kust van Turkije. Heel graag! Maar vandaag even niet. Philippa biedt heel gastvrij voor de lunch ook al soep aan maar dat wijs ik vriendelijk af omdat ik nu veel verse spullen heb die eerst op moeten. Ik hou het graag tegoed! In de boot eet ik verse spullen: jam op van die harde gebakken broodjes en een glas melk, allemaal van Anneke gekregen. Makkelijk en Lekker. Als ik Ingeborg via de Skype wil bellen komt Olga online. De zusters van Ingeborg zijn in Amersfoort druk bezig met de droeve werkzaamheden rond het overlijden van Pa en willen weten of Ingeborg al geland is. Dat is toevallig! Ik bel Ingeborg. Ze is al in Amstelveen; het is ongeveer half één. Alles is goed gegaan (Windjet blijkt geen “Wind”handel te zijn). Zij zal de zusters bellen. Het is inmiddels behoorlijk warm ondanks de forse wind en omdat het alweer een tijd geleden is ga ik maar lezen. Dat hou ik vol tot 15.00 uur en plotseling voel ik me dichtgroeien op de kuipbank. Ik zet het enige fietsje dat we hebben in elkaar, sluit de boot af en fiets met drie uitgelezen boeken naar de bibliotheek en daarna fiets ik de boulevard over langs de kust naar het Oosten “to boldly go where no crew of Wing IV has gone before” namelijk over de grens van Marina di Ragusa heen.

een nieuwe klant voor de Marina?

Het fietsje doet het goed. Ik kom de bemanningen van de “Chica” en de “Jonas” tegen die aan het wandelen zijn; die zijn ver! Buiten de bebouwde kom moet je op de provinciale weg rijden. Dat is geen lolletje. Ze rijden hier bijna net zo krankzinnig als in Nederland. Op het verste punt maak ik wat foto’s die niet zo heel interessant zijn maar toch “een beeld geven”.

heuvellandschap buiten Marina di Ragusa

dit is helemaal niet interessant

vuile viezerikken; wel kleurig

deze heeft een hoog “Bob Ross”-gehalte

Op de terugweg stap ik af op een plek waar je bij de zee kunt komen en daar maak ik ook wat foto’s, sommige niet zo verheffend. Het had er mooi kunnen zijn. Ik maak nog wat omwegen door de buitenwijken en kom uiteindelijk in het centrummetje terecht, kijk of de fietsenmaker al terug is van vakantie, niet dus, en rij door naar de haven waar ik de foto’s op de Oostelijke havendam maak, die ik drie dagen geleden al had moeten maken.

dam

dam

mooie foto, wij (Wing IV) staan er ook op

vlaggen

landingsbaan vanaf de dam

fiets op de dam

Het is bijna 17.00 uur als ik weer in de kuip zit te lezen. Te 18.15 uur ga ik toch proberen een soort van frieten te maken. Mag eigenlijk niet van Ingeborg maar ik neem voorzorgen tegen gespetter. Met de kaasschaaf trek ik dunne plakken van een grote pieper en bak ze twee keer in een ondiepe laag van zonnebloemolie in een diepe braadpan. Het gespetter valt mee hoor Ing! Ik kook er twee eieren bij en met veel mayonaise, pikkelily en een glaasje rode wijn smaakt dit heerlijk (net of je potato chips met mayo zit te eten; niet gezond maar wel lekker, ik fiets het er morgen wel weer vanaf). Experiment geslaagd dus. Morgen was ik af. Tijdens het vet verzwelgen kijk ik naar een DVD: “Lord of the War” met Nico Kooi in de hoofdrol, een twijfelachtige aanklacht tegen de internationale wapenhandel, waarin de VS, Rusland, Engeland, Frankrijk en China de grootste legale boeven zijn; triest en troosteloos, zwarte film. Het is 21.00 uur als ik aan dit relaas begin…..en het is 23.13 uur als ik er inclusief foto’s laden en bewerken en selecteren mee klaar ben. Zullen we naar bed gaan Ing, vraag ik hardop. Half en half verwacht ik dat ze zegt: ik lig er al in! Maar nee, ze is er niet, goddammit. Nou dan blijf ik nog maar even naar het geschreeuw van Patrick Bruel luisteren.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

2 reacties op Dinsdag, 25 oktober 2011

  1. Cees en Aly Gremmen zegt:

    Ja Willem dat valt niet mee om ineens voor jezelf te zorgen, maar zo te lezen sla je er , je prima doorheen, wel aan de pietamientjes blijven denken hoor!!
    Heb je eindelijk even tijd om al die reacties van mij/ons te lezen, voelde me wat achterlopen in de reacties, mede i.v.m. onze laatste vakantie naar Madeira.
    Was ook heel leuk daar, zitten nu in de nazomer hier ( temp. ong. 17 gr.) net zo lekker als in juli en aug.
    Het beste maar weer.

    Like

  2. Bart en lies zegt:

    Allereerst gecondoleerd met je pa /schoonpa, jeetje ja dat gebeurt en als hij al zo ver was dat dit goed is, ja dan is het goed, nu kan je je eigen potje koken, en je eigen rommel opruimen en je eigen wasje doen, en onbestorven wedunaar zijn, ja ja maar het niet gezelig, wij zitten in regenbuien, jammer maar het is nie anders, lekker klusjes doen, maar ik moet eerlijk zeggen, dat verveelt ook wel gauw hoor,
    De kinderen waren hier in de vacantie en die hebben het gelukkig mooi gehad, vorig jaar hadden ze veel regen, en dat is best jammer, maar goed nu was het heerlijk, lekker gezwommen we hadden de warmte pomp 2x4uur per dag aan en het water was 29 gr dus heerlijk
    Buiten temperatuur was 30 a32gr dus ook geweldig, dan kan je lekker zonnen, en dat vind olga heerlijk, en dan heb je echt vacantie, toch,
    Wij gaan 4nov weer terug, dan kan het wel weer, dan wil ik de kleinkinders weer zien,
    En het weer is in deze periode niet zo goed, het kan wel mooi zijn, maar dat moet je treffen,
    In jan gaan we weer een maandje, dan blijft het leuk,
    En de boot moet er ook nog uit, hij is voor mij binnen al winterklaar, dat hebben we voor deze vacantie al gedaan, alleen moeten de kussens nog recht op gezet worden en de vloerbedekking eruit, die moet ik schoon maken maar dat doe ik thuis,
    Bart moet de bok nog in elkaar zetten, maar dat lukt hoor wij gaaner de tweede keer uit,
    Mensen we zien jullie wel weer een keer in edam en anders veel vaar plezier nog, tot ziens,

    Gr bart en lies

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s