Vrijdag, 28 oktober 2011

Porto Turistico di Marina di Ragusa 14

de zooi staat er nog; ik hoopte dat de afwas af was

De kaboutertjes zijn vannacht niet langs geweest. Zelf doen dan maar. Maar pas na half elf want ik kom mijn bed niet uit. Het boek dat ik lees is van John Lescroart, een Amerikaanse schrijver wiens romans zich allemaal afspelen in San Francisco. Het zijn politie-thrillers waar vaak dezelfde namen in terugkeren. Het boek heet “Treasure Hunt” en is goed opgebouwd en zeer leesbaar. De tijd vliegt en het is  zo half elf (je moet als je alleen bent toch grenzen voor jezelf stellen). Zo neem ik me voor vandaag wederom lichaamsbeweging te nemen, dit keer op de fiets. Maar eerst, na het ontbijt dat bijzonder veel gelijkenis vertoont met dat van gisterochtend, mijn project van gisteren bestuderen. De Sikaflex is mooi uitgehard en de klos zit stevig tegen de stuurstand aan. Ik kan de looddoos weghalen.

niet fraai wel doeltreffend

Ik moet de klos nog wel even netjes maken. Dat is zo jammer bij mij: de volgorde klopt niet altijd. Nu heb ik het mezelf moeilijk gemaakt want zo kan de looddoos, die een andere bestemming krijgt, zoals later zal blijken, niet op zijn plek worden terug gezet. De klos steekt namelijk te ver naar voren, er moet een stuk af. O,o,o wat een problemen. Los ik later wel op. Volgende project: kijken hoe de boot aan zijn lijnen trekt. Er staat een beetje wind en de temperatuur loopt op. Ik hoef niets aan de lijnen te verstellen. Er is NIEMAND op de steiger, helemaal niemand! Ook op de boten is geen leven te bekennen. De boten van mijn buren, de “At Last” van Steve en zijn vrouw (ik ben vergeten hoe ze heet) en de “Matelot” van Richard en Philippa zijn afgesloten en hunne fietsen verdwenen. Weet je wat? Ik ga maar even lezen. Heerlijk. Onder de buiskap wordt het gauw te heet en ik ga op de kuiprand in het windje zitten. Kopje koffie er bij. Ah, daar komt een rubberboot langs varen met een Amerikaan erin, schipper van een grote catamaran verderop aan de L(ima)-steiger waar wij wonen. Zwaaien: hello, how are you! Nou moet het niet te druk worden anders kan ik niet lezen. Het valt overigens op dat alle Amerikanen, Nieuw-Zeelanders en Australiërs grote RIB’s aan hun boot hebben hangen met buitenboordmotoren van minstens 10 pk. De Australiër heeft zelfs een RIB met een stuurzitje, een stuurwiel en een bubomo van 20 pk aan zijn hekstellage hangen. Lunch sla ik over; ik proef de banaan nog. Ik pak een glas water en lees verder. Te 12.50 uur is het zover: ik moet fietsen. Rugzak, fototoestel, portemonnee etc. Een eindje naar het Westen moet een vuurtoren staan. Punta Secca heet dat Punt. Dat wordt het doel van vandaag. Ik volg de kustweg, die we met z’n tweeën voor een klein deel reeds afgelopen hebben. Afstappen voor een foto met de vuurtoren in de verte.

de vuurtoren van Punta Secca is net te zien

Ik kom door een dorpje dat Casuzze heet en dat geheel uitgestorven is. Vanaf de hoofdweg (de SP 88) lopen links van mij om de 50 meter of zo doodlopende straatjes naar het strand. Uitgestorven. Totaal niemand. Het zijn allemaal vakantiehuizen denk ik en het seizoen is over. De huizen zien er vervallen, slecht onderhouden uit. Dan kom ik door een dorpje dat Caucana heet. Idem dito met een stippeltje: vervallen, geen hond te zien, griezelig (niet echt). Auto’s zijn er wel, rijdend op de weg, langs me heen. Niet veel overigens. Punta Secca is nog het mooist, vlak bij de vuurtoren bevindt zich iets van een centrummetje dat in de zomer misschien wel aardig is, met mensen op straat en zo. Een man en een vrouw liggen in badkleding op het smalle strand. Ze staan gauw op als er toch wel zeker 5 mensen over de muur naar het uitzicht en naar hen staan te kijken. Ik maak een heleboel foto’s, waarvan hieronder een selectie.

Punta Secca 1

Punta Secca 2

Punta Secca 3

Punta Secca 4

Punta Secca 5

Punta Secca 6

Punta Secca 7

Dit is het hoogtepunt van mijn trip. In de buurt moet ergens een camping zijn. Een beetje halfhartig fiets ik er naartoe. De camping ligt dicht bij het strand. De toegangsweg is mij echter te gammel en ik keer terug naar de provinciale weg. Met een half uur (ondanks tegenwind!) ben ik op de haven en loop ik met de fiets aan de hand langs de jachten die aan de Westelijke havendam liggen afgemeerd. Op één daarvan zie ik plots de davits gemonteerd staan, waar ik gisteren naar heb gekeken in de catalogus van Plastimo/Navimo. Dat zijn precies de davits die op onze boot passen. Niet opzichtig en stevig. Aan het hek en op dek te bevestigen. Ik ben helemaal enthousiast. T.o.d.b. zoek ik de bewuste pagina in de catalogus, haal de printer tevoorschijn en druk het plaatje met de gegevens af. Buiten ga ik nogmaals de maten controleren. Het kan prima. Pas dan zoek ik de prijslijst op internet. Ik pleurt zowat buitenboord van de schrik en dat terwijl ik binnen aan de kaartentafel zit! Toch laat het idee me niet los want met de boot aan dek varen levert soms toch wel problemen op, bijvoorbeeld bij het overstag gaan, wanneer de schoten achter de tieten van het bootje blijven hangen. De doorgang naar het voordek is in het gebruik ook wel wat smal gebleken. Probleem is nog dat de boot al vrij diep ligt vanachteren, maar daar is wat aan te doen. De loodgordels in de looddoos (totaal 19 kilo) haal ik eruit en breng ze in afgesneden plastic flessen naar voren, onder de vloer. Dan had ik ook nog wat losse loodblokken (20 kilo) voor ankerdoeleinden in de kuipbanken liggen. Die liggen nu ook voorin, evenals de meerpennen die we nooit gebruikt hebben. Als ik op de steiger ga kijken zie ik dat het schip nu beter op de waterlijn ligt en vanachter weer wat gewicht kan hebben. Ik mail Ingeborg over dit onderwerp en ben benieuwd wat zij er van vindt. Ik zal Richard vragen of hij denkt dat ze deze davits in Turkije voor minder geld kunnen maken want het is wel erg duur, hoor! Het is intussen alweer donker en ik ga een hapje eten: 3 kouwe kippepoten en 3 plakken Asnasnas. Helemaal niet verkeerd. Dit was het voor vandaag. Nog één dingetje, dat alle lezertjes in Nederland dat goed weten: alle activiteiten die ik van sogges vroeg tot saves laat verricht, verricht ik in korte broek en T-shirt (korte mouwen) en sandalen (zonder sokken). Geen misverstanden dus.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s