Zaterdag, 29 oktober 2011

Porto Turistico Marina di Ragusa 15

Op het bord bij het havenkantoor staat de naam van de haven, zonder “di” tussen Turistico en Marina. Hierbij rechtgezet. Slecht geslapen, werd te 04.00 uur wakker. Tot 06.30 uur liggen lezen en toen viel ik weer in slaap. Te 08.10 uur er uit. Omdat ik nog een stuk brood over had van eergisteren en destijds met vooruitziende blik 2 eieren had gekookt, waarvan er nu nog één over is, eet ik weer een broodje ei met kaas. Er staat flink veel wind, maar de zon schijnt, dat scheelt. Ik heb geen plannen voor vandaag. Ik moet nog een project verzinnen. De computer staat de hele dag aan. Skype staat open, twee e-mail-vensters staan open, de weblog staat open en nog een paar programma’s, kortom ik kan meteen aan de slag als het moet. De accu van de laptop moet wel twee keer per dag worden opgeladen. Van Cees en Aly Gremmen kreeg ik gisteren op 5 berichten een reactie en vandaag weer 4! Goed zo, jongens! Laat maar komen, dat soort dingen steekt mij een riem door het hart! Ik trek eens aan het koord waarmee de rubberboot vastligt. Oei, wat een water staat er in! Dat is een rugpijn-project, maar niet nu. Ik ga in de kuip in mijn boek zitten lezen met een print bij de hand van de bladzij waarop de door mij beoogde davits staan afgebeeld met hun specificaties. Zodra ik Richard zie spring ik van de boot, laat de print zien en vraag hem of hij denkt dat ze in Marmaris, waar hij zijn R.V.S.-“steiger” op het achterschip heeft laten maken, die dingen goedkoper kunnen fabriceren. Richard denkt van wel. De vraag is nog steeds of ik wel zo lang wil wachten want we zijn nog lang niet in Turkije. Hij zegt dat ze daar bij Kadioglu uitstekend de Engelse taal beheersen en dat ik een mailtje moet sturen met het verzoek een prijsopgave te doen en of ie ‘m op wil sturen naar Marina di Ragusa. Dat ik daar zelf niet op kom! Ik bedank hem voor zijn idee en ga meteen aan de slag. De e-mail is gauw geschreven en ik doe de print in de bijlage, alsmede een foto van de plek waar die dingen moeten komen en een algeheel beeld van onze boot.

daar ergens moeten ze opgeschroefd worden

onze boot, zodat meneer Kadioglu een algeheel beeld heeft

zo ongeveer precies moeten ze er uit komen te zien (die linkse)

Het is 14.00 uur als ik de mail verzend. Nu maar afwachten. Dat was een project. Te 14.30 uur denk ik: wat ruik ik toch? Dat is het sein om mij naar de douchehokken te begeven. Onderweg lever ik een uitgelezen boek af (Douglas Reeman) in de bibliotheek. Een heerlijke wandeling, warm en winderig. De douche hard en heet. Na het douchen spuit ik het vuil in de douchebak en van de muren het putje in en kleed me aan (korte broek en T-shirt). Verfrist kijk ik op de Oostelijke havendam uit over zee. Er staan flinke rollers op het strand en weer geen fototoestel bij me, hè? Als het morgen weer hard waait ga ik terug om er één te nemen en dan plaats ik hem alsnog. Te 16.30 uur t.o.d.b. Skypen met Ingeborg over de davits en zo. Zij vindt het te duur. Ik ook. Ik mag geen beslissing nemen zonder haar erin te kennen. OK Ing, ik zal de offerte van Kadioglu naar je toe mailen. Zij gaat de spaken bestellen en als proef stuurt ze er twee op. Als ze passen kunnen we later altijd meer verschepen. Het afscheid nemen van Pa door belangstellenden is gisteren goed verlopen, d.w.z.: een goed gevoel hierover. Te 17.00 uur heb ik al honger. Ik zet vast alles klaar: de aardappelen die eergisteren overbleven en die ik vandaag ga bakken, de laatste kaasplakken voor de soufflé’s, de eieren voor de kluts om de plakken doorheen te halen, de door Ingeborg platgestampte Biscottes bij wijze van paneermeel, de braadpan met zonnebloemolie voor de soufflé’s, de koekepan met olijfolie voor de te bakken aardappelschijfjes, de mayonaise voor op tafel en de electrische waterkoker waarin ik twee eieren ga koken voor de toekomst. Tot 18.00 uur computeren; geen idee meer wat ik heb zitten doen. In een kwartier heb ik het eten klaar. Een tamelijk vette hap maar wel lekker. Morgen “ga ik weer voor gezond” (een kippepoot en twee, de laatste, ananas-schijven). Na den eten kijk ik naar een DVD, “Elektra” genaamd. Ongelooflijke onzin maar de hoofdrolspeelster is heel mooi (Jennifer Garner) en dan knijp ik wel een oogje toe, nee, niet eigenlijk. Na de aftiteling wil ik gaan tiepen en zo. Daar gaat de Skype! Broer Kees en zijn vrouw Joke! Heel gezellig om zo wat aanspraak te hebben want zo heel veel heb ik vandaag nou ook weer niet gel…zegd. Na een minuutje of tien moet Kees weer aan het werk (hij zit parttime als vrijwilliger in de “zorg”) en ik ook (ik ben amateur woordkakker: dit stukje telt inmiddels meer dan 800 woorden en het gaat weer nergens over en er komt geen (normaal) mens in voor, behalve Cees en Aly, Richard, Ingeborg (ja, ik kijk wel uit) en Kees en Joke dan. De eindstand van de teller is 886.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

3 reacties op Zaterdag, 29 oktober 2011

  1. Hoi Willem,
    Je neemt toch wel de 80kg davits hé? 40kg is gewoon te weinig, voor dinghy+motor in een heftig zeetje. Succes met de kippen.
    GR. Cees

    Like

  2. Cees en Aly Gremmen zegt:

    Hoi Willem, je boot ligt er patent bij kan je vast een voorbeeld aan nemen, ha, ha.
    Wordt weer een heel project met die davits, ja je moet wat als je je bijbootje niet meer op dek wilt hebben.
    Is die meneer Kadioglu een Turk ( uit Marmaris ) of een Griek?
    Succes maar weer.

    Like

  3. linda zegt:

    haha, gaat goed he pap? Je houdt de weblog goed bij elke dag! Leuk hoor, ik check nu dagelijks. Morgen ff bellen/sgijpen. Doei

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s