Zondag, 6 november 2011

Porto Turistico Marina di Ragusa 23

Ik hoor niets. Geen regen. Geen gierende wind. Geen geruk aan de landvasten. Ik zie licht dat door het luik op mijn kop valt! De zon, light of my life, schijnt! “God zij gegloofd en zijn kop zij gekloofd”! Dit slaat nergens op maar het bekt lekker en het is zondag. Wederom moet ik mijn nest uitkomen als onbestorven weduwnaar. Dat gaat toch wel vervelen hoor. Als het zover is heb ik al een kilometer gelezen in dat eindeloze digitale boek van Ken Follet (“VoeVoeEe”). Ik smul d’r wel van maar na verloop van tijd raak ik uitgeput van het tillen van dat iPad ding. Je kunt ‘m niet stevig met je vingers vasthouden want binnen de kortste keren slaat ie tientallen pagina’s om als je over de randen heen op het “touch screen” komt. Aan de andere kant is het ook wel weer makkelijk dat je het ding op zijn kant op de matras naast je snufferd kunt neerzetten en dan lezen zonder ‘m aan te raken (“lezen zonder handen”). Zie je het voor je? Ik klim tussen de klamme lappen uit en ga met tegenzin beginnen aan het klaarmaken van het ontbijt. Douchen doe ik niet; dat is een achterhaald concept. Bovendien word ik in tegenstelling tot andere mensen helemaal niet vies. De biscottes van Anneke zijn nog lang niet op. Ik neem er vanoggend weer drie met pindakaas, een kop thee en een hele sinaasappel. Dat is wel één van de voordelen dat Ingeborg er niet is: ik krijg nu van mezelf elke oggend een hele sinaasappel in plaats van een halve. Ik installeer mij in de kuip in het weldadige zonnetje met een goedgevuld bord voor m’n snufferd. De buren hebben het alweer druk met lullen met andere buren. Het is hier een gezellige boel. Na het ontbijt houd ik mij onledig met de computer. Cees en Marijke van de “Le Clapotis” (zo heet hun boot) hebben mij gewezen op de mogelijkheid op het vliegen met Easyjet. Die landen op Schiphol. Op internet kijk ik naar de vlucht die zij nemen, op dezelfde datum als ik: 17 november. Als ik die zou nemen zou ik 119 uro kwijt zijn. Het is een vlucht met een tussenstop in Milaan. Alles bij elkaar inderdaad niet duurder dan mijn vlucht met Ryanair via Malta, maar dan wel op één dag. Moet ik onthouden: volgende keer ook naar Easyjet kijken. Tevens check ik online in voor mijn vlucht op 17 november. De printer staat nu permanent op de langsbank in de kajuit voor dit soort doeleinden (je weet maar nooit wanneer je plotseling een boarding-pass moet afdrukken!). Ik ben zo druk bezig dat ik nauwelijks in de gaten heb dat het 11.00 uur is. Cees van de “Le Clapotis heeft me gisteravond uitgenodigd om koffie te komen drinken morgenochtend bij hen op de boot. Dit schijnt een zondagse traditie te zijn, bij gebrek aan een kerk. Ik ben op tijd voor het eerste kopje koffie. Jan en José, Cobi en Rick en Hans en Ina zijn er ook. Gezellig hoor. Cobi heeft een chocoladetaart gebakken die ter plekke in stukken wordt gesneden en met slagroom bespoten. Gastvrouw Marijke verzorgt de koffie. Het fraaie weer van vandaag staat toe dat we lekker in de kuip kunnen zitten. Hun boot ligt daardoor wel iets door de waterlijn heen van achteren. Na de koffie gaat ieder zijns weegs. Als ik op mijn boot wil stappen wijst Philippa mij op het feit dat te 14.00 uur de “Pot Luck” op de “landingsbaan” gaat beginnen! OK. Ik was al van plan daar ook aan deel te nemen, maar ik was het inmiddels glad vergeten! Het is nu 13.00 uur  en ik heb nog tijd om kaasblokken te snijden en een anderhalve liter fles te vullen met Siciliaanse Rooie wijn. Het is namelijk de bedoeling van zo’n “Pot Luck” dat je iets te eten en te drinken meeneemt (Amerikaanse fuif noemden we dat vroeger!). Intussen bel ik Ingeborg via de Skype. Zij zit nu in ons huis en heeft wat problemen op te lossen die onze Roemeense huurders hebben veroorzaakt, de viezerikken. Maar ja, dat weet je als je je huis gaat verhuren! Zij vraagt mij ook om Zwager Willem even op de Skype toe te laten. Zo gezegd, zo gedaan. Vervolgens ben ik 43,23 minuten in gesprek met hem. Heel gezellig, zo voor het eerst! Die telefoonkosten hebben we ook weer verdiend. Maar dan moet ik toch hoognodig de kaasblokken snijden. Als dat gebeurd is neem ik de zooi mee naar de landingsbaan waar reeds een aantal Amerikanen, Nieuw Zeelanders en zo, spullen hebben neergezet op een geïmproviseerde tafel. Ik stel me voor aan iedereen maar dat kan je niet consequent vol houden als er meer mensen toestromen. Het wordt behoorlijk druk en gezellig. Geheel tegen mijn natuur in maak ik kennis met heel veel mensen, wier namen ik alweer vergeten ben en lul ik met iedereen die maar even naar me wil luisteren. Geinig hoor.

Pot Luck op de landingsbaan (foto: Philippa Buchanan)

een heel aardige Duitse mevrouw, Richard en ik (foto: Philippa Buchanan)

Ik vind het echt leuk. Er is een overvloed aan hapjes en drankjes en het weer blijft meewerken. Komende donderdag ga ik bij Hollandse Christien en haar Engelse man/vriend/partner op hun boot uit eten. Wie had dat gedacht! Moe maar gevuld en voldaan ga ik naar huis. Ik lees nog wat in Ken Follet en daarna schrijf ik deze shit. 

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Een reactie op Zondag, 6 november 2011

  1. Bart en lies zegt:

    Go willem wat heb je het druk met niks doen, ha ha lekker lullen en gezellig een glaasje met elkaar, toch leuk, zo zonder je wederhelft, als ik het goed begrijp ga je weer naar nederland, en komt ingborg niet meer naar de boot?? Dat heb je mooi geregeld, nee hoor , en blijf je lang hier, en kan je dan ook nog in je huis?? Dat zal wel fijn zijn, het is hier lekker weer, al hoewel het hier nu wel wat kouder wordt, en in spanje was het helemaal rot weer veel regen, nou we zitten weer hier dus, laat maar vallen die regen, prima voor de tuin die heeft de hele zomer geen regen water gehad, we moesten aldoor bij sproeien, kost veel water, goed jou bootje blijft dus weer een poos alleen achter, moet kunnen, en hier kan je gelijk sinterklaas vieren, of doe je daar niet aan, ja wij wel , we zijn alweer aan het cadootjes kopen voor de kleintjes, bij olga is alleen nog noa die gelooft, en bij frido de tweeling dus wel weer gezellig,
    Nou ik heb weer lekker slap geneelt, moet kunnen,

    En gr vr jullie beiden, van bart en lies

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s