Woensdag, 9 november 2011

Porto Turistico Marina de Ragusa 26

Ik sta te 08.45 uur op en heb er geen idee van dat ik het zo ontzettend druk ga krijgen vandaag! Ik ben niet op dreef. Het ontbijt gaat wat schutterig. Op een banaan zit een soort wollige cocon met een beest erin. Die gaat in zijn geheel de vernietiger in. Ik krijg meteen een aanval van schoonmaakwoede en maak onder het fornuis schoon (alle plastic en papieren zakken weg) en dweil de vloer. Ik moet er niet aan denken kakkerlakjes in huis te krijgen, één is genoeg. Ik hoor op “Het Net” dat Dave van de “Freebird” vandaag naar huis (Amerika) gaat; zijn zelfgebouwde catamaran waar ie 16 jaar mee heeft gevaren is verkocht. Hij heeft 600 kilo rotzooi van zijn boot afgehaald, dat staat klaar in een lege ruimte naast de bibliotheek (het washok dus). Om 10.00 uur gaat hij van de boot af en hij neemt via de marifoon afscheid van iedereen en biedt op de valreep een modem te koop aan van TIM, waar 5 computers draadloos aan kunnen hangen en hij zegt dat er een tegoed voor een jaar op zit! Dat zal wel niet maar toch is het een mooie kans: kan Ingeborg ook simultaan op internet! (Spelletjes, Ing!) De prijs is 100 uro. Ik loop meteen naar buiten de steiger op, hij ligt een paar “boxen” verder, maar ik ben te laat: buurman Richard heeft hem al. Ik sta even te praten met Dave en daar komt Richard weer aan. Hij mocht ‘m niet kopen van Philippa, denk ik, ze hebben genoeg internet troep. Ik heb nog maar 84 uro in de portemonnee, maar Dave trapt er niet in. Hij wil 100 uro hebben. Shit, moet ik geld halen! Ik race naar de andere kant van de haven. Het is bloedheet, ik zweet me een ongeluk. Naast de opslagplaats van Dave zijn spullen is de ATM. Ik stap het hok binnen en steek m’n kaart erin. Het ding is dood, zit geen leven meer in. Ik krijg gelukkig wel mijn kaart terug en loop naar het havenkantoortje. Het meisje met het gladde gezicht (ik weet niet hoe ik het anders moet noemen; het is gewoon eng, maar ze is wel aardig hoor!) zegt dat hierboven op straatniveau nog een “bancomat” moet zijn. Ik heb al gauw door dat ze bedoelt op het plein in het dorp. Djiesus! Ik moet rennen om Dave straks nog op tijd te treffen én op tijd op Italiaanse les te zijn! Uit de automaat van de Banco di Sicilia haal ik 200 uro en ren weer terug naar de haven (mijn tieten en m’n buik schudden tijdens het hardlopen onrustbarend op en neer; ik moet nodig aan de lijn). Ik kom al diverse mensen tegen die op weg zijn naar de Italiaanse les. Op de Freebird is Dave nog gauw even bezig “mijn” tegoed op te maken. Hij heeft nog wat te internetten. Ik geef hem de 100 euro en vraag of ie het ding in mijn kuip wil gooien als ie klaar is. Dat wil ie. Ik wens hem en zijn vrouw geluk in hun verdere leven en ik ren door naar de boot, haal papier en pen en fototoestel, alles in de rugzak en ren weer terug over de landingsbaan naar de kade en wandel op met Chuck en een mevrouw, wier naam ik vergeten ben. Net op tijd, 10.00 uur, komen we in het leslokaal van de havenbar. Ik zit te zweten als een otter. Aardig wat lui zitten hier bij elkaar en het is gezellig. Paul en Gabi geven vandaag les.

Paul en Gabi geven les

Zij hebben iets voorbereid van het internet af. Het is de bedoeling dat telkens iemand anders iets voorbereidt en een soort van structuur in de les aanbrengt. Zelfwerkzaamheid is echter het belangrijkste. Je moet op je boot achter de computer Italiaanse cursussen opzoeken, woorden bedenken en vertalen etc. Vandaag is eigenlijk een beetje een verkenning van de mogelijkheden. Iedereen moet deelnemen aan het om beurten vragen stellen en beantwoorden aan je buurvrouw of -man.

ik zit aan tafel met Christien, Cobi en Christine (vlnr)

Ik zit nog steeds te zweten als een otter. Het is warm. Te 10.30 uur ongeveer is het afgelopen en ik loop naar het havenkantoor om te vragen of er post voor me is. Dat is er! Een pakje van 14 kilo en anderhalve meter lang. De davits zijn gearriveerd, met een kartonnen doos waarin accessoires. Ik hijs het pakket op mijn nek en loop door naar de boot. Ik begin meteen de kuip te ontruimen. buitenboordmotor aan de kant, wintertent er weer af, andere troep uit de weg ruimen en gereedschap opzoeken en klaarleggen. Ik moet de voeten waarin de davits komen te staan in het teakhout “ingraven” omdat het schuin afloopt. Een heel werk om een beetje nette gaten te graven met de beitels. Uiteindelijk lukt het en kan ik de stalen stokken vastsnoeren aan de hekstoel en het bootje ophijsen. Het is dan donker. Het werkt allemaal.

oohh, wat hangt ie lekker daar!

Intussen heb ik het modem van Dave geprobeerd: Lauw Loene! Gaat lekker. De vriend van Christien zal me helpen bij het opstarten maar hij moet eerst bij Pippi aan de slag. Als hij daar klaar is spreken we af dat hij morgen terug komt. Ik ga zelf een beetje door met klooien en verdomd, als ik de laptop op het brugdek buiten zet, krijg ik opeens wel verbinding met dat ding van Dave! Ik neem de boel mee naar binnen en daar blijft ie het gewoon doen. Raar. Ik maak eten: opgewarmde nassi (ik heb nog zat voor drie dagen) en ondertussen komt de vriend van Christien (ik ben zijn naam ook vergeten) aan de boot kloppen. Hij wil me toch nu wel even helpen. Hij denkt dat het probleem zit in het feit dat ik in de tabakswinkel telefoontegoed heb gekregen voor mijn eigen dongel en geen internet en dan gaat het hard. Hij neemt hem mee om hem op zijn eigen computer te proberen want met een Apple kan ie niet zo goed uit de voeten. Ondertussen heb ik met de nieuwe modem weer geen verbinding meer en moet ik het ritueel van binnen naar buiten en terug herhalen. Dan doet ie het weer! Raar. Eindelijk eet ik de opgewarmde, inmiddels iets afgekoelde nassi op. Zo lekker. Dan pas kan ik eindelijk uithijgen achter de computer met de bonkende muziek van Nick en Simon om mijn hoofd: “je bent en je was het mooiste meisje uit m’n klas”.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

2 reacties op Woensdag, 9 november 2011

  1. Christine zegt:

    Haha, ik hoor het je zelf zeggen als ik je verhalen lees. Erg leuk!
    Ennuh, hij heet Vic 🙂

    Christine

    Like

  2. Ha Willem,

    Het is afzien hoor op de boot.
    Ik heb even een andere vraag.
    Op zaterdag de 26e november 2011 gaan we met Philip en Marion naar Anneke en René( Mi Dushi) in Zierikzee.
    Hebben jullie die dag ook zin om naar hun toe te komen.
    Dat zou erg gezellig zijn.
    Overleg maar met Ingeborg en mail me zo snel mogelijk dan kunne we de datum vastzetten.
    Je ziet je bent nog niet van ons af. Zie je ons in Sicilië en nu misschien ook in Nederland.

    groetjes van Anneke (Beau)

    .

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s