Donderdag, 10 november 2011

Porto Turistico Marina di Ragusa 27

Mijn rechteroor suist en tintelt als een gek (nou weet ik eigenlijk niet of een gek harder tintelt dan een normaal persoon; maar dit terzijde). Dat krijg je als je tijdens het tiepen een mug om je kopt hebt zoemen en ‘m probeert dood te slaan. Het beestje leeft en ik “suffer nog steeds de consequences”. Ben net terug van een gezellig avondje bij Christine en Vic op de “Isabelle” op steiger D. Weggegaan voordat ik door de wijn van de loopplank lazer. Op het hoogtepunt heb ik me teruggetrokken, als het ware. Heerlijk gegeten: Hollandse aardappelpuree met gehakt er doorheen (Christine is Nederlandse) en een boel knoflook en andere dingen (ik vergeet meteen welke dingen, maar dat kan ik altijd nog vragen) in de oven klaargemaakt. Ze waren ook niet krenterig met de wijn en andere hapjes. Het was heel gezellig. Even later kwamen Martin en Mike die ook alleen op hun boot zitten de feestvreugde verhogen. Ze hebben allebei eenzelfde catamaran, een “Broadblue 385” en liggen achter mij aan de I-steiger.

links de “Footloose” van Mike en rechts de boot van Martin

Maar laat ik niet vooruitlopen op de dingen. De dag begint; dat zal niemand verbazen. Ik besluit nu eens meteen te gaan douchen. Misschien is op dit tijdstip de verste douche ook nog wel warm. Een ferme tippel door het frisse weer (bewolkt en geen zon) om de haven heen doet mij geraken aan het douche-gebouw. Er brandt geen licht maar de vloer is nat en de lucht voelt vochtig aan. Ik kies nu een ander douche-hok want het hok waar ik meestal in sta is nat en vies. Als ik nakend erin sta en de douche opendoe komt van alle kanten koud water over me heen, behalve uit de douchekop. Grrrrrrdmm. Ik sla de kraan dicht en sprint meteen naar het aangrenzende hok (zie je het voor je?). Die douchekop is nog wel goed en ik sta rillend van genoegen onder de hete straal en smeer me in met douche-gel. Wat een ontberingen op de vroege oggend! Vandaag stamp ik mijn onderbroek niet schoon maar gooi ‘m gewoon weg omdat er een gat in zit van 5 centimeter. Dat scheelt werk. Ik heb het gevoel dat ik moet opschieten want vandaag ga ik met Jan en José mee in hun gehuurde auto naar Ragusa stad en ik weet niet meer hoe laat we afgesproken hebben. Dat is mede de reden dat ik zo vroeg onder de douche sta. Als ik over de landingsbaan terugloop naar de boot zie ik op de “Jonas”, de boot van Jan en José, nog geen leven. T.a.b. ga ik ontbijten (drie Anneke-crackers met pindakaas en twee met kaas, een kop thee en de laatste banaan). Daarna rommel ik wat met de dinges van de dinges en dan ga ik koffie zetten. Lekker hoor, koffie, drie koekjes en een papieren boek van Clive Cussler, geleend van Cobi. Ik knoei ook wat met de computer. Het modem-ding van Dave gaat niet echt soepel. Duurt lang, maar er komt verbinding. Ik besluit mijn eigen TIM-dongel mee te nemen naar Ragusa om die te laten opwaarderen. Kwart over tien loop ik nog een keer langs bij de “Jonas”. We spreken af te 10.45 uur te vertrekken. In dat half uur doe ik de afwas van twee dagen, hang de buitenboordmotor op zijn motorsteun aan het hek, zet koffie, pak mijn spullen in de rugzak (fototoestel, portemonnee, condooms), sluit de kajuit af, gooi mijn koffie overboord en zet koers richting Jonas. Op dit punt van het verslag aangekomen ga ik scheel zien en moet ik stoppen anders is er helemaal geen touw meer aan vast te knopen. Morgenochtend ga ik tussen “de was” door verder. Volgende dag: Ben er weer bovenop, ga weer schrijven: Gerard, een vriend van Jan en José die hier op vakantie is gaat ook mee. In de Fiat Punto gaat het Ragusa-waarts. Voor het eerst dat ik de binnenlanden van Sicilië intrek. Het landschap wordt in de buurt van Ragusa heuvelachtiger en wordt doorsneden door oneindig veel en lange stenen muren die de stukken land omzomen. Het duurt niet lang of we rijden door een industrieel gebied dat weinig fraais laat zien. Er is daar wel een heel groot modern overdekt winkelcentrum. De stad Ragusa is niet zo bijzonder, heel groot en druk. We moeten in Ragusa Ibla zijn, de benedenstad. Langs een vrij steil naar beneden lopende weg bereiken we aan het begin van Ibla een parkeerplaats waar we de auto graties kunnen achterlaten om te gaan wandelen in het barokke plaatsje. De meeste gebouwen dateren namelijk uit de tijd van de Barok, 18e eeuw. Het duurt niet lang of het begint te regenen en het ging net zo lekker! We schuilen onder een afdak op een terras waar we een kopje koffie drinken. José loopt naar de auto terug om jassen en een paraplu te halen. Zij trekken de jassen aan en ik mag de paraplu want ik heb natuurlijk weer eens nergens aan gedacht en ik kan moeilijk een condoom over mijn kop trekken. Het weer wordt aanmerkelijk frisser. De buien blijven de rest van ons bezoek aan Ibla overtrekken. Er zit een behoorlijke bij die zorgt voor watervallen van trappen en stroomversnellingen in de straten.

schuilen voor de zondvloed

Het beekje in het dal zwelt meteen aan tot een kolkende rivier. Toch zien we kans een groot deel van de oude stad te bekijken en foto’s te maken. Af en toe een kerk in maar daar vind ik niks aan want een kerk moet minstens 500 jaar oud zijn om interessant te wezen.

Ragusa Ibla is beslist de moeite waard, maar niet in de regen alhoewel het hier nog droog was

binnenkant van een kerk, barok, niks an, zooitje nep

Sjors en de draak. Dit is wel ouder dan 250 jaar denk ik.

Na een paar uurtjes keren we terug naar de auto en gaan richting Marina di Ragusa. We maken een stop bij het overdekte winkelcentrum om te kijken of er een TIM is en om een hapje te eten.

hapje eten; vlnr: Gerard, Jan en José

Na het hapje patatje mét zure Italiaanse mayo en pizza-punten wandelen we door het winkelcentrum op zoek naar een TIM (ik). Geen TIM. Wel een grote soortement Media-markt winkel waar een balie is waar je voor Vodafone en TIM kunt optoppen. Giuseppe helpt me. Hij spreekt goed Engels. Na wat complicaties en bellen met TIM krijg ik 40 uur internet gedurende een maand voor totaal 19 euro. Arrivederci e grazie Giuseppe! Aan de kust blijkt het niet te hebben geregend; daar schijnt de zon en is het warm. In een wip zijn we t.o.d.h. (=terug op de haven) waar Jan mij af zet. Zij gaan Gerard naar het hotel brengen en boodschappen doen. Het is ongeveer 15.15. uur. Op de steiger bij mijn boot staat Rick met Peter (van de “Southern Cross”) en nog een zeilert (naam vergeten). Zij hebben net mijn zeil aangenomen van de zeilmaker en in de kuip gegooid. Rick is niet tevreden met de prestaties van de zeilmaker (kleurverschil bij zijn reparatie) en als ik mijn zeil bekijk: ik ook niet. Ze hebben aan beide kanten een klein stukje rechthoekig zeil met een enkel stiksel genaaid zonder het doek ook nog eens vast te plakken. Ziet er wat scharrig uit, maar ik moet het er mee doen. Volgende keer nemen we een andere zeilmaker. Het kost 30 euro; moving on. De rest van de middag besteed ik aan het opruimen van de kuip, het terugplaatsen van de laadboom naast de stuurboord davit, en het wederom opzetten van de kuiptent. Net op tijd want het begint hier nu ook te regenen maar het zet gelukkig niet door. En ik lees natuurlijk een stukje in Clive Cussler. Het internetten met de opgetopte dongel loopt gesmeerd en ik zet het stukje van gisteren op de weblog. Ik krijg een mailtje van Viviana dat er een envelop en een pakje voor me is. Dat haal ik op. Het zijn 10 rvs spaken voor de fietsjes en twee oliefilters voor de motor. Goed zo Ing! Voor ik er erg in heb is het half zeven en moet ik me “omkleden” voor het diner bij Christine en Vic op de “Isabelle”. In het stikdonker  loop ik de E-steiger op en val daar iedereen lastig met te vragen naar de “Isabelle”. Als er twee mensen met me mee zoeken herinner ik me opeens dat het de D-steiger was. Als ik nu maar op tijd ben! Gelukkig ben je hiero altijd op tijd. Christine en Vic heten mij hartelijk welkom op hun boot, een Dufour 385. Het geurt heerlijk in de kajuit en de hapjes en glaasjes wijn staan al klaar. Christine heeft een heel oude hond, een witte, lijkt wel wat op Zwabber van Joop en Meta, en een grote kat. Vriendelijke beesten. Aaibaar. Christine zwerft alweer een tijdje met Vic over de Middellandse Zee. Volgend jaar denken ze naar Croatië te gaan. Martin komt iets later maar op tijd voor het maal. Mike had op zijn eigen boot nog wat op te maken dus komt na het eten.

vlnr: Christine, Martin, ikke, Vic en Mike (foto: Mike met de zelfontspanner)

De gesprekken vlotten erg goed, besprenkeld met rode wijn. Ik kan natuurlijk niet te vertrouwelijk worden met betrekking tot hetgeen is besproken. Ik besluit mijzelve schaars te maken voordat ik onbekwaam word. Het is trouwens reeds 22.40 uur en ik moet mijn stukje nog schrijven! Het was een fijne, drukke, zeer snel omgevlogen dag.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s