24 juni 2012

Lefkas – Vathi (op het eiland Meganissi)

 dag datum Wind Weer
Zondag 24 juni 2012 Geen wind Zon
vertrek aankomst logstand motoruren
11.00 uur 15.00 uur 5675,2 (9,2 mijl) 3887,05

We hebben Elles beloofd 12 flessen drinkwater te kopen in de super. Dat lukte gisteren niet meer dus op weg naar het palaver een omweggetje in de bijboot. Vergeefs, de super is dicht. Het is zondag. Straks weer proberen, voor we wegvaren. Het palaver, die van “Sunny Sailing” spreken liever van briefing, wordt te 09.30 uur gehouden op het terras van restaurant  “Remezzo” (of zo) waar we gisteren koffie dronken. De flottieljeleiders van deze week zijn Nicole en Mello (als ik het verkeerd spel moet je maar even reageren, Mello!). Zij zijn een stel en varen op de “Sunny Too”. Zij zullen steeds als laatste vertrekken en als eerste in een haven aankomen en de anderen assisteren bij het aanleggen. Met verve en ik mag wel zeggen op charmante (vooral Nicole) wijze presenteren zij aan de hand van de zeekaart en de pilot van dit gebied het vaarplan (onder voorbehoud) voor deze week: vandaag naar Vathi op Meganissi (“Klein Vathi”), maandag Fiskardo op Keffalonia, dinsdag Eufimia meer naar het zuiden op hetzelfde eiland, woensdag Vathi op Ithaca (“Groot Vathi”), donderdag naar de Atheni Baai op Meganissi en vrijdag weer terug naar Lefkas. De procedures voor het aan- en ontmeren worden doorgenomen en een aantal grondregels waar iedereen geacht wordt zich (min of meer) aan te houden.

Nicole draagt ook een charmant hoedje

Het flottielje bestaat uit zeven schepen waarvan de namen allemaal beginnen met “Sunny”. Goed gevonden. De “clubkleur” is ook zonnig: een fel oranje, waarin ook de bimini’s zijn uitgevoerd. Onze boot wordt omgedoopt in “Sunny Wing”, geinig. Voorts mag iedereen zijn eigen gang gaan, als we maar saves in dezelfde haven bij elkaar liggen. We knopen alles goed in de oren. Coos maakt deze eerste keer de notulen. Mans mag (moet) de volgende keer. Na afloop van het palaver nog even gauw een bakkie koffie op de boot van Mansagathacooselles. Vervolgens halen wij op een holletje 12 flessen water voor Elles, want die drinkt 3 liter per dag. Ik drink ook 3 liter per dag. De supermarkt is nu open. Hop terug naar de boot om het anker op te halen. Coosmansellesagetha komen intussen de bocht omzetten en cirkelen om ons heen. Mans en Coos zijn namelijk supersnel bij het losgooien. Het is alweer lekker warm en ik zweet me de kolere bij het optakelen van het zware stuk ijzer. Als ie op de plecht ligt (zo heet dat) varen we het Lefkas kanaal in.

ankerop (foto: Agetha)

kijk, wij gaan door de uitgang van het kanaal de baai in (foto: Agetha)

Meteen na de uitgang van het kanaal draaien we in de wind en hijsen het zeil. CMEA doen dat ook. Met zo’n rolzeil gaat dat lekker snel. Ik weet eigenlijk niet waarom we hijsen want we gaan niet harder dan 0,8 tot 1,2 knopen over de grond of zo. Voor Coos en Elles is dit een mooie gelegenheid om meteen het blauwe water in te duiken. Voor deze waterratten is het geen enkel punt om ons in te halen.

daar heb je Coos

Dag Coos! Denk om je tanden!

Elles komt ook even langs

Mans en Agetha mogen straks zwemmen, midden op zee

lekker genieten tegen de Griekse backdrop (=achtergrond)

Op een gegeven moment liggen we nog zomaar wat te draaien zonder dat je er wat aan kunt doen. Dat is voor mij aanleiding de motor te starten en richting Skorpios te sturen, het eiland van Onassis waarvan ik meende te weten dat het was verkocht aan Sjors Armani. Naar wat ik later hoorde bleek die deal niet te zijn doorgegaan. De “Sunny One” houdt een meer oostelijke koers aan en door de verrekijker kunnen we “uno moment dado” zien dat ze stil liggen en vrolijk midden op zee weer aan het zwemmen zijn. Gekkenhuis. Wij tuffen door en het is 15.00 uur als wij in de baai van “Klein Vathi” de “Sunny Wing” aanleggen aan de steiger van een Taverna, waarvan ik de naam effe kwijt ben. We liggen tussen twee zure Engelsen, die ons liever zien gaan dan komen. Dan hebben ze pech, want er komen er nog een stuk of wat. We kunnen hier een mooringlijn oppakken zodat het achteranker aan de railing kan blijven hangen. Het kost niets maar men rekent wel een beetje op je aanwezigheid in het restaurant saves. Nou, dat kan hoor. De prijzen op de eilanden zijn lager dan in de grotere steden. Tistedoen. Als je water en elektries wil hebben kost dat 8 euro. Wij besluiten dat we vandaag van beide genoeg hebben. Ik zie een speedobrilletje op de bodem liggen. We gaan zwemmen en duiken het ding op. Lekker snorkelen maar ik krijg het al gauw koud. Ik snap er niks van; thuis in het zwembad kan ik moeiteloos een uur in water van 22 graden rondhangen. T.a.b. (=terug aan boord) gaan we Ma bellen, want het is weer zondag. In Nederland is het erg slecht weer. Ja, Ma, het is niet leuk voor je, maar voor ons ook niet hoor, want hier is de zuurstof in de lucht weer een stuk minder; zo is er overal wel wat. Gelukkig gaat alles goed en zijn er geen nare dingen. Dan komen de boten van “Sunny Sailing” binnen, met als laatste de “Sunny One”, die het volle pond uit hun weekje watersportvakantie halen. Zodra ze liggen duiken ze allemaal te water. Uren maken. Van de weeromstuit duik ik er ook weer in. Ik maak hoekduiken naar de betonblokken en kettingen waar de boten aan vastliggen. Met een loodgordeltje van 3 kg en zwemvinnen aan lukt dat, ook al liggen ze op zo’n 10 meter diepte. Hier zie je tenminste waar je naartoe duikt en dan durf ik wel. Met Mans snorkel ik helemaal de hoek om tot aan het haventje van Vathi. We zien zoveel onderdelen op de bodem liggen dat je daar een hele auto van zou kunnen maken. De terugweg leggen we snelzwemmend af. Goeie training. Zou ik vaker moeten doen. Helaas heb ik een trainer nodig die tegen me zegt dat ik het moet doen. Na het zwemmen drinken we een (jawel een nieuwe!) zogenaamd “vastmakertje”, een slokje van één of ander goudgeel goedje, telkens als een boot aanlegt. Ik meen dat het Coos of Mans was, of omgekeerd, die deze nieuwe aanwinst voor ons vocabulaire introduceerde. We lachen wat af; Coos is vandaag goed op dreef. Saves gaan we met de hele bubs uit eten in de Taverna van “what’s his name” (ik kan er bij God niet opkomen en een bonnetje krijgen we niet, dus ik kan het niet nakijken). Het eten is lekker en niet duur.

Eten uitzoeken is een ernstige zaak; Nicole is in het wit vanavond met Oranje accenten

ze maken er wat van, hier in Griekenland

We kletsen ook al een beetje met andere flottielje-deelnemers. Het is een gezellige avond. Na afloop gaat Coos alvast naar bed en Mansellesagetha nemen met ons nog een laatste afzakkertje op onze boot. Heel gezellig. Dan toch maar naar bed, het is benauwd. Vandaag niet geskypt of gebeld met Lin en Marijn. Jeetje, niet goed.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s