25 augustus 2012

Poros – Korfos

 dag datum Wind Weer
Zaterdag 25 augustus 2012 Alle richtingen, 0 – 3 Zon
vertrek aankomst logstand motoruren
09.30 uur 15.15 uur 6403,7 (26 mijl) 4001,31

“It is time to say goodbye”. Vic en Christine gaan naar Porto Heli en wij gaan naar Korfos, een verschil van 180 graden. Tis niet anders. Christine laat Sam nog even zwemmen en samen inspecteren ze de waterlijn en waar nodig poetsen ze die.

Poetsen, knul!

dag Isabelle

dag Poros

We halen het anker op en varen naar de uitgang van de baai om daarna rond Methana naar het Noordwesten te varen, naar Korfos dat daar ergens op de kust van de Peloponnesos moet liggen. De “Le Clapotis”, de “Beau” en ook de “New Breeze” zijn daar (vaak) geweest en het moet daar erg plezierig wezen. Het is zo ongeveer de eerste aangename stop als je het Korinthe-kanaal uit komt. Als we door het smalle stuk water tussen Methana en Poros varen kunnen de zeilen allemaal bij en zeilen maar. Dat duurt niet zo lang: 20 minuten of zo en dan draait de wind weer alle kanten op. De motor erbij en we varen langs Methana, waar hier en daar bebouwing op staat en zelfs een heel stadje, in de hoop na de Noordelijke kaap te hebben gerond, te kunnen zeilen.

Deze kapel staat aan de Noordkant van Methana

Maar nee hoor, de wind draait weer eens precies mee, op kop dan. Ik geef het op en blijf motoren tot vlak voor Korfos waar de zeilen het werk over kunnen nemen vanwege een stevige landwind vanuit het Noorden. Onderweg ziet Ingeborg de flappen van een gigantische staart, zo’n dubbelgevouwen geval van een walvis weet u wel. Kijk nou, wat die hitte met een mens kan doen! Voor de zekerheid ga ik toch maar iets langzamer varen want ik heb geen zin in een geval van: “Jonas op de Wallevis”. Aigina en de eilandjes ten westen ervan laten we rechts liggen. Korfos is ons doel.

in dat vierkantje ligt Korfos

Lezend en bijsturend op de automaat bereiken we dit plaatsje, liggend in een zeer beschutte baai. Het is er diep en de strook waar je kunt ankeren erg smal. Toch lukt het ons niet al te ver van de wal een positie te kiezen. Het is er rond 15.00 uur niet druk maar later wordt dat anders. De bijna lege kade voor de drie restaurants komt helemaal vol te liggen. Gelukkig liggen we daar niet tussen. Als we liggen komt een Nederlandse mevrouw in een dinghy naar ons toe roeien en vraagt om ouwe kranten en tijdschriften. Die hebben we niet, maar wel een zooi ouwe boeken. Da’s ook goed. We raken aan de praat. Ze wil niet aan boord komen en blijft in haar bootje staan. Ik schat haar, gezien de textuur van haar velletje, op een jaar of 75 (of 80) en ben jaloers op haar schriele postuur, waarmee ze toch maar roeiend de baai rondtrekt op zoek naar leesvoer. Zij verwacht  in september een chaos in Griekenland want dan moeten ze weer aan het werk! Vooral de autoriteiten zullen tegenover ons, buitenlanders, bijzonder onaangenaam worden, gelet op de internationale verhoudingen binnen Europa, gevoegd bij het feit dat ze de tering in hebben omdat de vakanties om zijn! Ze verkondigt dit zo stellig dat we het maar voor kennisgeving aan nemen. Lache man. Aardig, nee, geweldig wijffie! Ze is blij met de boeken en peddelt heen. Voor we naar de kant gaan (roeiend), zwemmen we rond de boot en poetsen hier en daar wat aangroei weg. Dat feest begint nu toch ook weer. Er zitten hier en daar zelfs harde dingetjes die je zomaar niet wegkrijgt. Ik baal omdat met het poetsen nu ook een hoop verf meekomt. Ik dacht dat het harde antifouling was. Troep is het, die Trilux (van International). Wat je ook koopt, je wordt altijd besodemieterd, reken daar maar op! We komen niet zonder droge voeten over, maar het is niet ver. We vinden een plekje aan een betonnen steiger waar 1 ringetje in zit. Ingeborg kan nog net de ketting bij de andere touwen er doorheen frotten. De vullis kunnen we ruimschoots kwijt want in dit plaatsje staan zo ongeveer 30 vuilniscontainers op gezette afstanden langs de belangrijkste weg door het dorp, dicht bij restaurants, een speelplaats en andere publieke, drukbezochte plekken. Het stinkt er als een oordeel en ik begrijp niet dat er toch nog mensen zijn die op de terrassen gaan zitten. Misschien zijn wij hier op het verkeerde moment en moeten we het zien als een incident (het warme weer?). We wandelen een stukje door het plaatsje en volgen een eindje een pad langs het strand buiten alles om. Daar is het helemaal een onvoorstelbare vuilnisbelt en we lopen meteen, langs de stinkende vuilcontainers, terug naar de steiger waar onze rubberboot op ons wacht. Als we terug aan boord zijn achtervolgt ons daar zelfs de stank van deze baai. Ik snap wel dat dit toevallig is want het is windstil en het water is vlak als een spiegel en dan kunnen, net als op het IJsselmeer, bepaalde vissige, algachtige geuren opstijgen die je niet kunt appreciëren. Morgen is het misschien weer anders, daar hopen we maar op. Ik denk wel dat we morgen een deurtje verder gaan.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s