26 september 2012

Katapola (op het eiland Amorgos) – Nisos Levitha

 dag datum Wind Weer
Woensdag 26 september 2012 0 Beaufort, later 2 B N Zon
vertrek aankomst logstand motoruren
07.40 uur 13.30 uur 6831,9 (36 mijl) 4064,78

Als we buiten komen (hoofd door het luik enzovoort) is de ferry al weg. Niets van gemerkt. Te 07.30 uur gooien we los en ik trek ons aan het Fortress ankertje naar achteren. Best zwaar om dat ding eruit te krijgen; ik moet ‘m “over de kop varen” en dan breekt ie pas uit. Dag Katapola, misschien komen we terug om dat beroemde klooster aan de andere kant van het eiland te bezichtigen (persoonlijk denk ik van niet).

je kan zien dat het nog vroeg is

We hebben goed geslapen, Ing en ik, dus we kunnen weer een dagje tegen “het motoren door het blauw”. Buiten de baai is het blak, blak, blak en nog eens blak, bah. Je kunt bijna geeneens een horizon onderscheiden. Ik word er duizelig van! Nou dat weer.

bijna geen horizon

kaal eiland

We tuffen door een lege wereld langs kale rotswanden. Amorgos, sjonge wat kaal!, dat hier mensen wonen en zo lang al (4000 jaar)! Even wat anders: de naald van de temperatuurmeter staat nu al een paar dagen tijdens het motoren raar te trillen; ik kan geen temperatuur meer aflezen en sinds kort is ook de alarmpieper van het start- en stopgebeuren ter ziele gegaan. Een voorbode van mogelijk onheil? Opnieuw? Na de pijpenbundel? Dat kan ik er niet bij hebben hoor, bij alle stress van het varen door de cycladen, Zeusdammit! Dat Zeus en Poseidon dat maar mooi mogen verhoeden! Ik heb inmiddels wel een goeie methode omhelsd (voor de korte termijn) om de stress te verminderen: struisvogel spelen! Voorbij Amorgos zien we grote scheepvaart. Kennelijk een drukke route tussen Amorgos en Pningo (zo heet dat eiland echt!) door. De AIS vertoont regelmatig paarse droppies op ramkoers. Handig, hoor zo’n ding.

daar gaan we! paarse ramkoers droppies!

hij ging achter ons langs

jacht op tegenkoers

We zien nu ook een paar zeilboten op tegenkoers. Te 10.17 uur roept Marijke van de “Le Clapotis” ons op. Zij liggen met de “New Breeze” op het eiland Levitha, de springplank naar de Dodecanesos eilanden. Gisteren aangekomen en ze blijven daar vandaag op ons liggen wachten. Aardig hoor! We zien mekaar straks dus weer, na een week of twee. Dat is toch gezelliger dan allenig! Als vroege luns neem ik roerei op twee plakken voorverpakt brood (dat blijft langer geldig). Wat een gedoe: alles valt van m’n boterham af terwijl de smaak hetzelfde is. Je kunt beter gewoon een gebakken ei nemen, dat eet efficiënter. Ingeborg geniet van de door Linda meegenomen pindakaas, nog efficiënter. Te 12.15 uur komt er een beetje wind. Ik trek de kluiver erbij waardoor we een knoop harder lopen, scheelt diesel. Het grootzeil blijft mooi op de giek, aan dat gedoe bezondig ik me vandaag niet. Uiteraard begint “in het zicht van de haven” de wind op te steken tot wel 10 knopen per uur. Wat een narigheid. Ik draai de smalle baai in en daar liggen ze hoor: de “New Breeze” op anker met lange lijnen naar de kant en de “Le Clapotis” aan een mooring helemaal achterin.

daar liggen ze hoor!

Zwaaien naar Dick en Maud. Cees en Marijke zijn er niet. Er liggen nog meer boten maar naast de “New Breeze” is nog een mooring vrij en die pikken we op. Het schijnt dat dat de bedoeling is. Als we liggen roeien we even langs de “New Breeze” en worden op de hoogte gesteld van de gang van zaken hier. De mooring kost 7 euro voor twee dagen en iedereen schijnt hier saves in de enige taverne op het eiland te gaan eten. Cees en Marijke zijn aan het wandelen en Dick en Maud gaan dat nu ook doen, na ons op de hoogte te hebben gesteld van het feit dat Cees en Marijke vanavond een borrel aanbieden bij hen aan boord. Wij gaan terug naar de boot en lezen wat, ik zwem wat en douche wat.

ik douche wat; Ing wilde iets lager fotograferen, maar dat mocht niet van mij

Cees en Marijke komen terug van het terras bij de Taverne en praten even met ons voordat ze een ontdekkingsreis langs de ruige kusten van deze baai in hun bijboot ondernemen. Wij zijn natuurlijk ook welkom op de borrel bij hen aan boord! Zij gaan vanavond uit eten in de Taverne van de enige familie die hier op dit eiland woont. Wij gaan dat ook maar doen. Te 18.00 uur halen we Dick en Maud op en gaan naar de “Le Clapotis” voor de borrel. We sluiten de boot af want we gaan daarna meteen door naar het restaurant.

zuks verveelt nooit!

Het is heel gezellig en al bijna donker als we met zijn allen op weg gaan over de zeer slecht begaanbare paden naar de Taverne, die in elk geval vandaag goede zaken doet. Het terras is nagenoeg vol maar wij vinden nog plek met zijn zessen en bestellen, lamsvlees, vis, frites en nog wat dingen die ik vergeten ben. Het smaakt allemaal voortreffelijk en we hebben het reuze naar de zin.

het eten moet nog komen maar we hebben geen haast

In het stikkedonker, gewapend met lampen lopen we tamelijk laat terug naar de kade waar de bootjes liggen. We brengen Dick en Maud naar hun boot en t.a.b. ga ik stukkies schrijven, kan ze niet op de weblog zetten want ik heb geen ontvangst hier. Ik ben er tot kwart over twee snags mee bezig en ga om half drie naar bed; ik lijk wel gek.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s