13 juni 2013

Agrilar Limani (tegenover Port Alaçati Marina) – Dalyankoi Koyu

 dag datum Wind Weer
Donderdag 13 juni 2013 Noordelijk 3 tot 4 B Zon, maar ook wolken en een beetje onweerachtig
vertrek aankomst logstand motoruren
11.00 uur 17.00 uur 7462,20 (31,3 mijl) 4145,04

Half twee snags. We worden met een schok wakker, allebei. In één enkel ogenblik begint het hard te waaien, vanuit het niets. Tegelijkertijd begint te weerlichten in het Noorden. Het rare is dat je geen onweersklappen hoort. Ik ga meteen mijn kooi uit (zo noemen ze een bed op een boot ook weleens) en kleed me aan want slapen kunnen we wel vergeten. Knarsend strekt de ankerketting zich, maar dan hoor ik hem niet meer; we krabben niet. Buiten in de kuip wordt bijna voortdurend de boel verlicht door de bliksemflitsen en we zwaaien onder het geweld van de wind flink heen en weer op het opgeklopte oppervlak van de ondiepe baai. Ik doe de instrumenten aan. We liggen in 2,5 meter diep water nu. Niks aan de hand dus. Ik zie de windmeter niet boven de 22 knopen komen; dat valt dus ook nogal mee. Ingeborg gaat weer naar bed en ik installeer me met matrasjes en een slaapzak op de kuipbank. Bij het licht van de “Feuerhand” lees ik mijn “nieuwe” boek: “De Chirurg” van Tess Gerritsen, een bloederige triller. Deze ambiance met gierende wind en bliksem doorboorde duisternis past daar wonderwel bij. Nog steeds geen donder en die komt ook niet. Ik val in slaap, weet nog net de lamp te doven. Ik word te 05.30 uur wakker door een regenbui die het voeteneinde van mijn slaapzak nat maakt, alsmede “De Chirurg” en mijn voicerecorder die op het tafeltje liggen. Ik ben net op tijd. Ik prop de slaapspullen onder de buiskap en kruip naast Ingeborg met als gevolg dat ik pas te 08.00 uur opsta en aan mijn verhaaltje begin. Pas te 10.45 uur ben ik er klaar mee. We gaan weg richting Çesme. Cees roept me op als ie ziet dat ik het bootje ophijs. Zij blijven hier nog een dagje liggen en dan morgen naar Çesme, voordat het hard gaat waaien. Ik wil kijken of we vandaag voor Ç. kunnen ankeren om een dag liggeld uit te sparen en dan morgen naar binnen te gaan. We zullen zien. Het wordt een mooie zeiltocht. In het begin niet zoveel wind maar toch voortgang. Aan de wind langs de Turkse kust richting het Griekse eiland Chios. De wind neemt zoveel toe dat ik de boot aan zichzelf kan overlaten. Hij, zij eigenlijk, houdt mooi koers.

Agrilar Limani ligt ver achter ons

Agrilar Limani ligt ver achter ons

De boot loopt lekker

De boot loopt lekker

Daar gaan we

Daar gaan we

Aangekomen bij de passage tussen het vasteland en Chios worden we dwarsgezeten door drie vrachtjoekels die met verschillende snelheden schuin achter elkaar naderbij komen. Vooral de langzaamste, de “Suat Beij”, is irritant want hij vaart maar een knoop harder dan wij: 6 knopen. Dat kunnen we zien op de AIS. Hij vaart zo langzaam omdat ie pas overmorgen in het 250 mijl verder gelegen Thessaloniki wordt verwacht; dat kunnen we ook zien op de AIS. We gaan een paar keer overstag voor hem. Doorvaren had gekund als die andere, snellere, schepen er niet achter zaten op parallelle koersen. Op een gegeven moment hoor ik op kanaal 16 in het Duits iets roepen over “das Deutsche Segelyacht bla,bla,bla….” precies op het moment dat we pal voor de boeg van de “Suat Beij” varen, wel op een veilig afstandje natuurlijk, en al van plan waren overstag te gaan. We zijn er druk mee bezig, dus geen tijd om te antwoorden, als het al voor ons is. Bovendien zijn we geen “Deutsch Segelyacht”; hij moet z’n vlaggenboek nog maar eens nakijken. We koersen naar de kust en zien dat de “S.B.” zijn koers in onze richting verlegt. Kennelijk was ie dus al aan het uitwijken voor ons en gaat ie nu weer in zijn oorspronkelijke spoor liggen, buiten de “officiële” vaarroute. Tergend langzaam passeert ie achter ons, terwijl wij moeten opletten niet te dicht bij de rotsen van de Turkse kust weer overstag te gaan.

Daar gaat ie hoor, die pestkop

Daar gaat ie hoor, die pestkop

Er ligt ook nog een

Er liggen ook nog eilandjes in de weg

Een van de snellere jongens met Chios op de achtergrond

Een van de snellere jongens met Chios op de achtergrond

Dat overstaggen gaat door al dat oefenen steeds beter en sneller. De wind neemt toe tot waarden boven de 12 knopen. Ik hoef nog net niet te reven. Het gaat hard. Met een knik in de schoot stuiven we op Ç. af. Er ligt een cruiseschip en een enorm vrachtschip, zij vormen momenteel de skyline van het plaatsje. De jachthaven is puur aan lagerwal, wel goed aan te lopen maar ankeren voor de deur kunnen we wel vergeten. We zien nergens een oppertje en er ligt ook niemand.

Daar komt Çesme aan

Daar komt Çesme aan

Skyline

Skyline

Maar dit zie je ook....

Maar dit zie je ook….

....en dit

….en dit

Onderweg hadden we het er al over: we varen door, om het schiereiland heen langs het eilandje Toprak Adasi en dan om een Noordkardinaal heen, langs riffen en een wrak naar het zuidoosten, naar een natuurlijke inham in het land, een soort fjord, Dalyanköy Koyu genaamd, waar je tegen alle windrichtingen beschut ligt. Het is maar zeven mijl verder en we zijn er van 15.30 tot 17.00 uur mee bezig. Eerst recht tegen wind in vanaf Çesme motoren naar de Noordkardinaal en dan de voorzeilen er weer bij en voor de wind naar Dalyanköy.

Om de riffen heen

Om de riffen heen

Daar liggen we

Daar liggen we

In de kom van Dalyanköy

In de kom van Dalyanköy

100_8189Als je geen plotter hebt vaar je er zo voorbij. De ingang is nauw en ondiep, dat geldt trouwens voor de hele inham. Alles is bebouwd, niets natuurlijks meer aan, stampvol boten, ook die “dikke” die destijds in Pythagorion tussen de “Beau”  en de “Axel” kwam liggen, de “Packager” ligt er. We zien achterin aan de kade nog één gaatje en daar gaan we liggen. Geen havenpersoneel te zien. Van een buurboot komt een vriendelijke Turk (ik zie hier geen enkele buitenlandse vlag, behalve de Turkse) ons helpen met aanleggen. Er is water, een krachtige straal compleet met slang, en elektries. We gaan eerst de boot helemaal afspuiten en de tanks vullen. Dat is allemaal heel nodig. Wat een vuil komt er vanaf, zeg! Daarna loop ik met mijn papieren naar de plek waar het havenkantoor moet zijn. Het zijn porto-cabinachtige kubusjes. Dicht, niemand te zien. Ertegenover zijn twee, letterlijk, zware jongens bezig op een powerboat, twee broertjes zo te zien. Ik vraag of ze de havenmeester hebben gezien. De ene doet wat onvriendelijk en kortaf. Ze verstaan niets maar begrijpen het wel. De andere, zijn broer zullen we maar zeggen, begint breeduit te glimlachen en zegt: What boat? en als ik hem die wil wijzen draait ie zich al om en loopt naar het hokje, wijst op mijn transitlog en zoekt daar de lengte van de boot op. Dat is alles wat ie nodig heeft. Hij schrijft op een papiertje: 100 Tl. Ik zeg: wat?!! Hij blijft glimlachen en wijst naar het bedrag. Dat moet je ze nageven: het blijft een vriendelijk volkje. Ik kom er niet onderuit. Ik geef hem het biljet en wacht op een reçuutje of een nota o.i.d. Die komt er niet, het geld gaat waarschijnlijk zo in zijn zak. Ik krijg als cadeautje een gebruikte en bekladde agenda mee. Hoofdschuddend (helpt niet) loop ik terug naar de boot waar de buurman desgevraagd meedeelt dat dat de havenmeester niet was maar een soort bewaker, wel in dienst van de haven. De havenmeesteres was er niet, misschien dat hij even “waarnam”. Hij vindt het wel “embarrassing”, deze behandeling en misschien gaat ie er wat van zeggen. Moving on. We sluiten het elektries aan en zetten alles aan wat we hebben. Ik maak onder de vrolijke tonen van André Hazes een heerlijk slaatje van aardappelen, tonijn, gekookte snijbonen, een overjarig blikje mais, uien, mayonaise, ketsjup, Ketjap Manis, fijngesneden rode peper en een snufje zout, oh ja en 5 gekookte eieren erdoorheen natuurlijk, hè? We skypen met Miriam en Paul en met Linda en Ricky. De avond vliegt. Ingeborg doet spelletjes op de stroom vretende Acer. Voor we het weten is het 24.00 uur. Dat overkomt ons niet vaak. Het was een fijne zeildag! De bekladde agenda blijft achter in Dalyanköy, ligt op de kast van het elektries.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s