Vrijdag, 5 juli 2013

Myrina 6

Tien voor negen. Ik zit een beetje te staren naar de computer. Ik heb geen zin om te schrijven. Ik ga buiten zitten, lezen in Steve Jobs. Dat deed ik vanoggend al van half zeven tot kwart over acht. Ik ga ook koffie krijgen. Het is afwisselend bewolkt en zonnig. Nadat ik een beetje door mijn rug gezakt ben van het lezen ga ik de pen van de spiboom gangbaar maken. Ik vergeet elke dag eraan te trekken zodat ie niet vast gaat zitten. Nu, na een paar dagen al krijg ik hem weer niet los. Cees zegt: waarom haal je hem er niet uit om hem licht op te schuren, want hij loopt kennelijk aan ergens. Daar had ik al eens eerder aan gedacht, maar ik durfde dat niet. Ik haal het ringetje eruit en met wat geprutst en getik valt de pen er zomaar uit. Het is een simpele constructie met een veer, die alleen maar schoongemaakt hoeft te worden. Was ik daar nou zo bang voor, om dat ding eruit te halen? Nou is het wel zo dat als ik iets ergens uithaal ik het er meestal niet meer in krijg. Zo, beetje schoonmaken met een schuursponsje, lierenvet erop en weer in elkaar zetten. Ik kan het! Lezen maar weer. Even later zie ik dat de elektra kabel boven de straat hangt. Dat moet niet. Iets meer speling gegeven en meteen maar vulcanisties rubber om de zoveelste breuk in de buitenmantel gedraaid. Kletspraatje met een Nieuw Zeelandse  mevrouw. Lezen in Steve. Ik ben al op de helft. Mijn verbijstering over die man neemt toe. Tijd voor een glaasje anijsmelk. Ingeborg gaat des middags wederom zwemmen met Anneke. Ik blijf op de boot lezen. Als ze op het strand zijn probeer ik met de telelens foto’s van hen te maken. Over zo’n afstand is dat geen sinecure.

Op uiterste telestand

Op uiterste telestand

Lezen. Kwart voor zeven gaan we met z’n drietjes boodschappen doen in de super en bij de groenteboer. We kopen snijbonen, pruimen en kersen maar ook een hele varkenshaas voor 5 euro; hebben we twee dagen vlees. Cees en ik kijken nog een keer bij de “Adix”. Hij ligt nu voor anker in de voorhaven, waarschijnlijk in verband met te verwachten harde wind die anders dwars op de romp zou komen te staan als ie met de kont naar de kade bleef liggen.

We gaan even naar de "Adix" kijken

We gaan even naar de “Adix” kijken

In volle glorie

In volle glorie

We eten weer laat en weer varkenshaas nu met een roomsaus en snijbonen. Het wordt steeds drukker op de kade. Als we niet meer kunnen lezen gaan we naar binnen. Linda komt op de Skype. We kletsen gezellig een half uurtje, maar voornamelijk zonder beeld want dat kost te veel MB’s. De “Adix” ligt nu voor anker in de ingang naar de binnenbaai, zal ik maar zeggen. Die hebben het er maar druk mee. We zetten de schotjes in de ingang en doen het luik dicht want het sterft van de muggen. Als we in bed liggen om een uur of half elf sla ik er een tijdje duchtig op los met de vliegenmepper. Soms lijkt het net of de kinderen op je voordek staan te schreeuwen, zo’n herrie is het. Geinig. 

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s