Zondag,7 juli 2013

Myrina 7

Ik was er al uit maar ik ga weer in bed liggen, de laatste loodjes van Steve lezen, letterlijk en figuurlijk. Met een kers. De kersen zijn hier goedkoop dus eten we er veel van. De pruimen zijn ook lekker; groot en sappig, het spuit alle kanten op. De dagen rijgen zich aaneen. Moeten we niet eens weg hier? Ik word nog eens een ouwe (zuur)pruim op kersensteeltjes. Ik maak het stukje van 6 juli en doe het filmpje dat Ann geschoten heeft erin, met een stukje Bach eronder. Het is wel aardig gelukt, kunnen we zeggen. Ann en Ing gaan een stevige wandeling maken. Ik had wel meegewild maar ik moet op de boot passen met die harde wind. Ze lopen helemaal naar het kerkje op de rots bij de ingang van de baai en maken foto’s. Het kerkje is niet veel bijzonders en gesloten maar het uitzicht op de haven is wel mooi, krijg ik te horen als Ingeborg terug is.

Daar staat ie

Daar staat ie

Het uitzicht op de haven

Het uitzicht op de haven

Idem

Idem

Ik geef Steve aan Anneke en ik krijg een stapel Elseviers terug, mooi. Die Steve Jobs was me er eentje: zo geniaal en dan toch nog indirect zelfmoord plegen; je kan er met je pet niet bij, maar het zal nou juist wel iets met die krankzinnige genialiteit van doen hebben, net als het ontwerpen en laten bouwen van een boot van 150 miljoen waar je niet van kan genieten zeker?

Een idee van Steve: geniaal of gewoon lelijk?

Een idee van Steve: geniaal of gewoon lelijk?

Het waait nog steeds flink, het ene moment wat harder dan het andere. Skypen met Ma en broer Kees, die terug is van vakantie in Frankrijk. Ze hebben eindelijk een keer mooi weer gehad. Hij is net klaar met gras maaien. De grote catamaran die een paar boten verderop ligt, wil weg. Dat zit hem niet glad. Zijn anker krijgt ie er niet uit. Ze springen overboord met slechts een duikmasker en duiken herhaaldelijk naar het anker. Het duurt eeuwen. Wat ze aan het doen zijn is niet duidelijk. De hele botengemeenschap staat toe te kijken: eindelijk gebeurt er iets!  Er komt een schip aanvaren dat in de open plek wil varen. Die wordt meteen op zijn plaats gezet; wegwezen! Ik bied mijn diensten aan om met een flesje (een duikcilinder bedoel ik, hè?) op naar beneden te gaan. Dat wordt in dank aanvaard maar op dat moment hebben de freedivers succes: het anker, een Rocna, komt boven. Ze moeten alleen de ketting eraf schroeven en onder het obstakel op de bodem doorhalen. Wat een gedoe. Niet veel later is de rust weergekeerd. Twee nieuwe boten liggen op de plaats van de catamaran. Voor de rest doe ik de hele dag helemaal niks, ik hang op de kajuitbank met de Elseviers, melige muziek uit de computer en een glaasje anijsmelk. De noten zijn op, de pinda’s nu bijna ook. Ingeborg gaat met Anneke om half vijf zwemmen. Ik had ook graag gewild maar ik moet op de boot passen met die harde wind. Saves spaggetti. Lekker hoor. Tien uur naar bed.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

3 reacties op Zondag,7 juli 2013

  1. Cees gremmen zegt:

    Zal van de week nog even goed schouwen.

    Like

  2. Cees gremmen zegt:

    Maar goed dat het steeds zo hard waait, moet je aldoor op de boot passen. Wij passen op het huis van onze dochter, in de Purmerend Zuid Hunzebos. Gisteren nog door Ilpendam gefietst, alles staat er nog, hou het in de gaten!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s