Dinsdag, 9 juli 2013

Myrina 10

Het is nou 9 juli. Ik heb gisteren maar twee keer iets ingesproken op de voicerecorder, dus ik weet eigenlijk niet wat ik moet schrijven. Internet doet het trouwens ook niet goed, met al dat cachebrowser gedoe. Het is ondertussen alweer kwart over acht en we zijn reeds een tijdje vrolijk wakker. Weer gelezen in bed, de zon schijnt weer, het waait weer hard, er zijn weer boten vertrokken, er heeft er weer eentje vastgezeten met zijn anker, er kwam weer een nieuwe liggen op zijn plek, kortom weer niks nieuws onder de zon. Oh, ik zie dat gisteren het aantal bezichtigingen van de weblog boven de 100.000 gekomen is. Geinig.We vieren het met een koekje bij de koffie.

Jippie!

Jippie!

Ik ben klaar met m’n stukje en ik kijk op de Joetoeb of ik het filmpje van de “Adix” kan terugvinden, want daar heb ik hem opgezet gisteren. Het lukt me niet. Cornelis Vreeswijk zingt “Felicia verdween”, Ingeborg leest in “De Koopermijn” van Daphne du Maurier, we zijn lekker klassiek bezig; wij leven in het verleden, dat is wel duidelijk. Dat bevalt prima eigenlijk want wat ik heel soms over het heden hoor wil ik helemaal niet weten. Ik steek mijn kop in het zand anders slaap ik zo slecht. We gaan naar Vodafone om een extra simkaartje te halen voor het internet, want het gaat toch wel erg hard. Het is niet echt druk in de winkel, toch staan er een paar mensen geduldig te wachten. Een paar onbeschofte Poetin-klonen dringen tussen alles en iedereen door. Wat een tuig. Via de noordkant wandelen we terug, door de steegjes de winkelstraat in, kijken naar de blingbling in de etalages en dan over de boulevard naar de boot.

Onze simkaartenleverancier

Onze simkaartenleverancier

Mooie jurk

Mooie jurk

De winkelstraat is nog tamelijk leeg

De winkelstraat is nog tamelijk leeg

Blingbling

Blingbling

Ingeborg, Cees en Anneke gaan om half vier zwemmen. Ik blijf op de boten passen, je weet maar nooit of het weer hard gaat waaien. Ik lees in een nieuw boek van Alistair Maclean: “Partizanen”, ingewikkeld dubbelspionnen-gedoe op de Balkan. De zwemmers hebben een octopus gezien, vlak onder hun bootje dicht bij het strand! Ze moeten vaker zonder mij gaan zwemmen!

Je ziet nog net de flippers van Ingeborg achter het bootje; ze staat op d'r kop

Je ziet nog net de flippers van Ingeborg achter het bootje; ze staat op d’r kop

Tegen de avond begint het behoorlijk hard te waaien, harder dan we tot nu toe hebben meegemaakt hier. Alle boten liggen scheef in de noordoostenwind langs de kade. Gelukkig gebeurt er niks. Saves gingen we naar bed.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s