Vrijdag 25 en zaterdag 26 oktober 2013

Finike 7 en 8

Ik moet de verhaaltjes maar wat gaat indikken want het is een aaneenschakeling van opsommingen aan het worden over wat we allemaal aan, op of in de boot doen om ons voor te bereiden op de winter. Spannende dingen beleven we niet (meer) – wel gezellige, zoals borrelen met anderen – en af en toe slaat de verveling zelfs toe. Dan lezen we en rommelen op de computers tot we daar ook zat van zijn en dan gaan we maar naar bed, tenzij we een filmpje draaien, dan wordt het laat natuurlijk. Ik zelf heb eigenlijk ook nooit zo’n zin in filmpjes kijken. Je krijgt er zo’n rugpijn van, steeds maar zitten of hangen voor dat ding. Afijn eergisteren (ik schrijf dit 27 oktober te 07.42 uur: daar gaan we weer!) hebben we ons voornamelijk beziggehouden met het heel traag wegwerken van de genua, het rubberbootje schoonmaken en nog wat kleine dingen die ik niet meer zal noemen (touwen wassen, hijslijnen van de davits afhalen, loopplank uitleggen sogges en rommelen aan de pen van de spinnakerboom die weer eens vastzit). Nu ik de pakkingdrukker niet aangedraaid kan krijgen zetten we zoveel mogelijk zware dingen voor in de punt. Als we naar huis gaan pomp ik de watertanks ook leeg. Met de zeilen op de bank, nog wat pakken bier opgestapeld voorin, ook de bankschroef sleep ik erheen, en de generator erbij, gaat de boot wel voorover liggen en is er niks geen gevaar voor overstromingen meer. Des middags stond ik nog even te kletsen op steiger met Wim en Jacqueline. Hun buren zijn weg en we konden een foto maken van de drie Koopmansen op een rij. Drie totaal verschillende Koopmansen.

Drie Koopmansen op een rij, er kan nog een vierde tussen, ze zijn relatief smal

Drie Koopmansen op een rij, er kan nog een vierde tussen, ze zijn relatief smal

O, er gebeurde nog wel iets spannends: ik vergat de shampoo-fles uit de douche mee te nemen. Er zat nog zeker een centimeter shampoo in. Ik moest van Ingeborg meteen terugrennen om ‘m te halen! Gelukkig stond ie er nog, zeg! Te 17.15 uur dronken we op de “Beau” een afscheidsborrel ter ere van Dick en Marieke. Het was heel gezellig, dat kwam door de sfeervolle ambiance die Anneke schiep met fraai gekleurde glazen bakjes met waxine-lichtjes erin. Saves hebben we sinds lange tijd weer geskypt met zwager Willem. Hij houdt onze avonturen altijd goed bij en komt soms met goede adviezen. Ik heb hem aanschouwelijk uitgelegd hoe ik dagelijks met die voice-recorder dingen vastleg, lache man. Hij gaat binnenkort een nieuwe computer kopen, zei hij, dan kan m’n zuster eindelijk ook een keer meeluisteren als we skypen. Van 22.00 uur tot 24.15 uur keken we naar de film: “The sum of all fears”, omdat ik dat boek momenteel aan het lezen ben. Dat is nou nog eens een goed voorbeeld van een film waarin men van het boek geen spaan heel gelaten heeft. Maar goed, Tom Clancy, ruim drie weken geleden overleden overigens, vond het zelf goed; dan lul je niet meer natuurlijk. De volgende dag begon weer onnatuurlijk vroeg (06.00 uur). Ik schreef 24 oktober. Het wordt steeds saaier. Om het op te leuken heb ik achteraf foto’s gemaakt van de werf en de oliedump. Een mens bedenkt wat. Het fotograferen zakt ook wat weg, tegenwoordig. Ik moet dat ding eigenlijk permanent op mijn rug binden (overdag) want ik vergeet hem meestal gewoon. Het werd een zeer warme dag, terwijl het in de boot tot ver in de oggend koel bleef. Naar de markt geweest en voor 60 TL (=22,20 euro) kochten we een boodschappenkar vol fruit, groenten en noten. We moesten het in ploegendienst aan boord hijsen. We hebben nu wel voor een week genoeg. Vandaag (27 oktober) kopen we een kip voor op de barbecue, want om 13.00 uur begint een gezamenlijke barbecue aan de kant, waar alle live-aboards aan mee kunnen doen. Om de inmiddels weer ingetreden verveling te verdrijven dwongen we onszelf buitendijks te gaan zwemmen. Dat was verfrissend en nodig. Er is onder water geen donder te zien, maar je kunt er je baantjes trekken langs de ruwe rotsblokken van de breakwater, daarbij er voor zorgend dat je de incidentele speervisser in het oog houdt, want je hebt zomaar een harpoen in je flikker. Voorzichtigheid bij het in- en uit het water gaan is eveneens geboden: een scheef hangend platform, een gammele roestige trap en scherpe rotsen en beton. Toch wordt er regelmatig gezwommen. Lekker lang gedoucht daarna en vervolgens lazen we in de kuip. Te 17.00 uur gingen we in het afnemende licht een lange wandeling maken (met fototoestel) in het afnemende licht door het stadje; door het park bij de uitgang, over een bruggetje over de rivier naar de ietwat kale boulevard, langs de zee (een poepbruin zandstrand) met fraai uitzicht over de baai van Finike, tot de grens van de stad en dan linksaf over de hoofdstraat terug via de binnenkant van de “Bulvari”-supermarkt (even kijken wat ze hebben: ze hebben joggert in emmers van 5 kilo, het lijkt wel muurverf!), naar de jachthaven terug.

Hier komt het gekanaliseerde riviertje in zee

Hier komt het gekanaliseerde riviertje in zee

Hier kijken we (Ingeborg  niet) richting haveningang

Hier kijken we (Ingeborg niet) richting haveningang

Vies strand, de jachthaven in de verte, Ingeborg kijkt........

Vies strand, de jachthaven in de verte, Ingeborg kijkt……..

...........hiernaar

………..hiernaar

Ze hebben hier een erg lange "bouwvak"

Ze hebben hier een erg lange “bouwvak”

De grensrivier van Finike ("Rio Grande")

De grensrivier van Finike (“Rio Grande”)

Best wel leuk

Best wel leuk

De ingang van de jachthaven

De ingang van de jachthaven

De luxe wasplaats in het toiletgebouw

De luxe wasplaats in het toiletgebouw

Idem

Idem

Al met al waren we dik anderhalf uur onderweg voor we op de boot terugkwamen (=o.d.b.t.). Het was een lange dag (voor mij) en door al dat geloop en het gesjouw met zeil en rubberboot de dag ervoor had ik ook nog eens rugpijn, waardoor ik tijdens het lezen achter de kaartentafel langzaam in elkaar zakte, terwijl Ingeborg een DVD-tje van Marijn zat te kijken op de Bill Gates-computer: “Nachtrit”, een Nederlands product, waar ik niet goed tegenkan. Te 21.00 uur ging ik naar bed en vanmorgen werd ik te 06.00 uur wakker. Hoeveel uren slaap zijn dat? Wel negen! Aan één stuk! Ik kan me niet heugen wanneer dat voor het laatst is gebeurd. Mijn rugpijn is gebleven en we moeten zometeen nog kippen kopen ook, verdomme.

 

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s