Zaterdag, 5 april 2014

Finike 8

Zaterdag marktdag. Eerst wandelen, half acht op pad. Over de boulevard langs de zee, richting Kumluca en over het strand terug. Foto’s gemaakt van de opkomende zon en onszelf.

Opkomende zon boven een rustige zee

Opkomende zon boven een rustige zee

Ingeborg in alle vroegte op het strand

Ingeborg in alle vroegte op het strand

Willem in alle vroegte op het strand

Willem in alle vroegte op het strand

Door het park naar de jachthaven. Eten, koffie drinken. Schrijven aan 4 april, ons bus- en concertavontuur. Ik kom niet verder dan 1,5 A-4tje want we moeten weg, naar de markt. We halen Anneke op, Cees gaat niet mee, die moet klussen, de slimmerd. Of Anneke wel poetsdoeken wil kopen. Tuurlijk. Elke dag staat een mannetje met sinaasappelen op het trottoir langs het park. Laten we die nu eens proeven. Ze smaken heerlijk en kosten 99 kuruş, dit is omgerekend iets meer dan 30 eurocent, per kilo, een beetje prijzig, maar alla(h). We beloven hem op de terugweg sinaasappelen te kopen.

Sinaasappeltje proeven

Sinaasappeltje proeven

We lopen door naar de markt. Het is nog niet druk. Samen met Anneke stuiteren wij de hele markt over en kopen ons suf aan aardappelen, aardbeien, snijbonen, uien, champignons, paprika’s, broccoli, prei, pepperoni’s, tomaten, komkommers, appelen, abrikozen, hazelnoten, amandelen en walnoten. Die laatste drie hakken er wel in natuurlijk, financieel-economisch gezien. Ik maak veel foto’s. Prachtig die kleurrijke marktstallen met hun schilderachtige bewoners.

Je moet wel wandelschoenen aan

Je moet wel wandelschoenen aan

Hier vond ze het nog wel leuk

Hier vond ze het nog wel leuk

Hier minder, het duurde te lang

Hier minder, het duurde te lang

Ik weeg de snijbonen

Ik weeg de snijbonen

Deze hadden er ook echt zin in

Deze hadden er ook echt zin in

Volgende produkt

Volgende produkt

Karakteristieke kop

Karakteristieke kop

Nog meer

Nog meer

Het arebeienvrouwtje

Het arebeienvrouwtje

Altijd bereid om te poseren

Altijd bereid om te poseren

We komen Wim en Jacqueline tegen. Zij hebben twee forellen gekocht bij een mannetje die aan het eind van de marktstraat langs de weg staat met een tankwagen, vanwaaruit hij levendige forellen verkoopt. Dat gaan wij ook doen! Lekker voor de barbecue morgen. We vinden de tankwagen en schaffen de vissen aan, die ter plekke in mekaar geslagen en schoongemaakt worden. Verser kan niet.

De vis wordt niet zo heel duur verkocht

De vis wordt niet zo heel duur verkocht

De slachting

De slachting

Vers uit de tank

Vers uit de tank

Goedkoper ook niet want ze kosten omgerekend 80 eurocent per stuk. De man gaat maar door met vissen schoonmaken. Misverstand. Hij dacht dat we er ieder vijf moesten hebben. Jammer dan, dat rottige taalprobleem ook. Verder stuiteren maar. Anneke zoekt naar poetsdoeken, niet te vinden natuurlijk. Ze wil dan maar een hoeslaken kopen want die kost toch maar een drol en vraagt aan mij of zoiets ook als poetsdoek kan dienen. Da’s in eerste instantie niet de bedoeling, dunkt mij, zeg ik. Kan wel natuurlijk, maar het is de vraag of ie wel goed vuil opneemt. Ze neemt ’m toch maar niet.

Bommel en Van Lier zul je hier niet vinden

Bommel en Van Lier zul je hier niet vinden

Geen poetsdoek, Ann

Geen poetsdoek, Ann

Wim en Jacqueline wachten geduldig op hun baksel

Wim en Jacqueline wachten geduldig op hun baksel

Wim en Jacqueline zitten bij het pannekoekenvrouwtje te wachten op hun pannekoek, zo heet het natuurlijk niet, maar voor het gemak noem ik ze maar zo. Anneke koopt nog een pot ingemaakt fruit en een stuk kaas en dan lopen we terug naar de haven. Op het plein naast het park is een podium gebouwd en ze zijn bezig met geluidstesten. Enorme herrie. Er staat vanavond kennelijk wat te gebeuren. Onderweg kopen we bij de sinaasappelman 3 kilo voor 1 euro van dat sappige fruit, heerlijk! Verder wandelen. Haven. Plee. Boot. Koffie drinken. De hele middag verder werken aan de foto’s en het schrijven aan het stuk van 4 april. Anneke komt langs, overleggen over het bereiden van forellen op de barbecue. Ik ben dan net klaar met het uitwisselen van foto’s op haar stickie, dat komt goed uit. Er komt dit keer geen end aan het schrijven, lijkt wel. Ingeborg gaat maar even aan de kant proberen te skypen met Miriam. Pas te 18.15 uur is het klaar. Het staat er op. Te 19.30 uur eten we: een restje draadjesvlees, aardappeltjes, snijboontjes en een gebakt ei; lekker hoor! Mans is vandaag jarig. Via de skype feliciteren wij hem. Ik probeerde Linda te skypen maar die is steeds maar niet online. Druk zeker. Ik liet een boodschap achter en saves belt ze op. We spreken voor morgen rond half twee af. Rond achten gaan we naar Cees en Anneke. Of ze meegaan naar de muziek op het plein, die we hier op de haven duidelijk kunnen horen. Ann is bezig met koffie. Eerst een bakkie. Daarna wandelen we naar het plein. Het is er bijzonder druk en gezellig.

Gezellig druk en je hoefde niet te praten

Gezellig druk en je hoefde niet te praten

Idem

Idem

Ik denk dat er wel meer dan duizend mensen zijn, die komen voor het bedankfeest, georganiseerd door ene meneer Sarioglu, die wel tot burgemeester van Finike zal zijn verkozen. Zijn kop zie je overal op aanplakbiljetten staan met: “Tessekkurler Finike” erop (Finike bedankt!, geloof ik). We proberen dat bevestigd te krijgen bij een paar meisjes, maar we komen er taaltechnisch niet uit. Iedereen krioelt door elkaar. Mazzel dat er geen alcohol te verkrijgen is, uit die hoek geen problemen te verwachten dus. We blijven tot 22.00 uur tussen de menigte staan en dringen ook nog wat naar voren, voor de foto’s, zie je. Er treden een glitterjurk-zangeres die rijk bedeeld is door moeder natuur (een soort Dolly Parton) en een pop/rock-groep of zoiets, die Turks getinte popmuziek brengt, op.

Dolly (helaas een beetje wazig)

Dolly (helaas een beetje wazig)

Het klinkt niet eens zo gek, het heeft wel iets, alleen wel steeds hetzelfde lijkt mij. Het volume is daarbij ook niet bevorderlijk voor de levensduur van je vermogen om te kunnen horen. Te 22.00 uur vindt Cees dat ook en maakt in gebarentaal het afbreekteken. Mooi, dat was het, we houden het voor gezien en gehoord (min of meer). Te 23.00 uur naar bed.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s