Dinsdag, 29 april 2014

Kapi Creek – Amigo’s (22 fathom Cove)

Dag Datum Wind Weer
Dinsdag 29 april 2014 W 2 – 4 Zon
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
14.15 uur uur 15.00 uur 8631,5 (tri 1,25/tra 1,929) 4308,8

29 april. Te 05.00 uur wakker. Het heeft eventjes gegoten vannacht. Spoelt de boel goed schoon. Half acht ga ik schrijven, tot 10.00 uur, het is nog niet af, straks verder. Het is palaver-tijd op het terras. De tocht van vandaag gaat naar Fethiye. De weersverwachting is qua wind wel gunstig maar de rest houdt niet over: zwaar bewolkt en regenachtig. Iedereen kijkt uit naar een bezoek aan het gezellige Fethiye.

Paula, Ben en Femke luisteren aandachtig

Paula, Ben en Femke luisteren aandachtig

Iedereen luistert aandachtig

Iedereen luistert aandachtig

Bram en Bea

Bram en Bea

Het palaver is afgelopen

Het palaver is afgelopen

Eerst even afrekenen

Eerst even afrekenen

Wij hebben besloten niet mee te gaan en afscheid te nemen van het flottielje. Maar eerst maken we na het palaver nog een wandeling met Paula, Ben, Marije, Femke en vrienden op de hellingen boven het restaurant. Er is daar een zeer primitief gehucht waar de tijd moet hebben stilgestaan. Onderweg worden we vergast op een strijd om een vrouwtje tussen twee kalkoenen. Geinig. Ingeborg maakt er foto’s van.

Kalkoenengevecht

Kalkoenengevecht

De omgeving waar we doorheen lopen is prachtig en we komen op een punt met uitzicht over zee. Foto momentje. Er worden heel veel plaatjes geschoten. Ik maak van de hele groep foto’s met drie camera’s. Ingeborg maakt daar weer foto’s van met ons toestel. Lache man.

Daar liggen we

Daar liggen we

De fotosessies gaan beginnen

De fotosessies gaan beginnen

Wij ook natuurlijk

Wij ook natuurlijk

Groepsfoto

Groepsfoto

Daar liggen we

Daar liggen we

Monet had er wel wat mee gekund

Monet had er wel wat mee gekund

Uitzicht op zee

Uitzicht op zee

We vinden de nederzetting, meer is het niet. Toevallig wordt net de geit gemolken. We mogen foto’s maken. De tijd heeft hier inderdaad stilgestaan, alhoewel er wel een tractortje bijgekomen is en ze hebben natuurlijk allemaal mobieltjes, dat spreekt. Het barst er van de geiten, schapen en pluimvee. Mooie foto’s levert dat op. Over een veldje met een moskeetje loopt de groep met een boogje terug naar het restaurant. Een prachtige wandeling was het.

Geiten

Geiten

Schapen

Schapen

Even de geit melken

Even de geit melken

Hij is het bokkie

Hij is het bokkie

Zo mooi hier

Zo mooi hier

Een moskeetje

Een moskeetje

Rusp

Rusp

Op het terras nemen we hartelijk afscheid van Paula, Ben, Femke, Marije, Jan Jouke, Kathy, Pieter, Annemarijn, Fokko, Joyce en Maaike. Het was leuk. Fijne vakantie nog en vooral wat beter weer, jongens! (dan hebben wij het ook). We zeggen Bram gedag en bedanken hem dat we mee mochten varen. Bea is nog met anderen aan de wal. Hij zal haar namens ons de groeten doen. Al eerder had hij ons de tip gegeven naar Amigo’s te gaan, een restaurantboot in de “22 Fathom Cove”. Daar is alles en iedereen nog heel basic en vriendelijk. Dat gaan we doen, daar gaan we heen. Maar eerst nog mijn verhaaltje afmaken. Terwijl ik daarmee bezig ben vertrekken de B&B-tjes één voor één. Daar gaan de Oranje dakjes! Dag jongens, tot ziens en goede vaart!

Dag jongens, veel plezier, goede vaart en mooi weer!

Dag jongens, veel plezier, goede vaart en mooi weer!

Tot ziens!

Tot ziens!

Pas te 14.15 uur ben ik klaar en gooien we los, op naar de “Amigo’s Baai”. Daar gaan we nog één keer uit eten, Lambs Casserole, die is daar volgens Bram erg lekker, en dan houden we het voorlopig voor gezien, want elke dag uit eten: “dat wil Bruin niet trekken”. We varen op de motor erheen.

Dag Kapi Creek

Dag Kapi Creek

Het is maar een mijltje of anderhalf. De wind staat recht op kop: west. Dat komt niet overeen met het weerbericht, maar we hebben geleerd daar niet zo erg naar te kijken als je tussen de eilanden vaart; da’s “voor buiten”. We houden ons aan Bram’s aanwijzingen: langs de rotswand stuurboord uit en dan komt helemaal aan het eind van het “wormvormige aanhangsel”, dat het baaitje eigenlijk is, het restaurantschip “Amigo’s” in zicht.

Daar ergens achterin, rechtsaf, ligt "Amigo's"

Daar ergens achterin, rechtsaf, ligt “Amigo’s”

Daar liggen we

Daar liggen we

Helemaal in het hoekje

Helemaal in het hoekje

Te drie uur liggen we en je wil niet weten waar we liggen! Of beter, dat zou je weleens willen weten, hè? Niet te beschrijven! Bram heeft niet overdreven. Basic is een goede term voor wat je hier aantreft. We liggen in licht, helder water aan een wrakke houten steiger pal naast de restaurantboot met een speedboot tussen ons in. Schuin voor ons een kunstwerk van takken op een paal. Aan de wal lopen kippen, hanen, honden, kalkoenen, geiten en schapen vrij in het rond. De met bomen begroeide helling heeft met stenen afgezette terrassen en stenige paden die naar boven en de andere kant leiden. Het is hier gezellig rommelig en primitief. We werden hartelijk welkom geheten door twee jonge mannen: hallo, hosgeldiniz, welcome, my friend, mi amigo, amiga! Welcome in Paradise! Nou, inderdaad, een paradijsje is het hier. Echt geweldig. Ik ben niet een uitgesproken uitbundig tiep, maar: “this takes the cake”!

De afstap is wel wat hoog, maar daarvoor gaan we op de kruk

De afstap is wel wat hoog, maar daarvoor gaan we op de kruk

Niet te beschrijven zo mooi

Niet te beschrijven zo mooi

Daar liggen we

Daar liggen we

Zweven

Zweven

Ingeborg is net opgestapt

Ingeborg is net opgestapt

Kunstwerk

Kunstwerk

We maken een wandelingetje over de helling om de buurt te verkennen en treffen een oude man met een jonge man aan die bezig zijn van de stenen die overal in het rond liggen een muurtje te bouwen. Na het gebruikelijke: Merabah (goedendag, hallo) proberen we een gesprek. Dat lukt natuurlijk niet. Er is geen woord Engels bij. Maar de oude wijst op de jongen, die 17 of 18 jaar is denk ik en die moet vertalen. Hij doet zijn best maar kent slechts een paar woorden. Het gaat heel moeizaam maar we komen er toch achter dat die koe daar, van de oude man is, zijn enige koe en dat hij een huisje verderop heeft en daar ligt zijn boot. Er wordt veel gelachen. Hij nodigt ons uit mee te gaan thee drinken. Dat versta ik: Çay! Turkse thee, ben ik dol op. Ze laten het werk zo uit hun handen vallen en lopen voor ons uit naar een huisje, dat reeds in ruïneuze toestand verkeert maar daarom onbeschrijflijk schilderachtig aandoet omdat het bewoond wordt! Er omheen hangen visnetten tussen de bomen en palen, bij wijze van omheining, met op gezette afstanden bossen lege plastic flessen van vijf en tien liter. Dat is bedoeld als alarm, legt hij uit.

Bayram

Bayram

Het land van Bayram

Het land van Bayram

De koe van Bayram

De koe van Bayram

Het huis van Bayram

Het huis van Bayram

We mogen gaan zitten aan een tafeltje, op plastic stoeltjes en toevallig komt een vrouw tussen de bomen de heuvel aflopen met een jochie van een jaar of acht, negen. De vrouw kan ik het best beschrijven als een Ma Flodder tiep, maar dan met slechts één tand en zonder rubberlaarzen. In de verte horen we een ezel balken, het lijkt wel schreeuwen. Die is ook van mij, maakt de oude ons duidelijk met gebaren. De vrouw gaat thee zetten en terwijl een kip buiten de omheining de bolletjes uit een polystyreenplaat pikt en opvreet, zitten we gemoedelijk aan het tafeltje bij elkaar en proberen een gesprek op gang te krijgen. Dat gaat – naast het Turks lullen waar ze gewoon mee door gaan, ja wat moet je anders als Turk – met handen en voeten en symbolische gebaren want het blijft moeilijk. Soms doe ik gewoon alsof ik het begrijp, je kan niet je schouders bliìven ophalen. Als we het dus goed begrijpen wonen ze hier het hele jaar, ook in de winter. Water halen ze ergens in plastic flessen en ze moeten ergens elektriciteit vandaan halen want de oude zegt dat ie “LED’s” heeft, dat versta ik! De oude man laat het jochie, dat zijn kleinzoon is, een papiertje halen en een potlood. We schrijven onze namen op . Nu weten we tenminste hoe we heten. De oude heet Bayram, de jongen, een soort knecht, heet Fatih en het jochie is Miraş. De naam van de vrouw is niet belangrijk, ja, zo is dat nou eenmaal. Intussen verschijnt een bord met pannenkoeken en een schoteltje met kaasblokjes van de eigen koe op tafel! De vrouw komt er bij zitten en Fatih schenkt thee in de bekende glaasjes. Hij is gloedheet en lekker sterk, precies zoals het hoort. Tot drie keer toe krijgen we ingeschonken. Miraş komt met een ei aanzetten. Zou die gekookt zijn, vraag ik me af. O, ik begrijp het al: of ik eieren wil. Ja, dat is goed, laten we maar zes eieren nemen. Opa Bayram doet ze in een plastic zak en legt ze voorzichtig voor me neer. Ik vraag of ik foto’s mag maken van zijn nederzetting. Ja, natuurlijk jongen, ga je gang. Geweldig.(foto’s)Als de kaasblokjes en de thee op zijn moesten we maar eens gaan. We danken Bayram en zijn vrouw voor de gastvrijheid en ik beloof straks te komen betalen. Ja vriend, dat is goed, kijk maar, haast je niet. Nog een laatste foto.

Glaasje thee drinken

Glaasje thee drinken

Fatih schenkt in

Fatih schenkt in

Moeders mag er ook even bij zitten

Moeders mag er ook even bij zitten, jammer dat ze niet lachte

Een omheining van visnetten en lege flessen

Een omheining van visnetten en lege flessen

Bayram is er tevreden mee

Bayram is er tevreden mee

Verbijsteringwekkend! We are flabbergasted! High van de thee en de ervaring lopen we de heuvel af naar de boot en laten daar dit avontuur op ons inwerken. Een half uurtje later, kwart voor vijf of ziets, ga ik Bayram betalen. Ik geef hem 15 Turkse Lira en dat vindt ie prima, als ik vijf had gegeven had ie dat ook goed gevonden denk ik. Moving on. De dag is nog niet om. Het voltallige, uit vijf man (w.v. 1 vrouw en niet de minste) bestaande, personeel van het restaurant gaat aan de slag om een maaltijd voor ons te bereiden. We hebben gevraagd of we de beroemde Lam’s Casserole kunnen krijgen. Dat kan. Te 20.00 uur worden we verwacht. We maken nog een wandeling door de bossen en op de heuvels. We vinden het ezeltje van Bayram dat zichzelf zo’n beetje probeert op te hangen aan een boom. Zielig hoor. We zitten op een steen en genieten van de absolute stilte en het uitzicht. Peace and quiet.

De ezel van Bayram

De ezel van Bayram

Genieten

Genieten

T.o.d.b. vragen we ons af waar we straks eigenlijk moeten zitten om te eten: aan de kant is geen stoel of tafel te zien. Zouden we met de familie in de boot moeten mee eten? We maken hele series foto’s van de beestenboel op de kant. Vooral de kalkoen die in een voortdurende staat van opwinding is, vormt dankbaar fotomateriaal. Wat een beest, zeg!

Dit is ook een kunstwerk, zeg!

Dit is ook een kunstwerk, zeg!

"Shake you tail feather"

“Shake your tail feather”

Het is hier fantasties. Ik hoop voor Ben en Paula, dat Bram en Bea dit baaitje nog een keer opnemen in hun B&B programma deze week. Ik vraag me wel af waar ze met z’n twintigen moeten eten, maar daar vinden ze hier vast wel wat op. We hebben Bram en Bea genoemd als verwijzers: aaahh, onze amigo’s!!! Dus Bram en Bea: je weet het, hè! Jullie kunnen hier niet meer stuk. Dat het hier basic en primitief is blijkt ook uit het feit dat we helemaal geen internet hebben met onze Turkcell dongel! Er komt vrijwel niets doorheen. Lache man. Tien voor acht: we zijn helemaal zenuwachtig want we gaan uit eten en de hele boot naast ons is in rep en roer om ons tweetjes te bedienen, lijkt het wel (willen we graag geloven). We zijn nog steeds de enigste toeristenboot hier, er komt verder geen ene hond! Twee vuren worden gestookt, buiten op de kade, maar ook in de keuken in het vooronder van het schip staat een jongedame, die er later nog bijgekomen is, te koken. We worden uitgenodigd aan de lange tafel in het schip te gaan zitten. Het is er heel smal en lang en de tafel is slechts voor twee personen gedekt. Iedereen van de familie gaat buiten eten, in de kou. Ik mag foto’s maken en dat doe ik dan ook. Moeders, die redelijk Engels spreekt en verstaat, maakt tomaten schoon en het meisje beneden werkt hard.

Open vuur; ik zag geen plastic zakken, wel een ouwe leren riem

Open vuur; ik zag geen plastic zakken, wel een ouwe leren riem

Het andere open vuur

Het andere open vuur

Moeders doet de tomaten

Moeders doet de tomaten

Idem

Idem

De keuken beneden

De keuken beneden

De baas heeft zijn voet bezeerd en loopt moeilijk, met een kruk. Ook hij heet ons hartelijk welkom. We bestellen een Sprite (Ingeborg krijgt in plaats daarvan een ander soort gazeuse) en een Efes. De ober (vast een zoon of een schoonzoon of zo) spreekt goed Engels en leert ons het Turkse woord voor goedenavond uit te spreken: iyi akşamlar. De voorgerechten smaken mij ineens een stuk lekkerder dan gebruikelijk hier in Turkije. Het brood blijft een sponsachtige textuur houden maar de rest is goed. Het stoofpotje van lamsvlees smaakt helemaal voortreffelijk en de friet is een stuk knapperiger dan elders en ik krijg er ook nog mayo bij, weliswaar niet van de Deen, maar toch. Af en toe komt de ober een praatje maken of die andere jongen, die ons als “amigo’s” verwelkomde. Deze is al eens als commando in het leger geweest en is bang dat ie weer wordt opgeroepen straks met al dat gelazer in de Oekraïne. Hij spreekt ook een aardig woordje Engels. Heel gezellig allemaal. Jongens, jongens, wat een feest. We krijgen een paar vruchten die we nog niet kenden als toetje. Heel apart. Uiteraard komt de ober met een geval van koppelverkoop: zijn vriendin (de kok beneden) maakt ook sieraden en daarvan stalt hij wat uit op tafel. Ingeborg kiest een halsketting en een armbandje voor samen 25 TL. Best wel mooi. We rekenen af en nemen hartelijk afscheid van de familie.

Het restaurant

Het restaurant

Geen probleem als we zinken

Geen probleem als we zinken

De voorafjes

De voorafjes

Daar komt het hoofdnummer!

Daar komt het hoofdnummer!

We hadden een lol, jongen!

We hadden een lol, jongen!

Bijzondere fluitjes

Bijzondere fruitjes

Halskettingen en armbanden; dat was wat geweest voor jou, Ann!

Halskettingen en armbanden; dat was wat geweest voor jou, Ann!

Mooi toch?

Mooi toch?

Proosten op een gedenkwaardige dag

Proosten op een gedenkwaardige dag

We worden door de commando en een andere maat begeleid naar de boot (!) opdat we niet gebeten worden door een loslopende hond of struikelen over alle dwars over de steiger heen gespannen landvasten en ander ongeregeld touwwerk. Good night, my friend. Geweldig al die vrienden voor één dag! Nog steeds flabbergasted gaan we naar bed. Deze dag hadden we niet willen missen, kon ook niet want hij kwam na gisteren en was nog vóór de dag erna, morgen noemen we dat ook wel.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

11 reacties op Dinsdag, 29 april 2014

  1. Kathy zegt:

    Wat leuk om te lezen wat jullie de dag na vertrek uit de flottielje hebben beleeft in deze primitieve baai. Fijn dat jullie genoten hebben. We hebben ook een heerlijke vakantie gehad die helaas is afgelopen. Mooie foto’s herinneren ons nog aan de mooie Turkse baaien. Hartelijke groeten en een behouden vaart. Jan Jouke, Kathy, Pieter en Annemarijn.

    Like

    • wingiv zegt:

      Dank je wel. Leuk dat je het gelezen hebt! Het was inderdaad erg indrukwekkend allemaal, een mooie belevenis. Wij wensen jullie ook het allerbeste en wie weet tot ziens.
      Willem en Ingeborg

      Like

  2. Wat een mooi verhaal. We hebben deze baai ditmaal niet bezocht maar we zijn hier wel eerder geweest. Ook wij vonden dat een leuke ervaring! Fethye was heel gezellig en daar hebben we heerlijk gegeten naast de grote haven. De kids wilden daar zwemmen in het zwembad maar die was niet verwarmd……. Dat was dus van korte duur. We zijn inmiddels thuis 😦 maar hebben gelukkig de foto’s nog! Benieuwd hoe die storm zondag gaat verlopen want enkelen van ons zitten daar nog en zouden in Fethye gaan schuilen.
    Groetjes van ons allemaal en een goede reis gewenst. Bofkonten….. 🙂

    Like

    • wingiv zegt:

      Jammer voor jullie dat het zo kort duurde! Met de storm zal het wel meevallen denk ik. De berichten zwakken steeds meer af. We zien het wel. Veel sterkte thuis in het werk en op school, jongens; jullie tijd komt nog wel. Wij hebben het erg leuk gevonden met jullie! Tot ziens!

      Like

  3. anneke zegt:

    Jee we hebben wat gemist geloof ik. En die ketting en armband krijg ik nog wel te zien. ik ben benieuwd. Gr. van Ann

    Like

  4. Cees zegt:

    Hoi Willem en Ingeborg,
    Wat een avonturen allemaal, leuk hoor. Ondertussen liggen wij bij Amorgos ten anker, helemaal in het hoekje van baai. De port police wilde dat ik twee keer opschoof, dus bij de derde poging ankeren heb ik niet meer het bekende fluitje gehoord. Ondertussen was ik ook wel door mijn Griekse scheldwoorden heen.
    Gr. Cees

    Like

    • wingiv zegt:

      Hallo Cees, jij kan ook wel een weblog beginnen met dat soort avonturen! Wij liggen nu net bij Bozburun. We willen hier uitklaren en dan naar de Griekse eilanden. Jammer dat die rotstorm eraan komt. Blijven jullie ook (verwaaid) liggen op Amorgos? Volgens mij lig je daar wel goed met Zuidoostenwind. Groetjes, ook aan Anneke natuurlijk, van ons.

      Like

  5. Mooi verhaal Willem. Het is echt geweldig daar. Wij gaan vandaag naar Cold Water Bay. Volgende week gaan we de familie in 22 Fathom Cove weer bezoeken.
    Het was leuk jullie te ontmoeten, we blijven jullie volgen.
    Groetjes Bram & Bea

    Like

    • wingiv zegt:

      Dank je wel, hoor! Het behoort tot de mooiste ervaringen die we hadden tot nu toe. Veel succes met jullie bedrijf! Ik doe jullie hierbij overigens alsnog de hartelijke groeten van Einar de Croon, dat was een collega van jullie (bij Sunny Sailing?) en hij is schoonzoon van Marijke en Cees van de “Le Clapotis”, die wij kennen van onze omzwervingen hier. Op verzoek van de laatsten dus. Bij deze.

      Groetjes van Willem en Ingeborg
      Willen jullie Bea en Bram de hartelijke groeten doen van onze schoonzoon Einar de Croon. (ex collega van Bea en Bram).

      Like

  6. Linda zegt:

    Wat een leuke avonturen zeg. Jullie waren echt even ‘downunder’ bij de Turken, zulle we maar zegge! En wat een mooie baai qua helder water enzo, leuk hoor!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s