Zondag, 10 augustus 2014

Komeno Bay – Kerkyra

Dag Datum Wind Weer
Zondag 10 augustus 2014 O 1 – 3 Bf Zon
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
17.00 uur uur 19.00 uur 9251,7 (tri0/tra 5) 4434,80

Kwart voor twee word ik wakker. Ik heb goed geslapen maar ik heb gisteravond nogal veel water gedronken en dat wil er nu uit. De maan schijnt. Hij is bijna vol, net als ik. Totale stilte op de ankerplaats. Ik heb de neiging om te gaan schrijven. Tamelijk gemakkelijk schuif ik dat van mij af en vlei mijzelve “once again” naast mijn eega, onder de dunne, versleten dekbedovertrek (of is het: “het” dekbedovertrek?). Tegen sessensogges val ik in slaap. Te tien voor half acht zit ik alweer achter de computer, na een heerlijke excrementen uitdrijvende sessie! Vijf voor half elf. Het is weer gebeurd. Ik heb hem weer gemaakt. Weer een stukkie, met een heleboel foto’s, over 8 augustus. Nu lig ik nog maar 1 dag achter, maar ja, dat is elke dag zo: sogges lig ik er 1 achter en saves lig ik er 2 achter en als ik dan de volgende oggend verzaak, ben ik helemaal de lul! Het leven van een blogger gaat niet over rozen. Ingeborg heeft zich al klaargemaakt voor de… Ik heb me helemaal niet klaargemaakt voor de..,ik ben alleen maar aan het opruimen! Maar je hebt je zwempak al aan! Nou en!? We gaan toch straks naar het zwembad?! Volgens mij ligt daar een oorlogsschip in de verte, of het is een motherfucker van een jacht, zo groot (dat is soms het beste: van onderwerp veranderen en het is ook wel vervelend dat Ingeborg steeds hoort wat ik in dat ding sta te blaten)?! Ik heb het stukkie dus geschreven en het is inmiddels een beetje gaan waaien. We gaan zometeen Cees en Anneke ophalen om gezamenlijk weer een genoeglijk (mid)dagje door te brengen aan het zwembad van het hotel waar Marijn en Rianne gelogeerd hebben. Zij hebben voor ons de weg gebaand. “Ze” kennen ons daar inmiddels en we zijn natuurlijk meer dan welkom, mits we ruimhartig onze pecunia besteden aan hun smakelijke maaltijden en drankjes. Hee, een sms van Cees (of Anneke), of we koffie komen drinken voor we naar de kant gaan. Nou, dat spreekt voor zich! Omdat Ingeborg zich al helemaal had klaargemaakt (ondanks haar stellige vasthouden aan het tegendeel) kunnen we in een poep en een scheet naar de “Beau” varen, volledig toegerust voor een dagje rielekst loungen aan het zwembad. De koffie smaakt heerlijk, met een heerlijk wafelig koekje erbij. Te twaalf uur of daaromtrent plokkeren we naar het zonne-platform en gaan inmiddels op de beproefde manier ten anker. Het paraplu-ankertje met de drie meter ketting houdt deze keer geweldig, het scheelt echter niet veel of we zijn het uiteinde van het ankertouw kwijt. Gelukkig gaat alles goed en we klimmen langs het paadje naar de terrassen rond het zwembad. We kiezen een tafel onder een parasol, dicht bij de keuken en er ontspint zich een levendig gesprek, dat vertrouwelijk van aard is en derhalve hier niet wereldkundig kan worden gemaakt. De cappuccino smaakt ons voortreffelijk en het duurt niet lang of we nemen een duik in het zwembad. De zon schijnt, de zee is blauw, het zwembadwater nog blauwer en de parasols en de palmbomen geven een fijne laatste “touch” aan het Zwitserleven-gevoel dat ons bekruipt.

Een cappuccino....

Een cappuccino….

......een dip in de pool......

……een dip in de pool……

 

.......en witte parasols tegen een blauwe achtergrond; wat wil je nog meer?

…….en witte parasols tegen een blauwe achtergrond; wat wil je nog meer?

We internetten wat, skypen met Miriam bijvoorbeeld, een beetje lezen, nog een keer zwemmen. Ook de luns gebruiken wij op het terras: ik neem worstjes met een speciale saus (?) en frites met mayo erbij, lekker hoor. Ingeborg eet een tonijnsalade met brood, klinkt eenvoudig, maar wat ze kreeg zag er knap ingewikkeld en smakelijk uit. Cees neemt ook de worstjes en Anneke eet een Carbonara. Drankjes erbij, tering wat hebben wij het zwaar!

Internetten

Internetten

Een lekkere snack

Een lekkere snack

.......mmmmmm.......

Dit smaakte best

Na de luns uitbuiken, maar Ann is rusteloos. Die heeft haar zinnen gezet op een wandelingetje naar de andere kant van het schiereiland. Ingeborg gaat verder skypen met Miriam en Cees doet ook iets met zijn HTC one ex. Kom op, Ann! Lopen! Gelukkig is het niet ver, weer langs het dure hotel, het sof-restaurant, nog een stukje verder. Het uitzicht laat te wensen over en we lopen terug naar ons terras aan het zwembad. Daar zitten we nog een tijdje, zwemmen nog wat (Ann dan, hè) en te 16.00 uur breken wij op. Want, wat is namelijk het geval! De serveerster (de dochter van de eigenaar) vertelde ons dat morgenoggend in Kerkyra een processie plaatsvindt. De heilige mummie of het heilige lijk, hoe moet je het noemen, dat in de zilveren kist ligt in de kerk waar we al zijn geweest, wordt te 09.00 uur uit die kist gehaald, in een glazen (perspex waarschijnlijk) doos gelegd en vervolgens door de oude stad voor iedereen zichtbaar rondgedragen. Dat is een betekenisvol spektakel (wat het precies betekent weten we niet) met veel muziek en georganiseerde groepen die erachteraan lopen, kortom iets dat we niet mogen missen. Lijkt mij geweldig! Dat betekent dat we vanmiddag nog naar Kerkyra moeten zeilen en voor anker gaan bij de vesting teneinde morgenvroeg getuige te kunnen zijn van dit morbide gebruik. Hop hop, in het bootje en weg wezen! Wij (de Wingetjes) hebben het ongeluk dat we nog eerst de kluiver moeten aanslaan om te kunnen zeilen. Na Cees en Anneke te hebben afgezet op de “Beau” gaan we aan de slag. Ik verlies zeker twintig liter vocht tijdens onze inspanningen, maar daar maak ik me geen zorgen over. De kluivert blijkt, na te zijn gehesen, prima te zijn gerepareerd door Astrid (“laat uw zeilen repareren bij DL Sails in Gouvia”). Als ie op de rolrever zit kunnen we te 17.00 uur het anker lichten. Zodra we “en route” zijn gaat Cees ook ankerop. De tocht naar Kerkyra kenmerkt zich door lichte winden, malle waterbewegingen en snelvarende boten met hier en daar een megajacht en een oorlogsschip (het was een echt oorlogsschip) voor anker. We zeilen prakties het hele traject, op een uurtje na. Vlak voor de “Beau” komen wij te 19.00 uur ten anker, na eerst onder de muren van het fort een sonderings rondje te hebben gemaakt, waarbij we bijna op de rotsen liepen, maar dat mag Ingeborg niet weten. Het is hier heel druk, veel boten, hele grote ook zoals een mooie Jongert van een meter of veertig en een soort André Hoek boot, een schoener, die nog groter is en een flitslamp op zijn achtermast heeft zodat vliegtuigen er niet tegenaan vliegen.

Lekker luchtig zeilen

Lekker luchtig zeilen

Daar liggen wij

Daar liggen wij

Een bekende track zo langzamerhand

Een bekende track zo langzamerhand

Het barst van de boten, zowel de kleine als de groten

Het barst van de boten, zowel de kleine als de groten

Daar is ie weer!

Daar is ie weer!

Een mooie Jongert

Een mooie Jongert

Een grote Hoek (?)

Een grote Hoek (?), in die gieken kunnen zeker 30 daklozen comfortabel wonen

Voor in de avond varen nog wat speedbootkloten te hard in het rond, maar dat is gauw afgelopen. Op het fort horen we muziek. Er zit iets in de lucht. We eten gebakken banaan met Emmenthaler kaas, ons eigen recept; i like it. 22.00 uur. Ik heb het stukje van 9 augustus geschreven! Twee op één dag, wie had dat gedag? Ik krijg de smaak te pakken en schrijf het stukje van vandaag ook meteen maar. Lache man. Het is nu 00.22 uur, snap je hem? Die twee tweeën staan aan de andere kant van de twee nullen!! Lache! Ik ben klaar! Geen achterstand meer! Dat duurt ongeveer 10 seconden natuurlijk, maar toch! Nu de foto’s erbij zoeken, want vandaag hebben we er wel een paar natuurlijk. Ingeborg zegt: ga je mee naar bed? Nee, wat moet ik daar doen?! Een paar minuten later ben ik echt klaar. “Het is volbracht”. Maar voor bed heb ik geen tijd, eerst de fotootjes doen. PS. Ik ging natuurlijk wel naar bed, maar dat was pas 11 augustus 2014, te 00.50 uur omdat ik het spul niet op de weblog kreeg, vanwege een super slechte verbinding.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

2 reacties op Zondag, 10 augustus 2014

  1. Linda zegt:

    Ben benieuwd naar hoe het gezeul met die mummy is gegaan. En dan dinsdag weer terug om de buiskap op te halen?
    Vanavond visite, maar misschien morgenavond (dinsdag) weer even skypen?

    Like

    • wingiv zegt:

      We komen net terug, zijn onderweg naar Komeno Bay bedoel ik (mama stuurt), van het gezeul met de mummie. Er was niet veel aan te zien. We gaan het proberen dinsdag! Doei!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s