Maandag, 11 augustus 2014

Kerkyra – Komeno Bay

Dag Datum Wind Weer
Maandag 11 augustus 2014 N 1 – 3 Bf Zon
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
14.30 uur uur 16.00 uur 9251,7 (tri0/tra 4,786) 4435,68

Half zes wakker (allebei) en het is nu tien over half zeven sogges. Ik ging naar bed om een uur of 01.00 uur en ik heb een wonderbaarlijke truc uitgehaald gisteren. Ik heb namelijk drie stukjes geschreven, tussen de bedrijven door. Sogges één, saves één en saves nóg één en ja, dan kan het wel 01.00 uur worden, zie je. Het plaatsen op de weblog ging niet zo erg goed, daarom gaan we maar eens kijken of we het nu kunnen doen, voor we naar de stad gaan straks om de processie mee te maken van de eilandheilige die uit zijn kist gesleurd en door de stad gezeuld wordt. Dat zal me een happening wezen, zeg! Daar willen we bij zijn. Ingeborg ligt nog brak in bed. We hebben niet zo best geslapen door de muziekherrie aan de kant. Vooruitlopend op vandaag was het natuurlijk al feest in de stad. Afijn, tien over half acht staat het verhaaltje van 10 augustus ook op de weblog, nadat ik met de computer buiten ben gaan zitten, want de ontvangst was weer belabberd. Ik ben dus nu echt helemaal up to date. “Vandaag” moeten we eerst beleven voor we hem kunnen opschrijven. Het ontbijt zit achter de kiezen, we pakken onze spullen bij elkaar, zetten de deurtjes buiten, dekluiken op slot en daar komen Cees en Ann stipt om 08.00 uur aan. Gevieren plokkeren wij met het beautje de slotgracht in en we meren af op dezelfde plek als een paar dagen geleden. Te 08.15 uur installeren wij ons aan de rand van het grote plein op een muurtje met onze rug tegen een hek, in de schaduw van de bomen langs de kant van de weg, rechts van de ingang van het fort.

Kijk, daar zitten wij

Kijk, daar zitten wij

Er zitten al heel wat mensen te wachten op de dingen die gaan komen. Rechts van mij zit een oude man (misschien is ie jonger dan ik, zou kunnen) die telkens een knorrend geluid maakt. Heb ik weer. Wij gaan geduldig wachten op de eilandheilige. Steeds meer mensen verschijnen naast ons, voor ons, aan de overkant, achter de hekken achter ons; “de boom wordt hoe langer hoe dikker”. Verderop wordt een geparkeerde auto weggesleept, het is duidelijk dat de stoet hier langs komt. Naast Cees dringt een jonge vrouw zich ertussen terwijl haar man, een snoeverig tiep lijkt wel, nadrukkelijk voor haar en onze neus op de stoep blijft staan. Ze kauwen beiden nonchalant en gedachteloos op een stuk kauwgom; dat gaat maar door. Geen gezicht. De vrouw blaast, als een kind, een kauwgombel. Even later komt nog een vrouw, kennelijk de zuster van die ene, erbij staan. Die kauwt nog sneller en nog gedachtelozer. Ik kijk naar de overkant, waar het nu ook drukker wordt langs het trottoir. Verdomd, daar staat ook de helft van de toeschouwers kauwgom te kauwen. Een mens moet wat te doen hebben als ie lang moet wachten.

Toen viel het wel mee

We hingen lekker

Eerst valt de drukte mee

Eerst valt de drukte mee

Maar het wordt drukker

Maar het wordt drukker

Die vrouw naast Cees is een herkauwer

Die vrouw naast Cees is een herkauwer

Daar komen ze!

Daar komen ze!

Een oude(re) mevrouw gaat rechts van mij op het muurtje zitten, er is nog een klein gaatje. Naargelang we langer moeten wachten gaat zij harder stinken. Zelfs Ingeborg links van mij ruikt het. Na een uur wachten horen we aan de overkant van het ontzettend grote plein af en toe een trommel. Hij is uit de kast gekomen hoor! Pas te kwart voor tien of daaromtrent (na ruim anderhalf uur wachten tussen de herkauwers, de knorrepotten en de stinkerds!) gaat het dan eindelijk gebeuren! Dat moet haast wel want de herkauwers, de knorrepotten en de stinkerds beginnen fanatiek kruizen te slaan. Aan de overkant ook. Links van ons komen ze, traag wiegend of moet ik zeggen waggelend, aanstappen, de fanfarekorpsen, de padvinders, de geestelijken en de matrozen die de resten van de verdwaalde herder torsen en omringen. Hij was namelijk herder en kwam begin 19e eeuw van Cyprus overwaaien om op Korfoe 325 wonderen te doen; als ik lieg, lieg ik in commissie. Tussen elk fanfarekorps, het zijn er heel wat (waarvan er geen enkel ene iota heeft begrepen van het fenomeen: “in het gelid lopen”),  zeult een geestelijke in toepasselijke kleding met een soort vaandel met daarop een religieuze afbeelding. Eentje loopt danig te zweten en kan het ding bijna niet tillen. Hij zet hem vaak even neer. Arme man.

Mooie kleurtjes

Mooie kleurtjes

Gemoedelijk babbelend

Gemoedelijk babbelend

Hij had het zwaar

Hij had het zwaar

Hij moest het helemaal alleen doen en de paal was niet van carbon

Hij moest het helemaal alleen doen en de paal was niet van carbon

Wel een mooi doek wat ie meedroeg

Wel een mooi doek wat ie meedroeg

Lekker kuieren

Lekker kuieren, de muts goed zetten, beetje om je heen kijken, a nice day out!

Deze konden het goed

Deze konden het goed

Vaandeldragers

Vaandeldragers

Als het laatste korps, dat overigens niet onverdienstelijk speelt moet ik zeggen, voor onze neus de laatste tonen heeft geblazen stopt de stoet en het korps valt onmiddellijk uiteen en dringt de stoep op om op het muurtje even “uit te blazen” alsof ze dat de hele tijd al niet deden. Een eindje verderop, naar links, voor de ingang van het fort, waar de mummie ergens moet wezen, gebeuren een aantal heilige dingen: er wordt gesproken, geknield, gebogen en gebeden. Ingeborg rent erheen met de camera. Als ze terugkomt zegt ze dat mensen, vermoedelijk geestelijken, daar met hun hoofd op straat liggen, maar ze kon dat niet goed op de foto krijgen.

Fol klore

Fol klore

Nog een vaandel

Nog een vaandel

Schitterende mutsen!

Schitterende mutsen!

Vaandel

Vaandel

Als dit geen mooie muts is weet ik het niet

Als dit geen mooie muts is weet ik het niet

Devotie

Devotie

Idem

Idem

Idem

Idem

Onder dat baldakijn wordt ie meegedragen

Onder dat baldakijn wordt ie meegedragen

Het wordt allemaal niet duidelijk. Gelukkig duurt de chaos niet lang, het korps zet de koperen mutsen met fraaie kwasten weer op en de stoet zet zich weer in beweging. Achter het korps volgt tenslotte een hele grote groep, voor het merendeel best wel vrolijke, geestelijken in verschillende uitdossingen maar bijna allemaal met lange baarden en in ieder geval zo’n mooie klot op hun hoofd! Een kleurrijk geheel. Ze hebben een soort kruid in hun handen, peterselie of majoraan of zoiets. Af en toe mogen toeschouwers dat aanraken. Na de geestelijken dan eindelijk de mummie, rechtop gedragen en omringd door gewapende matrozen, niet in een perspex doos zoals ik dacht maar in een fraaie langwerpige, goudkleurige schrijn met raampjes waarin iets onbestemds staat of ligt. Je ziet niets. Nou lekker dan, daar hebben we dan twee uur op staan te wachten. Hoog tijd voor een koppie cappu. Als de mummie is gepasseerd sluit een groot deel van het publiek zich bij de stoet aan.

Hij kan hem hebben

Hij kan hem hebben

De geestelijken trekken voorbij

De geestelijken trekken voorbij

Er zitten hele mooie tussen

Er zitten hele mooie tussen

Even ruiken?

Even ruiken?

Deze heeft geen baard en kan nog lachen, op de achtergrond de schrijn met de eilandheilige erin

Deze heeft geen baard en kan nog lachen, op de achtergrond de schrijn met de eilandheilige erin

Hier zie je hem beter (de schrijn)

Hier zie je hem beter (de schrijn)

Een politiekordonnetje erachter

Een politiekordonnetje erachter

En daar gaat de meute

En daar gaat de meute

Wij wachten tot we erdoor kunnen en steken de straat en het plein over naar de binnenstad. Het is ontstellend druk. De terrassen zitten overvol, overal, werkelijk niet te geloven! Het is warm, dat vergat ik nog te vertellen en je wilt het liefst in de schaduw wezen. We strijken neer op hetzelfde terras als waar we met Marijn en Rietje hebben gegeten. Hebbu een cappu voor ons? Neen, momenteel doen we niet aan koffie, alleen fris- en fruitdranken. Wazzeggu? We bestellen eerst: Anneke een jus d’orange, Cees een cola, Ingeborg een mixed fruit juice en ik ook. Daarna vragen we ons af wat er aan de hand is: is het te druk voor ze of is de koffie op? Het moet het eerste zijn want het loopt op dit moment aardig vol, zo na de processie.

Even bijkomen op het koffieloze terras

Even bijkomen op het koffieloze terras

Na een tijdje krijgen we onze drankjes: Cees zijn cola, Anneke en ik nectarine-sap en Ingeborg Jus d’orange. Ingeborg ruilt met Anneke. Lache man! Die Grieken toch! Cees was slim; met cola zit je altijd goed, kan haast niet fout gaan! Na de koffie lopen wij naar de borstwering langs de zee om fotootjes te maken van onze scheepjes op de rede.

De "Slotgracht"

De “Slotgracht”

Genieten van het uitzicht

Genieten van het uitzicht

Daar liggen we

Daar liggen we

Over het bruggetje....

Over het bruggetje….

....naar het beautje

….naar het beautje

Nog gauw een fotootje achteruit...

Nog gauw een fotootje achteruit…

......en eentje vooruit

……en eentje vooruit

Beneden maak ik nog wat plaatjes van de “slotgracht” en van het instappen in het beautje. Te 12.00 uur zijn we terug op de “Wing IV”. We hebben afgesproken in de loop van de middag terug te zeilen naar de Komeno Bay. Astrid heeft nog niet ge-sms’t. We wachten af. Vijf voor twee. Ik zit alweer twee uur te lezen in de kuip achter onze luchtige buiskap, tussendoor twee geroosterde boterhammetjes gegeten met gesmolten Goudse kaas. Het begint een beetje te waaien, ik denk dat we maar weg moeten gaan, kunnen we lekker lang dobberen. Half drie vertrekken wij. De baai wordt onveilig gemaakt door een groot motorjacht, van meter of 80.

Een middelgrote in deze contreien

Een middelgrote in deze contreien

Hij vaart langzaam, dat wel, tussen de voor anker liggende bootjes door, hij wil zeker met zijn kont naar de kade van het haventje. Dat maken we allemaal niet meer mee want dan zijn we de hoek al om. met een vaartje van 3,8 knopen op de motor varen we voor de laatste keer (?) langs het Italiaans aandoende stadsfront in de richting van de kade waar twee grote cruiseschepen liggen. Cees vaart op zijn grootzeil en een stukje genua. Hij loopt ons snel in als ik ook op de twee voorzeilen ga varen.

De laatste blikken op Kerkyra

De laatste blikken op Kerkyra

Idem

Idem

De cruiseschepen hebben bijgedragen aan de drukte in de stad

De cruiseschepen hebben bijgedragen aan de drukte in de stad

De "Beau"  loopt ons voorbij

De “Beau” loopt ons voorbij

Hoog aan de wind sukkelen wij richting Komeno Bay. Te 16.00 uur gaan we bijna op dezelfde plek als voorheen voor anker op een paar meter van de “Beau”. Nog niets van DL Sails. Binnen is het 33 graden. Ingeborg is doodmoe en wil niks meer, ze zit binnen op de bank met een boek, een probaat slaapmiddel dus. Er is een ramp gebeurd onderweg: er is een tuinlampje van de Action (75 cent) gevallen en het plastic is gebroken! Ik maak er een project van: lampje lijmen met bisonkit. Het lukt. Een ander project dat daaruit voortspruit is dat Ingeborg het kastje dat ik overhoop gehaald heb om de bisonkit te zoeken moet inruimen, ik mag dat niet doen. Een derde project is het in een droge, gisteravond niet afgewassen, koekenpan ouwe pinda’s op te bakken. Ze worden gloeiend heet, eerst slap maar dan op een schoteltje lekker warm en knapperig. Lekker hoor. Vijf voor zeven. Ik heb een slaatje gemaakt van bieten, aardappelen, erwtjes, worteltjes, (veel) uieren, 6 eieren, mayo (van de Deen), Ketjap, Ketsjup, peper, zout en knoflook. We lezen een uurtje en te 20.15 uur eten we broodjes met bietenslaatje. Lekker hoor. Computeren. Buiten lezen op de iPad. “Imperium” stopt op het moment dat Cicero consul wordt, ik zou de rest ook willen weten, maar helaas, dat moet ik opzoeken in de Winkler Prins. Ik begin aan “De Officier”, ook van Robert Harris. Dat gaat over de “Dreyfuss-affaire” die zich eind negentiende eeuw in Frankrijk afspeelde. Ben benieuwd Cees! Te 22.30 uur sluit ik de boot af met vitrage en gaan we naar bed. Het was een merkwaardige, doch fijne dag.

We zijn er weer hoor!

We zijn er weer hoor!

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Een reactie op Maandag, 11 augustus 2014

  1. Cees zegt:

    De tekst bij de foto “Die vrouw naast Cees is een herkauwer” moet natuurlijk zijn “Die vrouw links van Cees, voor de kijkers rechts, is een herkauwer”, anders krijgen we problemen met Antje.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s