Dinsdag, 12 augustus 2014

Komeno Bay 9

Tien over half een. Lunstijd. Ik heb de hele oggend niets gezegd tegen het apparaat. Dat is toch wel treurig. Terwijl ik vrij vroeg ben opgestaan, om een uur of zeven ging ik eruit en te half acht zat ik alweer te schrijven aan 11 augustus en dat is dus ook al af. Daar ben ik wel de hele oggend mee bezig geweest, maar verder is er niks gebeurd. Het was lekker rustig, we hebben geen haast en Astrid sms-te nog niet; er was verder geen druk. Tien over twaalf sms-te zij. Nu is er wel druk: de buiskap is klaar. Voor 260 euro kunnen we hem terugkrijgen, vóór half vijf, dan gaat ze dicht, de zaak dan. Ik ben net bij Anneke langs geweest, foto’s uitwisselen voor ik het stuk op de weblog zette. Ik kon van haar foto’s nog een paar mooie er tussen zetten. Het zijn er wel erg veel geworden. Arme Kees, mijn broer. Hij kopieert mijn verhalen voor Ma. Je moet er maar wat foto’s uitlaten, Kees! Het is toch allemaal meer van hetzelfde! Nou ja, bij deze zullen niet veel foto’s zitten. Dat scheelt weer. Ik ga nu lezen, krijg vierkante ogen van die computer. Ingeborg moet stoppen met puzzelen, dan kan ik op de kuiprand “De Officier” lezen. 14.00 uur. We eten toast met bietensalade. Lezen. 15.00 uur stoppen met lezen om voorbereidingen te treffen naar DL Sails te gaan. Twee karren in het bootje, een tros lege waterflessen en -cans, een can voor benzine en een 25 liter can voor diesel, benzine gieten in de buitenboordmotor. Daar zijn we zeker een half uur mee bezig. We lijken wel een vuilnisboot met al die rommel voorin hoog opgetast. Cees en Anneke gaan later naar de kant om boodschappen te doen. Het is erg warm. Ze hebben gelijk, maar wij moeten op tijd zijn bij DL Sails, moeten nog geld halen ook. We meren af op onze vaste plek, onder de waterkranen en lopen met twee karren naar DL Sails. Aan de kant is het nog heter. Ik maak drie foto’s in het straatje van het dorpje achter de marina (het heeft een naam, dat dorpje, iedere keer als ik het bordje lees, leer ik het uit mijn hoofd en vergeet het meteen weer! Irritant is dat!

Straatje gezien naar het noorden

Straatje gezien naar het noorden

Straatje gezien naar het zuiden

Straatje gezien naar het zuiden

En eentje met Ingeborg en een jochie

En eentje met Ingeborg en een jochie

Terwijl Ingeborg bij DL Sails wacht haal ik om de hoek geld uit de automaat en loop terug. De buiskap ligt op de snijtafel. Ik sla hem open en zie de mooie, heldere ruiten. Hij is weer als nieuw, moet alleen een beetje schoongemaakt worden. Astrid vertelt dat ze veel moeite had met het verwijderen van de oude ruiten met name om ervoor te zorgen dat alles niet onder de nog steeds plakkerige lijm kwam te zitten. Ben benieuwd hoe ie op de boot eruitziet. We rekenen af en nemen afscheid. Goed zaakje, dat DL Sails, no nonsense, goede kwaliteit, snel en redelijke tarieven. Astrid zei dat ik niet teveel reclame moest maken omdat ze het dan te druk krijgt. Nee hoor, zei ze erachteraan, schrijf maar gerust! We kregen ooit de tip van Kees van Suus (a.b. s/y Alioth, winter 2010/2011 te Alcoutim) dat als er wat aan de zeilen of zo moest gebeuren, we naar haar (zijn ex-vrouw) toe moesten gaan. Goeie tip. Terwijl we oversteken naar de supermarkt knotsen op het kruispunt twee auto’s op elkaar. Gelukkig zaten wij er niet tussen. Ze hadden allebei al zat deuken, dus het gaf niet. In de supermarkt is het heerlijk koel, hier blijven we even. Het worden zeker drie kwartiertjes dat we rondhangen bij de versafdeling, de drankafdeling, de vleesafdeling en het brood. Er gaat weer voor een godsvermogen de kar in. We zien Cees en Anneke nog niet verschijnen, dus we gaan maar. Afrekenen (oef!). Terugsjokken met twee karren, waarvan eentje zeer zwaar van de boodschappen. Bij het bootje gaat Ingeborg de tros flessen met water vullen en ik loop met de brandstofcans en het 1 euro karretje (enz.) naar het tankstation verderop aan de kade. De pompbediende wil lollig wezen en zegt dat de diesel op is. Nou, dan wacht ik wel even tot er nieuwe komt, zeg ik. We zijn een vrolijk stel samen! De diesel kost aan deze pomp 1,51 euro en de benzine 1,81 euro, aardig aan de prijs dus, duurder dan in Nederland maar goedkoper dan in Italië. Ik heb nu in totaal ongeveer 250 liter in de tanks, dat moet voldoende zijn om Licata te halen. Ik ga er vanuit dat we ook nog een beetje kunnen zeilen. Onderweg komen we Cees en Anneke tegen, op weg naar de wal. Joehoe! T.o.d.b. iets drinken, de tandjes in de grote tank legen en de boodschappen opruimen. Ik laat de buiskap nog even liggen. Het waait zo lekker door onder de panelen. Even zitten en dan zwemmen. Dat houden we een uur vol. We maken de romp tot een meter onder water helemaal schoon. Je moet goed uitkijken dat je de boot niet op je harses krijgt, door de golven van al die speedboten. Er verschijnen nu hier en daar kokkels op de romp, vooral op randen en in loosgaten. Hardnekkige krengen zijn het. Er blijft steeds een rondje over dat je niet wegkrijgt, als je er eentje afsteekt. Het groen valt mee en laat zich makkelijk wegpoetsen. Ik kom tot de ontdekking (Columbus ontdekt zijn tenen) dat ik het bandje van mijn masker strakker moet trekken, wil ik niet steeds water erin krijgen. Dat geeft hoop voor de toekomst! Met gerimpelde vingers klimmen we de zwemtrap op. Afspoelen en op de kuiprand zitten, het zoute water uit mijn kop laten lopen want ik klink helemaal verkouden. Kwart over zeven zijn C & A ook terug, beladen met watertankjes. Tien voor acht. We zitten te lezen en eten een biertje en een kaasje. Linda probeert te skypen. Het lukt gewoon niet. De verbinding is te slecht. Tien voor negen. We zitten een tijdje te lezen als Ingeborg zegt: we moeten nog een Irish Coffee drinken! Krijg nou wat, da’s de omgekeerde wereld! Ingeborg probeert ook haar zussen Karin en Olga te contacten op de skype om ze te feliciteren. Die zijn jarig vandaag namelijk, zie je, zij zijn een tweeling of moet je zeggen: tweelingen? Het gaat allemaal heel gebrekkig of niet. Van harte hoor! Dat klote Vodafone! Ligt het nou aan Griekenland of aan V.? Het is windstil en nog steeds heel warm, vooral in de boot. Het schijnt volgens Astrid morgen 40 graden te worden in het binnenland en 35 aan de kust. Lekker dan. Niet zeuren, daar kwamen we voor. De mensen in Nederland snakken hiernaar! Wij zijn bevoorrecht. Tien voor half elf, ik heb het gevoel dat we naar bed gaan zo meteen. Maar ik heb helemaal geen slaap. Ik ben wel alvast met een hoofdlampje in het donker in gevecht gegaan met de diverse stukken vitrage om de insectenwereld buiten te houden. Ingeborg staat af te wassen. Tien over half elf. Cees stuurt een mailtje met de bustijden op 13 oktober van Licata naar Catania (luchthaven Fontanarossa) op Sicilie. We moeten vroeg op. De bus vertrekt te 07.30 uur. Ik probeer een half uur lang Cees te antwoorden, een simpel regeltje op de weblog. Het lukt gewoon niet. Ik wor d’r niet goed van! Als dit wordt veroorzaakt door het toeristenseizoen, is dat toch te krankzinnig voor woorden?! Ingeborg ligt al in bed, op de koelste plek in de boot, 26 graden is het daar. Vijf voor elf. Ik geef het op. Mijn melk is ook op. Ik ben er klaar mee. Ik ga naar bed. Doei. Het was een fijne dag. Hij vloog om.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

2 reacties op Dinsdag, 12 augustus 2014

  1. Linda zegt:

    Ik begon me al zorgen te maken… Skypen lukt ook maar niet he? Wij gaan straks naar Nijkerk. We nemen de laptop mee, dus misschien kunnen we het nog eens proberen. Succes in de hitte daar! Hier is het pokkeweer: regen, onweer, hagel en heeeeeel af en toe zon. Net aan 20 graden 😦

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s