Maandag, 18 augustus 2014

Ormos Kalami 6

Tien voor negen. We gaan zwemmen. We komen net uit bed. Half zes al wakker vanoggend. Er ging er eentje vertrekken, die was dichtbij met zijn kettinkje aan het rammelen. Kon niet meer slapen. Nu gaan we zwemmen. Voordat we gaan eten. Tien voor half tien. We hebben gezwommen, twee rondjes om de boot. Voorzichtig beginnen. Afdrogen. Er kwam een groot modern jacht langs van een meter of 80, met drie masten. Volgens mij was dat de “Athena”, destijds gebouwd bij Royal Huisman in Vollenhove voor Jim Clark, een IT magneet. Schitterend schip. We hebben ons fruithapje achter de kiezen inmiddels. Kijk Ing, die griet zit gewoon achterop, nakend! Of is het haar moeder? Ze is d’r kind aan het uitkleden. Ing, geef de verrekijker effe. Het heeft gisteravond nog hard doorgewaaid maar in de nacht werd het windstil en nu liggen we met de kop naar het noordoosten. Het lijkt wel of we een ander weertype krijgen, het is frisser, in de boot is het minder dan 25 graden, da’s lang geleden! Ing is aan het afwassen en mist voortdurend kopjes en glazen die ik natuurlijk heb weggemaakt. Te 10.30 uur zijn Henk en Christine terug van boodschappen doen. Ik wip met mijn computer en externe harde schijf in de bijboot want ik krijg een paar films van Henk. Ingeborg gaat ook mee. We drinken meteen een paar lekkere bakkies koffie daarzo. De films doen het niet op de Mac: dan is er een probleem met de ondertiteling of het geluid doet het niet of er verschijnt helemaal geen beeld. We proberen van alles. Wat een ellende. Henk is een vasthoudend tiep; het moet en zal in orde komen! Uiteindelijk verandert ie een film met een conversie programma (AVS Video converter) in een ander format en dan doet ie het wel op de Mac! De conversie duurt (per film) wel 45 minuten! Dat zou toch anders moeten kunnen. Ik ga thuis (in Nederland) wel (laten) kijken hoe we dit moeten oplossen. De traagheid van internet hierzo speelt ons ook parten. Niettemin is het gezellig koffiedrinken zo, in het zonnetje, een goed gesprek, wat wil je nog meer? Henk en Christine drinken zelf geen koffie, maar Christine zet toch een lekker straf bakkie op tafel, hoor! We drinken er wel vier van op! Stuiterend in ons tuig plokkeren we tegen enen terug naar de “Wing IV”. Tot half drie doen we niks anders dan lezen en puzzelen, verveelt kennelijk nooit! Te kwart voor drie gaan we weer een half uurtje zwemmen, op en neer naar de “Beau”, die een eind verder naar buiten in de baai ligt, niet te ver van elkaar en als schichtige herten steeds met onze snorkelkoppen heen en weer glurend, op de uitkijk naar die scheurende ski-speedboten. We halen het zonder spleten in ons hoofd. We spreken met Ann en Cees af dat we te 16.30 uur gaan wandelen en daarna op het terras, want ik moet een stukkie op de weblog zetten. T.o.d.b. kan ik nog 5 kwartier lezen tot we naar de kant gaan. Ik zit op de kuiprand te lezen in “Het Satanskruid”. Ik moet de iPad goed vasthouden als er weer eens een Tsunami op ons af wordt gestuurd. Het wordt tijd dat we een rustiger plek opzoeken. Te 16.30 uur tijgen we bepakt en bezakt (daar wor ik ook weleens moe van, van dat gesleep met troep!) in het bootje naar de kant. Ik heb er lol in gekregen met het paraplu ankertje te smijten en dan de voorkant vast te leggen met een touw om een grote steen of rots (eigenlijk hetzelfde dus) heen. Cees gaat niet mee wandelen want de wind is weer opgestoken en hij gaat ankerwacht houden, de slimme rakker. Ann zet ie af op het steigertje bij de Taverna White House en met zijn drieën lopen we linksaf het weggetje op naar boven, naar het baaitje achter de kaap van “onze” baai. Het valt me zwaar en Ingeborg heeft er ook moeite mee. Ann heeft nergens last van, maar ja, die is ook een stuk jongerder.

Ann wilde wel, hoor!

Ann wilde wel, hoor!

We lopen nog verkeerd ook. Na een tijdje krijgen we door dat dit het niet gaat worden en gaan terug. Prachtige uitzichten hoor, dat wel! Allemaal fraaie vakantievilla’s van één bedrijf,…. uit Engeland. Aan de rechterkant is er op een gegeven moment een pad naar beneden, dat we eerst niet goed in de gaten hadden en beneden komen we aan het baaitje “om de hoek”. Zeer idyllisch, daar.

Tis hier erg mooi

Tis hier erg mooi

Leuk doorkijkje

Leuk doorkijkje

De druiven zijn bijna rijp

De druiven zijn bijna rijp

Het boerderijtje

Het boerderijtje

Een klein paadje langs een boerderijtje, waar we een paar over de omheining hangende druiven kunnen plukken, voert ons naar een stenig strand met rotsen aan de zijkant. Er liggen een paar motorjachten met lijnen naar de kant voor anker. Veel zonnebadende en zwemmende badgasten. Mooi zwembaaitje, maar te klein om vrij zwaaiend te ankeren. Wij vallen uit de toon in onze relatief bedekkende kleding. Fotootjes maken, onder andere eentje in sepia, net als vroeger, alleen de badpakken kloppen niet.

We voelden ons erg aangekleed

We voelden ons erg aangekleed

Even poseren

Even poseren

Foto in sepia; alleen de badpakken kloppen niet

Foto in sepia; alleen de badpakken kloppen niet

Vlakbij het restaurant wordt een grote villa tegen de berghelling gebouwd voor een zakenrelatie van Henk. Het is een enorme villa, vinden wij, met een zwembad en een souterrain met slaapkamers en badkamers en suite en een grote woonkamer en enorme terrassen met een schitterend uitzicht over de baai. Dat bekijken we ook even. Het is nog lang niet klaar, maar je kan zien dat het bijzonder fraai wordt.

Vanaf de villa in aanbouw gezien

Vanaf de villa in aanbouw gezien

Met onze tong op de schoenen bereiken Ing en ik het terras, we bestellen een drankje en ik start de computer op. Het wordt weer een gebed zonder end! Cees en Anneke komen ook een glaasje drinken. Ingeborg gaat apart zitten om te skypen met zus Olga.

Ingeborg skypt met Olga, het ging net (niet)

Ingeborg skypt met Olga, het ging net (niet)

Pas te 19.45 uur staat het stukje van 16 augustus erop, met een paar fotootjes. Wat een kriem! Maar wat er ook gebeurt: Vodafone kan de kolere krijgen! Cees en Ann zijn dan al terug naar de “Beau”. We bekijken wat e-mailtjes, onder andere van mijn broer Kees. Dat herinnert mij eraan dat we Joke, zijn vrouw, moeten bellen want die is jarig. Dat doen we zometeen wel op de boot. Ik reageer op reacties op de weblog, het zijn er niet zoveel. Cees had al afgerekend dus we kunnen zo weglopen. T.o.d.b. ga ik Joke bellen: van harte gefeliciteerd! Dank je! Je bent in ieder geval niet te laat! Hoezo? Nou, ik ben pas de 24ste jarig. Zucht. We gaan weer lekker! Ik wou dat Ingeborg daar eens een goeie kalender van ging bijhouden, van dat soort dingen. Ik spreek Kees ook even. Hij begint meteen te schelden op het Nederlandse weer: 14 graden en afnemend, met regen, voortdurend toenemend. Hij vindt het maar achterlijk dat we naar Nederland terug willen. Die Kees. We dachten van niet, maar we lijken toch wel veel op elkaar: hij scheldt op het weer en ik op Vodafone; daar zijn parallellen te trekken! Aan de andere kant vindt ie dat ik toch maar naar huis moet komen, want die Subaru staat in de weg in zijn garage! Sjonge, jonge! Ik ga maar wat fotootjes klaarzetten voor de weblog. We hebben laat gegeten, een heerlijk boterhammetje met gebakken ei, besprenkeld met peper en zout, terwijl we naar mooie muziek luisteren. Het blijft mooi, ook al heb je het 10 keer gehoord,…. of 30. Kwart over negen. We zitten een Irish Coffee te drinken, een grote, want de slagroom moet op. Mmmmm, lekker! Hij is echt lekker! Ik probeer een stukje te schrijven. Dat gaat moeilijk worden! Oe!, ik moet nog wel even kwijt, dat Marijn weer begonnen is met bouwwerkzaamheden aan ons 17e eeuwse oorlogsschip de “Friesland”! Hij stuurde ons een mailtje met twee fotootjes van de stand van zaken. Hij is begonnen met de tuigage, een ongelooflijk priegelwerk! Dat komt natuurlijk omdat het zo’n pokkenweer in Nederland is, dan gaat het weer kriebelen!

De werf is weer volop in bedrijf

De werf is weer volop in bedrijf

Idem

Idem

Vijf over twaalf. We gaan naar bed. Het is lekker fris in de boot. Ik heb de perspex schutbordjes erin gezet in plaats van dat geklooi met vitrage. Morgen weer een dag; dan gaan we hier weg, naar Ayios Stefanos (2 mijl, hahahaha) of naar de baai voor Kassiopi of naar Erikoussa, we zien het wel! Het was een vermoeiende, dus fijne dag.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s