Zondag, 7 september 2014

Giardini Naxos 10

Half zeven. Opgestaan en eruit gegaan. Kwart voor drie wakker, daarna een beetje gesoezeld, gedoezeld en gedonderd. Het houdt niet op, de slaapellende. Nou ja, we gingen ook wel vroeg naar bed, tien uur of zo. We moesten nou maar weer gaan schrijven. Het is rustig buiten. We liggen niet meer zo te wobbelen als gisteravond. Alhoewel, het schip beweegt wel. Irritant. Ingeborg is weer naar bed gegaan en slaapt alweer. Zij wel. Half negen. Ik ben klaar met het stukkie van 5 september; op de weblog gezet. Het begint prompt te regenen, oh nee toch niet, het is alweer droog. En dat was dan de neerslag van deze week. Het is wel bijna helemaal bewolkt. Er ligt een heel raar motorjacht naast ons. Het lijkt wel een cruiseschip. Ik ga er een foto van maken. Ik kijk ook door de verrekijker. Nee, het is geen jacht maar een klein cruiseschip, voor kleine gezelschappen? Wat een raar ding.

Raar motorjacht

Raar motorjacht

Er staat als naam “Island Sky” op en hij is geregistreerd in Nassau. De romp ziet er niet uit, één en al deuk. Tien voor tien. Buiten de baai wordt een zeilwedstrijd gedaan. Vanaf gisteren reeds verzamelden zich hier de deelnemers, een stuk of 15 schepen. Ik zit op de computer mijn “omslagfoto” in feesboek te veranderen. Daar krijgen al mijn vrienden bericht van. Veel van mijn vrienden doen dat ook, die omslagfoto veranderen, heb ik gezien, dus ik dacht: dat kan ik ook. Ik verander ook de “header” (= de kop illustratie) van ons weblog. Het spreekt voor zich dat dit ook weer een foto is van onze onvolprezen Anneke! Ik was de “artist impression” van onze boot een beetje zat. Bakje koffie, zonder koekje. 11.00 uur. Ik zit alweer een tijdje te lezen buiten. Het wordt druk met zondagsgangers om ons heen.

Zo liggen ze de hele dag te genieten! Ze kunnen er wat van, die Italianen.

Zo liggen ze de hele dag te genieten! Ze kunnen er wat van, die Italianen.

De zeilwedstrijd is in volle gang in volle zee. Ze hebben een lekker windje, lijkt het. Er drijft een waterscooter midden in de baai. Daar ligt een gozer in een rare houding op te zonnebaden! Huur je een waterscooter voor een bak geld, ga je d’r op liggen zonnebaden! Nou ja, dat is ook leuk natuurlijk, ik heb dat trouwens liever, dat ie dat doet. Moet kunnen. Of hij is dood, dat kan ook (de snelheid en de opwinding werden hem fataal!). De zon is af en toe weg, hij werkt niet van harte mee vanoggend. Ik heb de koelkast maar uit gezet. Dat zijn zo de dagelijkse perikelen en dilemma’s: koelkast aan of uit? Wel of niet apparaten aan de lader leggen? Dat krijg je met een “tweedehands voor nieuw” 280 ampère “bankje” van Griekse herkomst, nog geen twee maanden na aanschaf. Wat een narigheid. Ja, het is improviseren geblazen. Ingeborg zit ook te lezen in het boek “De Klap”.

Ingeborg leest in "De Klap"

Ingeborg leest in “De Klap”, ze kijkt er niet al te vrolijk bij

Wat dat nou weer moet voorstellen (dat boek bedoel ik), ik weet het niet. Zelf probeer ik me door het boek van Ake Edwardson te worstelen: “Een zeil van steen”. Zijn boeken blinken uit in vaagheid, mystificatie, dromerigheid en “niemand weet nooit niks”. Pas op het eind komt opeens alles zomaar tot klaarheid: Winter (de hoofdinspecteur) herinnert zich plotseling dingen en de getuigen en vermoedelijke daders ook! Hij eist, Ake dus, van de lezer dat deze zich bekwaamt in het tussen de regels doorlezen, dat is effe wel leuk maar wordt op den duur doodvermoeiend! Na deze kap ik met hem, tis goeie. 12.00 uur. Ik heb de duikspullen klaargelegd, opdat ik na de luns onder water kan om de romp hier en daar van aangroei te ontdoen. Ik wil het weer een keertje met de lange slang proberen, zonder trimvest. We eten gebakken brood met kaas en kappertjes en grove Italiaanse worst. Lekker hoor. Ik bel met Ma. Geen nieuws. Alles goed. Het gaat nog steeds goed met haar, ze slaapt heerlijk tegenwoordig en lang: zo’n 9 tot 10 uur per nacht! Het regent in Nederland maar de temperatuur is goed. Tegenwoordig leggen wij de twee opklapbare kapok kussens op de deksel van de koelkast. Dat scheelt aanzienlijk in koudeverlies hebben we gemerkt. Misschien is dat wel een deel van het euvel: een slecht geïsoleerd deksel. De koelcompressor slaat minder vaak aan en blijft korter draaien. De accubank staat sogges weer boven de 12 volt, niet veel erboven, maar toch. Hier ga ik een permanente voorziening voor maken; een project dient zich aan. Terwijl we zitten te eten zie ik buurman ankerop gaan. Dat wil zeggen: hij vaart weg maar vergeet eerst zijn anker op te halen! De ketting staat strak naar achteren langs zijn kostbare gelcoat. O, o, wat een narigheid. Zijn dochter zet de motor in zijn vrij en dan kan het anker worden gelicht. Lache man. Er is altijd vertier op de ankerplaats. Mij overkomt zoiets niet, weet ik zeker. Kwart over twee. Ik heb me geschoren met een bot mes. Geen verwondingen gelukkig. Ik ga maar een beetje duiken, denk. 16.00 uur. Ik ben klaar met onderwater schrobben. Cees kwam langs zwemmen en maakte met onze onderwater-Nikon foto’s van mijn capriolen.

Van onderen gezien

Van onderen gezien

Het ziet er niet uit

Het ziet er niet uit

Ondertussen komen Cees en Anneke naar ons toe zwemmen

Ondertussen komen Cees en Anneke naar ons toe zwemmen

Mooi lichtgevend, Cees!

Mooi lichtgevend, Cees!

Onderwaterwerk

Onderwaterwerk

Idem

Idem

Zie je die wolk? Da's allemaal aangroeisel

Zie je die wolk? Da’s allemaal aangroeisel

Poseren

Poseren

Idem

Idem

Maar ik werkte ook

Maar ik werkte ook

Ik ga morgen nog een laatste keer eronder om alle gaten met een grote schroevendraaier schoon te steken van kokkels, mosselen, oesters en ander lekkers, daar had ik nu geen puf meer voor. Dat zal de laatste keer zijn want we gaan volgend voorjaar toch de kant op. Toen ik klaar was ging Ingeborg, die boven de boel in de gaten moest houden snorkelen op het kunstmatige rif, waar Cees en Ann al lekker bezig waren met koekeloeren naar het onderwaterleven.

Bootje mee en een zelfgemaakte signaalboei

Bootje mee en een zelfgemaakte signaalboei

Cees koekeloert naar het onderwaterleven

Cees koekeloert naar het onderwaterleven

Ingeborg komt terug van snorkelen

Ingeborg komt terug van snorkelen

Waar blijft de shampoo?

Waar blijft de shampoo?

Half acht. Cees en Ann zijn alweer weg. Ze zijn hier bij ons geborreld. Heel gezellig was het en we lachten wat af.

Toch maar weer eens een fotootje van de borrel (sangria)

Toch maar weer eens een fotootje van de borrel (sangria)

Ik heb op de computer gekeken of er nog iets nieuws was en ik heb fotos klaargezet voor verwerking in de weblog. Vanavond hoop ik wat te gaan doen. Het is nog een beetje licht. Eerst maar eens eventjes buiten een beetje lezen, want we deinen als de ……. Ik voel ook een druppeltje. Weer regen?! Nee, het zet niet door, jammer genoeg. Kwart over acht. We worden helemaal gek gewobbeld. Ik ga maar wat schrijven, denk ik. Ingeborg ligt helemaal schrap op de kajuitbank, die heeft geen last van de deining. Ik krijg 6 september op papier en in de weblog. Half elf. We gaan naar bed. Ik ben de computer aan het afsluiten, dat duurt ook eeuwen: ja, muziek uit, klaar, uit, af. Skype uit, iPhone uit, wegwezen. TIM afsluiten, restjes hotmail en “Wingiv” afsluiten, uit, af, klaar. Op het appeltje klikken: zet uit, klik, ja, klaar, nokken, af. Klep dicht (“klaptop”). Ik neem een aspirientje (ibuprofen) om beter te kunnen slapen. De vitrage over de kajuitingang plooien, want ik had vannag een mug. Dat moet ik niet. Welterusten. Het was een fijne dag. Morgen weer één.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

2 reacties op Zondag, 7 september 2014

  1. Joep en Ina zegt:

    Mooie foto’s onderwater. Joep

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s