Maandag, 15 september 2014

Siracusa 5

Tien voor tien. 15 september. Stukje van 13 september is klaar. We gaan naar de kant. We gaan naar de Lidl. Lopend. Om boodschapjes te halen. Met twee karren. En parkeerterreinen kijken. Heb je de plattegrond, Ing? Goed. We gaan. Eerst bij de “Beau” langs, vragen of Ann mee wil. Vandaag niet, melkboer. Gesprekje over de schutting. Die vinden het maar raar dat wij vandaag lopend naar de Lidl gaan terwijl we morgen een auto hebben. Helemaal normaal is het niet, dat geef ik toe maar het is ook voor de broodnodige beweging, zie je en het verkennen van parkeerplekken. Cees heeft gisteravond een vrije plek (witte vakken) gevonden dicht bij de haven, want het betaalde parkeerterrein was vol. Hopen maar dat ie er nog staat. En of we vanmiddag op de borrel komen? Tuurlijk. We varen door naar de wal. Eerst ga ik kijken bij de jachthaven. Daar zijn momenteel 3 parkeervakken vrij. Het is ook maandag, de weekenddrukte is voorbij. We varen verder naar ons plekje tussen de bruggen en leggen het bootje vast. Gewapend met de karren tijgen wij op pad onder een geheel blauw zwerk over een stukje Corso Umberto I en dan linksaf naar de Via Malta die we volgen tot de Via N. Bixio, die gaan we in naar de Via Bengasi, die vanzelf uitkomt op de Via Elorina, waaraan de Lidl ligt, als je maar steeds links aanhoudt. Aan de Via Bengasi bevindt zich een groot 24 uurs parkeerterrein (vijf minuten lopen vanaf het bootje) waar toeristenbussen parkeren en hun bleke ladingen uitspuwen al dan niet met gidsen die bordjes boven hun hoofd houden. Daar is ook een gedeelte voor personenwagens. We bestuderen de parkeermeter, waarin je met een bankkaart kunt betalen en met munten. Er komt een meneer die ons geduldig laat zien hoe hij een kaartje van twee uur uit het ding “trekt”. Het gaat heel traag omdat ie zelf ook niet weet hoe het moet, zijn twee euro munt komt herhaaldelijk terug in het bakje vallen! In de tijd dat hij vertelt dat Sicilianen heel rielekst zijn, in tegenstelling tot die “zenuwelijers” uit het Noorden van Italië moeten wij hem vertellen dat ie met z’n fikken van de knop “cancel” af moet blijven. Lache man. Uiteindelijk lukt het hem en wij zijn weer wat wijzer, onder andere dat ik veel munten nodig heb om hier een nagje te staan (1 euro per ora). Mooie parkeerplaats. Gaan we doen. Voort gaat het, de Via Bengasi af. Aan de rotonde waar de Via Elorina begint bevindt zich een soort tearoom waar we koffie gaan drinken. Het is een hele nette, steriele zaak. Ze hebben taarten in de vitrine, die ze zelf maken. Zo’n dingetje kost 20 tot 36 euro! We nemen een cappuccino en ieder een taartpuntje. Djiez, wat is dat een machtig spul, zeg! Wel lekker, maar ook een kleffe hap in je bek. Ik zit natuurlijk weer onder de chocolade. Fotootjes maken, naar de plee.

Kleffe hap, zoete bek

Kleffe hap, zoete bek

Clean tearoompje

Clean tearoompje

Kijk maar

Kijk maar

Bij het afrekenen hoop ik op wat munten als wisselgeld. De taartjes kosten 4,50 per stuk; niet gepiest en toch nat! De cappu is 1,70 euro. Ik betaal met een biljet van 20. Nee hoor, geen munten. Of ik 2,40 euro wil bijpassen. Heb ik niet, zeg ik, maar ondertussen trekt Ingeborg al het rode portemonneetje met de munten uit de rugzak, vergetend dat we ze moeten inzamelen en niet weggeven. Nu heb ik niet meer, maar minder munten. Het leven is soms een bezoeking, maar ik mag niet mopperen op Ingeborg want ze is morgen jarig; over precies twee maanden krijgt ze dan d’r AOW, dan worden we pas echt rijk! We lopen door naar de Lidl. Levensgevaarlijke stukken zitten er weer in de Via Elorina, dode zichthoeken in bochten, af en toe een stukje trottoir dat die naam niet mag hebben en troep op straat. Ik wapper op de kritieke plekken met mijn arm om het verkeer duidelijk te maken dat wij daar lopen. Heelhuids bereiken we meergenoemde winkel en vullen de tassen op de karren met spullen en wandelen wapperend langs dezelfde route terug naar het bootje.

De Lidl in Siracusa

De Lidl in Siracusa

Gevaarlijke weg

Even moed verzamelen voor we op pad gaan

Echt gevaarlijk

Echt gevaarlijk

We meten hoeveel tijd het kost om van de parkeerplaats daar te komen: vijf minuten, meer niet. Geroutineerd hijsen we de zware karren aan boord en plokkeren naar de “Wing IV” waar Ingeborg het warme middagmaal gaat bereiden en ik Linda een hotmailtje stuur met het verzoek zoveel mogelijk euro muntstukken te verzamelen. Zo, de oggend hebben we dik achter de rug. Twee uur. De “beautjes” zijn ook weer terug van de wal. Het inleveren van de huurauto heeft geen problemen opgeleverd. Drie uur. We hebben heerlijk genuttigd: een rijke, gemengde salade, geen Griekse dit keer, een varkenslapje, een gebakken eitje en een aardappeltje; dat was dus een heel bevredigend AGV-tje! Ik ga even buiten lezen. Kwart voor vier. We gaan zwemmen. Half vijf. We hebben gezwommen. Wat nu? Ingeborg gaat de rubberboot zo goed mogelijk reinigen en ik doe hem zijn “jasje”, dat Ingeborg gerepareerd heeft en al die tijd in de boot rondslingerde, aan om te voorkomen dat ie weer smerig wordt.

Hij heeft z'n condoompje weer om

Hij heeft z’n condoompje weer om

Zo zijn we lekker bezig. We gaan zo op visite op de “Beau”, lekker borrelen met z’n zessen; het worden er steeds meer: zwaan kleef aan. Vijf uur. Borreltijd. De borrel is heel gezellig. We maken nader kennis met Eline, de vriendin van Niels en drinken een lekker glaasje Chianti en eten lekkere broodjes met diverse kazen. Er is er eentje bij die een beetje bedorven is: er zitten allemaal blauwe dingetjes door. Ik eet het dapper op. Zij zijn gisteren met de auto naar de Etna en naar Taormina geweest en hadden het geluk dat het helder weer was daarboven. Wij gaan woensdag hetzelfde doen als Linda er is. Het is nu half acht en we zijn terug op de boot. Lezen, schrijven (14 september). We skypen met Willem en met Linda, nog even de laatste spijkers met koppen slaan. De verbinding is slecht. Vijf over twaalf (!). Klaar met 14 september, geplaatst en al. Ik ga nu naar bed, ben er letterlijk en figuurlijk klaar mee. Morgen een wrakke Panda huren en het Italiaanse verkeer in, heb er nu al zin an. Het was weer een fijne dag.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s