Dinsdag, 30 september 2014

Porto Palo – Punta Braccetto

Dag Datum Wind Weer
Dinsdag 30 september 2014 Zuid 1 – 3 Bf Zonnig
Vertrek Aankomst Logstand Motoruren
08.00 uur 17.30 uur 9615,5 (trip 0 /track 36,3) 4485 u.

Dinsdag, de dertigste september, de dag na Linda d’r verjaardag. Zeven uur. Van vijf tot zeven klaarwakker gelegen, maar had geen zin op te staaan. Af en toe door het openstaande dekluik kijken als ik weer wat hoorde. Vroege vertrekkers bijvoorbeeld en binnenvarende vissers. De “Passion” is gisteravond al vertrokken, die gaan de nacht door naar Licata. Ik heb me voorgenomen dit jaar geen cent havengeld meer te betalen, dat heeft me dit hele seizoen toch al genoeg gekost; een eurootje of 300 denk ik. We willen vandaag ankeren voor de jachthaven van Marina di Ragusa als de zee dat toelaat. Op ons gemak ontbijten en wachten op een signaal van de “Beau”. Ondertussen klooi ik met foto’s op de computer en maak een foto van de zonsopgang.

Zonsopgang boven de baai bij Porto Palo

Zonsopgang boven de baai bij Porto Palo

Ah, acht uur, daar is Cees: Willem, wij gaan ankerop. Dat komt goed uit, wij ook. Er staat een licht windje dus we kunnen zeilen, al houdt het niet over: 2,4 knopen over de grond in zuidwestelijke richting om het eiland Isola delle Correnti vrij te varen, daarna kunnen we meer westelijk, westnoordwest om precies te zijn. Cees loopt snel op ons uit. De remmende invloed van de zware aangroei laat zich duidelijk gelden, ik kom niet boven de 3,4 knopen uit en daar heb ik dan echt 8 of 9 knoop wind voor nodig en dat is niet altijd voorradig. Ik start de motor om sneller Isola delle Correnti te kunnen ronden, waarna de wind iets meer dwars inkomt en ons iets sneller voortstuwt. De luchtstroom is koel maar de zon stijgt en dan voelt het weer aangenaam aan op je rug. Jasje kan weer uit. We hebben een uur gemotord.

Isola delle Correnti

Isola delle Correnti

Negen uur. We gaan koffie krijgen, daar heb ik echt wel trek in. Nu, voorbij het eiland, zeilen we betrekkelijk lekker, de zeilen staan weer strak. Een uur lang halen we tussen de 3 en 3,6 knoop “over the ground”. Terwijl de automaat stuurt (die kan dit zeetje en deze wind wel aan) bestuderen Ingeborg en ik de specificaties van de SK Kotter Pilot 12.50 m. OK, zodat zij hem nu voor eens en voor al op het netvlies heeft. De Sturiër 400 OC “had” ze daar al. Later doen we de Grouwstervlet wel; je moet dat netvlies niet meteen overvoeren met beelden. Hij gaat lekker. Te 10.30 uur passeert ons op tegenkoers een “André Hoek” van onbeschaafde afmetingen, met twee dekhuizen erop, lelijke zonnedaken erboven en een grootzeil van dat boterhammenzakkenspul; kevlar heet dat geloof ik. Hij heeft een boeggolf waar een oceaanstomer jaloers op mag wezen! Hij had dus ook beter een motorjacht kunnen kopen. Volgens mij gaat ie zeker 10 knopen!

Motorboot met een te hoge mast

Motorboot met een te hoge mast

Om mijn gedachten kracht bij te zetten dondert de wind weer in elkaar en de snelheid ook. Het grootzeil klapt één, twee keer in zijn naden en: hop motor aan, hij draait al nog voor ik de knop aanraak! Hij hoorde het zeil ook klappen natuurlijk. In de verte zie ik de “Beau” ook met flapperende zeilen liggen, maar Cees houdt vol. 1400 toeren geeft me 4 knopen snelheid. Op twee uur zie ik Pozzallo liggen, de haven waarvandaan ik op 16 november 2011 in mijn eentje met zo’n catamaran ferry (er waren nog wat passagiers hoor) vertrok naar Valletta, Malta, waar ik 17 november het vliegtuig pakte naar huis. Ingeborg was toen al thuis in verband met het overlijden van (haar) Pa. We zien er geeneen varen vandaag. Dooie boel. We lezen in onze boeken: Ingeborg in Mario Puzo over de familie Borgia in de Italiaanse middeleeuwen en ik een maf boek van Stephen King: “Mobiel”, waarin de mensen die met hun mobiel bellen een “puls” in hun oor krijgen en meteen veranderen in moordende zombies; hoe verzin je het. Intussen is de wind helemaal weg waardoor het nog staande grootzeil weer klappert. Ik loop naar de mast en laat de hele zooi naar beneden donderen, problem solved. Half twaalf. We zijn de “Beau” ruimschoots gepasseerd. Cees lag te drijven op zijn grootzeil, de “Beau” bedoel ik. Anneke riep: Cees houdt van dobberen. We kwamen vlak langs en maakten over en weer foto’s. Geinig.

Kijk, daar dobbert de "Beau"

Kijk, daar dobbert de “Beau”

Ze vinden dat leuk

Ze vinden dat leuk

De wind is gedraaid naar het zuiden voorzover er wind is. Het motoren is vervelend want we zitten in onze eigen uitlaatgassen te lezen maar een voordeel van het lichte weer is wel dat we kunnen ankeren bij MdR. We zullen zien. Twaalf uur. Even stoppen met lezen in “Mobiel” want die Stephen King gaat je niet in je kouwe kleren zitten. Tijd voor een broodje gezond: wit bolletje met kaas, ei, slaatje blaa, uisnippers en mayo (van de Deen, die is nog steeds niet op). Maar eerst hadden we een discussie of het nou een broodje met gebraden worstjes moest worden of een broodje gezond. De laatste won het. Er komen steeds meer kabbeltjes op het water. Ik denk dat er straks wel hogere deining komt ook, helemaal vanaf Palestina of zo. Pozzallo zijn we voorbij, de cat ferry die er ligt komt niet van zijn plek. Kwart voor één. Motor uit. Opeens staat er 8 knopen wind. In de wind en grootzeil omhoog. Een tijdlang zeilen wij genoeglijk in de richting van MdR. De kust is niet indrukwekkend maar ook niet onaangenaam om naar te kijken; een lage kust is het, met in het achterland heuvels.

Kust

Kust

Voort sukkelen wij, met 3 knopen per uur. Een paar mijl voor MdR belt Cees over de marifoon en stelt voor niet te ankeren bij MdR maar door te zeilen nu er nog wind is en voor donker ergens onder de kust te ankeren. Hij heeft gelijk, met deze wind en deze zee kun je overal ankeren en volgens het weerbericht blijft dit nog even zo. Zo gezegd, zo gedaan. Cees stuift ervandoor (fotootjes maken) en dan bekruipt ons de gedachte dat als Cees pas stopt als het schemert, wij in het hartstikke donker nog een uur moeten zeilen. Onafhankelijk van onze gedachten, of Cees moet telepathatische gaven hebben, belt hij op en zegt: ik merk dat wij er erg hard vantussen gaan! Hij zal er rekening mee houden met het moment van stoppen. Zo zeilen wij voort, MdR voorbij, een paar laatste fotootjes maak ik van de pieren met de haven en eentje van het stadje. Ik hoop maar dat Licata ons net zo zal bevallen als MdR gedaan heeft.

Stukje Marina di Ragusa

Stukje Marina di Ragusa (zo heet het stadje)

De haven van Marina di Ragusa

De haven (Porto Turistico) van Marina di Ragusa

Tergend langzaam komt Punta Seca naderbij, de vuurtoren waar ik destijds, toen Ingeborg in Nederland was, in mijn eentje naartoe ben gefietst. Het gaat me niet snel genoeg. Cees gaat zo hard dat ik de motor start en onder vol tuig de achterstand probeer goed te maken. Kwart over vijf. We zijn nu zachtjes aan het motoren en zitten vlak achter de “Beau”, Punta Seca gepasseerd en lopen op Punta Braccetto toe.

De vuurtoren van Punta Secco

De vuurtoren van Punta Seca

Daarachter zien we een mooi zandstrand en Cees stelt voor daar te ankeren. In 7 meter helder water laten we, de “Beau” eerst, op flinke afstand van het strand, in volle zee eigenlijk, het anker vallen met een hoop ketting er bovenop. We kunnen elkaar beschreeuwen. Geluid draagt ver op het water. Het is windstil en de zee vlak, nauwelijks enige deining. Ingeborg begint met het eten. Voor de zon definitief in het water zakt spring ik met 5 kilo lood om mijn buik met een plamuurmes in zee om de schroef te ontdoen van kokkels. Dat valt tegen.

De laatste duik van het jaar

De laatste duik van het jaar

Die dingen zitten stevig en dicht op elkaar op de schroefbladen. Als ik daarmee klaar ben krijg ik de geest en ontdoe een strook van ongeveer 50 centimer onder de waterlijn aan bakboord van harde aangroei, ook het roer krijg ik aan beide kanten “schoon”. Aan stuurboord begin ik niet meer want dan is de geest geweken. Er is geen beginnen aan eigenlijk. De hele bodem zit onder de harde aangroei, de kiel ook. Ik hoop maar dat de schroef niet te snel aangroeit vannag. Ik kijk ook even bij het anker. Dat ligt vredig op de zandbodem met nog een plukje ketting ernaast. Zo ver je kunt kijken is de bodem een vlakke, geribbelde zandplaat, geen steen, geen schelp, geen plant, geen vis te zien, niets! Met een bloedende knokkel kom ik via de zwemtrap aan bakboord weer aan dek. Ingeborg staat klaar met twee anderhalve literflessen douchewater. In de kuip sop ik me af. Zo, dat was even lekker! Ingeborg gaat verder met het eten en ik ruim de rommel op en ga uitrusten. We liggen midden op zee, zei ik al. Als er niks verandert in het weer kan dat prima. Ik maak er foto’s van. Nog 30 mijl tot Licata; da’s voor morgen, de laatste vaardag van dit seizoen. De “Beau” ligt in de baan van de ondergaande zon, dat betekent nog meer fotootjes maken. Erg mooi gezicht.

Het strand

Het strand

Een beetje bebouwing daar

Een beetje bebouwing daar

En hier de zee

En hier de zee

Cees, je mast staat in de fik!

Cees, je mast staat in de fik!

Oh nee, het was de zon

Oh nee, het was de zon

19.34 uur. We hebben toch lekker gegeten! Gebakken banaan met rum, een aardappeltje en Griekse salade, nog een restje uit Griekenland, drie kleine gebraden worstjes met ketchup, overgoten met een lekker sausje van uitjes, paprika en nog wat. O wat heerlijk! Nu moet ik wat gaan bedenken, om te doen bedoel ik. Ik ga maar schrijven, denk. Mijn broer Kees stuurt een foto waarop hij met Joke en Ma in een bos aan het wandelen is! Ze ging zowaar mee. Leuk! Die zet ik in de weblog. Ze heeft er kennelijk lol in.

Ma heeft er zin an!

Ma heeft er zin an!

Kwart over tien. Stukje van 29 september is geschreven en geplaatst. Raar hoor, zo op zee voor anker liggen. Nog steeds geen noemenswaardige deining. Er staat een sikkelmaantje. Ik neem een whisky, verdund met water deze keer en een paar pindaatjes. Ik kan de kokkels horen aangroeien, maar dan moet ik wel de muziek zachter zetten. 23.00 uur. We gaan naar bed. Naar bed, naar bed zei Duimelot, eerst nog wat eten zei Likkepot en hij nam een handje pinda’s en een slokje whisky. Het was een fijne dag.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

7 reacties op Dinsdag, 30 september 2014

  1. Linda zegt:

    Dat was vast niet wat Likkepot ermee bedoelde, haha. Leuk, die foto van oma!

    Like

  2. Cees zegt:

    Ja, mooie foto van de brandende mast!

    Like

  3. Peter en Metty zegt:

    Dacht dus NIET dat jij daar liep ipv je moeder maar………die broer…..jullie lijken op elkaar. maar dat snapte je natuurlijk al.

    Like

  4. Peter en Metty zegt:

    Leuke foto van je moeder en fam. ih bos. Dacht eerst dat jij daar liep en “maar ze zijn nog niet in NL”. Zag toen wel dat het je broer en moeder zijn. Goede laatste tocht (voor dit jaar) gewenst. Groet P en M.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s