Dinsdag, 7 oktober 2014

Dinsdag, 7 oktober 2014

Licata 6

We zijn al sinds half vijf wakker. Nauwelijks meer geslapen dus. Zeven uur eruit. We gaan een stukje lopen in de vroege oggend, het wordt tijd dat we weer eens gezond gaan doen. De wandelschoenen aan, een extra jassie aan want het is koud. De wandeling voert ons via het toiletgebouw om de haven heen. Bij de watersportwinkel voegt zich een hond bij ons, een bruine zwerver, één van de drie of vier zwerfhonden die op de haven rondhangen (wat is dat toch met die mediterrane landen?!), die ons constant voor de voeten loopt. Wat een ellende. Dan weer achter ons, dan weer voor ons of naast ons. Hij laat zich niet wegjagen. Schoppen mag niet. We proberen er ons niets van aan te trekken maar dat is moeilijk. We lopen helemaal naar het uiteinde van de zuidwestelijke pier, tot aan de groene lichtopstand en terug. In totaal duurt de wandeling een uur, dus zeker 4 kilometer afgelegd. Een volgende keer maar de stad in om die hond te vermijden. Acht uur t.o.d.b. Zodra we de loopplank opstappen maakt de hond rechtsomkeert; die heeft ook zijn oggendwandeling gehad.

De loopplank ligt weer uit, had niet gedacht hem dit seizoen nog een keer nodig te hebben

De loopplank ligt weer uit, had niet gedacht hem dit seizoen nog een keer nodig te hebben

We liggen nu aan vier veren

We liggen nu aan vier veren

Voor degenen die zich afvragen: waar is dan die vierde veer? Die zit hier.

Voor degenen die zich afvragen: waar is dan die vierde veer? Die zit hier.

Nu moet ik de motor gaan doen. Olie verversen, oliefilter vervangen en het buitenboord koelsysteem met zoet water vullen. Uren ben ik er mee bezig en zweet als een otter, of was het: “stinkt als een otter”? Allebei is van toepassing. Het is een grote puinhoop in de boot en ik vergeet weer foto’s van het slagveld te maken. Ik zou het in scene kunnen zetten natuurlijk, nah, dat gaat me te ver. Opgeruimd, schoongemaakt, klaar. Ik was mezelf ook even want Ingeborg gaat over d’r nek. Ik vind het zo jammer dat ik niet met één hand twee oksels kan doen; nu moet ik steeds het washandje van hand laten verwisselen. Tien voor één. We eten een crackertje met een restje bietensalade. Lekker hoor. Volgend project: “solenoid”. Deze keer begin ik met het bij elkaar zoeken van de vereiste en benodigde spullen en gereedschappen. Dat brengt mij in de watersportwinkel om oogkabelschoentjes 8 mm te kopen. Uit de hondekooi trek ik een grote zak tevoorschijn met alleen maar draden en kabeltjes, waaruit ik een aantal geschikte stukken vis. Boormachine pakken, decoupeerzaag pakken, Rolykit met schroeven tevoorschijn halen. Plankje pasmaken, solenoid erop schroeven, plankje vastzetten met Sikaflex, een mindraad door het schot naar de ankerbak trekken (een heel gepiel!), oogje aan knijpen en klaar is Kees, d.w.z. Cees weet het nog niet maar hij kan aan de bak! Hij hoeft alleen maar de draadjes op de juiste polen te schroeven. Daar begin ik namelijk niet aan; ik heb geen behoefte aan “donder en bliksem” in de voorpunt.

Alleen nog draadjes ertussen

Alleen nog draadjes ertussen

Weer moet ik de rotzooi opruimen, wat is dat toch een ellende. Voorbereiden en opruimen is het halve werk, dat is wat ik steeds weer merk. En weer moet ik me wassen en weer moet ik een “nieuw” t-shirt aan. 16.00 uur is mijn werkdag afgelopen; ik geef de buis aan Maarten! Tien voor half zes. Ik ga een half uurtje douchen. Tien voor half zes. T.a.b. Ik heb heerlijk gedoucht. De eieren zijn op, ik moet eieren halen. Ik fiets naar de Conad. Onderweg kom ik Cees en Anneke tegen. Ik vertel Cees dat de pooltjes klaarstaan om aangesloten te worden. Morgen komt ie langs. Zij gaan een snackje eten en ik ga naar de Conad, mijn snackje halen. Kwart over zeven. Tis donker buiten. Ik heb de kajuitingang afgesloten want ik heb het gevoel dat er steeds onzichtbare muggen binnenkomen. Ik zit onder de bulten. Ingeborg heeft totaal geen last. Je ziet en hoort deze krengen niet, maar ik voel en krab wel aan de bulten onder de kaartentafel. Ingeborg puzzelt en ik moet schrijven maar heb geen zin. Het is stil op de steiger en in de haven. Ingeborg gaat een film kijken op de Acer, eentje met Russell Crowe als de bokser Jimmy Braddock. Ingeborg weet niet wie Russell Crowe is, herkent hem niet! The Gladiator, Master and Commander, het zegt haar allemaal niks. Ik sta perspex! Ik ga MB-tjes opmaken door Youtube filmpjes te kijken: first auditions van X-factor en Britain’s got talent, dat soort dingen. Ik vind het geweldig! Tien over half elf. Ik moet morgenoggend maar wat gaan schrijven dan. We gaan naar bed. Hoor je de stilte? Het is hier werkelijk doodstil, je hoort ….. helemaal ….. niets. Zelfs de knagertjes onder de boot houden hun kop. De wereld lijkt wel de adem in te houden. Rustzoekers moeten echt hier wezen. Ik wor gek van die stilte, niet normaal. Verdamme, daar gaat de sirene van de cementfabriek tegenover ons. Gelukkig. Ik ga de stekker eruit trekken. Einde bericht.

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s