Zondag, 12 oktober 2014

Licata – Catania – Schiphol – Ilpendam – Zaandam – Ilpendam

Te 01.00 uur wakker, te 04.30 uur wakker en te 05.45 uur opgestaan. Het is nu 06.15 uur en we maken ons klaar voor vertrek. De tijd gaat wel snel, hoor! Voor je het weet staat de taxi bij de “Ponente” voor, of niet. Ik ga de plank in orde maken buiten. Dat betekent de eigen loopplank opbergen en een loopplank lenen van een Italiaan. Er liggen er zat op de steiger. Gelukkig zijn we klaarwakker. Zoiets moet je niet met je slaaphoofd doen. Terwijl Ingeborg het ontbijt klaarmaakt trek ik het zwemplatform en de kuiptent omhoog. Ingeborg reikt de tassen aan die ik op de steiger zet. De buren, Ian en Melanie van de “Jigsaw” zijn ook al op, zij gaan met dezelfde bus mee, maar stappen in Gela uit. Terwijl zij naar het busstation lopen gaan wij te 06.50 uur staan wachten op onze lift. Ik haal de sleutels van de hoofdschakelaars van de accu’s eruit, doe de buitenboordskranen van de gootsteen en het toilet dicht, laatste blik op de binnenboel, sluit de kajuitingang met het stazolock-slot en rits de kuiptent dicht en leg de geleende loopplank terug. Wij werpen samen een laatste blik op de buitenboel. Alles lijkt in orde, niks vergeten. In het ochtendgloren zien wij het blauwe bestelautootje van de marina in de verte aankomen. Cees en Ann zitten er al in. Goeiemôgge. Op naar de bus. Daar zijn we binnen 5 minuten, we hadden net zo goed kunnen lopen. Aan de andere kant: we hebben een vermoeiende dag voor de boeg. De “Tabacchi” voor de kaartjes is stijf op slot. We stappen in de openstaande bus, de chauffeur is er niet. Er is wat verwarring over het buskaartje: bij de chauffeur kopen of in de “Tabacchi”, naast het busstation. Het wordt het laatste, hij is inmiddels open. Iedereen er weer uit en in de rij voor een ticket. Tis een zooitje hier. Ik tik 8,50 euro p.p. af voor een rit van 173,17 km, niet gek. Gelukkig komt de bus lang niet vol en hij rijdt krek te 07.30 uur weg. Over de reis naar Catania valt niet veel méér te zeggen dan dat de airco het niet best deed en de buitenwijken van Licata en Gela smerig en vervallen zijn; wat een gribus! Vuilnishopen overal, in de steden en langs de weg en de bermen liggen bijna langs de hele route vol met zwerfvuil. Ik heb later horen vertellen dat het landschap best mooi was. Onderweg stopt de chauffeur (21 km van Catania!) om de benen te strekken om na 10 minuten verder te rijden. Te 10.00 uur stappen wij de vertrekhal van de luchthaven Catania Fontanarossa binnen. Het restaurantje aan de overkant waar wij met Linda hebben gezeten is gesloten wegens” herstructurering”. Da’s pech hebben. Beneden in de aankomsthal nemen we met zijn vieren een cappuccino en houden een uurtje of anderhalf vier stoeltjes bezet aan een rond tafeltje. Ik ga internetten met m’n laatste MB’tjes. Cees en Ann pakken ook hun zakcomputers. Rietje stuurt een emailtje en ik stuur een antwoord met ter plekke genomen fotootjes erbij! Wonderbaarlijk toch!

Cappuccino en internetten

Cappuccino en internetten

Tijd genoeg

Tijd genoeg

Later “pakken” we verderop in de hal ook nog een “Canoli”. Lekker hoor! Zo rond enen lopen we weer naar boven, naar de vertrekhal en gaan in de rij staan voor het “insjekloket” van Transavia. Pas te 13.50 uur gaat het meisje dat er al een tijdje zit aan de slag. We horen bij de eersten. Er is vertraging: het vertrek is van 15.35 inmiddels opgeschoven naar 16.05 uur. Wij schuifelen na het insjekken door de koeienrekken naar de security control, altijd weer een waar genoegen. Eindelijk kunnen we plaatsnemen bij Hek 14 waar we straks moeten “boarden”. We computeren (ik krijg mijn MB’tjes niet op, probeer nog een paar x-factor filmpjes te kijken, maar dat is niks met die herrie hier) en Ingeborg en ik eten onze zelf gesmeerde boterhammetjes met kaas, ham en ei op.

Zitten en wachten

Zitten en wachten

Wachten en zitten

Wachten en zitten

Te 15.40 uur gaat het boarden beginnen, niet door Hek 14 maar door Hek 8. Ze weten hier ook niet wat ze willen! Ik zie geen vliegtuig achter de gang waar we door moeten. Oh, we gaan met de bus. Buiten is het heet! Ik ben te dik gekleed in mijn bomber-jack. De bussen worden volgestampt en we rijden naar het klaarstaande vliegtuig, een eindje verderop. Het vliegtuig wordt ook volgestampt. Gelukkig geen kleine kinderen, althans niet in onze onmiddellijke omgeving, dat is een meevaller. We zitten vrij ver achterin en toch kijk ik aan bakboord tegen de vleugel aan. De beenruimte is bij Transavia wel beter dan bij Pegasus, moet ik zeggen en de stewardessen zijn ook stukken (mooier). Pas te 16.30 uur zitten we in de lucht. Het is een beetje heiig maar ik kan toch een paar aardige fotootjes van het uitzicht op de haven van Catania en de Etna maken.

Daar linksonder in de hoek hebben we voor anker gelegen

de haven van Catania, daar links voor het strand  hebben we voor anker gelegen en rechts bovenin hebben we in de jachthaven gelegen

Catania met de Etna op de achtergrond

Catania met de Etna op de achtergrond

De Etna in volle vlucht

De Etna in volle vlucht

Dan begint het geduldig uitzitten van de vlucht. Gelukkig vertonen ze een animatiefilm, een infantiel ding over pratende en oorlogvoerende blaadjes, takken, insecten en andere bosbewonertjes weliswaar, maar gedurende anderhalf uur toch in zekere mate amusant, dat infantiele past mij wel actually. Ik krijg er wel een stijve nek van. Voor we het in de gaten hebben vliegen we over de Maasvlakte noord evenwijdig aan de kust naar de Kaagbaan en hij landt pal naast het uitstappunt, mooier kunnen we het niet hebben, of het moest wezen dat de achteruitgang ook gebruikt zou worden bij het uitstappen! Tering, wat moesten wij lang wachten! Ann en Cees stonden eeuwen op ons te wachten aan het begin van de slurf. We stuiven naast de loopbanden (want die zijn verstopt met stilstaande baliekluivers) naar de bagagehal. Daar nemen wij hartelijk afscheid van elkaar. Tot ziens jongens, whenever and/or wherever! Zij gaan op hun koffer wachten en wij stiefelen naar de uitgang. Daar is Linda! Joehoe! Daar zijn ook Anneloes en Dennis. Hee, hoest met jullie? Ach, ach, wat een feest om thuis te komen. We lopen met Lin mee – via de plee want in het vliegtuig kan ik niet zo goed: ik vinnut goor om uit het vliegtuig te pissen – naar een parkeerplaats zo groot als Purmerend. Linda weet precies waar haar karretje staat. Onderweg sms’t Paula, die als enige van ons geheimpje weet. Ze krijgen alleen nog een toetje bij de Griek en daarna gaat het gezelschap naar huis. Mooi, dan kan Linda ons eerst wel thuis brengen zodat we onze eigen auto kunnen pakken. Te 20.00 uur stappen we ons huis binnen. Vreemd, zo’n kale zooi, dat moeten we weer gaan opleuken de komende week. Wat wel heel leuk is, is dat Linda ballonnen, slingers en de tekst “Welcome Home!” heeft opgehangen en dat Riet en Marijn wat eten in de koelkast gelegd hebben! Bedankt jongens, heel lief.

Een bloemetje.....

Een bloemetje…..

.... en slingers en ballonnen! Voelt goed

…. en slingers en ballonnen! Voelt goed

We rommelen wat rond in huis, onwennig. Een beetje gejaagd ook omdat we weer weg moeten. Linda gaat er ook vandoor. Bedankt Lin! Hartstikke fijn dat je ons weer wilde ophalen! We frissen ons wat op en stappen in de auto. O ja, hoe moest dat ook alweer met die automatische starter en allerlei alarmen die afgaan. Shit, eerst die druppelaar van de motor afhalen. Kut, ik trek het luikje van het zekeringkastje eraf, ik dacht dat het de hendel van de motorkap was. O schiet toch op! Ik ben alles vergeten, hoe het moest en zo. Nou ja, het is een automaat en remmen en gas geven kan ik wel. De rest zoeken we onderweg wel uit, waar al die knoppen ook alweer voor dienden. Het linkervoorwiel maakt een raar geluid. Vierkant geworden? Te 20.40 uur komen we bij Willem z’n “compound” in Zaandam aan: hekken dicht! Djiez, ze zitten nog te toeten! Gedurende een half uur staan we achter een vrachtwagen op de weg een eind verderop verdekt opgesteld (het is een industrieterrein). We hebben mooi de gelegenheid die verdomde alarmen te onderzoeken: als de bestuurdersdeur opengaat en we stappen uit blijft ie piepen ook als ik de deur dichtdoe en als ik de deur weer opendoe wordt ie zelfs tweetonig! Wat is dat nou weer?! Wat een gedoe. We komen er niet achter. Ondertussen belt Kees, mijn broer. Hij is ook op de hoogte! Verdomme! Ja, moest wel, zegt hij, in verband met Ma, die hij na het eten naar huis zou brengen, want ze kan niet zoveel meer hebben, zie je. Maar het zou niet leuk zijn als zij er niet bij was. Hij neemt haar tegen haar wil toch maar mee naar Willem. Wie kan het nog volgen. Ik niet meer. Tien over negen. Ah, daar komen ze aan, op een rij: vier auto’s rijden naar binnen en ik sluit doodgemoedereerd aan en zet de auto als laatste op het terrein, in de parkeerstand en daar blijken de alarmproblemen meteen mee opgelost te zijn. Eerst Ma die nog in Kees zijn auto zit (ze snapt er niets meer van): hee Ma! hoe is ie?! Hè, wat?! Jullie hier?! Nu vindt Ma het niet meer erg dat ze is meegesleept! De verrassing is groot. We nemen haar mee naar binnen. Dan Willem en Joke, mijn zus: krijg nou wat!? Grote consternatie. Nou ja, afijn, om kort te gaan, verbazing, verrassing alom, geinig; dat was de bedoeling. Heel gezellig allemaal, bijpraten, drankje, soepje, heerlijk. Willem heeft een compressor en pompt voor we weggaan al mijn banden op, die een veel te lage spanning hadden. We nemen afscheid, tot donderdagavond op de (duik)club! We brengen Kees naar huis en daarna Ma. Morgen gaan we wel even koffie bij haar drinken en “normaal” bijpraten. Wat een feest, wat een dag, dat ik dat allemaal beleven mag! Thuis ruimen we provisorisch de boel op en gaan naar bed, met een normaal dekbed erop en rondom ruimte genoeg zodat je niet je harses stoot en morgenoggend weer normaal douchen op een redelijke loopafstand.

Tsja, voor degenen die mijn leuterkoek leuk begonnen te vinden: nog maar vijf en een halve maand en dit verhaal gaat weer verder en, zoals iedereen weet: “Time Flies”. (= tijdvliegen). Alvast fijne feestdagen toegewenst en tot volgend jaar!

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

Dit bericht werd geplaatst in Logboek. Bookmark de permalink .

12 reacties op Zondag, 12 oktober 2014

  1. Linda zegt:

    En jullie trouwste fan moet nu wat anders verzinnen om te doen onder werktijd… Mooi is dat…!

    Like

  2. Sonja zegt:

    Hebben wij weer……ze stoppen er weer mee…..zit ik weet elke dag !!!! te lezen, komt er weer een einde aan. Oke, een open einde dat wel, haha. Heel veel plezier en gezondheid hier in Nederland en tot volgend jaar. O ja, misschien voor jullie saam ook leuk om te lezen….wij hebben een super-zeilseizoen gehad op onze Bav 32 cruiser. Hartelijke groet, Sonja, Cees en onze matroos Mitchel van 10 jaar, die mama een ram geeft als ze die 10 meter weer netjes de box uit- en invaart. Het mannetje legt namelijk keurig het achterlijntje, haha.

    Like

    • wingiv zegt:

      Ja, tis nie anders, Sonja! Bedankt voor de goede wensen; dat wensen wij jullie ook toe. Dat we volgend jaar maar weer een mooi seizoen mogen hebben. Tot ziens!

      Like

  3. Jan Veltkamp zegt:

    Beste Willem, we vinden t jammer dat je stopt met schrijven, je maakt toch ook nog wel genoeg mee hier in NL!? Wij kijken uit naar t vervolg over 5 maanden. Gr Jan & Jolanda (zeilers)

    Like

    • wingiv zegt:

      Hallo Jan en Jolanda,
      Ja, eh, moet je horen, eh, ik moet effe uitrusten zie je, eh, het begon weer op werken te lijken! We zullen zien, volgend jaar in elk geval verder. Bedankt voor jullie betrokkenheid, dat is erg leuk om te horen en te lezen!

      Gr.
      Willem

      Like

  4. Jan en Frida zegt:

    Fijne vakantie.

    Like

  5. Frits v/d Seead zegt:

    Inge en Wim,
    Ik zie en spreek jullie op de club in Edam
    Ben benieuwd.
    Groet, Frits

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s